Lola's tuigjesdrama

[-Lilo-]

Toch maar eens hier posten... Lola en tuigjes, het blijft een drama. Of nou ja, als ze eenmaal in beweging is, gaat het prima. Maar tot die tijd....

Toen Lola hier net was, vond ze het heel eng om een halsband om te krijgen. Met veel geduld en rust is dat wel zo'n beetje weg. Hanteerbaar zeg maar

Ik gebruik echter vaak een tuig voor haar. Om meerdere redenen. Bijvoorbeeld omdat we regelmatig met een flexi lopen, omdat Lola zo nu en dan een kat ziet en zichzelf dan als een kanonskogel afschiet en omdat ze soms bang is en achteruit uit een halsband kan als we langs de weg lopen.

Nu is het altijd een strijd om haar tuig aan te krijgen. Zodra ze het tuig ziet, rent ze weg. Tijdens het uiteindelijke aandoen leunt ze als een zoutzak tegen de muur/deur/prullenbak/radiator waardoor ik er niet goed bij kan en het tuig weleens ergens tegenaan tikt (huu, eng!). Als het tuig aan is, is Lola bevroren. Ze kan dan niet eens een snoepje van de grond pakken. Ze wil naar buiten, schudt zich daar één of twee keer uit en loopt de rest van de wandeling blij en happy mee.

Ik hou niet van zo'n strijd met mijn hond en het zou Lola een hoop stress schelen als ze het gewoon liet gebeuren. Maar hoe....?

Ze heeft twee tuigjes, allebei hoeven die niet over de kop en hoeft ze er niet in te stappen. De ene heeft vier sluitingen die ik zonder geluid één voor één dichtmaak. Ze duikt ineen als het tuig op haar rug ligt, dat voelt niet fijn blijkbaar. Maar dat is wel de eerste stap voor het aantrekken. Het andere tuig heeft klittenbandsluitingen aan twee kanten in de hals, dus die doe ik als halsband om. Daarna gaat een band met kliksluiting om de borst. Dit tuig is minder vervelend want lichter materiaal, maar ook van mindere kwaliteit dus die andere zal ze toch ook echt moeten leren. Het klittenband losmaken is dan weer geen probleem...

Hoe kan ik dit nou iets prettiger maken? Als ik met koekjes ga zitten, wordt ze alleen maar wantrouwiger en wordt het niks. Haar opeens overvallen terwijl ze geen kant meer op kan lijkt me geen optie, met clickeren ben ik een eind gekomen maar Lola vertrouwt het dan nog steeds niet als ik het tuig haar kant op beweeg.

Ik geef nu vaak een koekje als het tuig eenmaal aan is en ik probeer de halsband zo min mogelijk te gebruiken nu, zodat ze misschien went aan het feit dat er geen alternatief is. Maar ideaal is het allemaal niet.


Wie heeft de gouden tip?

[sbientje]

Ik zou t gewoon aandoen, jammer dan. Als ze eenmaal buiten is, is er niets aan de hand toch? Ik zou haar wel bij me laten komen denk ik, en gewoon vrij dat tuig aandoen zonder dat tergens tegenaan tikt, ook omdat ik het handiger vind. Hang je over haar heen als je het aandoet? En vindt ze dat rot?

Lola is natuurlijk wel een andertype dan Pom, maar die vindt het ook niet leuk als ze een tuig aankrijgt en blijft dan ook een beetje sneu staan, tot we naar buiten kunnen.

[runninggirl]

Ik kwam dit filmpje daarover toevallig tegen gisteren:

https://www.youtube.com/watch?v=k7edMjwEY1c

[Chihuahua-paws]

Toots is er ook een draak mee geweest.

Wij gebruiken nu een instap tuigje en dat gaat op een bijzondere manier ik ga op mijn knieen zitten en hou het tuigje voor hem en zeg pootje 1 en die tilt hij op dan pootje 2 en ook die tilt hij op dan hoef ik hem boven aan alleen maar vast te klikken. Hij wil niet gedwongen worden dan krijgt hij paniek.

[-Lilo-]

@sbientje, dat is hoe het nu ook gaat. 'Hup, geen gedoe, tuig aan'. Maar ze bibbert onder m'n vingers. Het vrij staan lukt niet altijd omdat ze op het laatste moment nog opzij springt soms. Ik hang niet over haar heen, niet frontaal tenminste. Vaak zit ik op mn knieën of hurken op dr grond naast haar. dat werkt het best, van opzij.

@runninggirl, dat filmpje ken ik. Lola stopt wanneer ik het tuig in mn handen heb en haar kant op beweeg. Ze neemt dan gewoon niks meer aan en loopt weg. Mssn toch eens oppakken weer, wie weet gaat het nu beter dan een tijd geleden.

@toots Lola weet hier wel wat er gaat komen, maar gaat dus niet zoals toots braaf bij me zitten. Ze loopt weg. Ze wil wel, net als toots, niet gedwongen worden. Maar Lola's manier van paniek uiten is totale overgave. Ze zet zichzelf dan een soort van uit en laat alles over zich heen komen. En dat vind ik best wel sneu altijd.

[Miranda]

Kun je met het principe van de uitgestelde beloning gaan werken?
Iets heel lekkers laten zien, dan moet je even braaf stilstaan/meewerken en dan krijg je de hoofdprijs

Ik doe dat hier altijd, en het werkt als een malle.
Zelfs zo goed dat toen laatst man een luxatie terugzette bij mij terwijl ik braaf stil lag op de bank de honden naar de kast met pensstaafjes vlogen toen ik weer overeind kwam

[-Lilo-]

Oh das nog wel een idee Miranda! Een stuk kaas in het zicht en dan éérst het tuig aan. Een beetje het koekje dat ze nu vaak krijgt na het aantrekken, maar dan veul spannender

[Chihuahua-paws]

@sbientje, dat is hoe het nu ook gaat. 'Hup, geen gedoe, tuig aan'. Maar ze bibbert onder m'n vingers. Het vrij staan lukt niet altijd omdat ze op het laatste moment nog opzij springt soms. Ik hang niet over haar heen, niet frontaal tenminste. Vaak zit ik op mn knieën of hurken op dr grond naast haar. dat werkt het best, van opzij.

@runninggirl, dat filmpje ken ik. Lola stopt wanneer ik het tuig in mn handen heb en haar kant op beweeg. Ze neemt dan gewoon niks meer aan en loopt weg. Mssn toch eens oppakken weer, wie weet gaat het nu beter dan een tijd geleden.

@toots Lola weet hier wel wat er gaat komen, maar gaat dus niet zoals toots braaf bij me zitten. Ze loopt weg. Ze wil wel, net als toots, niet gedwongen worden. Maar Lola's manier van paniek uiten is totale overgave. Ze zet zichzelf dan een soort van uit en laat alles over zich heen komen. En dat vind ik best wel sneu altijd.

Toots deed eerst ook weg lopen en kroop zelfs onder de keuken zo erg was het in het begin. Hij liet dan ook uit angst alles lopen. en hij kwam zeker niet braaf bij me zitten en dat doet hij eigenlijk nooit als hij iets niet leuk vind. Maar het tuigje heeft hij inmiddels natuurlijk geen moeite meer mee. Ik herken het probleem echt met het instap tuigje zijn we de goede weg in geslagen in het begin deden we hem op pakken en erin zetten en dat liet Toots gebeuren maar hij was wel stijf van angst. Nu Tilt hij dus zelf zijn pootjes op en staat er bij te kwispelen wel deden we dat heel lang met de uitgestelde beloning zoals Miranda het omschrijft en soms savond's laat als Toots niet meer wil doen we dat nog. En wordt hij dus niet gedwongen maar stapt hij dus letterlijk zelf in het tuigje. Tuigjes of jasjes die eerst over zijn hoofd moeten gaan nu ook goed al vind hij dat toch minder prettig en daardoor gebruiken we alleen nog maar jasjes en tuigjes waar hij zelf in kan stappen.

[Lunatic]

Sommige honden vinden een tuigje nou eenmaal niet fijn
Max vond het echt vreselijk, stond erbij als een geslagen hond als hij hem aan had.
Doran vind het ook vreselijk en loopt weg als ik het tuig pakte, ik denk dat het gewoon niet lekker zit en ja ik heb een goed passend tuig.

Ik gebruikte het alleen voor fietsen omdat dat mij fijner leek, maar als de hond het zo vreselijk vind dan hoeft het van mij niet, dus aan gewone riem geprobeert en dat ging prima, vanaf dat moment liggen de tuigen stof te happen

[Fotogravinnetje]

[...]
@runninggirl, dat filmpje ken ik. Lola stopt wanneer ik het tuig in mn handen heb en haar kant op beweeg. Ze neemt dan gewoon niks meer aan en loopt weg. Mssn toch eens oppakken weer, wie weet gaat het nu beter dan een tijd geleden.
[...]

Even een opmerking hierover: waarschijnlijk wil je dan toch te snel naar de volgende stap... Eerst meer vertrouwen opbouwen met aanraken van het tuigje. En misschien nog een stap extra: tuigje aanraken terwijl jij het vast hebt, maar nog niet beweegt

[Fotogravinnetje]

Elco vindt het tuig aan hebben prima. Als z'n kop er eenmaal door is. Met heel veel geduld zijn we nu zo ver dat hij zelf z'n kop er door steekt, maar hij komt nog niet blij naar ons toe als we het tuig pakken. Maar goed, eerst rende hij inderdaad weg, dus ik ben allang blij dat hij nu meestal binnen een minuut z'n kop er zelf door steekt

[Renee1966]

Ik zou het zoals Miranda doen, zo leer ik hier ook het blijven staan met poten droogmaken aan. En dan verder geen gemier erover. Lekkers voor de neus, commando sta, lekkers in beeld leggen, tuig aan, lekkers erin en vrijgeven.

[Hilde]

Beau kreeg zijn eerste tuig toen hij 10 was. Ik deed het hem om en hij liep er mee weg, nooit een enkel probleem geweest.

Je hebt al eens naar haar rug laten kijken toch? Ik heb wel eens gezien dat je haar tuig aan trok en ze is inderdaad erg ontwijkend dan, ze vindt het zachtgezegd niet tof. Het is wel een slag erger dan 'ik vind het tuig niet echt leuk dus ik wil het niet aan'.

Als ik jou was zou ik inderdaad kijken waar je nu bent met clickeren. En misschien kun je tot je er verder mee bent (of ontdekt dat je niet verder kan komen) even een halsband of jachtlijntje gebruiken? Dan heeft ze geen 'negatieve' ervaring met het tuig terwijl je haar bij wijze van spreken een uur daarvoor probeert bij te brengen dat het tof is. Als je er weer mee begint, zorg dan dat je eerst één of twee stappen terug doet in je training. Laat haar dus eerst weer bakken succes hebben in die training. Zo vergroot je de kans dat ze weer wat vertrouwen in het tuig opbouwt. Oh, en clicker haar in het beste tuigje dat je hebt, dan is ze daar direct aan gewend.

[ranetje]

Hoe vindt ze het als je haar met je hand over haar rug aait?
Dus zonder dat er een tuig in de buurt is.

[-Lilo-]

Thanks voor alle reacties!

@toots een instaptuig zit niet goed bij Lola. Verder hoop ik ooit ook zo'n relaxed hondje als toots te krijgen vwb tuigjes

@lunatic, ik gebruik toch liever ook een tuig omdat het voor Lola echt veiliger is. Als ze zich uit een halsband wurmt en de weg op springt hebben we een groter probleem bovendien heeft ze wat nekproblemen gehad.

@fotogravinnetje die extra stap die je noemt is de laatste stap die nog net wel goed gaat wellicht de stappen daarna verkleinen ja...

@renee1966 die optie heeft op het moment ook mijn voorkeur. Dat clickeren wekt in eerste instantie toch wantrouwen, dus dat hou ik als plan b.

@hilde, haar nek en rug zijn bekeken ja, twee keer zelfs. En het is inderdaad wel wat erger dan 'dit vind ik niet zo leuk baas'. Ik ga eerst even de optie van Miranda proberen omdat ik dan de wandelingen zo relaxed kan blijven lopen als we nu doen. Mocht dat niet luk n, gaan we clickeren en met een halsband aan de wandel.

@ranetje ik kan haar overal aanraken, alles met haar doen. Enige voorwaarde is dat ik geen plotselinge, onverwachte dingen doe en de voorkeur heeft op de grond zitten en vanaf de zijkant.

[Miranda]

Ik ga eerst even de optie van Miranda proberen

Daar hoort wel een bepaalde vastbesloten houding bij. Het MOET. Ja, is vervelend. Maar het moet wel. Geen gemiep.
En als het klaar is krijg je de hoofdprijs

Wat je absoluut niet mag hebben is medelijden/schuldgevoel omdat ze zo bang is. Ook als je denkt dat je het niet uit, voelen ze het toch. Vooral de gevoelige tiepjes.

[Renee1966]

Ik ga eerst even de optie van Miranda proberen

Daar hoort wel een bepaalde vastbesloten houding bij. Het MOET. Ja, is vervelend. Maar het moet wel. Geen gemiep.
En als het klaar is krijg je de hoofdprijs

Wat je absoluut niet mag hebben is medelijden/schuldgevoel omdat ze zo bang is. Ook als je denkt dat je het niet uit, voelen ze het toch. Vooral de gevoelige tiepjes.

Idd met die houding. Gewoon doen, ik plak er dan ook een commando aan (sta), en als het klaar is, lekkers erin en vrij.

[-Lilo-]

O ja, dat komt goed! Dat schreef ik wel heel twijfelend ja, tnx voor de reminder. Het motto: do or do not, there is no try.

[Miranda]

do or do not, there is no try.

Precies

[S@ndr@]

Sneeuw deed het ook en vind het nog steeds niet leuk een tuig, maar het is nodig ivm de verlichting zeg maar,
ik heb een kaar keer gestaan dat ze vluchtte, en ik heb Gil mee genomen en haar thuis gelaten, " dat kwartje viel" daarna toch met een snoepje geoefend, en de hemel ingeprezen als t goed ging en t word nog steeds beter. weglopen is niet meegaan op de wandeling, dus ze blijft wel staan dat dan weer wel

[Chihuahua-paws]

Thanks voor alle reacties!

@toots een instaptuig zit niet goed bij Lola. Verder hoop ik ooit ook zo'n relaxed hondje als toots te krijgen vwb tuigjes

Je hebt echt verschillende soorten en modellen instaptuigjes maar als je die niet prettig vind dan moet het met een gewoon tuigje ook gaan. Zelf vind ik ze ideaal en Lola wordt er vast ook makkelijker in en jij vast ook.

[duitse herder]

Tuig om laten? Zodat je niet steeds de strijd aan hoeft te gaan en dat het tuigje iets gewoon word. Na een tijdje kijken hoe het omdoen gaat, wie weet heeft ze in die tussentijd door dat een tuigje iets is wat bij het leven hoort.

[samantha!]

Ik denk niet dat Lola er een type voor is maar ik vraag het toch even
Is er niet een speeltje waar ze helemaal weg van is en graag in haar bek wil hebben?
Jack heeft ook een hekel aan het tuig omkrijgen maar hij is bezeten van mijn slippers die hij normaal niet mag hebben.
Als ik zijn tuig om wil doen mag hij mijn slipper vasthouden en dan heft het elkaar op, het vreselijke tuig en de geweldige slipper maken dan samen een hond die gewoon maar even stilstaat

[-Lilo-]

@s@ndra, thuis laten is denk ik geen echte straf voor Lola, die link legt ze denk ik niet.

@toots haar gewone tuigjes zitten beter dus ik Hoop indd dat Lola en ik beide ooit wat makkelijker worden, haha.

@duitse herder binnenshuis heeft Lola nooit iets om en dat wilde ik zo laten. Ivm blijven haken achter dingen, ivm afdrukken in de vacht en vooral omdat die dingen vocht en modder vasthouden.

@samantha Lola haat speeltjes, haha. Alleen de egel als ze alleen thuis is geweest en een bal als er water in de buurt is. Dus het moet toch met eten.

We hebben er net 10km wandelen op zitten. Ik heb dr vooraf in de mand gestuurd, kaas laten ruiken, tuig gepakt en omgedaan en toen die kaas gegeven en een dansje gedaan. Ze kwam zowaar in beweging toen ze de kaas op had dus het lijkt me vooralsnog een goed plan

[gyanty]

Kay was aanvankelijk ook sensitief. Al met de halsband. Hem heb ik overal zijn neus in laten steken. Misschien is het handig om dat riedeltje eerst met de halsband te oefenen. Ik heb echter nooit echt het tuig naar achter getrokken ofzo. Hij had een tuig waar hij met 1 voet ook nog doorheen moest (zijn eerste tuig was het autotuig). Ook dat heb ik opgelost door hem zelf zijn voet op te laten tillen.

Als ik nu nog zo'n soort tuig heb, dan is het enige wat ik doe, is een open tuig showen (hij kent daarbij het commando neus, maar bij aantrekken aanvankelijk voor wandeling gebruik ik dat eigenlijk bijna nooit, wel tijdens wandeling bij de jachtlijn). Ik wacht tot hij volledig in tuig staat. Als hij een instaptuig heeft denk hij zelf vooruit en doet hij zelf zijn poot vooruit. Zo heb ik hem dus ook jasjes aantrekken geleerd.

En eigenlijk is dit nu volledig mijn methode geworden. Want ook Norah bleek toen ze bij ons kwam daar problemen mee te hebben, waardoor ze ook problemen had met loslopen en hierkomen bij de baas. Het heeft bij jaar langer geduurd en ik heb voor haar nu nog steeds het soort tuig wat eigenlijk niet helemaal goed is: een rechte horizontale lijn over de borst die achter de schouder/elleboog kruist met de verticale over de buik/rug daar klik je hem vast (met handvat van hurtta). Voor haar was dat wel het tuig om te leren. Bij haar heeft het langer geduurd dan bij Kay (oke Norah was ook wel een stuk ouder), maar zij doe het nu ook heel erg goed.

[Safari]

Buiten het tuigje pas aandoen? Evt in de tuin en anders aan de gewone riem starten en dan tijdens het wandelen of op de stoep pas wisselen.

[Miranda]

We hebben er net 10km wandelen op zitten. Ik heb dr vooraf in de mand gestuurd, kaas laten ruiken, tuig gepakt en omgedaan en toen die kaas gegeven en een dansje gedaan. Ze kwam zowaar in beweging toen ze de kaas op had dus het lijkt me vooralsnog een goed plan

Klinkt goed

[Paisley]

Heel herkenbaar, mijn hond vind het tuig ook maar niets (maar reageert een stuk milder). Als het tuig wordt gepakt, gaat het koppie omlaag en loopt ze heeeeel onopvallend (jaja) naar een rustig hoekje, om me vervolgens aan te gaan staan staren. Meestal zeg ik dan HIER en dan komt ze, kop laag, en incasseert ze als bevroren het tuigje aantrekken. Eenmaal aan is er niets aan de hand.

Ik heb verschillende manieren geprobeerd, maar hier wordt het niet minder. Ik kan haar met kaas overhalen om haar kop zelf door het tuig te steken, maar dat duurt wel even en ik heb geen zin om er een 10min ritueel van te maken om te vertrekken. En losse kaas-sessie hier en daar zet dus geen zoden aan de dijk.

Als ze zelf graag uit wil en bij de deur gaat zitten, loopt ze ook weg op het moment dat het tuig wordt gepakt. Ik heb het ook geprobeerd te doorbreken om het tuig weer neer te leggen, en zelf verder te gaan waar ik mee bezig was. Maar dat herhaalt zich dan een paar keer en op den duur geeft ze het op en vraagt ze niet meer om uit te gaan. Ook niet mijn bedoeling.

[Paisley]

Tuig om laten? Zodat je niet steeds de strijd aan hoeft te gaan en dat het tuigje iets gewoon word. Na een tijdje kijken hoe het omdoen gaat, wie weet heeft ze in die tussentijd door dat een tuigje iets is wat bij het leven hoort.

Ik zou mijn hond er echt mee pesten. Tijdens de wandelingen heeft ze er geen last van, maar als ze het tuig aan heeft in huis krabt ze aan het borststuk en zit hij duidelijk in de weg.

[Dee]

Tuig om laten? Zodat je niet steeds de strijd aan hoeft te gaan en dat het tuigje iets gewoon word. Na een tijdje kijken hoe het omdoen gaat, wie weet heeft ze in die tussentijd door dat een tuigje iets is wat bij het leven hoort.

Ik zou mijn hond er echt mee pesten. Tijdens de wandelingen heeft ze er geen last van, maar als ze het tuig aan heeft in huis krabt ze aan het borststuk en zit hij duidelijk in de weg.

Da's niet lief