Oeps, pup gromt!

[Chichixx]

Hallo iedereen,

Zoals sommigen misschien al weten, heb ik sinds anderhalve week een chihuahua pup van nu 12 weken. Een schat, en heel goedaardig. Luistert voor zo'n pup en na zo'n korte tijd al goed, en bijv. bij spelen met andere pup laat hij zich makkelijk op de rug leggen (ook door mijzelf). Hij is niet dominant. Echter, toch zijn er al een paar grommomenten geweest, waar ik meteen van schrik. Het vervelende is, dat hij 2 akelige momenten heeft meegemaakt gisteren die ik hem niet kan kwalijk nemen.

Allereerst bij de dierenwinkel: we zochten een nieuw halsbandje. Meneer had een negatieve houding (wilde ons ook graag laten weten dat hij wél grote honden had), en vooral omdat ik hem op de arm had (ivm nog angstig zijn bouwen we langzaam op, want het harde "gewoon lopen" heeft averechts gewerkt de eerste dagen. Ik wil hem uiteraard zo snel mogelijk zoveel mogelijk op de grond hebben!). Meneer legde geen contact met mijn pup, en deed hem, terwijl hij nog op mijn arm zat, plots heel ruw en hardhandig een halsbandje om. Pup begon te grommen en spartelen, en die man bleef doorgaan. Ik in mijn schrik trok hem tegen me aan om die man te laten stoppen, waarmee ik zijn gegrom bevestigde. Dom, maar ik schrok zelf ook erg..

Daarna bij de dierenarts: ook hij nam geen tijd even te laten snuffelen. Ging gelijk hardhandig aan de slag door hem bij zijn halsband te grijpen en oren na te kijken etc. Ook daar is hij dekking bij mij komen zoeken.

Nu vandaag even met boodschapjes in de dierenwinkel, liet ik hem de konijnen zien achter het glas. Die zitten verhoogd, dus opgetild ervoor. Toen gromde hij, niet hard maar wel duidelijk. Dat was even schrikken, want hier was dus niet zoals bovenstaande situaties sprake van iemand die hem als het ware aanviel. Ik weet dat het probleem grotendeels schuilt in dat hij nu nog vaak op de arm zit. Ik vind dit zelf ook heel onprettig, maar hij is nog niet gewend aan de halsband, wil echt niet lopen eraan nog en om dan te voorkomen dat we hem in winkels alsnog moeten oppakken (en daarmee bevestigen dat hij zijn zin krijgt), bouwen we het lopen en buiten komen langzaam op, maar moeten hem natuurlijk ook met andere, drukkere situaties kennis laten maken (alsnog, zoveel mogelijk op de grond)

Mijn vraag is: ik weet dat grommen in het ras zit, maar weet ook dat een goed opgevoede chi niet hoeft te grommen. Moet ik me nu zorgen maken dat hij ook in deze situatie gromde, en hoe moet ik handelen? Ook met oog op dat hij nog niet helemaal gewend is aan het gewoon aan de riem meelopen, en ik hem dus praktisch gezien momenteel nog niet overal aan de lijn heb. Ik heb dit ook op puppycursus besproken en deze zei ook: oefenen is goed, maar niet te zeer forceren. Dat wil ik dan ook niet doen. Maar dit grommen was wel heel erg schrikken!

[dagmar88]

Maar dit grommen was wel heel erg schrikken!

Nou ja, het is ook maar gewoon een hond hoor. Hoe zou jij het vinden om voor het eerst een konijn van 120 kilo tegen te komen?

[asani]

Ik heb geen ervaring met chihuahua's ken ook niet goed het karakter dus.
Maar zoals die man deed in de dierenwinkel en de da dat zijn geen leuke dingen om mee te maken.Het is lastig te reageren op je verhaal omdat ik de situatie niet zelf gezien heb.
Ik zou als ik in jou situatie zat gewone dingen met je pup gaan doen zoals je met iedere hond doet en ervoor zorgen dat mensen als ze je pup aan willen raken dit doen op de manier zoals jij dat wilt.
Ik vind wel dat je in bepaalde situaties als het "onveilig" is voor je pup je hem wel moet optillen want ze zijn heel kwetsbaar.
Ik heb ook mijn ridgeback pup eens opgetild toen hij volledig in paniek ervan door wilde gaan na een ontmoeting met een leonberger.
Hij was zo onder de indruk van de grote van de hond .De mensen zeiden tegen mij dat moet je nooit doen je pup optillen dat is helemaal fout.
Nou dat maak ik altijd zelf nog uit dit is niet mijn 1e ridgeback.Ik heb hem op mijn arm meegenomen naar de leonberger en op mijn hurken zittend laten snuffelen en toen heb ik hem neergezet .Daarna was hij niet meer bang hij rende niet weg.Ik heb liever dat mijn hond mij vertrouwt dat dat hij het maar uit moet zoeken met alle vervelende gevolgen van dien.

Succes en geniet van je pup.

Gr Rian,Ijuba,Fynn,Asani en Sies

[Sanner]

Nou, ik zou er niet zo'n ding van maken eigenlijk. Dit vond 'ie blijkbaar niet leuk, dat kan, daar kan je rekening mee houden. En hoezo zit dat in het ras? Iedere hond kan grommen, is niet gelijk iets vreselijks.
Rustig aan doen met je pupje en niet te veel van hem verwachten nog, zou ik zeggen.
En ik zou voor een tuigje kiezen ipv halsband.

[Chichixx]

Ja, dat het in het ras zit is iets dat me keer op keer weer gezegd wordt. Als mensen hem dus horen grommen, is het meteen "ja zo zijn die chihuahua's he".

Klopt inderdaad, ik heb ook liever een tuigje! Echter, hij ervaarde dit als dusdanige belemmering dat hij er stijf van ging staan. Ook na flink wat oefenen. Speelde hij buiten in de tuin lekker, deed je hem het tuigje om, wilde hij niks meer. Fokker raadde aan als tussenoplossing eens een halsbandje te proberen. Dat geprobeerd en daarmee speelt hij wel gewoon door als hij die om heeft. Zeker wil ik hem aan een tuigje laten wennen, maar omdat hij over algemeen ook nog angstig is buiten dacht ik dat dit een tussenstap kon zijn van helemaal niks om naar een tuigje (overigens passen de tuigjes hem nu ook nog niet goed).

Juist door de vooroordelen schiet ik inderdaad gelijk in de stress als zoiets voorkomt. Doordat ik hem momenteel ook nog draag ter gewenning aan de geurtjes en geluiden van buiten (en het buiten zijn oefen in de tuin en rustige pleintjes e.d.), maak ik het plaatje van "de chihuahua" nogal compleet, en zijn mensen geneigd denigrerend te reageren en me erg onzeker te maken.. een probleem dat natuurlijk ook in mezelf schuilt!

[Chichixx]

Dank voor jullie reacties overigens!

[TessaThomas]

Hoe bedoel je trouwens makkelijk op de rug laten leggen door jou?

En ja, een hond kan grommen. Nu je weet dat hij het niet tof vindt dat mensen zo onrespectvol in één keer aan hem zitten, kan jij dat voorkomen.

[Sanner]

Ja en dat zul je echt moeten leren, laat mensen maar praten. Je zal weten dat je een chihuahua aangeschaft hebt, daar hebben mensen heel veel vervelende opmerkingen over te maken (ook over bepaalde andere rassen overigens).
Lach er om, ene oor in andere oor uit.
Ik til die van mij bijna nooit op en áls je ze dan een keer op de arm hebt, krijg je gelijk opmerkingen ja. Hebben ze net een uur losgelopen bijvoorbeeld, maar ja, kunnen die mensen ook niet weten.
O en over het tuigje, Jamie zette in het begin ook écht geen stap met een tuigje aan. Maar ik heb dat wel doorgezet, dat duurde even maar als ze eenmaal gewend zijn is het goed. Scheelt trouwens wel wat voor een tuigje, een simpel, licht instap-tuigje vond Jamie het prettigste. Heb nu tuigjes van Tre-Ponti, die zijn helemaal ideaal.

[malinois]

Klopt inderdaad, ik heb ook liever een tuigje! Echter, hij ervaarde dit als dusdanige belemmering dat hij er stijf van ging staan. Ook na flink wat oefenen. Speelde hij buiten in de tuin lekker, deed je hem het tuigje om, wilde hij niks meer. Fokker raadde aan als tussenoplossing eens een halsbandje te proberen. Dat geprobeerd en daarmee speelt hij wel gewoon door als hij die om heeft. Zeker wil ik hem aan een tuigje laten wennen, maar omdat hij over algemeen ook nog angstig is buiten dacht ik dat dit een tussenstap kon zijn van helemaal niks om naar een tuigje (overigens passen de tuigjes hem nu ook nog niet goed).

Juist door de vooroordelen schiet ik inderdaad gelijk in de stress als zoiets voorkomt. Doordat ik hem momenteel ook nog draag ter gewenning aan de geurtjes en geluiden van buiten (en het buiten zijn oefen in de tuin en rustige pleintjes e.d.), maak ik het plaatje van "de chihuahua" nogal compleet

Ik zou veel minder tuttig met dat hondje worden. Als een grotere hond een tuigje om kan, kan hij dat ook. 'Wen er maar aan'.
Tuigje om, knakworst er in. Moet jij zien hoe graag hij dat tuigje om wil.
En je kunt gerust optillen bij het naderen van een grote hond maar bij 'wennen aan geurtjes'? Kom op zeg.
Ik zou die Paris Hilton-mode wat laten varen en je beestje veel meer als hond gaan behandelen.

Dit.
En wat met op de rug laten leggen??? Als ik een hond op zn rug leg heeft ie een hele zware overtreding begaan in de zin van echt knokken oid.
Lijkt me duidelijk dat ik dit nooit bij een pup zal doen.

[bouvierpoedel]

Klopt inderdaad, ik heb ook liever een tuigje! Echter, hij ervaarde dit als dusdanige belemmering dat hij er stijf van ging staan. Ook na flink wat oefenen. Speelde hij buiten in de tuin lekker, deed je hem het tuigje om, wilde hij niks meer. Fokker raadde aan als tussenoplossing eens een halsbandje te proberen. Dat geprobeerd en daarmee speelt hij wel gewoon door als hij die om heeft. Zeker wil ik hem aan een tuigje laten wennen, maar omdat hij over algemeen ook nog angstig is buiten dacht ik dat dit een tussenstap kon zijn van helemaal niks om naar een tuigje (overigens passen de tuigjes hem nu ook nog niet goed).

Juist door de vooroordelen schiet ik inderdaad gelijk in de stress als zoiets voorkomt. Doordat ik hem momenteel ook nog draag ter gewenning aan de geurtjes en geluiden van buiten (en het buiten zijn oefen in de tuin en rustige pleintjes e.d.), maak ik het plaatje van "de chihuahua" nogal compleet

Ik zou veel minder tuttig met dat hondje worden. Als een grotere hond een tuigje om kan, kan hij dat ook. 'Wen er maar aan'.
Tuigje om, knakworst er in. Moet jij zien hoe graag hij dat tuigje om wil.
En je kunt gerust optillen bij het naderen van een grote hond maar bij 'wennen aan geurtjes'? Kom op zeg.
Ik zou die Paris Hilton-mode wat laten varen en je beestje veel meer als hond gaan behandelen.

Dit.
En wat met op de rug laten leggen??? Als ik een hond op zn rug leg heeft ie een hele zware overtreding begaan in de zin van echt knokken oid.
Lijkt me duidelijk dat ik dit nooit bij een pup zal doen.

Je kunt een hond ook gewoon leren op zijn rug te liggen of tijdens het spel.
Hoeft toch niet altijd als straf.?
De mijne trek ik ook wel eens op de rug op schoot. En draai ze ook wel eens om ,even alles kijken of borstelen en klaar.

[malinois]

Klopt inderdaad, ik heb ook liever een tuigje! Echter, hij ervaarde dit als dusdanige belemmering dat hij er stijf van ging staan. Ook na flink wat oefenen. Speelde hij buiten in de tuin lekker, deed je hem het tuigje om, wilde hij niks meer. Fokker raadde aan als tussenoplossing eens een halsbandje te proberen. Dat geprobeerd en daarmee speelt hij wel gewoon door als hij die om heeft. Zeker wil ik hem aan een tuigje laten wennen, maar omdat hij over algemeen ook nog angstig is buiten dacht ik dat dit een tussenstap kon zijn van helemaal niks om naar een tuigje (overigens passen de tuigjes hem nu ook nog niet goed).

Juist door de vooroordelen schiet ik inderdaad gelijk in de stress als zoiets voorkomt. Doordat ik hem momenteel ook nog draag ter gewenning aan de geurtjes en geluiden van buiten (en het buiten zijn oefen in de tuin en rustige pleintjes e.d.), maak ik het plaatje van "de chihuahua" nogal compleet

Ik zou veel minder tuttig met dat hondje worden. Als een grotere hond een tuigje om kan, kan hij dat ook. 'Wen er maar aan'.
Tuigje om, knakworst er in. Moet jij zien hoe graag hij dat tuigje om wil.
En je kunt gerust optillen bij het naderen van een grote hond maar bij 'wennen aan geurtjes'? Kom op zeg.
Ik zou die Paris Hilton-mode wat laten varen en je beestje veel meer als hond gaan behandelen.

Dit.
En wat met op de rug laten leggen??? Als ik een hond op zn rug leg heeft ie een hele zware overtreding begaan in de zin van echt knokken oid.
Lijkt me duidelijk dat ik dit nooit bij een pup zal doen.

Je kunt een hond ook gewoon leren op zijn rug te liggen of tijdens het spel.
Hoeft toch niet altijd als straf.?
De mijne trek ik ook wel eens op de rug op schoot. En draai ze ook wel eens om ,even alles kijken of borstelen en klaar.

Kan ... ik doe t nooit (en kam hooguit 2x per jaar )
daarom vraag ik t ook...

[Chichixx]

Jeetje wat een akelige reactie zeg.. Paris Hilton mode omdat ik doe wat me geadviseerd wordt.. omdat ik juist eerst als te hard bestempeld werd.. Ik heb hem net anderhalve week en ga al op puppycursus en kom juist advies vragen omdat ik wil zorgen dat hij evenwichtig opgroeit als hond, ik ben daar juist erg voorstander van. Zo'n reactie is niet echt bevorderend en geeft me eerder een heel naar gevoel dan dat ik het gevoel heb advies te krijgen waar ik iets mee kan. Overigens, meteen met de term "Paris Hilton" smijten vind ik wel een beetje bevestigend dat men inderdaad al snel een bepaald beeld vormt bij dit ras.

Ik verwoorde op de rug leggen inderdaad verkeerd. Ik bedoelde, dat ik had vernomen dat er honden zijn die nooit op de rug gaan liggen ivm onderdanigheid. En dat het een goed teken was als je hond als hij op de zij lag graag op de rug gaat liggen als je hem op zijn buik kriebelt oid. Tevens valt hij op die manier in slaap. Ik weet niet wat ik van zo'n theorie moet vinden (zelf denk ik dat een hond die jou vertrouwt gewoon op de rug gaat omdat kriebelen op de buik fijn is) maar in mijn snelheid typte ik dat erbij.

Jammer meteen zo aangevallen te worden. Gaat het net de goede kant op met hem met hoe bang hij in het begin was, krijg je meteen tegen je aangesmeten alsof je de hond voor de lol de hele dag in een handtas meezeult. Da's wel heel snel geoordeeld..

[Chichixx]

En inderdaad ja, tijdens spel op de rug dus met stoeien. Op die manier bedoel ik. Altijd goedbedoeld, ik zou dat nooit uit kwade wil doen. Goed dat je het even navraagt wel, want dat was wellicht onduidelijk

[Chichixx]

Overigens loopt hij momenteel echt nog niet mee, en wil ik hem toch op onbekende plekken laten komen. Het meelopen gaat al steeds beter: tuin is niet meer eng, halsband niet meer. Nu oefenen met aan de lijn lopen, en dan op de drukkere plekken etc. Zijn ook maar gewoon adviezen die ik gekregen heb, toen bleek dat mijn hardere aanpak niet werkte Dit lijkt nu te werken, want hij doet eindelijk zijn plasjes buiten (eerst door de spanning niet, jezus wat een blaascontrole..) en dat is dan alweer een stap vooruit. Ik zie het momenteel goed vooruit gaan met hem, maar juist door de vele vooroordelen word ik snel onzeker wanneer hij iets doet wat volgens anderen "typisch chihuahua" is, in negatieve zin dan dus.

[Thomas]

Dat is het lastige aan een forum, mensen reageren puur op wat ze lezen. Soms komt een stukje verkeerd over, en wordt er een beeld van je geschetst die helemaal niet de bedoeling was. Vat het niet persoonlijk op.

Gefeliciteerd met je nieuwe pup, ik hoop dat je er veel plezier mee hebt.

[bouvierpoedel]

En inderdaad ja, tijdens spel op de rug dus met stoeien. Op die manier bedoel ik. Altijd goedbedoeld, ik zou dat nooit uit kwade wil doen. Goed dat je het even navraagt wel, want dat was wellicht onduidelijk

Geloof dat je eigen schrik ,bezorgheid om het goed te willen doen het grootste gedeelte van de angst is geweest bij die meneer en DA.
Je bent de onzekere factor op dat moment.
Bij dat konijn had je wat voorzichter te werk moeten gaan.
Als jij iets aan ziet komen van een afstandje dan raken jouw hersens daar aan gewend bij naderen , maar dat konijn had nu het effect van een duvel uit een doosje .
Of zo'n youtube filmpje waarin je gevraagd word goed/focus op de verschillen te letten. En dan komt er in ene met een tering herrie zo'n griezelkop vol op je scherm.
Snappie.?

[TessaThomas]

Vandaar mijn vraag, want je leest wel eens andere dingen over het op de rug leggen. Hoewel ik me ook afvraag waarom het een goed teken zou zijn dat een hond voor je op zijn rug gaat liggen. Ik denk hetzelfde namelijk; blijkbaar kan ik goed kriebelen! En qua optillen, deed ik ook met mijn duitse herder hoor. Als we ergens heen gingen en hij wilde niet lopen, hop op de arm en na een tijdje weer neerzetten en stukje zelf lopen. Alleen zou ik als ik jou was iets duidelijker tegen de andere mensen zijn dat ze niet aan hem zitten zonder te vragen.

[Chichixx]

Ja, inderdaad, helemaal gelijk in met dat konijn. Hij zat achter glas, maar dat ziet een dier natuurlijk niet. Ik ervaarde het "konijn zit achter glas" anders dan de pup dat deed, die het zag als "dit konijn zit vanuit het niets opeens vlakbij me". Goede tip, dankjewel!!

[Chichixx]

Vandaar mijn vraag, want je leest wel eens andere dingen over het op de rug leggen. Hoewel ik me ook afvraag waarom het een goed teken zou zijn dat een hond voor je op zijn rug gaat liggen. Ik denk hetzelfde namelijk; blijkbaar kan ik goed kriebelen! En qua optillen, deed ik ook met mijn duitse herder hoor. Alleen zou ik als ik jou was iets duidelijker tegen de andere mensen zijn dat ze niet aan hem zitten zonder te vragen.

Ik begin vanaf nu maar eens met quoten als ik reageer, haha. Precies, zo denk ik ook met het op de rug "leggen" door mezelf. Maar hij liet zich dus ook met gemak overmeesteren door een kleinere, jongere andere chihuahua pup. Tijdens stoeien was hij degene die op de rug ging etc. Het was eigenlijk om aan te geven dat we hier niet met een, vanuit zichzelf, agressieve of dominante hond te maken hebben.
Ik heb ook héél erg geleerd van die ervaring van de winkel en DA. Ik laat me snel overrompelen wanneer ik denk dat de andere persoon een "kenner" is. Maakt ook dat ik dus onzeker wordt wanneer ik veel tegenstrijdig advies krijg. Ik moet goed in mezelf nagaan dat ík mijn hond het beste ken, en nu dus weet dat hij echt niet zo'n druk gefriemel accepteert als hij niet eerst mag snuffelen (belangrijk om rekening mee te houden in contact met kinderen). Ik denk overigens dat veel honden dat zullen hebben, zou zelf ook kwaad worden als iemand me opeens greep. Zei de instructrice van puppycursus ook al. Die 2 gevallen snapte ik dus heel goed, maar ik baalde dat ik hem in dat grommen had bevestigd door hem in bescherming te nemen.

[Chichixx]

En inderdaad ja, tijdens spel op de rug dus met stoeien. Op die manier bedoel ik. Altijd goedbedoeld, ik zou dat nooit uit kwade wil doen. Goed dat je het even navraagt wel, want dat was wellicht onduidelijk

Geloof dat je eigen schrik ,bezorgheid om het goed te willen doen het grootste gedeelte van de angst is geweest bij die meneer en DA.
Je bent de onzekere factor op dat moment.

Op konijn had ik net inderdaad gereageerd, maar hier nog niet op. Dit klopt helemaal, de eerste week was ook héél confronterend. Bij een hond kun je je gemoedstoestand niet faken. Ik ben snel ongerust, en angstig aangelegd (ook vanuit een psychische "aandoening"). Gelukkig heb ik een heel stabiele, zekere en rustige vriend. Hij heeft ook veel betekent voor het uit het schulpje trekken van onze pup.
Daarom raakte ik ook wat van slag van de "Paris Hilton" reactie. Het is juist iets waar ik altijd heel stellig over was: het is een hond, hij is intelligent, actief etc etc. Het aanraden rustiger aan op te bouwen met hem en zelfs op de arm te nemen was dus moeilijk voor me, en zo'n reactie maakt me dan nog onzekerder. Ik voel me dan heel erg naar en verlies snel de moed. Moet ik natuurlijk niet doen!! Maar soms kun je emoties niet sturen. Ik wil juist graag mijn eigen onzekerheid overwinnen.

[annemick]

Wat ook wel met veel pups wil werken, als ze niet mee willen lopen in het begin, is ze een stukje dragen naar een plekje verderop waar lekker gesnuffeld/geplast kan worden en daarna richting huis gaan lopen, meestal lopen ze terug wel mee aan de lijn, je kunt daarna steeds iets verder gaan, voor je het weet is het aan de riem lopen wat gewoner.
Succes met de kleine hummel.

[yodi]

Een vertrouwensband opbouwen is het allerbelangrijkste, als er iets gebeurt wat de pup niet leuk vind(gromt) lost de baas het op.
En ja de grote wereld kan heel spannend zijn, ik liep ook met mijn pup op de arm over de markt, eerst kijken en dan een poosje zelf lopen.
Oefenen met zeggen oortjes en bekje en dan in de oortjes en bekje kijken, mijn dierenarts vind het super dat wij haar dat geleerd hebben.

[Chichixx]

Ja, inderdaad, helemaal gelijk in met dat konijn. Hij zat achter glas, maar dat ziet een dier natuurlijk niet. Ik ervaarde het "konijn zit achter glas" anders dan de pup dat deed, die het zag als "dit konijn zit vanuit het niets opeens vlakbij me". Goede tip, dankjewel!!

Door dit soort tips zoals de gebeurtenis met het konijn, begin ik dus ook steeds meer besef van actie-reactie te krijgen (wat voor mij door mijn psych. beperking soms moeilijk is), en een rode draad daarin te zien. Daar leer ik veel van!

[Chichixx]

Wat ook wel met veel pups wil werken, als ze niet mee willen lopen in het begin, is ze een stukje dragen naar een plekje verderop waar lekker gesnuffeld/geplast kan worden en daarna richting huis gaan lopen, meestal lopen ze terug wel mee aan de lijn, je kunt daarna steeds iets verder gaan, voor je het weet is het aan de riem lopen wat gewoner.
Succes met de kleine hummel.

Dit klopt, hij loopt wél mee als hij weet dat we naar huis gaan! Ik dacht dat ik dit niet moest stimuleren, maar het is dus toch een verantwoorde manier om het leren aan de riem lopen te oefenen? Ik had het gevoel hem "zijn zin" te geven. Hij liet zich ook niet foppen hoor, haha. Als ik richting huis liep, en dan toch andere richting op probeerde te gaan, meteen de remmen erop. Dat niet alleen, hij begint zelfs te jammeren. Daar wil ik niet aan toegeven, dan maak je het alleen maar erger. Maar als hij stopt met jammeren, en ik wil dan het "niet jammeren" bevestigen, begint hij daardoor juist weer te jammeren. Daar doe ik echt iets verkeerd..

[Chichixx]

Je hebt hem niet 'bevestigd in grommen', je hebt hem gehoord en serieus genomen. Met dat grommen zegt hij dat hij de situatie heel vervelend vindt. Hij wordt vastgehouden dus kan zelf geen afstand nemen. Dat jij dan voor die afstand zorgt bewijst voor hem dat je een betrouwbare baas bent die het voor hem oplost als hij het zelf te moeilijk vindt. Niks mis mee.

Grommen is niks dramatisch, het is gewoon een manier van communiceren. Het is een waarschuwing 'ik vind dit écht niet leuk maar ik wil nog niet gelijk gaan bijten'. Nou, dan weet je dat en dan kun je daar al dan niet iets mee doen.

Interessante benadering, dit is inderdaad ook waar! En juist het vertrouwen dat hij dan krijgt in mij, bevorderd ook zijn vertrouwen met bijv buiten lopen etc. Echter, ik streef ernaar deze situaties in de toekomst geheel te vermijden. Dat ergerde mij ook zo: dat hij uberhaupt in deze situatie terecht kwam. Ik ging dat linken: door wat gebeurd is, gromt hij nu ook naar die konijnen. Dankzij de goede tip en uitleg weet ik nu waarom hij wél gromde.

Een vertrouwensband opbouwen is het allerbelangrijkste, als er iets gebeurt wat de pup niet leuk vind(gromt) lost de baas het op.
En ja de grote wereld kan heel spannend zijn, ik liep ook met mijn pup op de arm over de markt, eerst kijken en dan een poosje zelf lopen.
Oefenen met zeggen oortjes en bekje en dan in de oortjes en bekje kijken, mijn dierenarts vind het super dat wij haar dat geleerd hebben.

Hij laat zich door ons best al goed in de bek kijken. Mag ook altijd dingen uit de bek pakken zonder stribbelen etc. Ik zal dat nog eens extra gaan oefenen! Desalniettemin zou hij denk ik milder gereageerd hebben als de dokter wat minder ruw met hem omgegaan was, en bijv even had laten snuffelen, iets gezegd tegen hem etc. Dat maakt bij hem, heb ik echt al meerdere keren gemerkt, een wéreld van verschil.

[yodi]

Niet te druk over maken, heen weg dragen, terug lopen, komt echt wel goed, vergeet niet te genieten van je pup!!!

[ranetje]

Wat ook wel met veel pups wil werken, als ze niet mee willen lopen in het begin, is ze een stukje dragen naar een plekje verderop waar lekker gesnuffeld/geplast kan worden en daarna richting huis gaan lopen, meestal lopen ze terug wel mee aan de lijn, je kunt daarna steeds iets verder gaan, voor je het weet is het aan de riem lopen wat gewoner.
Succes met de kleine hummel.

Dit klopt, hij loopt wél mee als hij weet dat we naar huis gaan! Ik dacht dat ik dit niet moest stimuleren, maar het is dus toch een verantwoorde manier om het leren aan de riem lopen te oefenen? Ik had het gevoel hem "zijn zin" te geven. Hij liet zich ook niet foppen hoor, haha. Als ik richting huis liep, en dan toch andere richting op probeerde te gaan, meteen de remmen erop. Dat niet alleen, hij begint zelfs te jammeren. Daar wil ik niet aan toegeven, dan maak je het alleen maar erger. Maar als hij stopt met jammeren, en ik wil dan het "niet jammeren" bevestigen, begint hij daardoor juist weer te jammeren. Daar doe ik echt iets verkeerd..

Hoe bevestig je dan het "niet jammeren"?

Ik krijg de indruk dat je heel erg goed je best aan het doen bent om het goed te doen.
Probeer iets relaxter te zijn met je hondje.
Voor nu is het prima als je hem op de arm mee neemt als je van huis weg gaat en terug naar huis wel laat lopen.

Geleidelijk wordt dat heus wel beter.

[Tanja Simba&Bella]

Je hebt hem nog maar net en er zijn veel dingen waar hij aan moet wennen. Van huis weg, vinden de meeste puppen niks. Thuis is net een veilige plek geworden en dan moet je van de baas weer mee die grote boze buitenwereld in .

Ik tilde die van mij in het begin ook op. Dan liep ik een stukje en daarna mocht hij zelf naar huis lopen. Gaande weg werd het tillen minder en moest hij zelf steeds verder een stukje lopen voordat we weer huiswaarts gingen.
daarnaast liep ik in het begin vaak hetzelfde stuk zodat dat vertrouwd werd. Prikkels krijgen ze in het begin al genoeg.

[Chichixx]

Hoe bevestig je dan het "niet jammeren"?

Als hij stopt met jammeren en een paar stapjes zet, doe ik enthousiast tegen hem. Jammert hij, dan probeer ik dat te negeren. Waren tips van verschillende mensen, hoe staan jullie hier tegenover?

Fijn die tip van het heen dragen en naar huis lopen, ik dacht vanuit eigen redenatie dat dit niet goed zou zijn, maar ik ben ook maar een beginner op dit gebied. Ik ga dit zeker proberen! Stapjes, zei de instructrice me. Ik wilde teveel tegelijk, vooral bij het zien van grote pups die het wel meteen leuk vinden. Ik besef me steeds meer dat een wat moeilijkere start tijdens de socialisatieperiode, niet betekent dat je hondje niet goed gesocialiseerd wordt. Ik ging nog erg uit van "de boeken". Ik wil het inderdaad heel graag goed doen, met de extra "druk" van negatieve reacties over chihuahua's. Jullie reacties helpen me erg, bedankt daarvoor!

[ranetje]

Hoe bevestig je dan het "niet jammeren"?

Als hij stopt met jammeren en een paar stapjes zet, doe ik enthousiast tegen hem. Jammert hij, dan probeer ik dat te negeren. Waren tips van verschillende mensen, hoe staan jullie hier tegenover?

Fijn die tip van het heen dragen en naar huis lopen, ik dacht vanuit eigen redenatie dat dit niet goed zou zijn, maar ik ben ook maar een beginner op dit gebied. Ik ga dit zeker proberen! Stapjes, zei de instructrice me. Ik wilde teveel tegelijk, vooral bij het zien van grote pups die het wel meteen leuk vinden. Ik besef me steeds meer dat een wat moeilijkere start tijdens de socialisatieperiode, niet betekent dat je hondje niet goed gesocialiseerd wordt. Ik ging nog erg uit van "de boeken". Ik wil het inderdaad heel graag goed doen, met de extra "druk" van negatieve reacties over chihuahua's. Jullie reacties helpen me erg, bedankt daarvoor!

Ik snap de bedoeling en het kan

Alleen denk ik dat je zo - in jouw situatie - wel erg veel nadruk legt op "willen dat hij loopt".
Dan wordt het al snel een "item" terwijl je zelf veel liever wilt dat lopen gewoon is.

Door dat heen tillen (zelfs niet proberen hem zelf te laten lopen de eerste week) en terug laten lopen maak je er geen probleem van.
Het wennen komt wel denk ik (normaal gesproken).
Bij de een duurt dat langer dan bij de ander.
Het enige waar ik dan wel op zou letten is dat hij vanaf de arm niet de hele wereld gaat uitkafferen

Een grote pup waar hij mee kennismaakt is voor hem ook al een reus, die ook nog eens ongecontroleerd (dat is puppy-eigen) over hem heen kan denderen.
Kijk hoe hij volwassen rustige vriendelijke honden vindt.
Voor hem veiliger dan een puppybuldozer van een groter ras