Oeps, pup gromt!

[Hilde]

Ik weet niet waar je woont, maar mijn hond is vriendelijk tegen andere honden en hij laat ze met rust. Misschien leuk om zo wat vertrouwen op te doen?

[Chichixx]

Ik weet niet waar je woont, maar mijn hond is vriendelijk tegen andere honden en hij laat ze met rust. Misschien leuk om zo wat vertrouwen op te doen?

Wat een lief voorstel! Echter, ik woon in Zuid-Limburg, da's erg ver hihi. Gelukkig hebben we hier veel honden waar hij mee kan socialiseren, en dat gaat vind ik ook erg goed!

Ik snap de bedoeling en het kan

Alleen denk ik dat je zo - in jouw situatie - wel erg veel nadruk legt op "willen dat hij loopt".
Dan wordt het al snel een "item" terwijl je zelf veel liever wilt dat lopen gewoon is.

Door dat heen tillen (zelfs niet proberen hem zelf te laten lopen de eerste week) en terug laten lopen maak je er geen probleem van.
Het wennen komt wel denk ik (normaal gesproken).
Bij de een duurt dat langer dan bij de ander.
Het enige waar ik dan wel op zou letten is dat hij vanaf de arm niet de hele wereld gaat uitkafferen

Een grote pup waar hij mee kennismaakt is voor hem ook al een reus, die ook nog eens ongecontroleerd (dat is puppy-eigen) over hem heen kan denderen.
Kijk hoe hij volwassen rustige vriendelijke honden vindt.
Voor hem veiliger dan een puppybuldozer van een groter ras

Als je met de opmerking over grote pup bedoelt dat hij zich makkelijk op de rug liet leggen door die andere pup.. Dat was een kleinere chihuahua pup die een week jonger was dan hij hihihi. Qua andere, volwassen honden ben ik bijv bij de buren van mijn ouders op bezoek geweest. Omdat hun grote labradors even erg enthousiast zijn als we binnen komen, had ik hem op de arm. Dat heb ik geweten hoor, meneer gromde! Aangezien de labs inmiddels rustiger waren en sowieso getraind zijn met kleine dieren om te gaan (echt geweldig afgericht, had ik vanaf binnenkomst al kunnen weten) heb ik hem na even tot rust komen op de grond gezet. Daar wilde hij nog wel even van zich laten horen, maar merkte al snel dat hij de kleinste was en die grote honden geen boodschap aan hem hadden. Toen hij dat eenmaal door had, heeft hij heerlijk samen met ze gespeeld (er was ook een chihuahuamix bij). Ging super goed! Ook is er een cavelier bij ons op bezoek geweest. Deze cavelier is heel rustig. Reageerde niet op het geblaf, en toen was het ook al snel prima. Hebben lekker met elkaar op de bank gezeten. De keer erna toen hij die hond zag (en nog een andere erbij), is hij heerlijk tegen haar aan in slaap gevallen.

Dat "vanaf de arm de hele wereld uitkafferen" is inderdaad iets waar ik héél huiverig voor ben, ook daarom dit topic, omdat ik meteen denk "zie je wel" bij een klein voorval. Ik moet gewoon relaxen, haha, en de actie-reactie snappen (waar jullie goed mee helpen!). Veel mensen zeggen tegen me "het komt wel goed", dat begint bij mijzelf ook nu langzaam te dagen. Is mijn karakter eigen hoor, dat zorgelijke. Mijn instructrice zei al: hier ga je zelf ook sterker uitkomen. Dat merk ik zelf ook, ik word nu echt met mezelf geconfronteerd

[ranetje]

Nee ik bedoelde niet die andere chi pup

Ik waarschuwde voor "leuk" contact met pups van andere rassen.
Die zijn voor het grootste deel veel groter dan jouw pup.
Dan zijn goede volwassen honden een betere keuze als je contact wilt laten maken met andere honden.

Als hij de neiging krijgt om op je arm te gaan grommen, zorg dan dat je het contact meteen verbreekt met datgene waar hij tegen gromt.
Dus omdraaien.
Dat zal al een stuk schelen denk ik

En verder inderdaad relax

[Chichixx]

Dank voor de tip! Ja met die grote pups is het oppassen geblazen. Ze zijn vaak zó ongeremd en overrompelen hem dan helemaal. Hij moet er wel kennis mee maken natuurlijk, maar rústig. Hij ziet er wel genoeg op de puppycursus haha.

De halsband waar ik het eerder over had is alweer weg xD Zo los om de nek leek het de betere oplossing, omdat hij het niet als belemmering leek te zien. Echter, als je de riem eraan deed, was het geen doen meer, bandje draait om zijn nek met die voor hem zware sluiting eraan, en je kunt ook geen kleine trekjes meer geven (voorzichtig doe ik dat, dan loopt hij vaak toch weer stukje mee) zonder het idee te hebben zijn nek te breken.. Dan moet hij maar gewoon aan het tuigje wennen.

[dagmar88]

Wat heb je al enorm veel gedaan op een week tijd. Ik zou het echt wat rustiger aan doen.
Hem een beetje laten bekomen van alle grote veranderingen en elkaar leren kennen.

[cornelia]

Nou je bent echt een harde werker met je hondje

En verder denk ik dat je heus niet psychische kwetsbaarder hoeft te zijn dan b.v. mij om je onzeker te voelen over de opvoeding van je hond hoor. Ik ben psychisch ongeveer een blok beton (bij wijze van spreken) maar maakte me toen Ezio nog een pup was over een poep en een scheet al ongerust.
Ik ben b.v. altijd bang geweest dat ik een angsthaas van hem aan het maken was omdat ik na wat nare incidenten met vorige honden eigenlijk bang ben voor zijn contact met andere honden.
En nog zie ik de meeste honden liever gaan dan komen maar inmiddels heb ik daar een weg in gevonden en heeft Ezio toch leuke contacten met diverse honden. Enfin, Ezio is ook geen toonbeeld van de perfecte, stabiele, geestelijk volkomen in balans zijnde hond. Hij heeft zo wat kreukeltjes maar niks wat niet te omzeilen valt. Hij zal nooit een knuffelhond in een bejaardenhuis worden b.v. maar dat hoeft ook niet.
Nou ja, om een lang verhaal kort te maken; geniet vooral van je pup want voor dat je het weet heb je heel zijn schattige puppy tijd gemist.

Overigens wat ik ook nog wou opmerken in zijn algemeenheid is dat er niet altijd een soort standaard benadering is voor puppy's. Onze da (een hele leuke, lieve) heeft bij puppy's de benadering van veel geluidjes maken, aandacht trekken, afleiden. Hij heeft het daarmee bij Ezio helemaal verpest Die heeft het hem nu pas (hij is 3) zo ongeveer vergeven. Ezio vond het echt een aansteller 1ste klas, zat hem zo aan te kijken. Ieder volgend contact bestond uit een hoop gemopper van Ezio's kant. Da was helemaal verbaasd want "normaal zijn puppy's helemaal gek op hem", jaja

Maar wat ik daarmee wil aangeven is soms dat wat jij denkt hoe je pup zal reageren helemaal anders kan zijn. Dus wat jij misschien wat lomp vind zou pup niks kunnen schelen en omgekeerd. Pup dacht w.s. niet "O jee een konijn" maar "O jee, wat een grote tanden"

[lotje&famke]

Hoi chichixx, gefeliciteerd met je pup! Wat goed dat je zo serieus met je pup aan de slag bent en zo te lezen zit je ook al op cursus! Ik snap dat je heel enthousiast gaat socialiseren met je pup. Maar hoe ik het lees is dat wat je allemaal doet veel teveel voor je pup. Als het haar allemaal wat te veel is, de emmer vol zit, kan ze situaties minder goed aan en zal ze bijv. eerder gaan grommen. Ze hebben nog heeel veel hersteltijd/rust nodig. Helemaal de gevoelige types. En juist als ze lekker in hun vel zitten kunnen ze de wereld beter aan. Daar zou ik me vooral op gaan richten. Probeer wat minder je best te doen en vooral te genieten van je pup! Ontspan! Relax! Het is nog maar en baby en op cursus kunnen ze je vast goed begeleiden en vertrouwen geven. Probeer te kijken naar wat leuk en goed is aan je hondje en niet te hoge verwachtingen te hebben van wat hij (nog) moeilijk vind. Ook andere rassen worden als pup eerst nog gedragen hoor. Een Chi is kwetsbaar door zijn formaat en daar mag je best rekening mee houden. Als je bijvoorbeeld een hond wilt die met veel verschillende (grote) honden kan en wil spelen, dan kan je beter niet voor een chi kiezen Ik ken een paar chi's die heel zelfverzekerd en ontspannen (zonder gekef en gegrom) met situaties omgaan. Ook deze worden regelmatig nog gedragen, dat lijkt ze niet onzeker te maken.

Toen ik Lotje als pup kreeg, hadden zoveel mensen hele verschillende goedbedoelde / tegenstrijdige adviezen, dat ik er onzeker van werd. Wat is nu goed? Ik ben toen nog meer gaan lezen over hele uiteenlopende manieren van omgaan met je hond en heb daaruit gehaald wat het beste bij mij en mijn hond past. Voor geen een hond bestaat een vaste gebruiksaanwijzing. De een heeft weer wat meer nodig van dit en de andere wat meer van dat. Gewoon je gezond verstand gebruiken en je eigen weg kiezen! En assertief zijn! Jij bepaald wie er wel of niet aan je hond zit. Ik zou bijv. in de dieren winkel heel duidelijk zeggen dat je niet wilt dat hij die halsband omdoet. En er dan schijt aan hebben als hij dan met een verhaal komt dat je met je hond loopt te tuttebellen. Ook heb ik voor Lotje een dierenarts gezocht waarmee het heel goed klikt. Zij kan er echt alles mee op een relaxte manier. Het is best de moeite waard om kennis te maken met meerdere dierenartsen en te kijken welke het beste bij jullie past.

Ik dacht vroeger dat het mijn hondje zekerder zou maken als ik haar meer zelf op liet lossen. Ik merkte toen dat ze in paniek weg ging rennen als ze ergens van schrok. Ze had geen vertrouwen in mij dat ik haar wel zou beschermen als er iets was. Dat was een fout van mij. Ik ben er toen juist heel veel mee bezig geweest dat ze bij mij mag komen als er iets spannend is en dat ze zich geen zorgen hoeft te maken want ik los het wel op. En juist dat maakt van haar een meer zelfverzekerd hondje, zo van, het komt allemaal goed, want mijn baas is er. Daardoor is ze nu veel relaxter, minder gespannen en kan juist daardoor situaties beter zelf aan. Ik ben er heel blij mee dat als ze iets spannend vind dat ze dan rustig naast mij komt zitten. Maar goed, ik dwaal af Maar misschien wel een idee om je hondje veel te belonen als ze rustig reageert op voor haar spannende situaties (lekkers!).

Heel veel plezier met je hondje!!!

[lotje&famke]

Dank voor de tip! Ja met die grote pups is het oppassen geblazen. Ze zijn vaak zó ongeremd en overrompelen hem dan helemaal. Hij moet er wel kennis mee maken natuurlijk, maar rústig. Hij ziet er wel genoeg op de puppycursus haha.

Hij moet juist niks Geef m wat ruimte en lucht Lotje vond spelen met de andere pups in het begin ook spannend. Ik ging dan met haar op een afstandje staan kijken en toen ze er na een poosje aan toe was ging ze er zelf op af om te spelen. Maar ik zou het niet forceren. Pups zijn erg nieuwsgierig, als je ze de tijd geeft dan gaan ze vaak uit zichzelf iets wel onderzoeken (kleine stapjes).

[blondie]

Dank voor de tip! Ja met die grote pups is het oppassen geblazen. Ze zijn vaak zó ongeremd en overrompelen hem dan helemaal. Hij moet er wel kennis mee maken natuurlijk, maar rústig. Hij ziet er wel genoeg op de puppycursus haha.

Hij moet juist niks Geef m wat ruimte en lucht Lotje vond spelen met de andere pups in het begin ook spannend. Ik ging dan met haar op een afstandje staan kijken en toen ze er na een poosje aan toe was ging ze er zelf op af om te spelen. Maar ik zou het niet forceren. Pups zijn erg nieuwsgierig, als je ze de tijd geeft dan gaan ze vaak uit zichzelf iets wel onderzoeken (kleine stapjes).

De meeste baasjes met wat grotere pups of volwassen honden zijn hopelijk wel zo slim om niet hun hond zomaar op een veel kleinere af te laten gaan.
En zoals jij van mening bent dat hij ook met andere honden kennis moet maken, zo denk ik er deels ook over. Maar dan wel met honden die baasjes hebben die wel een beetje weten wat ze in hun handen hebben.
Hier op de markt hield ik mijn jonkie toch maar even weg bij de kleine even jonge chi die aan kwam lopen. Het bazinnetje hield ook even in, maar moest bij de kraam zijn waar ik stond. Toen die van mij wat rustiger was (lompe poten op willen springen e.d.) konden we gewoon rustig de honden aan elkaar laten snuffen. We moesten allebei niets, maar de bazin van de Chi en ikzelf vonden het wel ok om op deze manier kennis te laten maken. Voor de mijne goed om eens kleine hondjes van dichtbij te zien die in de armen worden gedragen. En daarbij dat hij leert niet op te springen maar zijn neus te gebruiken. Bij een keffende in de neus willen happende kleine hond had ik overigens wel doorgelopen


En een hond mag best aangeven dat ze iets eng vinden of niet leuk, dan grommen ze, of ze geven een blaf, of ze deinzen achteruit/willen wegrennen.
Het is hoe je daar vervolgens weer op reageert denk ik.

[Chichixx]

Cornelia en Lotje&Famke, ik kan me erg vinden in jullie verhaal! De onzekerheid inderdaad of ik hem wel goed opvoed, je hoort inderdaad zoveel tegenstrijdige adviezen. Enerzijds: doe rustigaan met je pup, anderzijds lees je echt dingen over die "12 weken". Dat er echt gezegd wordt, dat als je pup met 12 weken niet goed gesocialiseerd is, je dan maar beter de hulp van een gedragstherapeut in kan schakelen. Daar schrik je dan van, want "zij zullen het wel weten". Inmiddels weet ik beter en ben ik me er ook van bewust dat iederéén maar vanalles op internet kan plaatsen. Daar krijg je ook die enorme tegenstrijdigheid van. Ik geef hem helaas niet teveel nieuwe prikkels per dag. Iets waar ik in het begin wel toe geneigd was want "oh jee, ik heb nog maar één week!". Pff.. ik ga steeds minder in die boekenregels geloven en ga op mijn gevoel af. Maar opvoeding blijft een belangrijk punt voor me. Soms, inderdaad, kan ik het doordraven, dan zie ik in álles een opvoedpunt in plaats van dat ik even lekker ontspannen met hem speel/knuffel etc. Dat wil ik meer loslaten.

Over het woord "moeten", die gebruik in inderdaad verkeerd haha. Er móet niks, maar ik vind het wel prettig als hij zowel met grote als kleine honden om leert gaan. Hij lijkt geen problemen met grote honden te hebben, op de puppycursus dacht ik "kijk, fijn, er zit óók een kleine pup op de cursus". Daar had meneer geen boodschap aan, hihi. Hij was heel onwennig en wilde niet lopen (we doen ook heel rustigaan daar, en hebben een begripvolle instructrice die heel persoonlijk naar een pup kijkt), maar als de labrador liep, liep meneer er (meestal) achteraan!

Leuk die chi die jouw grote hond mocht ontmoeten! Dat jasje hahaha, fijn voor die vrouw dat haar korthaar dat accepteert. Die van mij draagt liever geen jas o.i.d., maar dat is met dit weer ook niet nodig, hij is een langhaar en heeft het zoals ik gemerkt heb juist snel warm. Ik zag deze ontmoeting in een ander topic inderdaad, was een hele leuke ontmoeting zo ik begrepen had

[dagmar88]

Cornelia en Lotje&Famke, ik kan me erg vinden in jullie verhaal! De onzekerheid inderdaad of ik hem wel goed opvoed, je hoort inderdaad zoveel tegenstrijdige adviezen. Enerzijds: doe rustigaan met je pup, anderzijds lees je echt dingen over die "12 weken". Dat er echt gezegd wordt, dat als je pup met 12 weken niet goed gesocialiseerd is, je dan maar beter de hulp van een gedragstherapeut in kan schakelen. Daar schrik je dan van, want "zij zullen het wel weten".

Ach, ben je mal. Hier zijn zat mensen die prima honden hebben met een slechte achtergrond, en omgekeerd.
Vertrouwen is heel belangrijk en niet op korte tijd af te dwingen.
Lekker van je pupje genieten en samen relaxed! de wereld ontdekken.
Honden nemen snel spanning van de baas over, dus rustig adem blijven halen. Jouw spanning doet veel meer kwaad dan de foutjes die je zeker zult maken

[Chichixx]

Dat heb ik zeker ondervonden, dat hij mijn spanning overneemt! Confronterend ook: bij een hond kun je je gemoedstoestand niet faken! Je leert heel snel van je fouten, haha.

Het zindelijk maken staat nu op een laag pitje. Het bleek namelijk averechts te werken hem gewoon maar te dwingen om buiten te blijven, hij hield het echt volledig in en werd steeds banger om buiten te komen (want het was niet leuk, en hij begreep niet waarom hij daar was. Winter en ook nog momenteel storm en harde regen helpt ook niet echt mee). Binnen merkte ik langzaam dat hij zich ging verstoppen om behoefte te doen, omdat "als ik dat doe, word ik weer buiten gezet". Hij hield zich alsnog in buiten en zo werd het dus een straf. Hij is van de fokker uit "puppypad zindelijk". Ik hoef hem ook niet te belonen voor het feit dat hij het daarop doet (wat hij nu weer doet, verstopt zich niet meer), wat ik ook niet wil doen (dan houd hij buiten in, want binnen krijgt hij beloning. Omgekeerde wereld dan!). Zelfs bij mijn ouders wilde hij absoluut niet binnen plassen, tot ik de puppypad neerlegde waar hij meteen op af ging, waarop ik dus meteen naar buiten ging met hem haha. Bij mijn ouders in de tuin voelt hij zich al dusdanig prettig dat hij daar plast en poept, en daar beloon ik hem dan rijkelijk voor. Echter, dat principe "elke 2 uur naar buiten" wil ik met hem pas doen als hij zich ook prettig voelt buiten bij ons thuis (we wonen in een flat, geen tuin dus), dus eerst zorgen dat hij zich op zijn gemak voelt en dan kunnen we dus met plezier elke keer naar buiten voor het plasje en poepje. Akelige omgeving hier sowieso, wind raast door de flats (die staan in L vorm opgesteld) en het is hier gewoon akelige omgeving. We bezinnen ons serieus op verhuizen. Lastig trouwens hoor, als je 9 hoog woont. Balkon mag hij ook best in combinatie met naar buiten gaan (bijv als hij al begint met poepen, dan red je het écht niet meer 9 verdiepingen omlaag), maar die vindt hij nóg enger (staat wind op, en is smal en oninteressant, gewoon een betonnen strook). Die gaan we nu wat aangenamer maken met balkonzeil en wat plantenbakjes enzo. Ik zie wel al vooruitgang, aan het feit dat hij bij mijn ouders dus graag buiten zijn behoefte doet, stond zelfs bij de schuifpui te piepen! Ik dénk dus dat het geen probleem is dat we het zindelijk maken stapsgewijs doen en op lager pitje, en zie al vooruitgang, maar wie weet denken jullie daar anders over

[dagmar88]

Dat heb ik zeker ondervonden, dat hij mijn spanning overneemt! Confronterend ook: bij een hond kun je je gemoedstoestand niet faken! Je leert heel snel van je fouten, haha.

Het zindelijk maken staat nu op een laag pitje. Het bleek namelijk averechts te werken hem gewoon maar te dwingen om buiten te blijven, hij hield het echt volledig in en werd steeds banger om buiten te komen (want het was niet leuk, en hij begreep niet waarom hij daar was. Winter en ook nog momenteel storm en harde regen helpt ook niet echt mee). Binnen merkte ik langzaam dat hij zich ging verstoppen om behoefte te doen, omdat "als ik dat doe, word ik weer buiten gezet". Hij hield zich alsnog in buiten en zo werd het dus een straf. Hij is van de fokker uit "puppypad zindelijk". Ik hoef hem ook niet te belonen voor het feit dat hij het daarop doet (wat hij nu weer doet, verstopt zich niet meer), wat ik ook niet wil doen (dan houd hij buiten in, want binnen krijgt hij beloning. Omgekeerde wereld dan!). Zelfs bij mijn ouders wilde hij absoluut niet binnen plassen, tot ik de puppypad neerlegde waar hij meteen op af ging, waarop ik dus meteen naar buiten ging met hem haha. Bij mijn ouders in de tuin voelt hij zich al dusdanig prettig dat hij daar plast en poept, en daar beloon ik hem dan rijkelijk voor. Echter, dat principe "elke 2 uur naar buiten" wil ik met hem pas doen als hij zich ook prettig voelt buiten bij ons thuis (we wonen in een flat, geen tuin dus), dus eerst zorgen dat hij zich op zijn gemak voelt en dan kunnen we dus met plezier elke keer naar buiten voor het plasje en poepje. Akelige omgeving hier sowieso, wind raast door de flats (die staan in L vorm opgesteld) en het is hier gewoon akelige omgeving. We bezinnen ons serieus op verhuizen. Lastig trouwens hoor, als je 9 hoog woont. Balkon mag hij ook best in combinatie met naar buiten gaan (bijv als hij al begint met poepen, dan red je het écht niet meer 9 verdiepingen omlaag), maar die vindt hij nóg enger (staat wind op, en is smal en oninteressant, gewoon een betonnen strook). Die gaan we nu wat aangenamer maken met balkonzeil en wat plantenbakjes enzo. Ik zie wel al vooruitgang, aan het feit dat hij bij mijn ouders dus graag buiten zijn behoefte doet, stond zelfs bij de schuifpui te piepen! Ik dénk dus dat het geen probleem is dat we het zindelijk maken stapsgewijs doen en op lager pitje, en zie al vooruitgang, maar wie weet denken jullie daar anders over

Dan ben je ook al te laat. Iedere twee uur is een richtlijn. Kan best dat het voorlopig veel vaker moet, hij heeft natuurlijk maar een mini blaasje.
De eerste tijd zet je hem buiten iedere keer na het spelen, eten, slapen.
Als je goed kijkt zul je al snel zien aan je pupje wanneer hij tussnedoor nog moet. Dan kun je hem snel oppakken en buiten zetten.
Buiten zéér uitbundig belonen na het plassen, meteen een commando er aan verbinden is erg handig. braaf plasje!
Binnen zorgen dat je echt niet bozig of gefrustreerd doet/bent, dat werkt inderdaad averechts.
Een pad binnen tijdens het zindelijk worden vind ik verwarrend. Kun je die pad niet buiten voor hem neerleggen?

[Fotogravinnetje]

Ik zou ook zeggen: voorlopig de puppypad mee naar buiten nemen! Als hij het daarop gaat doen, geen pad meer binnen. Vervolgens kun je buiten het gebruik van de pad ook gaan afbouwen

[ranetje]

Elke keer buiten zetten na spelen, slapen, eten, is bij een kleine pup wel lastig als je 9 hoog woont.
Kennelijk snapt hij het buiten plassen wel, aangezien hij dat bij je ouders wel aangeeft.
In de eigen flat, 9 hoog, vind ik die puppypad niet zo'n gek idee.
Eventueel eerst aan de binnenkant van de deur naar het balkon zetten en daarna aan de buitenkant, dus op het balkon.
Tot het niet meer nodig is.

Is dat misschien een idee?

En alleen een paar keer per dag naar buiten om een wandelingetje te maken

[Daisy@]

Ik snap Nanna's reactie wel. Ik kreeg ook een beetje (echt een beetje) die gedachten.
Wil geen halsband, wil dat niet. Niet te veel poezelen. Bandje om, niet zeuren en lekker op stap. En de meeste pups willen niet ver, hoort erbij. Steeds stapje verder. alles op het gemakje laten wennen en langzaamaan wordt het wel interessant. Laat het ook een beetje op zijn manier wennen, maar laat wel merken dat alles heel normaal is wat je pup tegenkomt. Niet overal een issue van maken.
En dat je hem optilt kan ik heel goed begrijpen. Deed het vroeger ook nooit. Maar als het te kwetsbaar is met een grote hond is het alleen maar verstandig vind ik nu.

Succes met je pup. En lekker genieten! No nonsense, duidelijk zijn, als jij alles normaal vind en er geen punt van maakt zal pup dat ook merken.
Komt vast goed!

[dagmar88]

Elke keer buiten zetten na spelen, slapen, eten, is bij een kleine pup wel lastig als je 9 hoog woont.
Kennelijk snapt hij het buiten plassen wel, aangezien hij dat bij je ouders wel aangeeft.
In de eigen flat, 9 hoog, vind ik die puppypad niet zo'n gek idee.
Eventueel eerst aan de binnenkant van de deur naar het balkon zetten en daarna aan de buitenkant, dus op het balkon.
Tot het niet meer nodig is.

Is dat misschien een idee?

En alleen een paar keer per dag naar buiten om een wandelingetje te maken

Met Charlie woonde ik 6 hoog, die ging dus regelmatig het balkon op. Ze had snel door dat beiden "buiten" was.
Vorige baasjes van Niko gingen van 9 hoog steeds naar beneden, daar is het kwartje op de flat niet bij gevallen.

[Chichixx]

Inderdaad, de pad hoeft niet mee naar buiten, hij heeft die ondergrond niet nodig en plast en poept graag op aarde. Gras ook prima! Binnen de pad is inderdaad verwarrend voor een pup als je hem daarvoor gaat belonen. Echter, ik beloon hem er niet voor, maar hij doet het gewoon geheel uit zichzelf al vanuit de fokker mee. Ik wil hem niet belonen, maar vind het wel prettig ze te hebben liggen omdat ik nu veel makkelijker kan zien wanneer hij begint te snuffelen enzo. Plus, als ik echt te laat ben inderdaad, dan laat maar lopen. Dat snel oppakken en hup naar buiten werkte écht averechts. Bij zo'n klein hondje is het plasje al klaar voor je er erg in hebt, en het buiten zetten werd een soort straf zoals ik al zei. Ik reageer binnen neutraal: ik ruim het op zonder hem aandacht te geven, ik raak totaal niet gefrustreerd. Ben allang trots dat hij bij mijn ouders zélf aangaf te moeten poepen/plassen. Sinds ik van zindelijk worden niet meer zo'n issue maak, zijn we beiden meer ontspannen en gaat het juist beter, haha. De pad buiten leggen op balkon heeft vooralsnog geen zin, wordt meteen zeiknat omdat het hier echt continue regent.
De tips die jullie geven van na elk slaapje, eten, spelen etc is inderdaad wat ik eerst ook aanhield, maar hij bleef zich gewoon buiten inhouden uit angst en spanning (wát een blaascontrole). Sinds ik dat een beetje laat varen en hem gewoon laat wennen aan het buiten zijn op zichzelf voelt hij zich al veel vrijer en toen kwamen inderdaad de plasjes en poepjes in de tuin, die ik nu graag ook bij gewenning bij het "drukke buiten" wil bevorderen. Zodra hij zich ontspannen genoeg voelt buiten om te plassen en poepen, heeft het ook echt zin om hem consequent mee naar buiten te nemen. Maar voor nu werd het zo'n issue, dat hij alleen maar nerveuzer werd buiten. Veel wegen leiden naar Rome, ik hoop deze ook! En hoop dat het nu duidelijker is haha, want ik snap de tips na elk slaapje, eten etc etc! Maar deze waren bij ons praktisch nog niet haalbaar, omdat er andere prioriteiten waren. Geef maar aan als er nog onduidelijkheden zijn, of uiteraard bij andere meningen!

Ik snap Nanna's reactie wel. Ik kreeg ook een beetje (echt een beetje) die gedachten.
Wil geen halsband, wil dat niet. Niet te veel poezelen. Bandje om, niet zeuren en lekker op stap. En de meeste pups willen niet ver, hoort erbij. Steeds stapje verder. alles op het gemakje laten wennen en langzaamaan wordt het wel interessant. Laat het ook een beetje op zijn manier wennen, maar laat wel merken dat alles heel normaal is wat je pup tegenkomt. Niet overal een issue van maken.
En dat je hem optilt kan ik heel goed begrijpen. Deed het vroeger ook nooit. Maar als het te kwetsbaar is met een grote hond is het alleen maar verstandig vind ik nu.

Succes met je pup. En lekker genieten! No nonsense, duidelijk zijn, als jij alles normaal vind en er geen punt van maakt zal pup dat ook merken.
Komt vast goed!

Ik snap héél goed hoe het over kon komen op mensen. Dat met stapjes werken is juist inderdaad wat nu gedaan wordt, want ik poezelde juist te weinig in het begin haha, was veel te hard waardoor puppemans steeds nerveuzer werd en buiten zijn ging associëren met akelig en ellendig. Dit doordat ik én te snel ging, en zelf ook nog gefrustreerd raakte, wat hij aanvoelde.
Waar ik over viel, was de manier waarop het verwoord werd. Heel oordelend, hard, alsof meteen duidelijk was wat ik dan precies deed hier. Vooral Paris Hilton erin gooien, en dat ik hem meer als hond moet behandelen. Ik sta heel erg open voor meningen en suggesties van anderen, maar hecht wel belang aan opbouwende kritiek, vriendelijkheid en adviezen waar je écht iets mee kan. Tevens houd ik er niet van wanneer zonder verdere verduidelijking meteen veroordelend gereageerd wordt. Omdat ik érg veel waarde hecht aan de opvoeding en het feit dat een chihuahua als hond behandeld wordt (die agressieve handtaskeffers zijn vaak zo omdat ze hun energie niet kwijt kunnen, geen hond kunnen zijn als het ware), en al erg onzeker ben omdat ik op aanraden van velen mijn aanpak nu wat aangepast heb (het op de arm pakken was echt even slikken voor me), schoot me zo'n harde opmerking en vooral het betrekken van "Paris Hilton" in het verkeerde keelgat. Ik vond het bericht hard, veroordelend en voelde mij niet erg serieus genomen. Voelde me weer erg in het stereotype chihuahuahoekje gedrukt. Jij hebt een andere manier van dit aangeven, vriendelijker en met echt concreet advies erin. Dat stel ik op prijs! Moge het duidelijk zijn inmiddels, dat hier geen sprake is van een handtaschihuahua, en ik ben ook blij dat ik het gevoel heb echt serieus genomen te worden hier Ik kan echt veel met deze adviezen!

[Chichixx]

Met Charlie woonde ik 6 hoog, die ging dus regelmatig het balkon op. Ze had snel door dat beiden "buiten" was.
Vorige baasjes van Niko gingen van 9 hoog steeds naar beneden, daar is het kwartje op de flat niet bij gevallen.

Dit hoop ik ook inderdaad, dat hij begrijpt dat dat hetzelfde is. Sowieso bezinnen we ons op verhuizen, en is de flat sowieso voor ons geen vaste woning. Een huis(je) is altijd ons doel geweest. Wat bedoel je met dat het kwartje op de flat bij Niko niet gevallen was?

[Daisy@]

Ik snap wat je bedoelt. Maar op dit forum wordt soms wel eens heel simpel op deze manier gereageerd. Niet eens zo kwaad bedoelt altijd hoor, geloof me daar écht maar in!

[Daisy@]

dubbel

[Chichixx]

Haha, snap ik! Maar ik ben nog nieuw hier, was erg onzeker precies op dat punt en bovendien vind ik dat je elkaar altijd mag aanspreken als je iets niet prettig vindt. Andersom bij mij ook! Ik heb over het algemeen wel een goed gevoel over dit forum, en ben superblij met de tips! De tip van het heen tillen en naar huis laten lopen opgevolgd en werkte erg goed! Bleef nog wel op punten stil staan en jammeren maar niet meer zo extreem als eerst, dus fijn vooruitgang. Hij liep zelfs zonder teveel geklaag mee toen ik nog even een ander weggetje insloeg ipv direct naar huis. Erg fijn!

[dagmar88]

Met Charlie woonde ik 6 hoog, die ging dus regelmatig het balkon op. Ze had snel door dat beiden "buiten" was.
Vorige baasjes van Niko gingen van 9 hoog steeds naar beneden, daar is het kwartje op de flat niet bij gevallen.

Dit hoop ik ook inderdaad, dat hij begrijpt dat dat hetzelfde is. Sowieso bezinnen we ons op verhuizen, en is de flat sowieso voor ons geen vaste woning. Een huis(je) is altijd ons doel geweest. Wat bedoel je met dat het kwartje op de flat bij Niko niet gevallen was?

Dat ie met 9 maanden nog binnen plaste.

[Chichixx]

Zo jeetje, dat is wel erg lang! Ik hoop dat me dat bespaard blijft. Aangezien het lopen al steeds beter gaat, is het kwestie van tijd en gewenning (en misschien iets minder guur weer..) dat hij ook de omgeving interessant gaat vinden en zijn plasjes en poepjes daar dumpt

[dagmar88]

Zo jeetje, dat is wel erg lang! Ik hoop dat me dat bespaard blijft. Aangezien het lopen al steeds beter gaat, is het kwestie van tijd en gewenning (en misschien iets minder guur weer..) dat hij ook de omgeving interessant gaat vinden en zijn plasjes en poepjes daar dumpt

Jouw hond past 2 x in zijn blaas, kun je nagaan

Maar fijn dat je pup al een beetje meer begint te ontspannen buiten.

[Emma]

Wat betreft het lopen aan de riem, ik ga altijd op mijn hurken zitten met een snoepje en laat de pupdan naar mij toe lopen. En dan beloon ik. Dan doe ik weer een klein stapje naar voren, en ga weer op mijn hurken zitten met een snoepje. Zo hoef je je pup niet aan de riem voorzichtig vooruit te trekken.

Dan na een weekje, als je pup goed volgt, dan kan je steeds wat minder door je knieën gaan, en steeds wat later een snoepje geven.

[Chichixx]

Hahahahaha die til je niet even 9 verdiepingen omlaag dan Hoop dat hij inmiddels zindelijk is!

[Chichixx]

Wat betreft het lopen aan de riem, ik ga altijd op mijn hurken zitten met een snoepje en laat de pupdan naar mij toe lopen. En dan beloon ik. Dan doe ik weer een klein stapje naar voren, en ga weer op mijn hurken zitten met een snoepje. Zo hoef je je pup niet aan de riem voorzichtig vooruit te trekken.

Dan na een weekje, als je pup goed volgt, dan kan je steeds wat minder door je knieën gaan, en steeds wat later een snoepje geven.

Dit deed ik eerst ook inderdaad! Werd me gezegd dat dat niet goed was, want daarmee zou ik dan aandacht geven aan hem als hij stond te jammeren. Echter, het jammeren doet hij veel minder nu, dus ik denk dat dit een goede volgende stap is. Ik wil dat hij het leuk vindt, je leert je pup het meeste middels plezier en spel volgens mij

[lotje&famke]

Zomaar even benieuwd hoor, hoe heet je pupsel? Wat knap van je pup dat hij al aangeeft wanneer hij iets moet doen en dat hij ook al had geleerd dit op de puppypad te doen! Ik weet niet waar de puppypad nu ligt, maar je zou m steeds een beetje meer naar de deur van het balkon kunnen schuiven. Tot ie voor de deur ligt. Dan weet je hondje in ieder geval al vast dat ie bij die deur moet zijn als er iets moet gebeuren. Is het mogelijk het balkon wat prettiger te maken voor je pup? Sommige honden willen niet plassen op een ondergrond 'waar het niet intrekt' en waar het spetterd Kun je er voor het eerste jaar bijvoorbeeld (voor een deel)graszoden of nepgras neerleggen? Kun je dan als hij het goed op kan houden tot de uitlaatrondes altijd weer wegdoen. Hoe is de omheining van het balkon? Als je er doorheen kunt kijken of als de wind erdoor kan zou ik er iets voor doen, dichte matten ofzo, iets wat niet beweegt in de wind. Ik zou m daar niet alleen neer zetten maar steeds even met hem mee gaan en het balkon leuk maken door er samen te spelen, met een balletje of zo en zo nu en dan brokjes strooien. Heel blij belonen als hij daar iets doet. Het is overigens heel normaal hoor, dat een pup op deze leeftijd nog niet zindelijk is. Bij Lotje ging het met ups en downs en pas veel later. En nu is ze super goed zindelijk, had gewoon wat tijd nodig voordat de blaas was uitgegroeid. Nou, geniet er maar van, zo'n jonkie nog

[Chichixx]

Je slaat de spijker op zijn kop, en is precies ook ons plan inderdaad! sowieso ga ik altijd mee het balkon op, ik wil graag dat hij zich er prettig voelt. we hebben het balkonzeil ook al klaar liggen, nu is het afgezet met kippengaas en dan doen we onderlangs nu voor hem nog dicht zeil. We gaan het inderdaad leuker voor hem maken, en een bak maken/kopen waar we aarde in doen, wie weet lukt het ons zelfs plantjes erin te groeien haha. Belonen als hij het daar doet is nog lastig, hij is zó afgeleid (of door de leuke tuin, of omdat hij meteen terug naar de deur rent om naar binnen te gaan vanuit balkon) dat hij geen aandacht heeft voor mij of een snoepje haha. Ik hoop dan dat mijn blije goedzo etc wel aankomt :p ik probeer hem overigens als hij naar de deur rent altijd ff weer van de deur weg te lokken, en dan pas naar binnen. Wil niet dat dat rennen naar die deur en piepen om naar binnen te mogen gewoonte wordt. Zodra vriendlief het balkon gefixt heeft, gaan we actief aan de slag met het echt leuk maken daar. Dat zal met een wat uitdagender en minder open, winderig en betonnen balkon denk ik al stukken beter gaan! Hij toonde overigens vandaag al interesse voor de stoeltjes die er staan, haha.