Problemen met Dux * Update pag. 4!

[Judith]

Ik loop tegen een aantal problemen aan met Dux. Ik raak er inmiddels gefrustreerd, verdrietig, boos en moedeloos van. Het is een schat van een hond binnen, hij is gek op Dana en houd echt van knuffelen.
Maar buiten dan begint de ellende.
Honden, het passeren van een hond is nog steeds een probleem, hij loopt aan een u-lead vanwege zijn kracht. We oefenen met koekjes en slagroom als hij de hond gezien heeft en naar ons toe komt. Dit gaat dan 7 van de 10x goed, maar ik moet op minstens 2/3 meter afstand stilstaan anders lukt het neit, ook blaffende en fixerende honden moet hij niet. Voor dit probleem hebben wij donderdag een afspraak voor 2 uur een gedragstherapeut en privetraining om met haar getrainde honden te oefenen.

Het volgende probleem is katten, hij is zo extreem gefixeerd op katten dat hij in iedere tuin, oprit, bosje zijn neus steekt om te kijken of daar niet toevallig een kat zit. Ook hiermee lopen we met slagroom iedere keer als hij een kat ziet is het omdraaien en slagroom. Dit gaat beter, maar als hij eenmaal een kat gezien heeft is hij de rest van de wandeling helemaal hyper de piep, slecht te bereiken en alles wat beweegt is "kat", hij piept, gaat trekken en is echt hyper alert. HOe kan ik weer rust krijgen in hem. Ik heb al geprobeerd om hem een taak te geven, of commando's om hem af te leiden van wat er gebeurd is.

Andere dieren (kippen/konijnen/vogels) hij vindt het te interessant en wilt er achter aan. Hij is niet te corrigeren, dit maakt het alleen maar veel erger, hij raakt helemaal over zijn toeren en gaat echt flippen. HIj heeft door het zien van een kat inmiddels Dana 1x als redirectie gedrag gegrepen (Dana blafte zelf ook, die jut hem dus ook op). Ook hiermee proberen we te oefenen met slagroom en koekjes (jaja, iedere dag hebben we de slagroom in onze binnen zak zitten voor de extreem moeilijke momenten).

Ik weet het inmiddels niet meer, hem duidelijk maken dat iets niet mag is hij totaal niet van onder de indruk. Ja hij springt weg als je dreigt, maar hem in zijn oor pakken, onderste boven leggen. Het doet hem 10 nanoseconde wat en hij gaat met de zelfde snelheid verder.
Ik vind het lopen met hem inmiddels niet echt leuk meer, ogen in mijn achterhoofd en steeds maar duidelijk maken dat iets niet mag.
We fietsen met hem om hem in ieder geval de beweging te geven, dit doen we met een springer omdat hij mij anders van de fiets trekt. HIj mag iedere dag lekker met Dana ergens loslopen, dit varieert van 5 minuten (omdat er te veel honden in de buurt zijn) tot 1,5 uur. Hij gaat voorlopig niet meer los bij andere honden, dit vanwege zijn onvoorspelbare gedrag.
Hij luisterd verder echt wel goed naar commando's, zit, blijf, kijk eens, hier. Zijn allemaal commando's die hij goed opvolgt. Maar zodra er iets anders in zijn gezichtsveld komt is het bal.

Tips, adviezen, moed in spreken alles is welkom

[Hylos]

Oh wat vervelend voor jou en ook Dux zeg. Kan me je frustratie erg goed voorstellen
Ik zie je veel schrijven dat het wel beter gaat.. er zit nog steeds vooruitgang in dus. Dat is tkch hartstikke knap?!

Veel tips heb ik niet. Fijn dat er binnenkort een GT komt, hopelijk gaat het dan weer een stuk beter!
snap alleen het stuk corrigeren niet helemaal. Je legt hem op zijn rug? Of lees ik dat verkeerd?
Xavi kan ook een drama zijn buiten en corrigeren werkt alleen averechts. Alsof je alleen maar meer energie toevoegt en hij snapt het misschien ook wel helemaal niet of het gedrag wordt juist alleen erger. Persoonlijk zou ik daar mee ophouden.

Ik rij vaak met Xavi naar een hele rustige plek om daar te oefenen. Oefenen midden in een wijk of met heel veel.prikkels is heel erg moeilijk en wil gewoon niet. Dan is het back to basic en naar de rust. Even gaan voor succes. Werkt voor jezelf ook heel goed, minder frustratie! Dan maar kortere ronden en even wat rust in het leven, doet soms okk wonderen.

[Judith]

@ Hylos, we hebben hem een x aantal keer op zijn zij gelegd een aantal maanden geledne. Dit hielp neit dus hebben we het ook niet meer gedaan. We hebben ontdekt toen dat dwang en boosworden het alleen maar erger maakt en hij nog meer opgefokt van raakt


@ Nanna, het is voor mij inmiddels wel duidelijk dat er geen dalmaat reu meer komt na Dux
Hij krijgt ook alleen slagroom als hij de hond gezien heeft en braaf blijft zitten en naar ons kijkt.
HIj is verder in niets echt geinteresseerd, geen speeltje, geen flostouw niets.
Ik ben benieuwd wat ze bij de GT gaan zeggen en ik hoop stiekem dat ze een magisch toverstafje hebben

[ranetje]

Ik ben heel benieuwd wat de GT er van zegt.

Het lijkt me in ieder geval niet handig om ze tegelijk/samen uit te laten als ik je verhaal lees.
Lastig, tijdrovend, maar beter dan dat je eje aandacht over twee honden moet verdelen waarbij de een de ander ook nog opstookt.

[bouvierpoedel]

Dat zou hier ook geen slagroom worden maar de slipketting.
Wil het niet goedschiks dan maar .... .
Stap eens even buiten je eigen lieve ik en ga contact zoeken met een africhter die jou op een ouderwetse manier leert hoe je hem die fratsen uit zijn kop kan halen en baas kan worden over mannetje ongeduld .

[bouvierpoedel]

Stap eens even buiten je eigen lieve ik

Dat moet je ook maar kunnen. Als dat je niet ligt moet je gaan toneelspelen en dat heeft een hond altijd door

Als je maar een poot over die grens bent wil je wel hoor en ik geloof dat Judith al tegen die grens aan zit.
Zodra een hond gaat bijten dan moet je het niet meer op de positieve slagroom manier willen.

[fenneke]

vraag eens aan maureen,

die heeft het ook kunnen ombuigen bij elmo

heel hard eraan gewerkt maar het wierp vruchten af

[Hilde]

Nou, dat is niet waar BP. Ik kán simpelweg niet onaardig doen om iets te willen bereiken bij Beau. Heb ik ook niet hoeven doen en toch kan ik mijn voormalig bijtende klootzakje prima aan, het is nu voor mij en voor anderen een leuke hond. Ik ben heel erg blij dat ik er nooit een slipketting om heb gehangen, hem nooit gecastreerd heb, etc. Ik geloof dat Judith dat ook prima kan, ze moet alleen even de knopjes vinden. En hopelijk kan die GT haar daarbij helpen.

[Judith]

Dat zou hier ook geen slagroom worden maar de slipketting.
Wil het niet goedschiks dan maar .... .
Stap eens even buiten je eigen lieve ik en ga contact zoeken met een africhter die jou op een ouderwetse manier leert hoe je hem die fratsen uit zijn kop kan halen en baas kan worden over mannetje ongeduld .

Dan heb je geen idee hoe kwaad ik inmiddels ben geweest op Dux. Hij heeft een halfckeck gehd en ik heb toch ee flink aantal keer die musketon op zijn kop laten belanden. Het kwaadschiks werkt gewoon niet. Hij is echt inmiddels doof gebruld omdat ik er soms gelemaal klaar mee ben. Da ben ik van binnen ook echt kwaad, en het maakt geenzak uit hij blijft schattig kwispelen, k heb hem bij zij lippen gepakt, op zijn rug gekwakt, zijn oren gepakt. Het boeit hem niet. Zodra je loslaat op een stap verder zet, schudt hij zich uit en loopt verder. K ben tegen Dux inmiddels niet lief meer, alleen op de momenten dat hij het goed doet, dan prijs i hem de hemel in. Anders is het een "waag het niet" , doorlopen, NU! Enz.

[Lizzie.]

IK zou het ook ff rigoureus aanpakken, dalmaten kunnen erg stoïcijns vooral reuen en dit is erg lastig om het te doorbreken. Ik ken ook een dalmaat die exact het zelfde deed maar dan met alles wat hem passeerde maak niet uit wat dat was. Hond, kat, vogel enz, ze was de wanhoop nabij en had ook alles geprobeerd. Ten einde raad heeft ze het met een TT binnen een maand afgeleerd. De TT heeft hij nog wel steeds om, maar word niet meer gebruikt. IK ben geen voorstander van een TT, maar soms moet je wel.

Succes en hoop dat je snel zijn gedrag kan ombuigen.

[Nerazi]

Ik denk dat het niet uitmaakt hoe kwaad je bent, als je handelt vanuit frustratie schiet je er niks mee op.
Als ik 1 ding heb geleerd met Enzi is dat het wel. Je moet gewoon de juiste knopjes nog vinden en dat gaat tijd kosten, maar dat komt echt wel goed.

[bouvierpoedel]

Dat zou hier ook geen slagroom worden maar de slipketting.
Wil het niet goedschiks dan maar .... .
Stap eens even buiten je eigen lieve ik en ga contact zoeken met een africhter die jou op een ouderwetse manier leert hoe je hem die fratsen uit zijn kop kan halen en baas kan worden over mannetje ongeduld .

Dan heb je geen idee hoe kwaad ik inmiddels ben geweest op Dux. Hij heeft een halfckeck gehd en ik heb toch ee flink aantal keer die musketon op zijn kop laten belanden. Het kwaadschiks werkt gewoon niet. Hij is echt inmiddels doof gebruld omdat ik er soms gelemaal klaar mee ben. Da ben ik van binnen ook echt kwaad, en het maakt geenzak uit hij blijft schattig kwispelen, k heb hem bij zij lippen gepakt, op zijn rug gekwakt, zijn oren gepakt. Het boeit hem niet. Zodra je loslaat op een stap verder zet, schudt hij zich uit en loopt verder. K ben tegen Dux inmiddels niet lief meer, alleen op de momenten dat hij het goed doet, dan prijs i hem de hemel in. Anders is het een "waag het niet" , doorlopen, NU! Enz.

Zou zowat bang van je worden.
Je moet het ook niet doen vanuit je kwaadheid of frustratie , wel begrijpelijk hoor . Maar gewoon omdat jij je koele ik bent en het kan en niet hij.

[bouvierpoedel]

Nou, dat is niet waar BP. Ik kán simpelweg niet onaardig doen om iets te willen bereiken bij Beau. Heb ik ook niet hoeven doen en toch kan ik mijn voormalig bijtende klootzakje prima aan, het is nu voor mij en voor anderen een leuke hond. Ik ben heel erg blij dat ik er nooit een slipketting om heb gehangen, hem nooit gecastreerd heb, etc. Ik geloof dat Judith dat ook prima kan, ze moet alleen even de knopjes vinden. En hopelijk kan die GT haar daarbij helpen.

Ik bewonder je maar hoeveel jaar heeft je dat gekost.? Een hond is een korte termijn denker en doener en het beste wat hij begrijpt .
Daarbij kun je een beagle niet vergelijken met een Dalmaat.

[Maeve]

Ik denk dat het niet uitmaakt hoe kwaad je bent, als je handelt vanuit frustratie schiet je er niks mee op.
Als ik 1 ding heb geleerd met Enzi is dat het wel. Je moet gewoon de juiste knopjes nog vinden en dat gaat tijd kosten, maar dat komt echt wel goed.

De kunst is denk ik dat je doortastend ingrijpt voordat je boos wordt. Want dan heb je het sowieso al verloren bij dat soort honden.

[blondie]

Komt er een GT uit de buurt Judith? Er zijn in de buurt toch ook wat hondenscholen die goed aangeschreven staan?

[Fin]

Dan heb je geen idee hoe kwaad ik inmiddels ben geweest op Dux. Hij heeft een halfckeck gehd en ik heb toch ee flink aantal keer die musketon op zijn kop laten belanden. Het kwaadschiks werkt gewoon niet. Hij is echt inmiddels doof gebruld omdat ik er soms gelemaal klaar mee ben. Da ben ik van binnen ook echt kwaad, en het maakt geenzak uit hij blijft schattig kwispelen, k heb hem bij zij lippen gepakt, op zijn rug gekwakt, zijn oren gepakt. Het boeit hem niet. Zodra je loslaat op een stap verder zet, schudt hij zich uit en loopt verder. K ben tegen Dux inmiddels niet lief meer, alleen op de momenten dat hij het goed doet, dan prijs i hem de hemel in. Anders is het een "waag het niet" , doorlopen, NU! Enz.

Hoe oud is Dux? Zelf ook uit ervaring wijs geworden: iedere keer als jij je zelfbeheersing verliest, dan wint hij. Het is ook deels een machtsstrijd: als het dan niet kan met zich fysiek aan elkaar meten, dan maar op het emotionele vlak de strijd aangaan. Als je het even voor jezelf nagaat: een alpha heeft natuurlijk overwicht. En als hij kan zorgen dat jij je zelfbeheersing verliest, dan heb je die niet. Ik zou zelf dus ook met deze gedragstherapeut doornemen hoe het er in de dagelijkse omgang thuis tussen jullie tweeën aan toegaat, en niet alleen maar kijken naar schijnbaar hieraan ongerelateerd probleemgedrag buiten.

Wat ik even in kleur gezet heb: een jonge opgroeiende reu zoals ik die heb leren kennen heeft dan een puntje gescoord. Het verbaast me totaal niet dat hij blijft kwispelen: hij wint, jij verliest.

[sbientje]

dat extreme focussen op alles behalve de baas herken ik wel. Bij Pom gaat het nu wel beter, maar goed, die is ook alweer 2 dus het kan onderhand wel. Zij stekkerde ook overal op af, en dat is echt vreselijk frustrerend. Boos worden heeft ook bij haar echt geen hol nut, dan doet ze helemaal niets meer. Ik zoek het vooral in onze band verbeteren. En dat is wel heel moeilijk, juist omdat ze best veel op de omgeving let, maar het levert me wel veel op nu. Misschien heb ik het zelf ook wel laten liggen hoor, in haar puppytijd, maar ik ben er wel van overtuigd dat het ook deels een karaktertrek is. Volhouden dus, en werken werken werken, zou mijn advies zijn. En misschien vlakt het ook wel wat af met de leeftijd hoor, hij heeft natuurlijk nu ook net een lastige leeftijd.

[Judith]

@ Nerazi, ik heb het het ook een hele tijd vol gehouden door niet uit frustratie maar gewoon echt duidelijk te maken dat iets niet mag. Doortastend en niet lullen maar doen. Met mijn knie blokken en een doorlopen. Dit hielp bij sommige honden (de 7 van de 10). Maar als hij een hond niet moet dan schiet hij voor me langs, althans ik zie het nu aankomen en loop dus al de andere kant op. Dan kan ik doorlopen zeggen, maar hij denkt de groeten en gaat als een soort kat op 2 poten achterse voren lopen, en ik kan dan echt wel een ferme ruk aan de lijn geven, maar hij draait een rondje door en hij staat weer achterste voren. Ik raak er nu inmiddels gefrustreerd van dat het allemaal niet werkt. Dat ik hem dan niet kan bereiken, dat hij onvoorspelbaar is. Dan heeft hij het weer 2 dagen super goed gedaan, honden genegereerd, hardstikke trots en ja hoor ineens moet er weer een hond "aangevallen" worden. En het maakt niet uit of het een teef, een reu, klein, groot, dik, dun, pup, oud, groen, geel, zwart het is de bui waar Dux in is en of een hond dus fixeerd en eventueel blaft.

@ Fin, Dux is 11 maanden (2 april wordt hij 1 jaar).

[billy]

Ik zou ook kijken naar de omgang met de hond en dan vooral binnenshuis, hij veroorlooft zich dat gedrag omdat jij hem die ruimte biedt, meer is het niet.
Hoe en wat moet je zelf doen omdat jij Dux het beste kent, maar hij zou van mij geen enkele ruimte meer krijgen om iets uit zichzelf te doen en bloedstollend consequent zijn altijd en overal

Mooi voorbeeld van Baco, die gromde de laatste tijd s'avonds als ik even bij hem kwam zitten en dat wil ik niet hebben, maar waarom, nou het is een eigenwijs eerste klas en als hij wat moest dan duurde het wat langer als normaal, dus 3 keer roepen ipv 1 of 2 keer en dat hebben we nu veranderd iets meer achter zijn vodden aanzitten en het grommen is over, ik had me ook kunnen richten op het grommen en dat alleen aanpakken en heel boos worden maar de oorzaak was daarmee niet weg, heeel klein dingetje waar je heel makkelijk wat aan kan doen als je kritisch kijkt naar jezelf en je omgang met je hond

[Judith]

Ik zou ook kijken naar de omgang met de hond en dan vooral binnenshuis, hij veroorlooft zich dat gedrag omdat jij hem die ruimte biedt, meer is het niet.
Hoe en wat moet je zelf doen omdat jij Dux het beste kent, maar hij zou van mij geen enkele ruimte meer krijgen om iets uit zichzelf te doen en bloedstollend consequent zijn altijd en overal

Mooi voorbeeld van Baco, die gromde de laatste tijd s'avonds als ik even bij hem kwam zitten en dat wil ik niet hebben, maar waarom, nou het is een eigenwijs eerste klas en als hij wat moest dan duurde het wat langer als normaal, dus 3 keer roepen ipv 1 of 2 keer en dat hebben we nu veranderd iets meer achter zijn vodden aanzitten en het grommen is over, ik had me ook kunnen richten op het grommen en dat alleen aanpakken en heel boos worden maar de oorzaak was daarmee niet weg, heeel klein dingetje waar je heel makkelijk wat aan kan doen als je kritisch kijkt naar jezelf en je omgang met je hond

Zou je dat eerste gedeelte uitwillen leggen?

[billy]

Ik zou ook kijken naar de omgang met de hond en dan vooral binnenshuis, hij veroorlooft zich dat gedrag omdat jij hem die ruimte biedt, meer is het niet.
Hoe en wat moet je zelf doen omdat jij Dux het beste kent, maar hij zou van mij geen enkele ruimte meer krijgen om iets uit zichzelf te doen en bloedstollend consequent zijn altijd en overal

Mooi voorbeeld van Baco, die gromde de laatste tijd s'avonds als ik even bij hem kwam zitten en dat wil ik niet hebben, maar waarom, nou het is een eigenwijs eerste klas en als hij wat moest dan duurde het wat langer als normaal, dus 3 keer roepen ipv 1 of 2 keer en dat hebben we nu veranderd iets meer achter zijn vodden aanzitten en het grommen is over, ik had me ook kunnen richten op het grommen en dat alleen aanpakken en heel boos worden maar de oorzaak was daarmee niet weg, heeel klein dingetje waar je heel makkelijk wat aan kan doen als je kritisch kijkt naar jezelf en je omgang met je hond

Zou je dat eerste gedeelte uitwillen leggen?

Ik vermoed dat je in huis wat makkelijker met hem bent omdat hij dan niet moeilijk doet en dat werkt dan door met het gedrag naar buiten toe, of ben je in huis ook heel consequent met hem en commando's dan heb ik niets gezegd

[Judith]

Ik zou ook kijken naar de omgang met de hond en dan vooral binnenshuis, hij veroorlooft zich dat gedrag omdat jij hem die ruimte biedt, meer is het niet.
Hoe en wat moet je zelf doen omdat jij Dux het beste kent, maar hij zou van mij geen enkele ruimte meer krijgen om iets uit zichzelf te doen en bloedstollend consequent zijn altijd en overal

Mooi voorbeeld van Baco, die gromde de laatste tijd s'avonds als ik even bij hem kwam zitten en dat wil ik niet hebben, maar waarom, nou het is een eigenwijs eerste klas en als hij wat moest dan duurde het wat langer als normaal, dus 3 keer roepen ipv 1 of 2 keer en dat hebben we nu veranderd iets meer achter zijn vodden aanzitten en het grommen is over, ik had me ook kunnen richten op het grommen en dat alleen aanpakken en heel boos worden maar de oorzaak was daarmee niet weg, heeel klein dingetje waar je heel makkelijk wat aan kan doen als je kritisch kijkt naar jezelf en je omgang met je hond

Zou je dat eerste gedeelte uitwillen leggen?

Ik vermoed dat je in huis wat makkelijker met hem bent omdat hij dan niet moeilijk doet en dat werkt dan door met het gedrag naar buiten toe, of ben je in huis ook heel consequent met hem en commando's dan heb ik niets gezegd

Ja binnen moet hij het commando wat ik geef ook opvolgen. Hij wilt nog wel eens als wij aan het eten zijn een rondje lopen. Bij ons is het, wij eten, honden in de mand. Dus dan bonjour ik hem gelijk terug zijn mand in. Hij mag niet in de keuken komen, er is een grens. Als hij een voet over die grens zet, zeg ik uit de keuken. Dit doet hij dan ook braaf.
Juist omdat ik het heel irritant vindt als een hond het "half" doet ben ik van de "als ik het zeg moet je het doen" methode. Geen half werk, geen ja maar ach hij ligt zo lekker enz.
Bij Dana ook niet, ja die heeft meer privileges (mag boven slapen, en soms in bed slapen enz) maar die vloog er van de week ook vandoor 'snachts achter een kat aan de weg op. Dan ben ik ook niet lief, en binnen moet zij ook doen wat ik zeg.

Edit: het is voor mij nu ook meer dat ik het eigenlijk niet meer weet. Ik ben consequent, vanaf het begin al geweest. Nee is nee en bijft nee. Niet toch ineens aan een hond ruiken, niet toch ineens tegen een boom plassen, nee doorlopen, al sta je halverwege de weg omdat je zo nodig ergens moest plassen. Ik weet nu dus niet meer hoe ik "duidelijk" moet zijn

[-Lilo-]

Wat ik een beetje mis in je verhaal is de leuke momenten samen. Het lijkt wel of je in zo'n neerwaartse spiraal terecht bent gekomen dat je nog maar twee dingen doet: gefrustreerd zijn of hyperblij (als ie iets goed doet). Dat lijkt me niet echt stabiel, in de ogen van een hond. En waar zijn de oprecht gelukkige momenten samen? Zijn die er nog wel?

Als ik even naar dje kleine frutsel hier kijk... Daar heb ik een poosje problemen mee gehad en ik kreeg het maar niet fijn. Totdat ik stopte met veel en vaak druk op haar leggen en situaties op zocht waarin ze braaf zou zijn en ik lekker ontspannen met haar op stap kon. Lola zette zichzelf gewoon uit als ze me stom vond, ook volledig onbereikbaar, dag baas je bekijkt het maar! Toen ik veel minder dingen van haar vroeg en veel meer succeservaringen met haar creëerde, ging het snel beter. Zij kreeg meer zelfvertrouwen en meer lol omdat ze minder moest, voor mij gold eigenlijk hetzelfde omdat we veel minder moeilijke situaties hadden in het dagelijks leven.

Dat, samen met 24/7 heel consequent zijn, loste een boel op.

Geen idee of je er wat aan hebt, maar elke input leek me welkom als ik je OP zo lees. Heel veel succes samen! Niks aan als je zonder lol met je hond naar buiten stapt

[Lucia]

Misschien heb je het al geprobeerd, maar ipv een u-lead is een gentle leader een idee? Dan kun je hem makkelijker uit de focus halen denk ik en misschien van daaruit belonen?

Peer loopt er inmiddels niet meer aan, maar die begon ook te gillen/krijsen op zn achterpoten lopen bij katten, en boos worden/corrigeren hoe hard ook (kan ik niet) kwam gewoon niet aan. Maar met zo'n gentle leader kun je hem makkelijker even uit de situatie meekrijgen en van daaruit weer verder gaan.
Ik zou ook een tijdje apart lopen.

[Machie]

Katten herken ik, hier zijn er 3 gek op katten
Ik doe daar niks aan, dan gillen ze maar 5 tellen als ze een kat gespot hebben. Ze lopen niet los in de wijk dus komen niet bij de katten. T zal, ik kan er weinig aan doen dat ze altijd onder auto's vandaan schieten en voor mn honden langs rennen.

[malinois]

Dat zou hier ook geen slagroom worden maar de slipketting.
Wil het niet goedschiks dan maar .... .
Stap eens even buiten je eigen lieve ik en ga contact zoeken met een africhter die jou op een ouderwetse manier leert hoe je hem die fratsen uit zijn kop kan halen en baas kan worden over mannetje ongeduld .

Dan heb je geen idee hoe kwaad ik inmiddels ben geweest op Dux. Hij heeft een halfckeck gehd en ik heb toch ee flink aantal keer die musketon op zijn kop laten belanden. Het kwaadschiks werkt gewoon niet. Hij is echt inmiddels doof gebruld omdat ik er soms gelemaal klaar mee ben. Da ben ik van binnen ook echt kwaad, en het maakt geenzak uit hij blijft schattig kwispelen, k heb hem bij zij lippen gepakt, op zijn rug gekwakt, zijn oren gepakt. Het boeit hem niet. Zodra je loslaat op een stap verder zet, schudt hij zich uit en loopt verder. K ben tegen Dux inmiddels niet lief meer, alleen op de momenten dat hij het goed doet, dan prijs i hem de hemel in. Anders is het een "waag het niet" , doorlopen, NU! Enz.

En daarom werkt t niet
Frustratie of kwaad worden werkt vaak averechts

[sbientje]

Wat ik een beetje mis in je verhaal is de leuke momenten samen. Het lijkt wel of je in zo'n neerwaartse spiraal terecht bent gekomen dat je nog maar twee dingen doet: gefrustreerd zijn of hyperblij (als ie iets goed doet). Dat lijkt me niet echt stabiel, in de ogen van een hond. En waar zijn de oprecht gelukkige momenten samen? Zijn die er nog wel?

Als ik even naar dje kleine frutsel hier kijk... Daar heb ik een poosje problemen mee gehad en ik kreeg het maar niet fijn. Totdat ik stopte met veel en vaak druk op haar leggen en situaties op zocht waarin ze braaf zou zijn en ik lekker ontspannen met haar op stap kon. Lola zette zichzelf gewoon uit als ze me stom vond, ook volledig onbereikbaar, dag baas je bekijkt het maar! Toen ik veel minder dingen van haar vroeg en veel meer succeservaringen met haar creëerde, ging het snel beter. Zij kreeg meer zelfvertrouwen en meer lol omdat ze minder moest, voor mij gold eigenlijk hetzelfde omdat we veel minder moeilijke situaties hadden in het dagelijks leven.

Dat, samen met 24/7 heel consequent zijn, loste een boel op.

Geen idee of je er wat aan hebt, maar elke input leek me welkom als ik je OP zo lees. Heel veel succes samen! Niks aan als je zonder lol met je hond naar buiten stapt

oh ja, precies dit ja heel herkenbaar. Pom kan ook zo uitschakelen. Sinds ik het ook op deze manier oplos is ze veel blijer, overall zou ik zelfs willen zeggen. Ook in de jachttraining heb ik wat dingen omgegooid en probeer ik nu vooral te focussen op contact en minder op wat er allemaal nog niet goed is, en daardoor vinden we het allebei veel leuker

[Judith]

Ik doe ook een hoop dingen samen die leuk zijn, hersen werken vind hij onwijs leuk. Samen een wandelingetje maken is ook leuk, totdat er iets gebeurt.

Als boos worden en gefrustreerd averecht werkt, wat moet ik dan doen? Hoe moet ik mij dan gedragen? Ombuigen met koekjes werkt voor even, consequent ben ik volgens mij al.

[Lucia]

Je zei, dacht ik hoor, ergens dat je beloont als hij de hond/prikkel voorbij is.
Heb je dit opgebouwd?
Hier heb ik met hysterische peer bijv. geoefend in een park waar edelherten kriskras lopen en wilde zwijnen achter een hek.
Doorvoeren is de clou daarin, voor ál het gedrag wat niet het hysterische is beloon je helemaal in het begin, ook al kijkt hij nog naar de prikkel, hup lekkers erin.
Begin op een afstand waarbij hij nog net niet hysterisch is. Ik ging in dit park oefenen, maar ook een eendenpark hier en hertenparkjes, controleerbare afstand.
Kijken = lekkers, en pas in een iets later stadium wacht je even totdat hij kijkt waar het lekkers blijft en beloon je dán.
Anders blijf je afleiden, ipv hem om leren gaan met de prikkel.

Ik benoemde ook de prikkel, zodra hij keek naar iets zeg ik 'hertje' en prop er wat in.

Ik hoop dat ik duidelijk ben, sorry als dat niet zo is

[Hylos]

Als Xavi uitvalt reageer ik helemaal niet, als er een kat is ook niet. Wat voor zin heeft het? Je dringt toch niet tot hem door. Het "probleem" moment is al geweest dus je doet alleen aan symptoombestrijding.
Omdraaien en resoluut weglopen. Dan iets leuks proberen te doen en bij honden op straar moet je óf ogen en oren overal hebben of gewoon plekken opzoeken waar ze niet of amper zijn. Ik verkies de laatste want dan kan ik veel fijner lopen én oefenen op niet trekken door midden op de weg te gaan lopen. Geen prikkels en dan ben ik wél de leukste.