Ik vind het totaal not done om je kind dingen te gaan verbieden die normaal zijn. Dat ten eerste. Als je een stel honden in huis hebt lopen dat niet met je kind kan dan moet je dat als uitgangspositie aanhouden en niet gaan opvoeden totdat je honden zgn wel met kinderen kunnen. Een peuter, kleuter en zometeen baby kun je niet opvoeden tot volwaardige omega´s in een hondenroedel en dat moet je ook niet willen. Je mag niet tegen je kind zeggen dat hij met een boog om de hond heen moet, de hond niet mag aaien en niet in de buurt van de hond mag spelen. Want dat is ten eerste belachelijk vwbt de opvoeding en ten tweede maak je de honden ranghoger over het kind. Iets wat nu al een probleem is ga je dan versterken. Als jij je kind gaat corrigeren bij de honden en je kind gaat leren zich te gedragen als de omega in de roedel dan maak je het probleem vele malen groter.
Als je de honden gaat scheiden van het kind zoals je nu doet maak je het probleem ook groter. De honden gaan dan bij per ongeluk contact met het kind ook echt reageren. Het is immers niet normaal dat het kind op hun lip zit.
Als je honden en kinderen hebt moet je het echt hebben van de tolerantie van de honden, jouw invloed als baas en roedelleider simpel gezegd en van de bijtrem binnen de roedel. Omdat je ze gaat scheiden is die roedelmentaliteit er niet zo. Omdat je honden geen bijtrem hebben blijkbaar is het ook al erg lastig. En omdat jij je kind geen status kan geven die het nodig heeft om zich vrij te bewegen bij deze honden is de situatie in mijn ogen onhoudbaar geworden.
Ik vind dus dat je nooit mag zeggen, voedt je kind maar op. Een kind heeft recht op een volwaardig leven en op stout gedrag dat niet op straffe van een hondenbeet beperkt mag worden. Een kind mag springen op de bank, gillend door de kamer rennen en ook de honden aaien. Kom op zeg! En als de honden dat niet aan kunnen, wat ik volkomen normaal vind dan moet er iets anders gedaan worden.
Ik vind het heel erg voor je dat je honden geen kinderen aan kunnen. Dat is echt triest en zeker nu je zwanger bent een groot probleem. Twee kinderen moeten straks gewoon samen kunnen spelen. Een peuter moet vrij kruipen en ontdekken. Een staart waar een keer aan getrokken wordt mag niet betekenen dat het kind gebeten kan worden. Mag en kan gewoon niet.
Mijn zus heeft ook kinderen. En die komen vaak bij oma en die heeft een labrador. Maar die hond laat alles met zich doen. Staart trekken, een keer een vervelende tik van de kinderen. Kinderen die komen zitten in zijn mand en hem een kluif geven om vervolgens gehurkt mee te kijken hoe hij die opeet. De kinderen kunnen over hem vallen en doen. De hond is nl opgevoed om de kinderen te accepteren en doet dat ook. Zou hij brommen dan krijgt hij op zijn kop. Duwt hij de kinderen dan is het FOEI! En deze hond is dus gegroeid in de situatie en weet nu dat de kinderen heilig zijn. Hij is ook dol op de kinderen. Niet bij weg te slaan en heel heeeel heeeeeel voorzichtig.
Maargoed, daar heb jij niks aan. Jouw oplossing ligt imo dus niet in het opvoeden van je kinderen. Dat gaat nl niet lukken. Die krijgen een driftbui en die worden hoe dan ook stout en slaan dan een keer een hond. Daar zijn het kinderen voor.
Die tuin opent opties nu de zomer eraan komt. En die honden zijn op te voeden in de zin van het is ze aan te leren dat de zaken anders gaan vanaf nu. Ik zou het zoeken in scheiden tot op zekere hoogte. Je kinderen moeten nl wel onderdeel van de roedel zijn om de bijtrem en acceptatie te laten bestaan. Ga je 100% scheiden dan creëer je een zeer enge situatie en misschien afkeer. Want er gaat een keer een deur open.
Herplaatsten is niet erg overigens. Stel dat je iemand vindt voor die honden, grijp die kans met beide handen aan en ga je kinderen straks een veiliger thuis geven. Je kinderen zijn je prioriteit en die honden liggen er een week wakker van als je ze herplaatst naar een goed adres. Daarna zijn jullie allemaal gelukkig.
Ik zou mijn huidige hondje ook nooit herplaatsen bij kinderen. Ze is uitermate lief, kalm en gezellig. Een kleuter die bij haar hurkt en haar aait vindt ze fantastisch. Toch merk ik in de loop van een avond met kinderen dat ze zich gaat ergeren. Ze gaat dan onder de tafel zitten, kruipt echt weg voor de drukte en trekt vervolgens haar lip op naar de kinderen als ze in de buurt komen. Voor mij het moment om haar in de auto te zetten. Jammer maar ook dan gaan de kinderen voor. Een kind is een mens. Als je mij in een kamer zet bij een Mastino en vervolgens gaat vertellen wat ik wel en niet mag om niet gebeten te worden dan wordt ik daar ernstig ongelukkig van als dat mijn leven moest zijn. Kinderen moeten vrij opgroeien en niet onder de plak zitten van de honden....
En vervolgens zakken die kinderen ook nog gevaarlijk in rang zolang je die honden beschermt tegen de kinderen. De kinderen moeten die honden gewoon eens een tik kunnen geven, op hun poot kunnen staan en bij ze kunnen kruipen. Die honden zijn nl honden en het laagst in rang. Bij jouw honden zal dat niet of waarschijnlijk niet gaan werken.
Op die manier kan kind gewoon kind zijn, hond gewoon hond en horen ze er allemaal bij. Dan hoef je niet constant te scheiden, maar alleen op momenten dat de drukte van kind niet leuk meer is voor honden of dat kind gewoon even lekker druk moet kunnen doen zonder dat je je zorgen moet maken om de honden. 
