Wilma eet regelmatig dingen die ze niet hoort te eten. Thuis eet ze dagelijks uit de kattenbak en als ze iets kan stelen wat ook maar enigszins eetbaar is dan doet ze dat. Als wij eten zit ze altijd te schooien. We sturen haar naar haar mand, maar ze komt steeds terug. Als ze de kans krijgt, jat ze eten van je bord. Ze heeft ook al een keer een vitaminepil gestolen en opgegeten. Als ze iets eetbaars in haar bek heeft is het onmogelijk om dat eruit te krijgen. 'los' kent ze niet.

Met haar eigen voer gaat het juist heel goed. In het begin werd ze helemaal wild als we voer gingen geven. We hebben haar geleerd om te gaan zitten als ze eten krijgt. Zodra we haar voerbak pakken, gaat ze netjes zitten. Daarna zetten we haar eten op de grond en ze gaat pas eten als we 'toe maar' zeggen. Soms wacht ik best lang met 'toe maar' zeggen om haar te testen en dan kijkt ze me heel afwachtend aan

. Zodra ik 'toe maar' zeg valt ze aan op het eten.
Buiten eet ze ook rare dingen. Soms zit ze ineens te kauwen en heb ik geen idee wat ze in haar bek heeft. Ze eet poep van honden, paarden, konijnen etc. Laatst liep ze los en ging onder een hek door een weiland in. Daar lag paardenpoep en daar heeft ze heel veel van gegeten. Wij konden niet bij haar komen. Als we haar riepen deed ze alsof ze bananen in haar oren had. Daarna zag haar poep eruit als paardenpoep met stukjes hooi erin

Gras eet ze ook dagelijks. In het bos werkt ze bekken vol met zand/aarde naar binnen en ze eet stukjes hout. Laatst nam ze een hap grind uit een tuin

Aan de manier waarop ze eet kun je zien dat ze het niet lekker vindt, maar ze blijft dooreten.
Vandaag ben ik weer met haar naar het bos geweest en heb haar een tijdje los gehad. Op de terugweg heeft ze de hele tijd lopen kokhalzen en steeds kleine beetjes overgegeven. Ze heeft toen heel veel gras gegeten. Meestal trek ik haar mee als ze gras eet, maar nu liet ik haar. Volgens mij helpt gras om braken op te wekken? Ze braakte steeds kleine beetjes geel slijm met gras en gele harde stukjes

. Thuis gekomen gelijk naar de dierenarts gegaan en daar was er niks meer met haar aan de hand

. De dierenarts heeft aan haar keel gevoeld en in haar bek gekeken maar zag niks geks. Ze dacht dat er iets in haar keel heeft gezeten.
Hoe voorkom ik dat Wilma straks iets eet waar ze ziek van wordt? Aan de riem kan ik haar vaak nog wel mee trekken als er iets ligt, maar soms is ze gewoon aan het snuffelen en zit ze ineens iets te eten. Als ze los loopt is het helemaal moeilijk om in de gaten te houden wat ze eet. Ik wil haar ook niet altijd aan de riem houden, want ze houdt heel erg van rennen.