Hond gromt naar kind

[63673J]

(...)
Dood is beter dan ongelukkig zijn.

Ongelukkig zijn kan over gaan, dood niet.

[alm@]

Een serieuze vraag: als het wel goed gaat als je op vakantie gaat, waarom zou het dan niet goed gaan op een langere termijn?

Ander huis, andere regels, dat als eerste. Vervolgens andere omgang met de hond.
Als iemand nou dezelfde manier van handelen zou hebben zou dat veel schelen. Maar hoe zou je zo iemand vinden? Herplaatsen is al niet gemakkelijk.

Meen je dat nou serieus? Ik heb alleen maar herplaatsers nu (en gehad) en ik weet absoluut zeker dat ik een heel andere aanpak heb dan hun vorige baasjes en ze gedijen hier prima na een gewenningsperiode. Zelf Biko de Laekense herder, een gevoelig ras waarvan eigenlijk beweerd wordt dat ze door hun gevoeligheid lastig te herplaatsen zijn en die hier echt anders wordt behandeld dan bij zijn vorige baasjes doet het ook goed. Het heeft bij hem wat langer geduurd voordat hij neerdaalde maar ik zie absoluut geen ongelukkige hond, integendeel.

[bouvierpoedel]

(...)
Dood is beter dan ongelukkig zijn.

Ongelukkig zijn kan over gaan, dood niet.

Na je dood lijkt mij dat je ook niet meer ongelukkig bent,.

[Manu]

Laat ik het er dan maar op houden dat het gelukkig is dat veel mensen anders denken dan jij Iones.
Anders hadden veel honden een kans op een mooi huis gemist Ook jouw Bobbes.

[iones]

Geloof dat ik heel gezellig met haar een wandeling en kop koffie kan drinken hoor , net als met jou . Dus niet zo jaloers worden. Nanna bek houwe.

Hoe zou je dat gezellig kunnen met iemand die je niet mag? Zou ik niet kunnen.

Wie zegt dat ik je niet mag , vind je heel vermakelijk en tegendraads . Als ik je links laat liggen moet je na gaan denken.

Dat is wat je letterlijk eerder ooit gezegd hebt. Het zijn je eigen woorden.

Laat ik het er dan maar op houden dat het gelukkig is dat veel mensen anders denken dan jij Iones.
Anders hadden veel honden een kans op een mooi huis gemist Ook jouw Bobbes.

Bobbes is geen herplaatser. Die is als pup bij mij gekomen. En ik denk alleen zo als het haar betreft. Zoals ik al zei, ik heb 4 honden, en die andere drie zouden ergens weer gelukkig kunnen zijn.
Dus je moet het niet erger maken dan het is.

[Miranda]

Ik zou ermee ophouden, Iones. Dit gaat niet meer goed komen.

Ik vind het eigenlijk wel interessant om te zien hoe ze blijft graven.

[lucie]

mijn Eigen honden komen allemaal uit het asiel. Daarnaast heb ik er ruim 20 tijdelijk opgevangen.
Mijn ervaring is dat ik, al zeg ik het zelf, een hond best heel wat te bieden heb, maar dat ik mezelf en mijn situatie echt niet als de enige echte en meest geschikte plek zie. Ze passen zich allemaal aan, en zijn wellicht vrijwel allemaal beter af dan in hun vorige leefsituatie, maar meestal ben ik van mening dat ze het elders ook prima zouden kunnen hebben. Of zelfs vaak beter af zouden zijn!
En toch...
Mijn vorige herder Douscha was een uitzondering, daar ben ik heilig van overtuigd. Zij had al 4 bazen versleten toen zij op net geen 3-jarige leeftijd bij ons kwam. Was mishandeld, onzeker en een schim van hoe zij uiteindelijk is geworden. Ik ben er echt trots op hoe zij zich bij ons heeft ontwikkeld en wat een geweldige hond het is geworden.
Zij was nooit aanhalig maar buitengewoon sterk aan met name mij gehecht. Vriendelijk naar iedereen maar er was gewoon maar 1 plek waar zij thuis was. Op haar Eigen erf, met mij. Op het eind wilde zij zelfs met mijn man niet meer wandelen, met anderen uberhaupt al liever niet. En van haar dacht ik: als wij er niet meer zou zijn , kan ze maar beter een spuitje krijgen. DIe kan elders nooit meer gelukkig worden. Gelukkig is zij in mijn armen gestorven...

Op iedere regel is tenslotte een uitzondering

[Rami]

Als hondenbaas wil ik toch heel graag geloven dat mijn honden het best op hun plek zitten bij mij. Want wie kent ze het best? Wie weet precies wat ze, op welk moment, nodig hebben? Wie weet precies hoe ze, in wat voor situatie dan ook, reageren? Dat ben ik.
Neemt niet weg dat ik toch altijd voor herplaatsers heb gekozen. Honden die dus al een baas hebben gehad, eentje die misschien wel net zo dacht als ik.

[lucie]

Als hondenbaas wil ik toch heel graag geloven dat mijn honden het best op hun plek zitten bij mij. Want wie kent ze het best? Wie weet precies wat ze, op welk moment, nodig hebben? Wie weet precies hoe ze, in wat voor situatie dan ook, reageren? Dat ben ik.
Neemt niet weg dat ik toch altijd voor herplaatsers heb gekozen. Honden die dus al een baas hebben gehad, eentje die misschien wel net zo dacht als ik.

ik zei ook al: voor de meeste honden geldt dat ze niet per se bij jou het best af zijn. Maar er zijn altijd uitzonderingen die die regel bevestigen. Mijn Douscha was er een van. EN dat zeg ik heus niet om me beter te voelen

[duitse herder]

Als ik op vakantie ga, blijven de honden thuis, samen bij elkaar in hun eigen omgeving. Maar Bobbes is dan nog wel van slag. Ik voel me daar niet heel prettig bij maar manlief vindt vakantie nogal een big deal. Anders gingen we niet.

Ooit wel eens aan gedacht dat het juist moeilijker zal zijn om in eigen huis te zijn en eigen ritme te hebben alleen de hoofdpersoon jij bent er niet. Dat is voor sommige honden juist veel lastiger!
Een vreemde omgeving met andere ritmes kan voor een hond juist duidelijker zijn. Dan zijn ze moe van alles en verwachten ook niet veel omdat ze niet weten wat komen gaat. In huis worden ze zelfde tijdstip uitgelaten, de buurt is hetzelfde, de honden zijn hetzelfde, alleen de baas is er niet. Dat is natuurlijk een stuk vreemder.

[Gollum]

Gollum word zeer ongelukkig van uit logeren gaan en ik durf zelfs te denken dat ze ook ongelukkig word als ik haar herplaats. Maar ik zou haar niet doodmaken hoor, ik herplaats haar gewoon niet

[Cindy52]

Praat voor jezelf.
Jij hebt een bepaalde mate aan incasseringsvermogen. Niet iedereen heeft dat.
Ik ben in de regel ook niet liever dood dan wanneer ik iets meemaak. Hoewel in sommige gevallen ik liever misschien wel dood zou willen zijn. Sommige mensen plegen zelfmoord, dus het verschilt.

Zoals ik al zei, ik heb 4 honden. 3 ervan zouden het herplaatsen te boven komen. De 4e heb ik ernstige twijfels bij. Ik denk dat die dood beter af zou zijn.

Let's agree to disagree.

Ik vind het heel egoïstisch om te denken dat je hond alleen bij jou gelukkig zal zijn.
Gelukkig kan je wel op vakantie.

Ik ben het ook niet met je eens, honden hebben wel degelijk emoties. Ik heb hier een herplaatser gehad die wekenlang gerouwd heeft om zijn baasje, ja hij is er uiteindelijk wel over heen gekomen maar doen alsof een hond geen emotie heeft is een onderschatting van een levend wezen.

[Manu]

In plaats van quoten zat ik die post te wijzigen

Maar ik heb het kunnen redden:

Ik heb nooit gezegd dat dieren geen emotie hebben

Dieren zijn niet zo emotioneel als mensen.

[kooi]

Maar hoe zit het dan met die honden uit die verhalen, die wegkwijnen als de baas overlijdt?
Zoals de kooiker van Willem van Oranje en die Akira (?) die steeds naar dat station terug ging om op zijn baas te wachten?

Mijn eerste herplaatser was vanaf het eerste moment prima in orde bij mij.
Mijn tweede heeft wel een paar maanden nodig gehad en met Jorla is het nog veel langer tobben geweest. Heeft ook te maken met de aard van het dier en de voorgeschiedenis.
Zo zwart wit is het dus niet.
En als je dan een hond hebt met een flinke gebruiksaanwijzing, kan ik me wel voorstellen dat je die liever laat inslapen dan dat je die herplaatst. Je zadelt een ander met jouw probleem op en de hond gaat mogelijk van hand tot hand. Wordt misschien mishandeld en komt tenslotte in een asiel terecht...

Ik had dat met Jorla ook, of ik resocialiseer haar, zodat ze bij mij kan blijven of ik laat haar inslapen.

En die eerste die zo bij mij op haar gemak was?
Ik had haar samen met mijn ex en toen we uit elkaar gingen, ging ze met de kinderen mee in de omgangsweekenden en vakanties.
Tot ik eens 1 zomer lang met de kinderen op een camping stond waar de hond niet mee heen kon. Was ze die hele zomer bij ex.
Toen ik haar ging ophalen zei hij dat ik haar net zo goed bij hem kon laten, ze was immers net zo aan hem en zijn huis gehecht als aan mij?
Ik knikte van ja, stond op, pakte mijn jas en ging naar de deur.
Maar weggaan zat er niet in, want tegen die deur aangeklemd zat die berner, die was beslist niet van plan mij te laten vertrekken zonder haar.

Dus om te zeggen dat een hond per se ongelukkig is ergens anders gaat misschien wat ver, maar dat zij hun voorkeur blijven houden voor een baas aan wie ze hun hartje hebben geschonken, zal zeker voor veel honden opgaan...

[iones]

Oh, dat wordt hier gewoon keihard ontkend, `want dieren kunnen niet zo veel emoties hebben`en kennelijk valt dergelijke rouw onder `veel emoties`.

Daarnaast kennen ze je honden hier op het forum ook nog eens beter dan jezelf. Je word gewoon een egoïst genoemd hier als je je hond een hoop ellende zou willen besparen door voor inslapen te kiezen boven herplaatsing. Alsof dat je favoriete keuze zou zijn.

[gonnie]

Niemand zegt dat een hond geen emotie voelt, alleen dat we er niet teveel van uit moeten gaan dat ze bij een ander niet kunnen wennen.

En ik geloof ook dat elke hond wel kan wennen aan een ander huis als hij het daar beter krijgt of hetzelfde wat hij had.

Ik zou mijn honden liever herplaatsen dan dat ik ze in liet slapen, misschien zullen ze de eerste weken wat van slag zijn maar dat gaat ook weer over.

En ik persoonlijk ben liever ongelukkig dan dood. ( ben niet ongelukkig hoor ) Tussen zes plankjes liggen is ook maar saai.

Zo lang er leven is is er hoop.

[smoekie]

Oh, dat wordt hier gewoon keihard ontkend, `want dieren kunnen niet zo veel emoties hebben`en kennelijk valt dergelijke rouw onder `veel emoties`.

Daarnaast kennen ze je honden hier op het forum ook nog eens beter dan jezelf. Je word gewoon een egoïst genoemd hier als je je hond een hoop ellende zou willen besparen door voor inslapen te kiezen boven herplaatsing. Alsof dat je favoriete keuze zou zijn.

Zonder het over jou persoonlijk te willen hebben. Maar puur reagerend op jouw reactie nu. Ja, heel eerlijk gezegd vind ik het egoïstisch als je je hond liever laat inslapen dan dat je een hond zou herplaatsen.

En dat heeft niets met "gevoelens" van een hond te maken. Want dat een hond ook gevoel heeft daar ben ik echt wel van overtuigd. Alleen hoe het soms wel eens beweerd wordt en dat mensen dan liever kiezen om de hond in te laten slapen wánt wat ze bij "jou" hebben zullen ze bij een ander nooit krijgen. Daar ben ik niet van overtuigd. Verre van zelfs.

De meest agressieve hond kan bij een ander ontpoppen tot bij wijze van spreken 1 van de liefste honden. Of in ieder geval zal deze vaak niet zo agressief blijken te zijn als men(eigenaar) dacht.

Dus ja, persoonlijk vind ik het inderdaad egoïstisch als mensen besluiten een hond in te laten slapen omdat ze in de veronderstelling zijn dat een hond bij een ander niet zou kunnen wennen. Dat is naar mijn mening iets wat je jezelf in het hoofd hebt gehaald en zo misschien ook idd zo voelt, maar wat zeker (verre van zelfs) de waarheid hoeft te zijn.

[63673J]

Oh, dat wordt hier gewoon keihard ontkend, `want dieren kunnen niet zo veel emoties hebben`en kennelijk valt dergelijke rouw onder `veel emoties`.

Daarnaast kennen ze je honden hier op het forum ook nog eens beter dan jezelf. Je word gewoon een egoïst genoemd hier als je je hond een hoop ellende zou willen besparen door voor inslapen te kiezen boven herplaatsing. Alsof dat je favoriete keuze zou zijn.

Zonder het over jou persoonlijk te willen hebben. Maar puur reagerend op jouw reactie nu. Ja, heel eerlijk gezegd vind ik het egoïstisch als je je hond liever laat inslapen dan dat je een hond zou herplaatsen.

En dat heeft niets met "gevoelens" van een hond te maken. Want dat een hond ook gevoel heeft daar ben ik echt wel van overtuigd. Alleen hoe het soms wel eens beweerd wordt en dat mensen dan liever kiezen om de hond in te laten slapen wánt wat ze bij "jou" hebben zullen ze bij een ander nooit krijgen. Daar ben ik niet van overtuigd. Verre van zelfs.

De meest agressieve hond kan bij een ander ontpoppen tot bij wijze van spreken 1 van de liefste honden. Of in ieder geval zal deze vaak niet zo agressief blijken te zijn als men(eigenaar) dacht.

Dus ja, persoonlijk vind ik het inderdaad egoïstisch als mensen besluiten een hond in te laten slapen omdat ze in de veronderstelling zijn dat een hond bij een ander niet zou kunnen wennen. Dat is naar mijn mening iets wat je jezelf in het hoofd hebt gehaald en zo misschien ook idd zo voelt, maar wat zeker (verre van zelfs) de waarheid hoeft te zijn.

Dat vind ik van de situatie afhangen. Je hond laten inslapen is niet iets wat je "zomaar" doet. Bij ons woont een bejaarde mevrouw die inmiddels zeer slecht ter been is geraakt en ook andere gezondheidsproblemen heeft, waaronder verwardheid en uitval als gevolg van een herseninfarct. Ze heeft een oud terriermixje (bijna 17 inmiddels). Ze heeft het hondje samen met haar man gekregen en het hondje is nu al bijna 10 jaar met haar samen. Omdat ze het hondje zelf niet meer kon uitlaten heeft iemand anders dat gedaan, maar dat duurde niet zo lang, want die had geen tijd meer. Ik liep er mee maar kan het hondje niet in huis nemen omdat dat niet gaat met Polly. Het hondje is doof en vrijwel blind, verder gezond voor zover we weten, maar totaal geen partij voor onze jonge blom die het liefst de hele dag stoeit. Nu gaat mevrouw binnenkort naar een verpleeghuis. We hebben er alles aan gedaan om een ander tehuis voor het hondje te vinden en iedereen vindt het reuze zielig maar niemand wil het hondje opnemen (voornamelijk wegens angst voor dierenartskosten). Dus toen moest-ie naar het asiel. Omdat ze dat niet wil heeft ze besloten het hondje te laten inslapen. De dierenarts is aan huis geweest, zoals hij altijd deed als er iets met haar hondje was, en hij is rustig ingeslapen. Ze heeft dat inderdaad mede gedaan voor zichzelf, want de zorg om hoe het verder moest met haar hondje bezorgde haar enorm veel stress. En uiteraard, zoals verwacht, waren er weer mensen die dat hard veroordeelden en egoïstisch noemden - maar het hondje in huis nemen, hoo maar. Dat je jezelf ook betrekt in dergelijke afwegingen vind ik niet per definitie egoïstisch.

En niet iedereen die een andere beslissing neemt dan je zelf zou doen, doet dat "dus" uit egoïsme.

Het zou een mooi ding zijn als mensen elkaar niet meteen zo hard zouden veroordelen. Wat heeft dat nou voor zin?

En wat emoties van honden betreft: daar is de wetenschap nog lang niet over uit, daar weten we dus nog heel veel niet van. Daarom vind ik het erg kort door de bocht om daar allerlei stelligheden over te beweren, want je weet het gewoon niet.

[gonnie]

Oh, dat wordt hier gewoon keihard ontkend, `want dieren kunnen niet zo veel emoties hebben`en kennelijk valt dergelijke rouw onder `veel emoties`.

Daarnaast kennen ze je honden hier op het forum ook nog eens beter dan jezelf. Je word gewoon een egoïst genoemd hier als je je hond een hoop ellende zou willen besparen door voor inslapen te kiezen boven herplaatsing. Alsof dat je favoriete keuze zou zijn.

Zonder het over jou persoonlijk te willen hebben. Maar puur reagerend op jouw reactie nu. Ja, heel eerlijk gezegd vind ik het egoïstisch als je je hond liever laat inslapen dan dat je een hond zou herplaatsen.

En dat heeft niets met "gevoelens" van een hond te maken. Want dat een hond ook gevoel heeft daar ben ik echt wel van overtuigd. Alleen hoe het soms wel eens beweerd wordt en dat mensen dan liever kiezen om de hond in te laten slapen wánt wat ze bij "jou" hebben zullen ze bij een ander nooit krijgen. Daar ben ik niet van overtuigd. Verre van zelfs.

De meest agressieve hond kan bij een ander ontpoppen tot bij wijze van spreken 1 van de liefste honden. Of in ieder geval zal deze vaak niet zo agressief blijken te zijn als men(eigenaar) dacht.

Dus ja, persoonlijk vind ik het inderdaad egoïstisch als mensen besluiten een hond in te laten slapen omdat ze in de veronderstelling zijn dat een hond bij een ander niet zou kunnen wennen. Dat is naar mijn mening iets wat je jezelf in het hoofd hebt gehaald en zo misschien ook idd zo voelt, maar wat zeker (verre van zelfs) de waarheid hoeft te zijn.

Dat vind ik van de situatie afhangen. Je hond laten inslapen is niet iets wat je "zomaar" doet. Bij ons woont een bejaarde mevrouw die inmiddels zeer slecht ter been is geraakt en ook andere gezondheidsproblemen heeft, waaronder verwardheid en uitval als gevolg van een herseninfarct. Ze heeft een oud terriermixje (bijna 17 inmiddels). Ze heeft het hondje samen met haar man gekregen en het hondje is nu al bijna 10 jaar met haar samen. Omdat ze het hondje zelf niet meer kon uitlaten heeft iemand anders dat gedaan, maar dat duurde niet zo lang, want die had geen tijd meer. Ik liep er mee maar kan het hondje niet in huis nemen omdat dat niet gaat met Polly. Het hondje is doof en vrijwel blind, verder gezond voor zover we weten, maar totaal geen partij voor onze jonge blom die het liefst de hele dag stoeit. Nu gaat mevrouw binnenkort naar een verpleeghuis. We hebben er alles aan gedaan om een ander tehuis voor het hondje te vinden en iedereen vindt het reuze zielig maar niemand wil het hondje opnemen (voornamelijk wegens angst voor dierenartskosten). Dus toen moest-ie naar het asiel. Omdat ze dat niet wil heeft ze besloten het hondje te laten inslapen. De dierenarts is aan huis geweest, zoals hij altijd deed als er iets met haar hondje was, en hij is rustig ingeslapen. Ze heeft dat inderdaad mede gedaan voor zichzelf, want de zorg om hoe het verder moest met haar hondje bezorgde haar enorm veel stress. En uiteraard, zoals verwacht, waren er weer mensen die dat hard veroordeelden en egoïstisch noemden - maar het hondje in huis nemen, hoo maar. Dat je jezelf ook betrekt in dergelijke afwegingen vind ik niet per definitie egoïstisch.

En niet iedereen die een andere beslissing neemt dan je zelf zou doen, doet dat "dus" uit egoïsme.

Het zou een mooi ding zijn als mensen elkaar niet meteen zo hard zouden veroordelen. Wat heeft dat nou voor zin?

En wat emoties van honden betreft: daar is de wetenschap nog lang niet over uit, daar weten we dus nog heel veel niet van. Daarom vind ik het erg kort door de bocht om daar allerlei stelligheden over te beweren, want je weet het gewoon niet.

Dit vind ik toch wel een heel andere reden, er is gezocht voor een ander huis en dat lukte niet, dan zal je toch wat moeten doen. En dat hondje was erg oud.

Maar een hond in laten slapen omdat je denkt dat hij ergens anders ongelukkig is omdat jij er niet bent vind ik toch erg gek.

Als je kijkt naar al die herplaatsers hier die hebben het in hun nieuwe huis toch erg naar hun zin.

[63673J]

Oh, dat wordt hier gewoon keihard ontkend, `want dieren kunnen niet zo veel emoties hebben`en kennelijk valt dergelijke rouw onder `veel emoties`.

Daarnaast kennen ze je honden hier op het forum ook nog eens beter dan jezelf. Je word gewoon een egoïst genoemd hier als je je hond een hoop ellende zou willen besparen door voor inslapen te kiezen boven herplaatsing. Alsof dat je favoriete keuze zou zijn.

Zonder het over jou persoonlijk te willen hebben. Maar puur reagerend op jouw reactie nu. Ja, heel eerlijk gezegd vind ik het egoïstisch als je je hond liever laat inslapen dan dat je een hond zou herplaatsen.

En dat heeft niets met "gevoelens" van een hond te maken. Want dat een hond ook gevoel heeft daar ben ik echt wel van overtuigd. Alleen hoe het soms wel eens beweerd wordt en dat mensen dan liever kiezen om de hond in te laten slapen wánt wat ze bij "jou" hebben zullen ze bij een ander nooit krijgen. Daar ben ik niet van overtuigd. Verre van zelfs.

De meest agressieve hond kan bij een ander ontpoppen tot bij wijze van spreken 1 van de liefste honden. Of in ieder geval zal deze vaak niet zo agressief blijken te zijn als men(eigenaar) dacht.

Dus ja, persoonlijk vind ik het inderdaad egoïstisch als mensen besluiten een hond in te laten slapen omdat ze in de veronderstelling zijn dat een hond bij een ander niet zou kunnen wennen. Dat is naar mijn mening iets wat je jezelf in het hoofd hebt gehaald en zo misschien ook idd zo voelt, maar wat zeker (verre van zelfs) de waarheid hoeft te zijn.

Dat vind ik van de situatie afhangen. Je hond laten inslapen is niet iets wat je "zomaar" doet. Bij ons woont een bejaarde mevrouw die inmiddels zeer slecht ter been is geraakt en ook andere gezondheidsproblemen heeft, waaronder verwardheid en uitval als gevolg van een herseninfarct. Ze heeft een oud terriermixje (bijna 17 inmiddels). Ze heeft het hondje samen met haar man gekregen en het hondje is nu al bijna 10 jaar met haar samen. Omdat ze het hondje zelf niet meer kon uitlaten heeft iemand anders dat gedaan, maar dat duurde niet zo lang, want die had geen tijd meer. Ik liep er mee maar kan het hondje niet in huis nemen omdat dat niet gaat met Polly. Het hondje is doof en vrijwel blind, verder gezond voor zover we weten, maar totaal geen partij voor onze jonge blom die het liefst de hele dag stoeit. Nu gaat mevrouw binnenkort naar een verpleeghuis. We hebben er alles aan gedaan om een ander tehuis voor het hondje te vinden en iedereen vindt het reuze zielig maar niemand wil het hondje opnemen (voornamelijk wegens angst voor dierenartskosten). Dus toen moest-ie naar het asiel. Omdat ze dat niet wil heeft ze besloten het hondje te laten inslapen. De dierenarts is aan huis geweest, zoals hij altijd deed als er iets met haar hondje was, en hij is rustig ingeslapen. Ze heeft dat inderdaad mede gedaan voor zichzelf, want de zorg om hoe het verder moest met haar hondje bezorgde haar enorm veel stress. En uiteraard, zoals verwacht, waren er weer mensen die dat hard veroordeelden en egoïstisch noemden - maar het hondje in huis nemen, hoo maar. Dat je jezelf ook betrekt in dergelijke afwegingen vind ik niet per definitie egoïstisch.

En niet iedereen die een andere beslissing neemt dan je zelf zou doen, doet dat "dus" uit egoïsme.

Het zou een mooi ding zijn als mensen elkaar niet meteen zo hard zouden veroordelen. Wat heeft dat nou voor zin?

En wat emoties van honden betreft: daar is de wetenschap nog lang niet over uit, daar weten we dus nog heel veel niet van. Daarom vind ik het erg kort door de bocht om daar allerlei stelligheden over te beweren, want je weet het gewoon niet.

Dit vind ik toch wel een heel andere reden, er is gezocht voor een ander huis en dat lukte niet, dan zal je toch wat moeten doen. En dat hondje was erg oud.

Maar een hond in laten slapen omdat je denkt dat hij ergens anders ongelukkig is omdat jij er niet bent vind ik toch erg gek.

Als je kijkt naar al die herplaatsers hier die hebben het in hun nieuwe huis toch erg naar hun zin.

Dat kan wel zijn, maar er werd evengoed over geoordeeld en mensen vonden het evengoed egoïstisch. Ook van mij trouwens, want ik had dat hondje er best bij kunnen nemen vond men. Maar dat zou dus voor dat hondje vreselijk zijn geweest. Bovendien hebben lang niet alle herplaatsers het naar hun zin, ik lees hier ook vaak genoeg dat het niet gaat en dat de hond weer weg moet. Dat hoor ik in mijn omgeving ook vaak genoeg. Dan begint de ellende van opvang naar opvang en in het ergste geval ook nog naar het asiel.

[iones]

Je kunt vanaf een computer scherm niet oordelen. En je kunt ook niet altijd alles onder woorden brengen en ik zou de mensen hier niet kunnen uitleggen waarom ik een dergelijke beslissing zou nemen. Dat is wel duidelijk `want ik ben egoistisch`.

Alsof ik zoiets voor mijn lol zou doen. Ik zou kapot zijn, nog meer dan ik al ben wanneer ik tot overgaan van euthanasie zou gaan.
Ik ben heel erg blij dat ik mijn honden ook niet hoef te herplaatsen.
Ik heb ervaring met herplaatsen van twee kanten, namelijk dat ik zelf herplaatsers heb, maar ook dat ik honden herplaatst heb. In de meeste gevallen kan het. Maar gewoon niet altijd. Sorry, kan niet. En dat maakt mij niet egoistisch. Ik denk heus niet dat een hond het alleen maar bij mij goed kan hebben.

Maar mensen hier op het forum zijn zo bekrompen, ze hebben hun oordeel gelijk klaar. intussen weten ze niet waar ze over praten.

[Pepie]

Ik denk ook dat wanneer ik Vlo zou herplaatsen dat hij dan diep ongelukkig is.Diertje heeft nu zijn veiligheid en vertrouwen gevonden en dat had hij vast bij tig mensen hier op het forum ook gevonden Maar juist omdat hij nu zo gewend is denk ik dat hij het elders moeilijk zou krijgen.