Luna heeft verlatingsangst

[sharon1984]

Hoi allemaal,
Ik lees vooral mee hier, maar wil nu ook wel iets aan jullie voorleggen.
Een tijd geleden heb ik Luna geadopteerd vanuit Kreta. Ze is inmiddels ruim 2 jaar.
Ik had een topic geplaatst over het alleen leren zijn. Daar heb ik wat tips voor gekregen.
Inmiddels zijn we 1,5 jaar verder en ik heb toch nog wat ideeën en tips nodig merk ik. (zonder meteen afgeblaft te worden zoals op Facebook vaak het geval is)
Luna is, als ik thuis ben, heel rustig. Ik kan een paar uur boven gaan zitten als ik daar zin in heb, gaan douchen, zelfs gaan slapen, dat is prima.
Ze slaapt inmiddels beneden, op eigen initiatief. De bench blijft dan open. Als mijn vriend 's morgens beneden komt, ligt ze echt nog te slapen, dus dat is een goed teken.
Voorheen wilde ze absoluut niet in de bench, inmiddels accepteert ze dat wel. De gedragstherapeut die daarbij "geholpen" heeft (LUNA KLAAR!) vindt dat Luna vooral zeurt en gewoon niet alleen wíl zijn. De binding met mij als eigenaar is te sterk, we zijn te veel samen. Dat is zo gelopen en dat vind ik prima, ik heb me aangepast aan wat zij nodig had. Uiteindelijk heeft ze zelf de keuze gemaakt om beneden te gaan slapen.

Inmiddels hebben we een grotere bench voor haar gekocht (voor een volwassen herder) zodat haar mandje, waar ze heeeel graag in ligt, erin past. Er ligt een grand foulard overheen om het beschut en donker te maken.
So far so good, ze accepteert het en ligt er vaak zelf in. Haar mandje is echt haar plekje.
Inmiddels werk ik als gastouder (bij mij thuis) en 3x per week heb ik hier 2 kindjes, eentje van 4 jaar en haar broertje van 8 maanden. De oudste moet naar school gebracht worden, ik ben dan ongeveer 15-20 minuten weg.
Luna jankt de ene keer heel erg, de andere keer is het wat minder.
Ik bel mezelf op mijn mobiel, de vaste telefoon ligt naast haar bench. Ik luister dus mee en het is echt niet om aan te horen.
Ik twijfel nu even wat te doen.
Ze ligt graag in de bench, maar het deurtje is bijna nooit dicht. Alleen als ik wegga en als ze er bijvoorbeeld gedweild moet worden of zo.
Ik twijfel nu of ik haar los in de kamer wil laten, het zou kunnen zijn dat ze dat veel fijner vindt. (al was ze voorheen wel onrustiger als ze dan alleen moest zijn)
Wat zouden jullie doen? Gewoon eens uitproberen?
Wat ik vaak lees, is dat je pas terug mag gaan naar je hond als ze gestopt is met janken. Naast dat Luna heel zachtjes jankt en je dat buiten niet eens kunt horen, kan het natuurlijk ook zijn dat ze het heel lang volhoudt.
Ik heb ook gehoord dat als je traint op tijd (de ene keer 5, de volgende keer 10 minuten) dat je dan juist naar binnen moet gaan en de hond dan moet negeren.
Ik negeer mijn hond nooit. Als ik wegga, zeg ik dat ze op het huisje moet passen, krijgt ze een koekje, gaat de bench dicht
en als ik terug kom zeg ik hai Luna, doe ik mn jas uit etc. en dan doe ik de bench open.

Ik heb verschillende gedragstherapeuten gesproken, de ene zegt dat ze zeurt en dat ik haar moet laten janken, een andere wil meteen medicatie inzetten en eentje die ik ken via facebook zegt dat ik uit kan proberen om, als luna jankt, naar binnen kan gaan, in de hal even wat doen en dan weer weggaan.
Of dat werkt weet ik niet. dat moet ik nog gaan proberen.
Dingen als mijn eigen stem opnemen, gedragen t-shirt in de bench leggen, adaptil etc. werken allemaal niet.

Zouden jullie, als je hond jankt, dat corrigeren? Als in: LUNA KLAAR! niet zeuren!
of zou je juist weer opnieuw beginnen met opbouwen?

Ik heb er te lang over gedaan om het op te bouwen, gewoon omdat het echt niet goed ging en ik niet teveel wilde blijven klooien.
maar ja nu heb ik best een probleem. Dat is ook niks.
Hoop dat jullie tips hebben.

Groetjes Sharon
Ook namens Luna

[ranetje]

Ruim je kamer goed op en probeer het in ieder geval één keer om het deurtje niet dicht te doen.
Leg een gevulde kong in haar mandje.
Of ze daar aan zal komen is de vraag.
Dat hangt er van af of ze echt boven haar theewater is of niet denk ik.............

Maar als het zo lukt ben je weer een stap verder denk ik?

Ik heb verschillende gedragstherapeuten gesproken, de ene zegt dat ze zeurt en dat ik haar moet laten janken, een andere wil meteen medicatie inzetten en eentje die ik ken via facebook zegt dat ik uit kan proberen om, als luna jankt, naar binnen kan gaan, in de hal even wat doen en dan weer weggaan

Dit is ook nog een mogelijkheid.

[sharon1984]

Ruim je kamer goed op en probeer het in ieder geval één keer om het deurtje niet dicht te doen.
Leg een gevulde kong in haar mandje.
Of ze daar aan zal komen is de vraag.
Dat hangt er van af of ze echt boven haar theewater is of niet denk ik.............

Maar als het zo lukt ben je weer een stap verder denk ik?

Ik heb verschillende gedragstherapeuten gesproken, de ene zegt dat ze zeurt en dat ik haar moet laten janken, een andere wil meteen medicatie inzetten en eentje die ik ken via facebook zegt dat ik uit kan proberen om, als luna jankt, naar binnen kan gaan, in de hal even wat doen en dan weer weggaan

Dit is ook nog een mogelijkheid.

Ja ik ga zo eerst even met haar wandelen en snuffelspelletjes doen.
Ze ligt nu heerlijk in haar bench te slapen.
Luna krijgt altijd een koekje als ik wegga, maar die heeft ze al op voordat ik de deur uit ben.
Een Kong vindt ze totaal niet interessant als dat betekent dat ik wegga. Als ik erbij ben, natuurlijk wel.

[sharon1984]

Ik vind juist het moeilijkste dat je dat janken bijna nooit zelf hoort .
Dus als je haar kunt betrappen lijkt me dat wel handig en als je haar dan meteen toespreekt kan ze wel eens gaan snappen dat janken niet gewenst is ( hoop ik voor je)

Ja dat kan ze wel snappen, maar ik pak liever de oorzaak aan.
Daar probeer ik achter te komen.
Is het het opgesloten zitten in de bench als ik weg ben?
Is het gewoon zeuren?
Is het echt dat ze niet zonder mij wil of kan?

ik luister mee met de telefoon.
als ik binnenstap is ze gestopt met janken dus dan heeft toespreken geen zin meer.
laatst liep ik bij de supermarkt, een hond moest op haar vrouwtje wachten en die was schijnbaar aan het blaffen geweest.
vrouwtje komt terug en zegt boos tegen de hond JE MAG NIET BLAFFEN FOEI HOOR

[sharon1984]

Ik had met Rosca hetzelfde probleem. Ik heb 5 maanden lang elke dag met haar getraind (met babyfoon erbij) om haar even alleen te kunnen laten, al was het maar een uurtje, maar ik kwam met haar geen stap verder. Ze bleef maar janken alsof de wereld verging.

Na 5 maanden namen we een tweede hond waar ze een enorme klik mee had en toen was de verlatingsangst ineens zo goed als over.

Ze vindt het nu nog steeds niet leuk om zonder mij te zijn, als ik een weekendje weg ben en mijn man past op de honden dan slaapt ze de eerste 24 uur niet en is ze rusteloos, maar ze raakt in ieder geval niet meer in paniek.

Wat hier ook helpt is de honden alleen laten in de auto inplaats van in huis. Dan blijven ze meer relaxed. Dit kan natuurlijk alleen als het niet te warm en niet te koud is.

Fijn dat het nu goed gaat!

Voor ons is een tweede hond geen optie. Die kan het gedrag ook over gaan nemen en dan heb je 2 honden die zitten te janken...
Ik heb al zat moeite moeten doen voor deze hond, dus een tweede komt er echt niet in. Ik wil juist zorgen dat Luna wat relaxter is.
In de auto laten wachten kan niet, want ik heb geen auto meer.
En dan is het voor even opgelost, zo gauw het zomer wordt kun je dat ook niet meer doen.

[Sterre]

De hond van onze vrienden heeft tot hij ongeveer een half jaar was in de bench gezeten als ze weg moesten. Was altijd drama en ze hoorden hem al huilen als ze met de fiets weer terug kwamen. Na dat half jaar hebben ze de bench opgeruimd en ze hebben hem nooit meer gehoord. Hij vindt het nog steeds niet erg leuk. Zit vaak op de uitkijk maar hij is wel stil. En hij heeft nog nooit iets kapot gemaakt.

[sharon1984]

De hond van onze vrienden heeft tot hij ongeveer een half jaar was in de bench gezeten als ze weg moesten. Was altijd drama en ze hoorden hem al huilen als ze met de fiets weer terug kwamen. Na dat half jaar hebben ze de bench opgeruimd en ze hebben hem nooit meer gehoord. Hij vindt het nog steeds niet erg leuk. Zit vaak op de uitkijk maar hij is wel stil. En hij heeft nog nooit iets kapot gemaakt.

Wat goed!
Ik ga het ook proberen want ik heb inmiddels ook het vermoeden dat het met de bench te maken heeft. Nou ja vooral met het dichte deurtje.
Ze ligt het liefste voor het raam naar buiten te kijken, vaak ligt ze op de bank te slapen, dan weer in haar mandje.
Ik ga zo met haar wandelen en daarna even weg om te oefenen.
Eerst maar eens een paar minuutjes.

Ze is nu wel uitgeslapen, dus we zullen zien hoe het gaat.
Wellicht eerst nog een paar hersenwerkjes doen voordat ik wegga.

[Sterre]

De hond van onze vrienden heeft tot hij ongeveer een half jaar was in de bench gezeten als ze weg moesten. Was altijd drama en ze hoorden hem al huilen als ze met de fiets weer terug kwamen. Na dat half jaar hebben ze de bench opgeruimd en ze hebben hem nooit meer gehoord. Hij vindt het nog steeds niet erg leuk. Zit vaak op de uitkijk maar hij is wel stil. En hij heeft nog nooit iets kapot gemaakt.

Wat goed!
Ik ga het ook proberen want ik heb inmiddels ook het vermoeden dat het met de bench te maken heeft. Nou ja vooral met het dichte deurtje.
Ze ligt het liefste voor het raam naar buiten te kijken, vaak ligt ze op de bank te slapen, dan weer in haar mandje.
Ik ga zo met haar wandelen en daarna even weg om te oefenen.
Eerst maar eens een paar minuutjes.

Ze is nu wel uitgeslapen, dus we zullen zien hoe het gaat.
Wellicht eerst nog een paar hersenwerkjes doen voordat ik wegga.

Hij zit ook vaak op de bank naar buiten te kijken. Dus ik heb goede hoop voor je dat het lukt hoor. Ik duim voor je want verlatingsangst is vaak zo lastig op te lossen.

[Zamunda]

Ik kan je niet zeggen wat voor jouw hond 'de' oplossing is, maar ik kan wel aangeven wat hier belangrijk is. Bij mijn honden is het cruciaal dat ik enkel vertrek als er rust is. Als de hond(en) aan het drentelen zijn en onrustig zijn omdat ik wegga dan gaan ze joelen en blijven dat ook een tijd volhouden. Ik heb ook veel tijd gestoken in het desensibiliseren op acties die ze linken aan het weggaan (drukker door het huis lopen om spullen te pakken, sleutel pakken, jas aandoen, schoenen aandoen, etc.). Daarnaast vaak zomaar even naar buiten lopen op momenten van rust.
Een oefening die hier trouwens ook erg goed geholpen heeft is de hond onder appel binnen laten wachten (in zit) terwijl ik naar buiten liep. Ik bleef eerst in het zicht en later steeds iets langer uit zicht. Hierbij bleef de deur dus open en moest de hond zelf de beheersing opbrengen om niet achter me aan te lopen. Telkens bij het terugkomen beloonde ik flink als ze nog steeds zat te wachten.
Dit bleek hier een zeer behulpzame/waardevolle oefening .

En wat je zelf ook al aangeeft, het helpt als je hond voldaan is (geplast, gepoept, gegeten, gedronken en zowel fysiek als mentaal bezig geweest).

Oja, wat ook kan helpen is om je hond niet steeds aandacht te geven wanneer dat kan. Je kunt er bijvoorbeeld een gewoonte van maken om elke dag rond een bepaald tijdstip (dat je de kinderen moet wegbrengen) je hond een half uur (of langer) te negeren. Gewoon alsof je er niet bent.

[sharon1984]

Ik kan je niet zeggen wat voor jouw hond 'de' oplossing is, maar ik kan wel aangeven wat hier belangrijk is. Bij mijn honden is het cruciaal dat ik enkel vertrek als er rust is. Als de hond(en) aan het drentelen zijn en onrustig zijn omdat ik wegga dan gaan ze joelen en blijven dat ook een tijd volhouden. Ik heb ook veel tijd gestoken in het desensibiliseren op acties die ze linken aan het weggaan (drukker door het huis lopen om spullen te pakken, sleutel pakken, jas aandoen, schoenen aandoen, etc.). Daarnaast vaak zomaar even naar buiten lopen op momenten van rust.
Een oefening die hier trouwens ook erg goed geholpen heeft is de hond onder appel binnen laten wachten (in zit) terwijl ik naar buiten liep. Ik bleef eerst in het zicht en later steeds iets langer uit zicht. Hierbij bleef de deur dus open en moest de hond zelf de beheersing opbrengen om niet achter me aan te lopen. Telkens bij het terugkomen beloonde ik flink als ze nog steeds zat te wachten.
Dit bleek hier een zeer behulpzame/waardevolle oefening .

En wat je zelf ook al aangeeft, het helpt als je hond voldaan is (geplast, gepoept, gegeten, gedronken en zowel fysiek als mentaal bezig geweest).

Oja, wat ook kan helpen is om je hond niet steeds aandacht te geven wanneer dat kan. Je kunt er bijvoorbeeld een gewoonte van maken om elke dag rond een bepaald tijdstip (dat je de kinderen moet wegbrengen) je hond een half uur (of langer) te negeren. Gewoon alsof je er niet bent.

Dank voor je uitgebreide reactie!
Ik loop ook weleens zomaar naar de brievenbus (beneden en buiten) zonder de voordeur dicht te doen of als ik met mn oppaskindje weg ben geweest haal ik de buggy op die nog buiten staat. Geen probleem.
Zo gauw die voordeur dichtgaat, is het "paniek". nou ja na een minuut.
De radio is altijd aan en ik probeer zo rustig mogelijk weg te gaan.
maar ja met een 4 jarige die aangespoord moet worden om te gaan plassen, haar tas te pakken, schoenen aan te doen, sjaal om etc. ben je zo 10 minuten verder. plus dan poept natuurlijk haar broertje net heel zn luier vol.
Dat is niet echt een relaxed vertrek
Luna weet precies wanneer ik wegga, dan gaat ze al in de bench liggen. het is dus niet zo dat ze niet de bench in wil omdat ze weet dat ik dan wegga. Het is alleen het werkelijke weggaan wat haar toch wel stress bezorgt.

Er wordt ook weleens geschreven over: trek je jas aan, maar ga niet weg
pak je sleutels maar leg ze weer weg, doe je jas weer uit etc.
Dat zou helpen. Nou dat is alleen maar verwarrender.
jas aan betekent vertrekken. Duidelijkheid is super belangrijk. Zeker voor mijn hond.

Ik vind het lastig om mijn hond een commando te geven als ik er niet bij ben, want dan kan ik haar niet op tijd belonen als ze het goed doet. Als ze opstaat ben je te laat met haar weer terug op haar plek zetten en het opnieuw doen. Tuurlijk is het heel knap als ze het volhoudt. Ik wil alleen dat ze gewoon rustig is als ik de deur uit ga.
Ik wil haar ook niet alert maken op dat ik wegga en dat ik terugkom. Het kan met zo'n oefening zijn dat ze toch opstaat om te gaan kijken waar ik blijf. Liever wil ik dat ze gewoon voor het raam blijft zitten en half een beetje omkijkt als ik thuis kom.

Ze ligt inmiddels lekker op de bank en valt bijna in slaap.
Als ik nu zeg dat ze op het huis moet passen, gaat ze in de bench, wat dus nu even niet hoeft.
Ik ga haar zo zeggen dat ze gewoon even moet wachten, dat doe ik ook als ik naar boven ga.
Misschien helpt het als ik de tussendeur open laat. en de eerste paar keren ook de voordeur.

Zouden jullie als dit goed gaat meteen achter elkaar tijd op gaan bouwen? ik heb weleens gehoord over "jojo'en"
1 minuut weg, hond koekje bij terugkomst
2 minuten weg, hond koekje bij terugkomst
dat verder tot 5 minuten
dan per 5 minuten opbouwen
zonder tussendoor even thuis te zijn zeg maar.
Mijn hond weet heel goed dat ik niet echt weg ben als ik buiten de voordeur sta te wachten totdat de minuut om is.

[Tanja Simba&Bella]

Wat is de reden dat je het deurtje van de bench sluit als je weg gaat? Ben je bang dat ze iets sloopt?

als ze niet sloopt zou ik het deurtje gewoon open laten. Een andere optie is om haar bijvoorbeeld alleen in de gang te laten. Wel de bench er bij, zodat ze daar eventueel in kan gaan liggen ( deurtje open ).

Kijk gewoon aan hoe het gaat. toen die van mij nog pup was heb ik het ook opgebouwd. Soms ging ik even 5 minuten op de portiektrap zitten, soms ff bakkie doen bij de buuf. Ik kon hem prima horen als hij zou blaffen, maar hij kon mij niet zien. De tijd werd steeds langer tot ik er zelf ook het volste vetrouwen in had dat het goed ging.

[Lucia]

2 honden gehad met verlatingsangst, de trucs waren uiteindelijk na lang zoeken hier:

- Bij Jolie bleek de oplossing een puppyren waar ze mét de andere hond in zat. Eerst raakte ze zwaar in paniek in de bench, maar ze sloopte ook de muren. Toen ze wat ouder was ging de bench ook goed, en later ook gewoon los in huis.

- Bij Peer dachten we dat het goed ging vanaf het begin, maar toen ik hem eens hoorde toen ik de auto parkeerde, ben ik gaan filmen, en bleek hij continue (zelfs als ik 3 uur weg was) heen en weer te lopen, tegen deuren op te springen, zwaar hijgen, etc. echt geen moment van rust.
Ik kreeg geen goede opbouw omdat ik 3 a 4 x per week een halve tot hele dag moest werken. Mijn honden zijn dan altijd bij mijn ouders, dus dat was voor tijdelijk wel een oplossing. In de auto kon hij ook alleen zijn en met boodschappen doen etc ging hij mee in auto.
Nu loop ik sinds december thuis en met 2 maanden tijd kon hij alleen zijn.
Bij hem is de truc dat hij ín de bench moet. Als hij los loopt blijft hij zenuwen. Ik doe hem in de bench en ga me dan pas klaar maken, anders blijft hij in de veronderstelling dat hij mee mag en raakt hij al onrustig.
Eerst heb ik hem de bench aangeleerd, daarna in de bench terwijl ik ergens anders in huis was, allemaal geen probleem, tót ik naar buiten ging. Bij hem hielp het om direct in te grijpen bij het beginnen met blaffen. Ik ging naar binnen, maande ze tot stilte en ging weer. Dit bleek echt maar 3x nodig ofzo. De periode dat ik wegging (ik ging in de schuur haha) heb ik langzaam opgebouwd.

Wel film ik nog steeds of ik neem het geluid op en als ik langer weg moet dan 2 uur gaan ze toch naar mijn ouders (die vinden dat ook leuk)

Ik heb bij beide Adaptil halsbanden gebruikt en bij Jolie nog wat andere middelen, hoewel ik wel het idee had dat ze meer ontspannen waren, was het toch niet voldoende al bouwde ik het rustig op.
Bij Jolie hielp het om een kong te geven waar ze een tijdje mee bezig was.
Bij Peer hielp dit weer niet, dan was hij een half uur bezig en begon dan alsnog het hele riedeltje.

[sharon1984]

Nou ik ben echt compleeeeet verbaasd:
Luna was heel rustig en ging op de bank liggen slapen.
ik heb wat frolicjes gesneden om haar die te kunnen geven bij het weggaan en terugkomen, omdat ik haar normale koekjes veel te groot vind.
Frolic krijgt ze weinig en daar is ze echt dol op dus dat werkte wel.
Het trommeltje waar haar koekjes in zitten, staat voor haar neus op de kinderspeeltafel.

Ze weet dat als ze iets krijgt, dat ze de bench in moet, dus dat deed ze.
Ik had mijn jas al aan, zei: even hier wachten Luna
gaf haar een frolicje en ging weg. benchdeur bleef open
nog even voor het raam staan zwaaien (ritueel) en boven op de soort van galerij blijven wachten.
1 minuut.
ging prima, ze heeft geen kik gegeven.
braaave Luna, koekje uit het trommeltje.
Meteen nog een keer. 2 minuten.
zelfde riedeltje
Niks aan de hand.
ik spiekte even door het raam en ze stond naar buiten te kijken.
Prima.
Toen ik de woonkamer in kwam lag ze heeel braaf in haar bench.

Nog een keer gedaan, 5 minuten. Ipad meegenomen zodat ik even een spelletje kon doen.
Weer geen kik gegeven.
Toen de tijd bijna om was, ben ik gaan kijken door het raam en ze stond gewoon terug te kijken naar me haha
Ik kwam binnen en ze lag gewoon weer in de bench.

3x geprobeerd, 3x geen paniek.
Prima!
Ze slaapt nu op de bank.
Zit te twijfelen of ik het nog een keer ga proberen.
Morgen moet ik de kleuter weer naar school brengen dus dan MOET ik 15-20 minuten weg.
Normaal is het een drama, hoop dat het morgen goed gaat.

Dan ben ik natuurlijk écht weg en sta ik niet hier buiten te wachten.
Al denk ik dat haar paniek echt met het dichte deurtje te maken heeft gehad.

Jammer dat je daar dan pas zo laat achter komt, had ik het maar eerder geweten.

Maar goed ik ben er nog niet, nu nog opbouwen.

[sharon1984]

Wat is de reden dat je het deurtje van de bench sluit als je weg gaat? Ben je bang dat ze iets sloopt?

als ze niet sloopt zou ik het deurtje gewoon open laten. Een andere optie is om haar bijvoorbeeld alleen in de gang te laten. Wel de bench er bij, zodat ze daar eventueel in kan gaan liggen ( deurtje open ).

Kijk gewoon aan hoe het gaat. toen die van mij nog pup was heb ik het ook opgebouwd. Soms ging ik even 5 minuten op de portiektrap zitten, soms ff bakkie doen bij de buuf. Ik kon hem prima horen als hij zou blaffen, maar hij kon mij niet zien. De tijd werd steeds langer tot ik er zelf ook het volste vertrouwen in had dat het goed ging.

De reden dat het deurtje dicht moest was dat Luna heeeeel erg onrustig was. bleef rond lopen, naar buiten kijken, piepen etc.
We dachten (ook de GT) dat het zou helpen om haar in de bench te doen, deurtje dicht.
Omdat Luna niets moest hebben van de bench, hebben we haar dat eerst rustig opnieuw aan moeten leren.
Nou ja, ze piepte tijdens het bezoek van de GT en zij schreeuwde UH!
toen was het over.
Maar dus niet helemaal want het piepen bij het echte weggaan is nooit helemaal gestopt.

Hopelijk gaat het nu beter, ook omdat ze zelf de keuze heeft gemaakt om beneden te slapen 's nachts. Dat hadden we ook wel kunnen "afdwingen" (negeren als ze blijft piepen totdat ze stopt) maar dat vind ik niet de manier. Nu heeft ze er zelf voor gekozen en gaat het super!

[Joey.K]

Klopt het dat je met je mobiel naar je vaste tel belt opneemt en dat je haar dan zo de hele weg heen en terug kan horen? Want dan zou je je vaste lijn ook gewoon op luidspreken kunnen zetten en als ze piept 'uh' zeggen oid

Of zeg ik nu iets heel raars

[sharon1984]

Klopt het dat je met je mobiel naar je vaste tel belt opneemt en dat je haar dan zo de hele weg heen en terug kan horen? Want dan zou je je vaste lijn ook gewoon op luidspreken kunnen zetten en als ze piept 'uh' zeggen oid

Of zeg ik nu iets heel raars

Ja dat klopt.
Nee dat is niet raar. dat heb ik allang geprobeerd en helpt niks.
ook het intoetsen van cijfers op mn mobiel zodat ze piepjes hoort helpt niks.

[Joey.K]

Klopt het dat je met je mobiel naar je vaste tel belt opneemt en dat je haar dan zo de hele weg heen en terug kan horen? Want dan zou je je vaste lijn ook gewoon op luidspreken kunnen zetten en als ze piept 'uh' zeggen oid

Of zeg ik nu iets heel raars

Ja dat klopt.
Nee dat is niet raar. dat heb ik allang geprobeerd en helpt niks.
ook het intoetsen van cijfers op mn mobiel zodat ze piepjes hoort helpt niks.

Oke jammer.

[sharon1984]

Vanmiddag ben ik nog even 10 minuten weggeweest, snel boodschappen doen.
Nog even buiten staan wachten, mezelf weer gebeld om mee te luisteren.
Niets aan de hand
Ik ben heel blij en heb goede hoop dat het morgen ook gewoon goed gaat als ik m'n oppaskleuter naar school moet brengen.
We gaan het zien.

Soms kan een oplossing zo simpel zijn.
en dan te bedenken dat er 2 gediplomeerde (!) gedragstherapeuten aan te pas zijn gekomen.
nummer 1 zei: ze moet niet zo zeuren, ze stopt wel. nou dat deed ze dus niet.
en nummer 2 zei zonder de hond ooit gezien te hebben: dit is ernstige verlatingsangst, ik schrijf medicatie voor.
Medicatie was sowieso geen optie voor ons.

[ranetje]

Ben benieuwd hoe het morgen gaat
Volgens mij zit je op de goede weg voor deze hond.

Het zal misschien niet in één keer helemaal goed gaan, maar een verbetering is al een opsteker toch?

[sharon1984]

Ben benieuwd hoe het morgen gaat
Volgens mij zit je op de goede weg voor deze hond.

Het zal misschien niet in één keer helemaal goed gaan, maar een verbetering is al een opsteker toch?

Ja zeker weten.
Vooral als je je bedenkt dat los in de kamer laten voorheen ook echt onmogelijk was, ze was heel zenuwachtig en bleef maar janken.
(vandaar dat we een bench hebben en ook steeds een maat groter hebben gekocht en het daarin voor haar zo comfortabel mogelijk gemaakt hebben)

We hebben met heeeel veel geduld min of meer afgewacht totdat ze zelf wat meer afstand van ons ging nemen.
Het lijkt er nu op dat dat geholpen heeft, want het gaat nu goed. In ieder geval voor 10 minuten.
Ze ligt heerlijk naar buiten te kijken. Ik zou ook gaan janken als ik dat niet meer zou kunnen doen omdat iemand me opgesloten zou hebben.

De verklaring is zo makkelijk als je er even over nadenkt.

[Sterre]

Het klinkt echt exact zoals bij de hond van mijn vrienden. Ik hoop het toch zo voor je. Want bij hem was echt de dichte bench de reden voor het huilen/janken. Hij wilde gewoon door het raam kunnen kijken en wachten op de baasjes. En dat doet hij nog steeds. Hij is ondertussen 11 jaar en hij is niet vaak alleen. Maar hij blijft nog altijd wel wachten als ze weg zijn maar zonder geluid.

[sharon1984]

Het klinkt echt exact zoals bij de hond van mijn vrienden. Ik hoop het toch zo voor je. Want bij hem was echt de dichte bench de reden voor het huilen/janken. Hij wilde gewoon door het raam kunnen kijken en wachten op de baasjes. En dat doet hij nog steeds. Hij is ondertussen 11 jaar en hij is niet vaak alleen. Maar hij blijft nog altijd wel wachten als ze weg zijn maar zonder geluid.

Dank je! ik hoop het ook.
Vind het zo zielig voor haar dat ik zo lang heb lopen klooien en haar zo vaak onnodig gestresst heb gemaakt.
Luna is verder een hele lieve, binnenshuis rustige en luie hond. Ze is makkelijk trainbaar en super sociaal.
En af en toe compleet gestoord.

[sharon1984]

Vanmorgen ben ik 10-15 minuten weggeweest om mijn oppaskindje weg te brengen.
Vlak voordat we weggingen, was Luna redelijk onrustig, maar toen we eenmaal weg waren, ging het prima.
Heb niet de hele tijd kunnen luisteren door de telefoon, maar de keren dat ik luisterde, was er niets te horen.
Ben zo blij en zo super trots op haar
Denk dat het helemaal goed is nu.

[Sterre]

Vanmorgen ben ik 10-15 minuten weggeweest om mijn oppaskindje weg te brengen.
Vlak voordat we weggingen, was Luna redelijk onrustig, maar toen we eenmaal weg waren, ging het prima.
Heb niet de hele tijd kunnen luisteren door de telefoon, maar de keren dat ik luisterde, was er niets te horen.
Ben zo blij en zo super trots op haar
Denk dat het helemaal goed is nu.

Geweldig. Ben blij voor je.

[ranetje]

Dat is in ieder geval goed gelukt

[63673J]

De hond van onze vrienden heeft tot hij ongeveer een half jaar was in de bench gezeten als ze weg moesten. Was altijd drama en ze hoorden hem al huilen als ze met de fiets weer terug kwamen. Na dat half jaar hebben ze de bench opgeruimd en ze hebben hem nooit meer gehoord. Hij vindt het nog steeds niet erg leuk. Zit vaak op de uitkijk maar hij is wel stil. En hij heeft nog nooit iets kapot gemaakt.

Wat goed!
Ik ga het ook proberen want ik heb inmiddels ook het vermoeden dat het met de bench te maken heeft. Nou ja vooral met het dichte deurtje.
Ze ligt het liefste voor het raam naar buiten te kijken, vaak ligt ze op de bank te slapen, dan weer in haar mandje.
Ik ga zo met haar wandelen en daarna even weg om te oefenen.
Eerst maar eens een paar minuutjes.

Ze is nu wel uitgeslapen, dus we zullen zien hoe het gaat.
Wellicht eerst nog een paar hersenwerkjes doen voordat ik wegga.

Bij ons precies zo. In de bench blaffen en huilen, aan een stuk door. Omdat ze nooit wat stukmaakte in huis, hebben we haar op een gegeven moment niet meer in de bench gedaan als we weggaan. Dan geeft ze dus geen kik. Ze vindt het niet leuk, maar legt zich er bij neer en je hoort haar niet. Het is een terriër en extreem aan mij gehecht, omdat we vrijwel altijd samen zijn (ik werk niet meer).

Ik heb het ook met minuutjes opgebouwd, maar in de bench bleef ze janken. Toen ze eenmaal niet meer in de bench hoefde ging het eigenlijk meteen goed.

Overigens negeren wij haar ook niet als we thuiskomen, dat vind ik zoiets raars. We zijn blij als we haar weer zien en dat laten we merken - zij ook trouwens.

Ik zeg het wel altijd als ik wegga, ga nooit stiekem weg: "Polly blijft, vrouwtje boodschap doen". O jee, niet leuk, zie je haar dan denken, maar ja, het moet maar. En dan wacht ze lijdzaam tot er weer iemand thuiskomt.

[sharon1984]

Bij ons precies zo. In de bench blaffen en huilen, aan een stuk door. Omdat ze nooit wat stukmaakte in huis, hebben we haar op een gegeven moment niet meer in de bench gedaan als we weggaan. Dan geeft ze dus geen kik. Ze vindt het niet leuk, maar legt zich er bij neer en je hoort haar niet. Het is een terriër en extreem aan mij gehecht, omdat we vrijwel altijd samen zijn (ik werk niet meer).

Ik heb het ook met minuutjes opgebouwd, maar in de bench bleef ze janken. Toen ze eenmaal niet meer in de bench hoefde ging het eigenlijk meteen goed.

Overigens negeren wij haar ook niet als we thuiskomen, dat vind ik zoiets raars. We zijn blij als we haar weer zien en dat laten we merken - zij ook trouwens.

Ik zeg het wel altijd als ik wegga, ga nooit stiekem weg: "Polly blijft, vrouwtje boodschap doen". O jee, niet leuk, zie je haar dan denken, maar ja, het moet maar. En dan wacht ze lijdzaam tot er weer iemand thuiskomt.

Super!
Wat is het toch goed om te kijken naar wat je hond nodig heeft he?!
Er zijn zoveel mensen die zeggen: ze moet het maar gewoon leren, ze stopt vanzelf wel.
of gedragstherapeuten die zeggen dat we veel eerder hadden moeten beginnen met opbouwen. Naast dat dat niet kon en helemaal niet goed ging, hebben we nu niets meer aan dat advies.

Ik zeg Luna ook altijd gedag als ik thuiskom. wel heel neutraal, maar ik kom nooit binnen zonder iets te zeggen.
Ik ga ook nooit weg zonder dat ze een koekje heeft gehad, al is het maar een klein frolicje.

Fijn dat het met Polly nu zo goed gaat, ik hoop dat het ook zo blijft met Luna.
We gaan het zien.

[Renee1966]

Hier lukt het nog steeds niet. Sjon blijft joelen, buiten de bench is hij nóg onrustiger en blijft dan heen en eer drentelen. Hij gaat dan ook voor Suzie's mand staan blaffen, waardoor zij ook onrustig wordt.

[63673J]

Bij ons precies zo. In de bench blaffen en huilen, aan een stuk door. Omdat ze nooit wat stukmaakte in huis, hebben we haar op een gegeven moment niet meer in de bench gedaan als we weggaan. Dan geeft ze dus geen kik. Ze vindt het niet leuk, maar legt zich er bij neer en je hoort haar niet. Het is een terriër en extreem aan mij gehecht, omdat we vrijwel altijd samen zijn (ik werk niet meer).

Ik heb het ook met minuutjes opgebouwd, maar in de bench bleef ze janken. Toen ze eenmaal niet meer in de bench hoefde ging het eigenlijk meteen goed.

Overigens negeren wij haar ook niet als we thuiskomen, dat vind ik zoiets raars. We zijn blij als we haar weer zien en dat laten we merken - zij ook trouwens.

Ik zeg het wel altijd als ik wegga, ga nooit stiekem weg: "Polly blijft, vrouwtje boodschap doen". O jee, niet leuk, zie je haar dan denken, maar ja, het moet maar. En dan wacht ze lijdzaam tot er weer iemand thuiskomt.

Super!
Wat is het toch goed om te kijken naar wat je hond nodig heeft he?!
Er zijn zoveel mensen die zeggen: ze moet het maar gewoon leren, ze stopt vanzelf wel.
of gedragstherapeuten die zeggen dat we veel eerder hadden moeten beginnen met opbouwen. Naast dat dat niet kon en helemaal niet goed ging, hebben we nu niets meer aan dat advies.

Ik zeg Luna ook altijd gedag als ik thuiskom. wel heel neutraal, maar ik kom nooit binnen zonder iets te zeggen.
Ik ga ook nooit weg zonder dat ze een koekje heeft gehad, al is het maar een klein frolicje.

Fijn dat het met Polly nu zo goed gaat, ik hoop dat het ook zo blijft met Luna.
We gaan het zien.

Ik duim voor je dat het goed blijft gaan!

Ik ben wel meteen begonnen met opbouwen, maar dat maakte dus niets uit, in de bench ging gewoon niet, dus dan maar buiten de bench. Onze vorige honden gingen ook nooit in de bench als we weggingen trouwens.

Hou maar op over gedragstherapeuten. Iedereen mag zich van de wet hondengedragstherapeut noemen, met of zonder opleiding, en dat doen er dus ook heel veel. Ze noemen zich ook allemaal "hondenfluisteraar" - lekker meeliften op andermans' commerciële succes.

Mensen die zeggen: ze moet het maar gewoon leren, dat vind ik idioot. Alleen zijn is voor een hond zo ongeveer het moeilijkste wat er is, het is angstaanjagend en bedreigend voor ze. Je hond weet ook niet of je terugkomt, behaalde successen uit het verleden geven wat dat betreft geen enkele garantie voor de toekomst, dus het kan zomaar zijn dat je deze keer écht nooit meer terug komt, die angst is er altijd en die gaat nooit helemaal weg. En je hond te bestraffen als hij piept omdat hij het moeilijk vindt om alleen te zijn, ik kan er met de pet niet bij.

[Fotogravinnetje]

Elco hoeft in principe, onder normale omstandigheden, nooit alleen thuis te blijven. Maar het is wel handig als hij dat kan op het moment dat de omstandigheden onverwacht anders zijn (zoals ruim een jaar geleden, toen m'n man opeens in het ziekenhuis opgenomen moest worden). Dus ja, dan ga je het toch wel oefenen. Nou, dat was de eerste 7 à 8 maanden dat hij bij ons was dus echt nauwelijks mogelijk. Opbouwen kon met alleen echte baby-stapjes. En dat hebben we hem ook toegestaan. Afgelopen maandag heeft Elco 20 minuten alleen gezeten. En dat ging goed! Ik heb hem in de gaten gehouden via een live videoverbinding, incl geluid. Hij had nog wel langer gekund. Terwijl we dus drie maanden geleden nog waren bij het punt dat ik weliswaar de kamer uit kon, maar niet de deur uit. Sommige honden moeten gewoon eerst wat volwassener worden voor ze echt alleen kunnen blijven zonder al te gestresst te raken.
Elco zit overigens wel in een bench als we er niet zijn, omdat hij anders erg onrustig wordt. Bench is echt z'n ontspanningsplek, juist op momenten dat hij moeite heeft zichzelf te kalmeren. Bench als rustplek is hij al gewend vanaf dat hij een week of 3 was.