Daar is ze opgevangen vanuit Turkije. Ze lijkt vooralsnog (maar het is natuurlijk nog maar een paar dagen) een heel
zachtaardig hondje. Ze is behoorlijk op mij gericht, loopt al los, gaat niet ver uit de buurt en is super sociaal
met andere hondjes. Echt gemakkelijk dus. Nu ben ik gisteren een beetje van mijn roze wolk gevallen.
Een vriendin kwam langs om kennis met haar te maken. Niets aan de hand, ze reageerde niet op de deurbel en zocht uit
zichzelf mijn vriendin op om kennis te maken. Hop, de auto in voor de lange wandeling en heerlijk anderhalf uur op de hei
gewandeld met zijn drietjes. Toen we thuiskwamen kreeg ze een bot en ging tevreden liggen knagen.
Omdat ik graag wilde kijken hoe ze omgaat met alleen zijn, zijn we ongeveer een kwartiertje de deur uitgegaan.
Ook dat ging helemaal goed!
Maar toen we samen binnen kwamen reageerde ze heel heftig op de voeten/schoenen van mijn vriendin.
Precies dezelfde schoenen (en voeten
) overigens als waar ze de eerste keer mee binnen kwam. Ze liep haar onwijs achterna, gromde tegen haar voeten en hapte er zelfs naar. Natuurlijk had ik toen al moeten ingrijpen maar ik was te verbaasd
denk ik. Vandaag realiseer ik me dat ik ook echt niet zou weten hoe ik precies zou moeten ingrijpen.
Toen mijn vriendin op de bank ging zitten bleef ze onrustig. Schoenen uit, daar werd naar gegromd.
En toen mijn vriendin haar benen optrok om op de bank te gaan zitten viel ze uit naar haar voeten.
Ik heb haar met een ben-je-nu-helemaal-gek-geworden de kamer uitgestuurd en dat deed ze meteen. Ze bleef ook behoorlijk
onder de indruk in de gang liggen.
Ik ben geen ervaren hondenbaas. Hiervoor heb ik 1 hond een hondenleven lang gehad, een schat van een beest voor mensen
maar een onwijs lastpak voor andere honden. Ik heb heel veel plezier van haar gehad en miste na 3 jaar het hebben van een
hond zo erg dat ik toch weer een hond heb uitgezocht.
Dit gedrag is nieuw voor me, en ben dan ook best geschrokken. Gelukkig heeft de dame van het asiel waar Izzie vandaan
komt me heel lief geholpen aan de telefoon, en gehamerd op het feit dat we terug moeten naar het vertrouwen van de eerste
dagen. Zelf zal ik haar veel beter moeten leren lezen. Ik heb vanochtend dus ook contact gezocht met een hondenschool.
Naast dat het fijn is het gebeuren van me af te kunnen schrijven heb ik wel een paar vragen. Als ik dit gedrag de volgende
keer op tijd zie, hoe handel ik dan? Roep ik haar bij me voor een knuffel? Of juist niet? Leid ik haar af met koekjes,
speeltjes e.d? Of juist niet? Zeg ik Nee? Of juist niet?
En wat kan het slachtoffer (of de veroorzaker
) het beste doen? Stilstaan? Door lopen? Alle hulp is welkom!
