Verveling of toch verlatingsangst

[Poedellover]

Onze poedelpup van 10 maanden is een herplaatser, dus veel weten we niet van haar verleden (we hebben haar nu 4 maanden en we konden beginnen met socialisatie, bang voor alles, heel onzeker) We zijn begonnen met een bench (er werd ons verteld dat ze daar aan gewend was). Duidelijk niet want ze jankte en blafte als ze er in zat. We hebben de bench weggedaan met het idee we zien wel ! En wonder boven wonder ging het perfect, ze jankte en blafte niet meer.

Het enige wat ik niet achterhaald krijg is het feit waarom ze als ze alleen is altijd iets moet pakken (een pen, afwasborstel, afstandbediening, onderzetter, schoen) en dit soms ook kapot maakt. Als we boven zijn en slapen kan ik alles laten liggen en komt ze nergens aan, als er iemand de hele dag boven is en zij beneden gaat het ook goed. Als ze echt alleen is gaat ze dit gedrag vertonen, ik heb het gefilmd, ze vertoonde geen stresssignalen (gapen, zenuwachtig heen en weer lopen, piepen), ze staat braaf te kijken tot we wegrijden en rent dan doelbewust op iets af om het te pakken, ze eet ook gewoon als we weg zijn, gaat rustig ergens liggen en vertoont niet echt signalen van verlatingsangst. Het is ook altijd maar 1 ding wat ze pakt.

De ene keer gaat het prima en doet ze niks, maar vandaag kwam ik thuis en lag ze in haar mand hevig te kwispelen, dan weet ik al dat ze iets heeft gepakt (ik heb dan nog niks gezegd, begroet of wat dan ook) en idd na wat zoeken vond ik onder de tafel een kapot gegeten waxinelichtje.

Overdag ben ik altijd thuis (werk aan huis) en dan is ze dus bij me, maar goed moet overdag ook wel eens weg om boodschappen te doen. In het begin liep ze me overal achterna, dit heb ik onder controle gekregen door de deur achter me dicht te doen, alleen zijn opbouwen en ik laat haar nooit langer dan een uur alleen. (tijdens het opbouwen ging dit ook prima en hebben we het uitgebouwd naar 1 uur). Inmiddels kan ik nog geen 10 minuten weg of ze pakt al iets.

Ze krijg van mij een kong met snoepjes, of een kluif, radio staat aan maar ze blijft het doen. Iemand enig idee ???

[ranetje]

Mijn hond deed dat ook , hij heeft wel verlatingsangst gehad.
Ik weet niet of het met elkaar te maken heeft of dat het toeval was.
Hij wilde ook niet in een bench.

Toen heb ik hem maar in de hal gelaten als ik weg moest en daar goed opgeruimd . Alle schoenen in een schoennkastje
Misschien is het toch een beetje angst om alleen te zijn en dan iets zoeken met geur van de baas eraan?

Je zou kunnen proberen om een gedragen vest of trui ( oude) te kunnen laten liggen ?
Of misschien is het een soort van protest ondat ze niet mee mag?

Daar dacht ik ook aan.
Ze pakt iets waar je geur aan zit denk ik.

Mijn hond pakt een laarzensok (geen schone ) als ze de kans krijgt.
Die legt ze in haar mand en dan gaat ze slapen met haar kop op de sok.
Ik vind dat prima, want ze maakt niks stuk.
Verlatingsangst heeft ze niet hevig, maar ze is niet graag alleen.

Een oud gedragen kledingstuk zou je zeker eens kunnen proberen

[Zamunda]

Ik zat er (ook) aan te denken om iets speciaals neer te leggen voor haar. Ik dacht meer aan een speciaal (knaag)speeltje ofzo, maar een gedragen kledingstuk (dat stuk mag ) kan natuurlijk ook. Door je beschrijving van hoe ze doelbewust op haar 'object' afloopt zat ik eraan te denken dat je voor het weggaan zelf iets voor haar neerlegt, waar ze pas aan mag komen als je wegbent.
-Lilo- hier op het HF doet iets soortgelijks: zij stuurt (dacht ik) haar hond in de mand en legt een kluifje in de voerbak, dat kluifje mag Lola pas opeten als de baas weg is.

[Poedellover]

Ze heeft al iets speciaals wat ze alleen krijgt als iedereen weg is, haar gevulde kong. Maar vanmorgen ook een oud shirt van mij gegeven (wat ik vannacht heb gedragen). Toen boodschappen gaan doen en in mijn afwezigheid had ze een houten dienblad van de kast getrokken, daar stonden kaarsen en wat frutsels in, niks kapot maar wel een bende. De dader lag dus in haar mand hevig te kwispelen toen ik thuiskwam, ik heb haar genegeerd, heb alles opgeruimd en daarna gewoon begroet met een heeee meisje (niet te enthousiast).

Ik mopper verder niet op haar maar, zeg niks, zucht niet maar als ik de schade aan het opruimen ben begint ze zenuwachtig heen en weer te dribbelen en met een schuin oog kijken naar wat ze heeft gedaan. Komende twee weken ben ik vrij en ik denk dat ik me maar eens verstop in de achtertuin (wel normaal langs voordeur weg) en kijken of ik haar op heterdaad kan betrappen of corrigeren met een tik tegen het raam oid.

[Lizzie.]

toilet/keuken rollen sparen en dan er iets lekkers in stoppen en deze dan nonchalant op plekken neerleggen waarvan ze denk dat ze jat

[Zamunda]

Ze heeft al iets speciaals wat ze alleen krijgt als iedereen weg is, haar gevulde kong. Maar vanmorgen ook een oud shirt van mij gegeven (wat ik vannacht heb gedragen). Toen boodschappen gaan doen en in mijn afwezigheid had ze een houten dienblad van de kast getrokken, daar stonden kaarsen en wat frutsels in, niks kapot maar wel een bende. De dader lag dus in haar mand hevig te kwispelen toen ik thuiskwam, ik heb haar genegeerd, heb alles opgeruimd en daarna gewoon begroet met een heeee meisje (niet te enthousiast).

Ik mopper verder niet op haar maar, zeg niks, zucht niet maar als ik de schade aan het opruimen ben begint ze zenuwachtig heen en weer te dribbelen en met een schuin oog kijken naar wat ze heeft gedaan. Komende twee weken ben ik vrij en ik denk dat ik me maar eens verstop in de achtertuin (wel normaal langs voordeur weg) en kijken of ik haar op heterdaad kan betrappen of corrigeren met een tik tegen het raam oid.

Hm, ik weet niet of ik het zo zou aanpakken, ik denk het niet. Ik zou juist het alleen-zijn weer van voren af aan op gaan bouwen. Als ze dit soort dingen namelijk helemaal niet doet als je thuis bent dan lijkt het me geen kattenkwaad, maar meer een uiting van stress. Dat zou ik dus niet aanpakken met corrigeren.

[Zamunda]

Toevoeging: daarnaast zou ik ook iets doen zoals Lizzie zegt. Bijvoorbeeld een 'sloopdoos' maken en geven als je weggaat (doos met kattenbrokjes in papiertjes gewikkeld, dan nog in eierdoosjes gepropt, nog wat sloopzooi erbij en doos dichtplakken). Dan kan ze zich daarop botvieren .

[-Lilo-]

Lilo doet dat inderdaad en de laatste stap was het verstoppen in de achtertuin, maar dat is mssn niet heel pedagogisch verantwoord

Lola vond het bij ons heel erg moeilijk alleen te zijn. Ze moet en zal naar buiten kijken, dat weten we nu.

Op zeker moment zat ze in de bijkeuken aan de achterkant van het huis als we weggingen. Dat ging in 80% van de gevallen goed. Op Eem gegeven moment ontdekte ze dat ze langs het traphekje kon glippen en aan de voorkant voor het raam kon gaan zitten. Doodstil wel, want oehhh eigenlijk doe ik iets stiekems! Helemaal mooi, die kans hebben we haar steeds gegeven toen we het eenmaal wisten.

Het ging toen in 95% van de keren goed.

Uiteindelijk heb ik een keer in de achtertuin gewacht en ben ik voor het raam gesprongen met een tik tegen het raam toen ze begon te blaffen. Sindsdien gaat het in 100% van de gevallen goed.

Wel moeten we het weggaan 'uitleggen'. We sturen Lola in de mand in de kamer, leggen een kleedje op de bank, gooien een koekje in de keuken in de bak en vertrekken. Lola komt niet uit haar mand zolang wij nog binnen zijn. Zodra ze hoort dat we buiten zijn, loopt ze naar haar bak en daarna gaat ze op de bank voor het raam zitten. Nou, prima oplossing wat ons betreft. Het had even tijd nodig maar het is gelukt.

Overigens heeft het ook geholpen dat we Lola consequenter en strakker zijn gaan leiden, dat is in het hele leven met haar een belangrijk ding. Lola kan niet zo goed tegen een te vol koppie, dus we geven haar weinig ruimte zodat ze niet hoeft te stressen.

[Poedellover]

Hahaha die sloopdoos is een heel goed idee !! Ze heeft zich een tijdje kunnen uitleven op mijn houten blokken die als decoratie in het raamkozijn stonden, maar dit werd te gevaarlijk ivm de splinters, maar sinds ik die blokken heb weggehaald begint ze dus andere dingen te pakken. (dat realiseer ik me nu !) Of dan toch maar de houten blokken terugzetten (heb er nog 4 over