Bijten

[[Sandra]]

Ik zou met het opruimen van ongelukjes niet wachten tot de pup slaapt eerlijk gezegd.
Dat gaat zo stinken op den duur

Ik zit me af te vragen hoe ik dat destijds met Otto heb gedaan. Volgens mij gewoon zonder dralen en zonder gedoe een plasje opruimen. Poepen heeft hij als pup maar twee keer gedaan in huis, toen blafte hij tegen zijn eigen drolletje

[Verosjaak]

Ik kan er wel een kleed voor doen bedankt voor de tip. We wonen nieuwbouw dus vandaar dat de tuin nog niet teckel proef is. Stenen liggen er net in. Idee was ook op het gras aan een campinglijn voor voorlopig.

[Miranda]

Ik gooi hem er maar weer even in: Negeren werkt niet, en zéker niet bij zelfbelonend gedrag.

Ik weet heel zeker dat in elk geval één iemand in dit topic ervaring heeft met pupjes die maar blijven komen en die nauwelijks een bijtdrempel hebben. Malinois. Lees maar eens goed wat zij zegt, al zegt ze niks anders dan de anderen in dit topic.

Ik heb er overigens ook zo een gehad. Daar was ik tamelijk vlot klaar mee. Ik ben geen bijtrol. Als ze maar blééf komen op een moment dat ze niet overprikkeld en te moe was (dan had ze namelijk gewoon gedwongen rust nodig), maar op een moment dat ze gewoon nog fris en fruitig was dus, dan duwde ik mijn hand verder die bek in. Niet keihard, maar ook niet vriendelijk. terwijl ik foeterde "ben je nou helemaal!". Dan liet ze verschrikt los en had ik een halve seconde tijd om een bijtrolletje of flos aan te bieden. "Dáár mag je in bijten!" en dan even spelen met die flos. Na twee keer (!!!!) was het haar duidelijk.
En tot op de dag van vandaag pakt ze mijn hand heel zachtjes vast als ze steun nodig heeft, en pakt ze iets waar ze in mag bijten als het heel spannend is allemaal.

[DeDiana]

Speel je ook op jouw eigen initiatief met hem met een speeltje (trekspelletjes of speeltjes voor hem weggooien)?
Als hij wakker wordt, kun je ook eerst even samen met een speeltje spelen. Als je de speeltjes veel leuker voor hem maakt, kun je hem bij het bijten ook veel makkelijker met een speeltje afleiden (ik zou zelf kiezen voor proberen het bijten te voorkomen door het speeltje altijd in de buurt te hebben en al aan te bieden vóórdat hij bijt).
Door op vaste momenten (heel regelmatig en kort, maar een paar minuutjes) met hem te spelen, kan hij wat energie kwijt en gaat hij hopelijk ook minder door te bijten proberen aandacht af te dwingen. Ik zou hem ook steeds belonen als hij ervoor kiest om met een speeltje te spelen of in een speeltje te bijten.

Ik heb zelf gelukkig geen ervaring met pups die zo hard bijten, maar ik geloof ook niet dat dit agressie of dominantie is. Gewoon puppengedrag, alleen die van jou bijt waarschijnlijk dan wat harder dan de meeste pups.
Zoals hierboven ook al gezegd, zou ik ook eens proberen te achterhalen wat je kinderen anders doen dan jullie - daarin vind je misschien ook wel een oplossing voor het bijtgedrag.

[gyanty]

En ik maak het nog ingewikkelder. Je kan alle methodes gebruiken, door elkaar heen. Hangt van de situatie af. Als basis had ik een uitroep met aanleren waar de pup wel in mocht bijten. Dit moet je actief aanbieden. Het geluid hoeft de hond niet te doen schrikken, hoogstens trekt hij en wenkbrauw op: het gaat er om dat hij de gedachte even verzet en dus over kan gaan op het object waar hij wel in mag bijten.

Maar er waren momenten bij dat ik ook negeerde. Pupje raakte in de war van een situatie en door overprikkeling pakte hij mijn wapperende broek en helaas ook mijn been. Ik kan in dit geval stilstaan (al die situatie verder kortdurend is en meteen ophoud) en wachten tot pupje weer bedaard. In dit geval heb ik dus te maken met een pupje die ergens op reageert.

Maar pupje kan er ook wel eens een zootje van maken en een beetje klieren. In dit geval werkt de eerste methode niet meer. In dit geval kan ik kiezen voor rust, in ons geval in de bench. Maar pup kon ook wel een donderpreek krijgen maar mijn ervaring is dat dit lang niet altijd werkt. Sommige pups worden hier juist extra geprikkeld van en bijten dus nog even harder.

Mijn basis is regelmaat. Uit de bench, wandelen, eten, rusten, spelen, wandelen etc etc. Dit maakt het voor de pup overzichtelijk.

's Ochtend bijt de pup niet omdat hij niet uitgerust is, de pup is mogelijk juist heel erg uitgerust. Klaar voor actie. Zo blij om iedereen weer beneden te zien, moet nodig plassen, bewegen, eten, van alles. Pupje is dus gewoon mogelijk wat prikkelbaar hierdoor. Mooiste is zo snel mogelijk naar buiten, beetje beweging, daarna eten en iets te kauwen (dan kan jij verder rustig klaar maken voor de dag)

En dan nog het volgende: het geheim, wat veel pupeigenaren moeten leren. Iedereen heeft als reactie op pijn (bijten) om been, voet, arm of hand weg te trekken. Dit heeft 2 gevolgen. De eerste is: meer pijn. Je krast door de scherpe tandjes heen, waar druk op staat. Dit maakt pijnlijke krassen en zelfs wonden. Tweede gevolg is het beste te vergelijken met touwtrekken. Als team a en b tegen over elkaar staan en team 2 begint te trekken, trekt team b terug. Trekken wordt een spelletje en dat is dus pijnlijk voor de mens. Maar het spelelement maakt dat de pup meteen weer hapt naar het wegtrekkende lichaamsdeel: want leuk het gaat bewegen! Pup gaat steeds fanatieker happen, maar ook vooral sneller, waardoor je het idee van dominant of agressief kan krijgen, maar zoals ik heb uitgelegd is dit de vicieuze cirkel. Niet wegtrekken maar juist meer richting pup/in de mond bewegen. Dit is minder pijnlijk voor de persoon, het wordt geen spel meer en zo doorbreek je de cirkel. Dit is dus geen methode of manier, maar voorkomen van pijn bij de persoon op praktische wijze.

En tot slot nog een vraag. Is dit ras een bewuste keuze geweest? Wat trekt je aan in dit ras?

[j.werkman]

Als ik zulke topics lees over een pup van 9 weken, heb ik het altijd erg te doen met zo'n kleintje.
TS lijkt allerlei verwachtingen te hebben t.a.v. de pup, die weinig realistisch zijn.
Hoe de zaken verlopen is vooral afhankelijk van hoe de bazen zich opstellen naar de pup.
De eerste vraag is dan wat de pup nodig heeft om zich leuk te ontwikkelen.
Maak een duidelijke structuur van de dag, met een vast stramien van eten, plasje doen, rust en spelen.
Als je een pup iets duidelijk wil maken, gebruik dan weinig woorden en rustige gebaren, doe dus niet te opgewonden, vooral niet als pup je niet begrijpt. Ergernis en agitatie werkt niet. Vriendelijk en kalm iets aanleren op een speelse manier werkt nog altijd het beste.
Als 1 iemand steeds de pineut is wat bijten betrefd en de anderen beduidend minder, dan is het wel een goed idee om eens te kijken waarom de pup zich steeds uitgenodigd voelt. Pup doet alleen wat hij in het nest ook deed met nestgenoten, die bedoelt daar niks verkeerds mee. Mogelijk maakt je vrouw zonder dat ze het weet spelbuigingen en zonder dat ze het weet kan ze haar grenzen niet op de goede manier aangeven.
Je moet je pup leren kennen en je pup moet jullie leren kennen.
Ik mis in het hele verhaal ook het genieten van, er worden woorden gebruikt en dingen gezegd die zo weinig horen bij het net hebben van een pupje.
En ja, puppietandjes kunnen heftig zijn.

[Gollum]

Bedankt mensen heb veel info gekregen van jullie en ben me er wel van bewust dat tegen de grond drukken geen oplossing is maar volgens mij is niet iedereen zich bewust hoe uitdagend en pijn dat het kan doen als dat 9 weekse propje je hard doorbijt in he armen of tenen dus kan ik me niet altijd bedwingen.

Ik ben nu ook van mening, dankzij een aantal antwoorden, dat het wel eens vermoeidheid kan zijn. Zojuist was onze Lucas het eerste uurtje dat hij wakker was lekker aan het spelen en wandelen maar na een uurtje ging hij bijten. In de Bench gelegd en er was niets aan de hand, gaat lekker slapen...

Dit is dus een aandachtspunt.

Grommen tegen andere dieren en mensen heeft hij zojuist niet gedaan, dat is maar soms en volgens veel info ook niet vreemd voor een puppie die veel nieuwe indrukken opdoet.

Het is wel mooi om te horen dat er veel mensen zijn met totaal verschillende ideeen over de opvoeding. Maar duidelijkheid verschaffen zou idd ook belangrijk zijn. Duidelijk maken dat hij niet in je arm mag bijten. Dat probeerde ik dan ook doormiddel van in zijn nekvel te pakken nadat hij mij op verschillende plaatsen flink gebeten en gekrabt had en hard AU en NEE te roepen.
Is dat dan niet duidelijk genoeg?

Ik had ook zo'n piranha, ik heb zowat al mijn kleding uit de puppenperiode weg kunnen doen. Overal zaten gaten van die scherpe puppentandjes
Ik heb tot vervelens aan toe steeds wat anders in die bek gestopt als Gol ging bijten. Ik had altijd een speeltje of bijttouw in mijn zak of binnen handbereik om in dat bekkie te stoppen. En als het echt heel erg werd zette ik haar even in de bench waar ze meestal snel in slaap viel. Van corrigeren werd mijn pup meestal nog veel drukker en bijteriger, dat had weinig zin.

Het heeft wel gewerkt, nu nog steeds bij spanning/opwinding pakt Gollum een speeltje om op te bijten.

[bouvierpoedel]

En ik maak het nog ingewikkelder. Je kan alle methodes gebruiken, door elkaar heen. Hangt van de situatie af. Als basis had ik een uitroep met aanleren waar de pup wel in mocht bijten. Dit moet je actief aanbieden. Het geluid hoeft de hond niet te doen schrikken, hoogstens trekt hij en wenkbrauw op: het gaat er om dat hij de gedachte even verzet en dus over kan gaan op het object waar hij wel in mag bijten.

Maar er waren momenten bij dat ik ook negeerde. Pupje raakte in de war van een situatie en door overprikkeling pakte hij mijn wapperende broek en helaas ook mijn been. Ik kan in dit geval stilstaan (al die situatie verder kortdurend is en meteen ophoud) en wachten tot pupje weer bedaard. In dit geval heb ik dus te maken met een pupje die ergens op reageert.

Maar pupje kan er ook wel eens een zootje van maken en een beetje klieren. In dit geval werkt de eerste methode niet meer. In dit geval kan ik kiezen voor rust, in ons geval in de bench. Maar pup kon ook wel een donderpreek krijgen maar mijn ervaring is dat dit lang niet altijd werkt. Sommige pups worden hier juist extra geprikkeld van en bijten dus nog even harder.

Mijn basis is regelmaat. Uit de bench, wandelen, eten, rusten, spelen, wandelen etc etc. Dit maakt het voor de pup overzichtelijk.

's Ochtend bijt de pup niet omdat hij niet uitgerust is, de pup is mogelijk juist heel erg uitgerust. Klaar voor actie. Zo blij om iedereen weer beneden te zien, moet nodig plassen, bewegen, eten, van alles. Pupje is dus gewoon mogelijk wat prikkelbaar hierdoor. Mooiste is zo snel mogelijk naar buiten, beetje beweging, daarna eten en iets te kauwen (dan kan jij verder rustig klaar maken voor de dag)

En dan nog het volgende: het geheim, wat veel pupeigenaren moeten leren. Iedereen heeft als reactie op pijn (bijten) om been, voet, arm of hand weg te trekken. Dit heeft 2 gevolgen. De eerste is: meer pijn. Je krast door de scherpe tandjes heen, waar druk op staat. Dit maakt pijnlijke krassen en zelfs wonden. Tweede gevolg is het beste te vergelijken met touwtrekken. Als team a en b tegen over elkaar staan en team 2 begint te trekken, trekt team b terug. Trekken wordt een spelletje en dat is dus pijnlijk voor de mens. Maar het spelelement maakt dat de pup meteen weer hapt naar het wegtrekkende lichaamsdeel: want leuk het gaat bewegen! Pup gaat steeds fanatieker happen, maar ook vooral sneller, waardoor je het idee van dominant of agressief kan krijgen, maar zoals ik heb uitgelegd is dit de vicieuze cirkel. Niet wegtrekken maar juist meer richting pup/in de mond bewegen. Dit is minder pijnlijk voor de persoon, het wordt geen spel meer en zo doorbreek je de cirkel. Dit is dus geen methode of manier, maar voorkomen van pijn bij de persoon op praktische wijze.

En tot slot nog een vraag. Is dit ras een bewuste keuze geweest? Wat trekt je aan in dit ras?

Die vraag viel bij mij ook gelijk in. Waarom heeft de fokker jullie naar huis laten gaan met zo'n pup.?

[Pauline]

Als 1 iemand steeds de pineut is wat bijten betrefd en de anderen beduidend minder, dan is het wel een goed idee om eens te kijken waarom de pup zich steeds uitgenodigd voelt. Pup doet alleen wat hij in het nest ook deed met nestgenoten, die bedoelt daar niks verkeerds mee. Mogelijk maakt je vrouw zonder dat ze het weet spelbuigingen en zonder dat ze het weet kan ze haar grenzen niet op de goede manier aangeven.

Freddie zegt in een eerdere post dat hij zijn vrouw nu en dan moet komen redden van het bijtende pupje "want ze krijgt hem niet los als hij haar vastheeft". Waarschijnlijk is dat nou precies de reden dat pupje haar steeds opnieuw bijt: om een reactie uit te lokken en daardoor duidelijkheid te krijgen.
Dat heeft hij al die weken in het nest immers ook gedaan bij zijn broertjes en zusjes. Puppies bijten elkaar, en geven duidelijk aan wanneer ze het niet leuk meer vinden en de ander op moet houden. Niet door jankend weg te lopen, maar door iets terug te doen Zo leren ze onderling grenzen aan te geven, en tot waar ze met de ander kunnen gaan.
En als ze bij mama teveel gekkigheid proberen, zet mama ze even op hun nummer.

Dat is dus wat je hondje gewend is; nu komt hij bij jullie, en hij gaat weer op zoek naaar diezelfde duidelijkheid en grenzen die hij in het nest gewend was. Niet omdat hij wil 'domineren', maar gewoon omdat hij wil weten wat hij aan jullie heeft.
Een volwassene die zich passief laat bijten - daar snapt zo'n pup niks van. "Wanneer doet ze dan wel eens wat effectiefs?" Ik vermoed dat het hondje dit bij mevrouw aan het uitproberen is. Gewoon om erachter te komen wat-ie aan haar heeft.

Nou snap ik best dat je niet te ruw wilt zijn met zo'n krummel. Maar om je als volwassen mens hulpeloos te laten bijten door een hondje van 9 weken en assistentie nodig hebben om los te komen - kom op zeg, je mag wel iets durven doen hoor. Als-ie weer in haar been hangt pakt ze hem maar eens rustig maar kordaat in zijn nek dat-ie even zijn bekje opendoet van verrassing. Dan trekt ze hem gelijk een paar centimeter naar achter, en voila hij heeft losgelaten. Dat is braaf, en kijk eens... hier is een speeltje! Pak dat maar! Jaa, mooi speeltje is dat he! En samen lol hebben.

Ik begrijp uit je openingspost dat jullie ijverig hebben zitten lezen over puppy-opvoeding, hetgeen op zich natuurlijk prima is Maar vaar niet te klakkeloos op het advies van love, peace en negeren kijk wat je in handen hebt en durf ook gewoon op je eigen gevoel af te gaan. Kan het zijn dat je kinderen al die opvoed-instructie niet gelezen hebben, en daardoor wat spontaner vanuit hun instinct met de pup omgaan? En dat zij juist daardoor minder moeite hebben om de juiste toon te vinden in de omgang met de pup?

[laeken]

Ik gooi hem er maar weer even in: Negeren werkt niet, en zéker niet bij zelfbelonend gedrag.

Dan snap je er dus niks van. Daarna komt een verhaal over 1 persoon die een bijtende pup heeft gehad. Jij weet meer over mensen dan mensen zelf.

Ik zal je uitleggen waar de redenatiefout zit. Jij gaat er vanuit dat bijten zelfbelonend is. Dat is apart. Want een pup bijt nl helemaal niet in zaken die niet reageren. Ik heb zelf nooit een hondje gezien dat maar niet kon stoppen met hangen in een standbeeld. Jij wel? En ik heb enorm veel mensen zien klooien (en dus reageren) op bijtende pups die maar bleven komen.

Leuk ook om te lezen dat de kinderen de oplossing wel al hebben. Waarschijnlijk gillen die of wel hard genoeg of ze gaan de strijd niet aan en dus gaat de pup de strijd met de kinderen niet aan. Appenzellers zijn hele felle vocale en ook harde honden. Ik ken er een aantal en ik vindt ze richting rottweiler gaan kwa karakter. Zijn ze natuurlijk ook flink verwant aan. Die hebben een dikkop waar je U tegen zegt en die zetten door tot ze erbij neer vallen.

Blijkbaar doet deze pup dat ook. En de mensen straffen al, corrigeren al en leggen de pup zelfs op zijn zij en drukken hem tegen de grond. Kansloos en zinloos. Deze pup blijft terugkomen. Tot zover helpt reageren in elk geval helemaal niet.

Ik heb niks tegen reageren maar dan moet je wel goed reageren en dan moet het wel helpen. Inmiddels lijkt het erop dat de TS zover is dat hij of heel hard moet gaan reageren of heel grof en vaak moet gaan reageren. Wat mij betreft enorm onwenselijk. Ze zijn de hond aan het afharden en ik denk niet dat dit de band tussen deze hele jonge hond en dit gezin ten goede gaat komen. Ikzelf vind het zo moeten reageren op een pup heel erg onwenselijk.

En nogmaals, er zijn hier geen mensen met bijtende honden die doordat ze als pup genegeerd werden nog steeds als volwassen hond beten naar gezinsleden. Dat bestaat niet. Goed negeren zorgt er nl voor dat er geen reactie komt die het gedrag gaat voeden en uitlokken. Dat KAN een reactie nl wel doen. Al denk je dat die nog zo onwenselijk aan komt bij de hond, dan nog kan de hond dit als aandacht, zwakte van de baas en amusement gaan zien. Hoe veel honden die gecorrigeerd worden lopen immers later met correctiebanden, luisteren alleen nog maar als je schreeuwt en dreigt en doen alles om stout te zijn? Ik ken er zat. En dat komt alleen maar door verlies van geduld, harde aanpak als pup en verkeerde reactie op gedrag wat doodnormaal is voor een pup.

Ik weet wat voor pup ik zelf heb gehad, ik weet hoe onze honden vroeger werden opgevoed en geen enkele hond die wij en ik gehad hebben hield niet al snel op met dat puppenbijten. En geen van die honden is er voor aangepakt. Zelfs Eva niet die echt heel erg goed hard kon bijten en die het zelfs presteerde om al grommend op je benen af te vliegen om er vervolgens door schoenen heen de gaten in je hielen in te hakken. Ons was geadviseerd dat te laten gaan ivm IPO. Grappige is dat ze na 5 maanden ongeveer de zachtste hond werd met haar bek naar ons die je maar kon indenken. Zelfs met spelen hield ze alleen haar mond open en kon je haar nauwelijks overhalen haar bek te sluiten rond je hand of arm. Noodzaak tot afstraffen is er dus zelfs bij een harde bijter niet. En itt wat jij hier beweert, Eva kon bijten. En die kon zo tekeer gaan dat ik soms dacht dat het menes was ipv puppenspel. Ze vloog soms zo op me af als een hond die een andere hond komt killen. Inclusief woest gegrom, gegrauw en enorm fel gebijt. Op een moment droeg ik rubber laarzen omdat mijn schoenen en broeken kapot werden getrokken. Onze jassen hadden slierten voering aan de polsen hangen en ook winterjassen werden letterlijk van je af gescheurd door jonge Eva. Nu was het voor mij ook onnatuurlijk om dat te negeren want ik werd ook kwaad als het pijn deed. Maar ik heb het wel genegeerd en nogmaals, Eva is uiteindelijk misschien wel de zachtste hond geworden naar mij toe die ik ooit gehad heb. Hoe wild en speels ook, ze heeft op mij nooit ook maar 1 tandafdruk gezet na haar 5 of 6e maand. Komt dus altijd goed tenzij je de fouten nu al gaat maken die de hond als jutten en stimulatie ervaart.

Ik denk dat je niet zo over een diertje van 9 weken mag en kan praten.

En nogmaals, als bv Tara een goede manier kent waarbij de pup direct stopt en het gedrag over is, prima. Dat is ook een manier. En ik ga er zomaar vanuit dat zij iets doet wat zorgt dat de pup slechts 1 dag nodig heeft om te leren stoppen met dit bijten. Prima. Dat werkt ook. Haar honden hoeven later ook geen boeven te vangen dus die mogen best al jong en effectief leren hun tanden thuis te houden. Maar dan doet zij het dus wel goed en niet zomaar wat en zij kiest dus voor afleren ipv negeren. Beide opties werken prima. Maar lopen kutten en al dagen achter elkaar met die pup kloten om dit gedrag weg te krijgen wat het ook nog eens duidelijk erger maakt is niet de manier. Negeren is een manier. En die kun jij wel afkraken met negeren van zelfbelonend gedrag werkt niet maar dan snap je er dus geen drol van. Je reactie is nl de beloning bij elke pup. Maargoed, ik heb helemaal geen zin om jou dit soort dingen uit te leggen als je met dikke rode letters feitjes gaat brengen die helemaal geen feitjes zijn.

[laeken]

Ik erger me ook een beetje aan de weergave van deze pup. Ja, hij zal vast hard bijten. Maar er staat ook dat hij heel hard krabt. Sorry, maar daar is een hondje niet eens toe in staat. En als dat krabben ook al als agressief gedrag of als zeer pijnlijk wordt ervaren dan moet je je wel even achter je oren gaan krabben als je gaat reageren met "ja maar jullie hebben vast zelf nog nooit zo'n pup gehad". Want pups die je hard krabben en je op die manier flink pijn doen vind ik hoe dan ook kolder. Een hond kan zijn nagels niet bewegen, een pup van 9 weken is een kansloos klein en zwak ding en als je al onder de indruk bent van zijn nagels die hooguit per ongeluk langs je schuren in spel ben je misschien ook wel erg gevoelig. Knip anders even de puntjes van de nagels en vijl ze een beetje rond. Ben je daar al vanaf.

Hoe reageren de kinderen? Die doen het nl prima blijkbaar.

Ik heb ook meegemaakt bij gezinnen dat er gezinsleden niet opgewassen waren tegen de pup. Uiteindelijk is de pup in al die gevallen herplaatst. Dus misschien is dit ras te hard voor jullie. Je vrouw is nu al niet opgewassen tegen deze hond en ik vraag me ernstig af hoe zij gaat reageren als de hond straks 6 maanden is, heel hard grommend en uitdagend voor haar gaat staan in de tuin of zijn voerbak tegen haar gaat verdedigen.

Ik bedoel niks negatiefs met deze reactie maar het nu al zo weerloos zijn van je vrouw naar deze hond en het feit dat je een appenzeller reu hebt gekozen baart mij wel ernstig zorgen. De gevallen die ik heb gekend eindigde in het afdwingen van een herplaatsing door het gezinslid dat vanaf de puppentijd geen grip op het dier had. In 2 gevallen was dat een kind, in 3 gevallen was dat een van de volwassen in huis. Vreemd genoeg blijft een hond soms levenslang deze indruk van weerloosheid aanvoelen. De newfoundlander die ik kende die dat deed was poeslief naar alles en iedereen maar had altijd weerstand bij de man des huizes. Die was hard maar kon de hond eigenlijk niet aan. Op een dag stond de hond met ontblote tanden in de keuken bij haar bot. De man mocht er niet meer langs, PUNT! Punt is gemaakt en de hond is herplaatst. Schat van een best. Geval twee was een bernersennenhond. Een uit hetzelfde nest waar wij er een uit hadden. Schat van een hond maar hij wist dat mevrouw des huizes van pup af aan weerloos was. Zelfde als jouw vrouw. Hond bleef zijn grenzen opzoeken bij haar. Zo erg dat hij als hij druk werd echt fiks ging dreigen, schijnaanvallen ging doen en zo psychologisch een oorlog won. Mevrouw kreeg al dan niet terecht angst voor de hond wat het alleen maar erger maakte. Hond is herplaatst. Dan was er mijn eigen familie. Hondje uit de dierenwinkel. Hondje beet als pup enorm. Een van de jongens kon dat niet hebben en vertoonde zelfs vluchtgedrag. Hondje heeft zijn hele jeugd achter dat neefje aan gezeten en is herplaatst omdat hij ook naar hem begon te grommen en het gedrag helemaal niet leuk meer was. Neef stond soms op stoelen met een woest grommende hond achter zich aan.

Dus dat je vrouw nu al gered moet worden van deze baby hond is een teken dat zij en jullie echt aan het werk moeten of je moeten gaan afvragen of deze hond wel de beste keuze is. Een appenzeller is een zeer zeer dwars en sterk ras. Zeer vocaal, grommen enorm veel en best wel fel met honden en waaks ook. Pittig ras met een flinke dwarse kop erop dat veel inzicht vraagt. Daarvan mag je niet al met 9 weken verliezen.

Nogmaals, vat het op als gemeend en oprecht meedenken. Ik probeer eerlijk te zijn. Ik denk dat je vrouw een zachter ras nodig heeft.

[Lilly Riderikes]

Over rust geven. Is er een houding waarin je de pup kunt neerleggen die voor de pup natuurlijk rustgevend aanvoelt? Ik herken het tv iseevan overprikkeling, overenthausiasme.
En ik zoek de stopknop waarmee ik haar even rustig krijg. Vanuit overenthuisiast/ongeremd bijten, en de frustratie erbij in de bench zetten levert voor mij idee vooral afwijzing op.
Bovendien zou dat betekenen dat als de kinderen thuis zijn ze driekwart van de dag in de bench moet zitten.
Dus hoe kan ik de rust er positief inbrengen.

Al schrijvend denk ik. Misschien iedereen gebieden haar te negeren. En dan langzaam om de beurt haar rustig benaderen. Het kan nu voorkomen dat ze met een speeltje naar iemand toe loopt. De persoon wil het speeltje pakken om met haar te spelen. Ze laat het speeltje los en bijt die persoon flink in de hand.

[Miranda]

Ik gooi hem er maar weer even in: Negeren werkt niet, en zéker niet bij zelfbelonend gedrag.

Dan snap je er dus niks van.

Je hebt wel veel woorden nodig, zeg

Negeren (of althans, wat 99,9% van de mensen negeren noemt) werkt totaal niet bij dit gedrag.
Er is namelijk altijd een reactie als je doorboord wordt door puppynaaldjes. Hoe miniem en onwillekeurig ook.

[laeken]

Ik gooi hem er maar weer even in: Negeren werkt niet, en zéker niet bij zelfbelonend gedrag.

Dan snap je er dus niks van.

Je hebt wel veel woorden nodig, zeg

Negeren (of althans, wat 99,9% van de mensen negeren noemt) werkt totaal niet bij dit gedrag.
Er is namelijk altijd een reactie als je doorboord wordt door puppynaaldjes. Hoe miniem en onwillekeurig ook.

Ik heb veel woorden nodig omdat jij in weinig woorden zaken zegt die domweg niet kloppen. Dit gedrag vereist helemaal geen reactie. Ken jij zelf volwassen honden die constant in je poten hangen? Dus waar is die noodzaak van reageren in vredesnaam? En als het zo zelfbelonend is, waarom stopt dan haast elke hond hier gewoon helemaal vanzelf mee al doe je er niks aan? Je stelt nl. A dat negeren niet werkt en B stel je nu dat negeren niet kan. Dat eerste vind ik dus sowieso onzin. Dat is duidelijk. Alleen al mijn eigen ervaringen met een prahna pup stroken totaal niet met jouw manier van redeneren. Negeren kan prima werken en proberen zoveel mogelijk te negeren kan dus zelfs als je het niet 100% voor elkaar krijgt nog prima werken. Een pup is geen wezen dat er op uit is om je pijn te doen en dat elke vorm van reactie als beloning op zijn werk ziet. Kom op! Een pup die in je poten of broek gaat hangen en jij maakt zonder blikken of blozen zijn tanden los en loopt weg of je beweegt niet en reageert niet gaat meestal al vrij snel wat anders doen om je aandacht te krijgen. Soms zelfs zitten. Wat gek, normaal als ik wil spelen val ik aan en komt er reactie, nu gebeurd er niks...hmmmm, wat nu? En stel dat hij gaat zitten en je aan gaat kijken, juist dan heb je je doel bereikt en kan je hem aandacht geven. Met hem gaan spelen. Als hij je gaat bijten en jij gaat bukken, speeltjes aandragen, zaken zeggen tegen de pup, zijn bekje vastpakken en loswrikken met gefoeter, het dier op zijn zij leggen, een tik geven, op andere wijze met hem spelen etc etc zijn allemaal reacties op een door de pup geïnitieerd gedrag. Dan heb je al verloren want de pup leert dat hij maar hoog genoeg moet inzetten om reactie uit jou te krijgen. Jij bent de voerbak en als hij maar hard genoeg bijt, blaft of gromt komt er een brokje in. Kan je hem 10 keer corrigeren, bij honger beloon het brokje hem zo dat hij er een brul voor over heeft. Zo werkt het ook met aandacht als reactie op negatief gedrag.

Nogmaals, als je in staat bent dit gedrag effectief, duidelijk en goed af te leren vind ik het ook prima. Maar ga niet lopen kloten en als je niet snel en direct een oplossing hebt ben je verkeerd bezig.

Maar waar het hier echt om gaat is dat jij stelt dat je iets moet doen. Dat dit anders zelfbelonend is. Onzin. Het stopt ALTIJD want het is puppengedrag. Doodnormaal puppengedrag. Je kiest ervoor om dat te corrigeren of je kiest ervoor om dat te accepteren. (= niet reageren). Als je kiest voor het laatste stopt het in elk geval 100% zeker. Kies je voor reageren en doe je dat verkeerd dan stopt het waarschijnlijk ook maar leg je de basis bij de hond in de zin van je leert de hond dat jij niet boven hem staat. Jij reageert op zijn uitdagingen en verliest het soms al met 9 weken. Duidelijk iets wat hier al speelt. De vrouw des huizes is al verloren en moet nu al in bescherming genomen worden door de man des huizes tegen de hond van 9 weken. Absoluut een probleem zal ik je zeggen. Ken weinig gevallen waarin dat nog goed komt.

Zou de vrouw des huizes haar hoofd hoog kunnen houden en weglopen, tanden op elkaar en net doen alsof de pup lucht is dan is dat 100 keer beter voor de uitkomst dan wat er nu gebeurd.

[Cindy52]

Ik zou nooit met agressief gedrag terug reageren op een pup. Gewoon niet. Ik heb daar zelf de meest zoete brave lieve en best luisterende hond door gekregen. Ik vind platdrukken, corrigeren ed totale kolder. Voor mij werkt dat niet omdat je imo een hondje nu moet leren dat jij zijn wereld bent en dat hij je op geen enkele manier van je stuk kan brengen. Zie het als een jengelende peuter. Hoort er gewoon bij en die druk je ook niet tegen de grond. Als hij een keer schreeuwt is het ook niet meteen een.agressief mens.

Ik ben daar ook geen voorstander van maar mijn vrouw heeft een nu meerdere blauwe plekken en krijgt de pup ook niet los. Ik heb hem lost moeten maken door met de hand zijn bek open te moeten trekken. Hoe moet je dan lief blijven? of anders gezegd: hoe krijg ik deze pup dan met liefde los?

Je kunt geen puppies vergelijken denk ik als je niet met zo'n bijtende pup te maken hebt gehad. Let wel: we hebben het niet over speels bijten, dit is gewoon agressief bijten. Hij bijt flink door blauwe plekken en tandenerin.
Als hij dat bij mij doet gaat hij hoe dan ook los, met liefde of ik trek hem los maar ik ben er ook niet altijd bij...

Deed mijn mastin pup ook, eigenlijk doen de meeste puppies dat wel

[bouvierpoedel]

Gaat er niet zozeer over wanneer het vanzelf ophoud en je gaat zitten wachten een paar maanden of weken.
Het gaat erover dat er grenzen zijn en dat aan geven in wat jij een grens vind.
Doen honden namelijk ook naar elkaar. Bij de 1 zal die grens hoger liggen og lager dan bij een ander.
Als ik het zo lees is die grens bij TS allang bereikt en er zelfs al over heen en zover dat hij zijn vrouw in bescherming moet nemen wat al een heel gekke situatie is. Zelfs daar slaagd hij niet in om het hondje de grens te laten weten voor hem en zijn vrouw.
Kun je die pup wel dominant vinden maar je zou het ook kunnen omdraaien dat je misschien zelf wel en je vrouw ook een slappe dweil bent die met zijn 2en nog geen pup aan kunnen en duidelijkheid kunnen verschaffen . En dat het wat beloofd voor de toekomst en dat het hondje misschien wel 10 treedjes te ver voor jullie is.

[Tineke]

Zou de vrouw des huizes haar hoofd hoog kunnen houden en weglopen, tanden op elkaar en net doen alsof de pup lucht is dan is dat 100 keer beter voor de uitkomst dan wat er nu gebeurd.

Maar dat is nu denk ik ook het probleem dat gebeurt niet en dat komt ook mede doordat die tandjes zo godvergeten zeer doen dat je wel reageert , of je wilt of niet
Het commando NEE aanleren lijkt me dan toch het handigst waarbij ik persoonlijk ook niet voor de fysieke benadering met harde hand zou kiezen bij een jonge pup.

[j.werkman]

Probleem is vaak dat mensen niet weten hoe echt negeren eruit ziet. Negeren is geen aktiviteit, het is niets, de hond bestaat even niet. Om het te leren is het gemakkelijker om gewoon iets anders te gaan doen en daar je volledig mee bezig te houden..even de planten water geven, iets opruimen en dat in alle rust te doen alsof er verder niemand is, vooral geen hond. In het begin gaat hij zeker alles in het werk stellen, maar als je gewoon je eigen ding blijft doen, taait hij zeker af. Lekker een boek lezen aan de tafel of computeren werkt ook goed. Negeren kun je leren. Wel in dezelfde ruimte blijven waar de pup is, hij is degene die zich terug moet trekken. Eerst zal het misschien wat langer duren, maar als jij met plezier je eigen ding doet , desnoods zing je er een liedje bij, dan weet hij al heel snel dat het klaar is.

[Miranda]

Zou de vrouw des huizes haar hoofd hoog kunnen houden en weglopen, tanden op elkaar en net doen alsof de pup lucht is dan is dat 100 keer beter voor de uitkomst dan wat er nu gebeurd.

Maar dat is nu denk ik ook het probleem dat gebeurt niet en dat komt ook mede doordat die tandjes zo godvergeten zeer doen dat je wel reageert , of je wilt of niet

Dat is precies wat ik ook zei, ja.
Ook al zeg je niks, ook al beweeg je niet, ook al kijk je niet, je maakt onwillekeurig een spierbeweging, gewoon omdat die tandjes zo zeer doen. En dat is toch echt reageren.

[ranetje]

Zou de vrouw des huizes haar hoofd hoog kunnen houden en weglopen, tanden op elkaar en net doen alsof de pup lucht is dan is dat 100 keer beter voor de uitkomst dan wat er nu gebeurd.

Maar dat is nu denk ik ook het probleem dat gebeurt niet en dat komt ook mede doordat die tandjes zo godvergeten zeer doen dat je wel reageert , of je wilt of niet
Het commando NEE aanleren lijkt me dan toch het handigst waarbij ik persoonlijk ook niet voor de fysieke benadering met harde hand zou kiezen bij een jonge pup.

Het lukte mij ook niet bij mijn bijtende pup om niet te reageren.

Ik heb ook meegemaakt bij gezinnen dat er gezinsleden niet opgewassen waren tegen de pup. Uiteindelijk is de pup in al die gevallen herplaatst. Dus misschien is dit ras te hard voor jullie. Je vrouw is nu al niet opgewassen tegen deze hond en ik vraag me ernstig af hoe zij gaat reageren als de hond straks 6 maanden is, heel hard grommend en uitdagend voor haar gaat staan in de tuin of zijn voerbak tegen haar gaat verdedigen

Nou nou, het hondje is één week in huis.
Ik geloof dat je nu wel overdrijft.

Bij mijn bijtende pup moest ik ook de juiste knopjes zien te vinden en die had ik ook niet binnen een week te pakken.
Zoals al heel wat mensen in dit topic hebben gezegd
Rust, Regelmaat en consequent zijn brengt je al zo enorm veel verder.
En een duidelijke NEE aanleren is niks mis mee.
Samen met het aanbieden van het alternatief (bijtrolletje) kan je al heel vlot verbetering zien.

[Shiloh86]

Bijten bij pups is doodnormaal en dat is gewoon iets waar je doorheen moet. Dat is niet iets dat je in een week afleert. Doet die echt zeer, dan roep je auw, en verbreek je duidelijk het spel. Of je zegt rustig nee, en geeft hem direct een alternatief waar hij wel in mag bijten en dan vervolgens belonen. Met een rustige duidelijke nee is niks mis, mits duidelijk gemaakt wat je ermee bedoeld. Belangrijkste is dat je rustig blijft.

Zelf vond ik de volgende filmpjes nuttig:






Overigens, de strijd aan gaan heeft geen enkele zin bij een pup en kan meer kwaad dan goed doen en dat een hond aggressief wordt van trek spelletjes is gewoon niet waar.

Wat betreft het grommen naar mensen op straat, klinkt toch of je hem daarin niet voldoende gesocialiseerd hebt. Dat je pup in thuis situatie veel mensen heeft ontmoet en dergelijke, of op de hondenschool, wil niet zeggen dat als ze buiten op straat mensen tegen komt, dat ze daar dan ook goed op gesocialiseerd is. Net als dat als je je pup thuis zit geleerd hebt, dat dat wil zeggen dat hij dat op de hondenschool of in het park ook gelijk snapt. Als je dingen aanleert moet je altijd zoveel mogelijk van locatie veranderen. Honden verbinden stiekem best veel aan de locatie waar ze iets geleerd hebben. Ga dus met hem op pad, vraag mensen die je tegen komt je te helpen in de socialisatie, door echt contact te leggen, wellicht iets lekkers te geven door die mensen. De ene keer wel, en de andere keer gewoon doorlopen en negeren. Zo leer je dat mensen niet eng/kwaad zijn en dat grommen niet nodig is, maar ook dat niet elke vreemde begroet en hem lekkers geeft.

[ranetje]

Bijten bij pups is doodnormaal en dat is gewoon iets waar je doorheen moet. Dat is niet iets dat je in een week afleert. Doet die echt zeer, dan roep je auw, en verbreek je duidelijk het spel. Of je roept auw of nee, en geeft hem direct een alternatief waar hij wel in mag bijten en dan vervolgens belonen.

Zelf vond ik de volgende filmpjes nuttig:


Overigens, de strijd aan gaan heeft geen enkele zin bij een pup en kan meer kwaad dan goed doen. Wat betreft het grommen naar mensen op straat, klinkt toch of je hem daarin niet voldoende gesocialiseerd hebt. Dat je pup in thuis situatie veel mensen heeft ontmoet en dergelijke, of op de hondenschool, wil niet zeggen dat als ze buiten op straat mensen tegen komt, dat ze daar dan ook goed op gesocialiseerd is. Net als dat als je je pup thuis zit geleerd hebt, dat dat wil zeggen dat hij dat op de hondenschool of in het park ook gelijk snapt. Als je dingen aanleert moet je altijd zoveel mogelijk van locatie veranderen. Honden verbinden stiekem best veel aan de locatie waar ze iets geleerd hebben. Ga dus met hem op pad, vraag mensen die je tegen komt je te helpen in de socialisatie, door echt contact te leggen, wellicht iets lekkers te geven door die mensen. De ene keer wel, en de andere keer gewoon doorlopen en negeren. Zo leer je dat mensen niet eng/kwaad zijn en dat grommen niet nodig is, maar ook dat niet elke vreemde begroet en hem lekkers geeft.

Toe nou, dat pupje is één week in huis.
Een hondje van nu 9 weken oud

[laeken]

Zelfbelonend gedrag negeren werkt inderdaad niet, het beloont immers zichzelf. Op welke manier dan ook.
Bijten an sich is geen zelfbelonend gedrag, maar in mensenbenen bijten levert wel altijd een reactie op, hoe klein ook.
Om die reden ga ik dat gewoon niet negeren. Ik straf dat niet af, ik gebruik geen fysiek geweld, ik dwing geen pups op hun rug... Ik maak alleen wel gelijk duidelijk dat ik het niet wil en dan weet de pup snel genoeg dat ik dat echt meen en dus écht niet wil.
Meestal trek ik even een lip over zo'n bijtgraag tandje en bij herhaaldelijk 'aanvallen' trek ik inderdaad even pup aan het nekvel kordaat van me af, begeleid door "NEE!". Dat bijten is hier altijd heel snel afgelopen, en dan kunnen we samen andere leuke dingen doen.
En ik durf gerust te zeggen dat ik echt altijd hartstikke leuke, blije en goed opgevoede pups heb.

Ik denk dat jouw aanpak ook prima is. Net zo prima als contact verbreken en daarna bij rust weer oppakken. Dat doe jij in feite ook. Je kan ook gewoon nee aanleren. Ook prima. Maar strijden en zelfs verliezen is funest. Blijkbaar loopt het nu zo en is de pup in de ogen van de eigenaar al vrij uitzonderlijk. Er wordt zelfs gezegd dat een deel van ons geen ervaring heeft met zulke erge pups. Ik denk dat je dan een probleem maakt van iets normaals.

Als ik weer een pup neem en dat is geen hond die IPO gaat doen dan leer ik het waarschijnlijk op jouw manier af. Zou ik een felle herderpup hebben zoals bv Eva was dan ga ik weer negeren. Die hond was uiteindelijk net zo zacht naar ons als een teef naar haar pups. Negeren werkt dus ook prima. Dapper heeft Eva ook nooit gecorrigeerd voor hard bijten. Cleo wel. Eerlijk en uiterst effectief. Als je dat kan is zelfs dat prima. Ik keur geen enkele methode af zolang hij productief is. Ik ageer wel sterk tegen negeren werkt niet. Genoeg teven en honden die niet corrigeren bij bijtende pups. Honden onderling worden vaak nogal hard afgeschilderd terwijl heel veel honden levenslang geen harde correcties aan elkaar geven en een superstabiele roedel zijn. Cleo en Dapper corrigeerde elkaar nooit met geweld Bv.

[laeken]

Zelfbelonend gedrag negeren werkt inderdaad niet, het beloont immers zichzelf. Op welke manier dan ook.
Bijten an sich is geen zelfbelonend gedrag, maar in mensenbenen bijten levert wel altijd een reactie op, hoe klein ook.
Om die reden ga ik dat gewoon niet negeren. Ik straf dat niet af, ik gebruik geen fysiek geweld, ik dwing geen pups op hun rug... Ik maak alleen wel gelijk duidelijk dat ik het niet wil en dan weet de pup snel genoeg dat ik dat echt meen en dus écht niet wil.
Meestal trek ik even een lip over zo'n bijtgraag tandje en bij herhaaldelijk 'aanvallen' trek ik inderdaad even pup aan het nekvel kordaat van me af, begeleid door "NEE!". Dat bijten is hier altijd heel snel afgelopen, en dan kunnen we samen andere leuke dingen doen.
En ik durf gerust te zeggen dat ik echt altijd hartstikke leuke, blije en goed opgevoede pups heb.

Ik denk dat jouw aanpak ook prima is. Net zo prima als contact verbreken en daarna bij rust weer oppakken. Dat doe jij in feite ook. Je kan ook gewoon nee aanleren. Ook prima. Maar strijden en zelfs verliezen is funest. Blijkbaar loopt het nu zo en is de pup in de ogen van de eigenaar al vrij uitzonderlijk. Er wordt zelfs gezegd dat een deel van ons geen ervaring heeft met zulke erge pups. Ik denk dat je dan een probleem maakt van iets normaals.

Als ik weer een pup neem en dat is geen hond die IPO gaat doen dan leer ik het waarschijnlijk op jouw manier af. Zou ik een felle herderpup hebben zoals bv Eva was dan ga ik weer negeren. Die hond was uiteindelijk net zo zacht naar ons als een teef naar haar pups. Negeren werkt dus ook prima. Dapper heeft Eva ook nooit gecorrigeerd voor hard bijten. Cleo wel. Eerlijk en uiterst effectief. Als je dat kan is zelfs dat prima. Ik keur geen enkele methode af zolang hij productief is. Ik ageer wel sterk tegen negeren werkt niet. Genoeg teven en honden die niet corrigeren bij bijtende pups. Honden onderling worden vaak nogal hard afgeschilderd terwijl heel veel honden levenslang geen harde correcties aan elkaar geven en een superstabiele roedel zijn. Cleo en Dapper corrigeerde elkaar nooit met geweld Bv.

[laeken]

Elke pup stopt hiermee. Behalve als je het per ongeluk stimuleert. Daar zit de valkuil zolang je methode niet effectief is. Elke methode die werkt is prima zolang je de pup in zijn waarde laat.

[Shiloh86]

Bijten bij pups is doodnormaal en dat is gewoon iets waar je doorheen moet. Dat is niet iets dat je in een week afleert. Doet die echt zeer, dan roep je auw, en verbreek je duidelijk het spel. Of je roept auw of nee, en geeft hem direct een alternatief waar hij wel in mag bijten en dan vervolgens belonen.

Zelf vond ik de volgende filmpjes nuttig:


Overigens, de strijd aan gaan heeft geen enkele zin bij een pup en kan meer kwaad dan goed doen. Wat betreft het grommen naar mensen op straat, klinkt toch of je hem daarin niet voldoende gesocialiseerd hebt. Dat je pup in thuis situatie veel mensen heeft ontmoet en dergelijke, of op de hondenschool, wil niet zeggen dat als ze buiten op straat mensen tegen komt, dat ze daar dan ook goed op gesocialiseerd is. Net als dat als je je pup thuis zit geleerd hebt, dat dat wil zeggen dat hij dat op de hondenschool of in het park ook gelijk snapt. Als je dingen aanleert moet je altijd zoveel mogelijk van locatie veranderen. Honden verbinden stiekem best veel aan de locatie waar ze iets geleerd hebben. Ga dus met hem op pad, vraag mensen die je tegen komt je te helpen in de socialisatie, door echt contact te leggen, wellicht iets lekkers te geven door die mensen. De ene keer wel, en de andere keer gewoon doorlopen en negeren. Zo leer je dat mensen niet eng/kwaad zijn en dat grommen niet nodig is, maar ook dat niet elke vreemde begroet en hem lekkers geeft.

Toe nou, dat pupje is één week in huis.
Een hondje van nu 9 weken oud

Ik reageer op TS haar eigen post hoor, waarin ze aangeeft dat de pup wel goed gesocialiseerd is.

Een ander probleempje (althans we vinden het niet zo leuk als onze Lucas dat doet tov andere mensen) als we gaan wandelen eventjes en hij komt iemand tegen honden of mensen dat hij soms gromt naar die mensen. Lucas is wel goed gesocialeerd want heeft al veel mensen / honden ontmoet maar af en toe doet hij dat, waarom is mij nog niet duidelijk maar dit is nu nog niet zo erg hopelijk trekt dit wel weg..

Dat is dus duidelijk nog niet zo, en ik geef daarin alleen aan dat het nodig is ze te socialiseren op allerlei verschillende plaatsen en dat als het thuis helemaal goed zit, dat dat niet wil zeggen dat het dan buiten, in de winkel, in het park, etc etc etc ook goed zit.

[Hilde]

Ah, het hekelpuntje zit 'm daar voornamelijk of het daadwerkelijk leuke socialisatie was. Veel mensen en honden zien betekent niet dat de pup er ook een neutrale of positieve ervaring mee heeft opgedaan.

[ranetje]

Bijten bij pups is doodnormaal en dat is gewoon iets waar je doorheen moet. Dat is niet iets dat je in een week afleert. Doet die echt zeer, dan roep je auw, en verbreek je duidelijk het spel. Of je roept auw of nee, en geeft hem direct een alternatief waar hij wel in mag bijten en dan vervolgens belonen.

Zelf vond ik de volgende filmpjes nuttig:


Overigens, de strijd aan gaan heeft geen enkele zin bij een pup en kan meer kwaad dan goed doen. Wat betreft het grommen naar mensen op straat, klinkt toch of je hem daarin niet voldoende gesocialiseerd hebt. Dat je pup in thuis situatie veel mensen heeft ontmoet en dergelijke, of op de hondenschool, wil niet zeggen dat als ze buiten op straat mensen tegen komt, dat ze daar dan ook goed op gesocialiseerd is. Net als dat als je je pup thuis zit geleerd hebt, dat dat wil zeggen dat hij dat op de hondenschool of in het park ook gelijk snapt. Als je dingen aanleert moet je altijd zoveel mogelijk van locatie veranderen. Honden verbinden stiekem best veel aan de locatie waar ze iets geleerd hebben. Ga dus met hem op pad, vraag mensen die je tegen komt je te helpen in de socialisatie, door echt contact te leggen, wellicht iets lekkers te geven door die mensen. De ene keer wel, en de andere keer gewoon doorlopen en negeren. Zo leer je dat mensen niet eng/kwaad zijn en dat grommen niet nodig is, maar ook dat niet elke vreemde begroet en hem lekkers geeft.

Toe nou, dat pupje is één week in huis.
Een hondje van nu 9 weken oud

Ik reageer op TS haar eigen post hoor, waarin ze aangeeft dat de pup wel goed gesocialiseerd is.

Een ander probleempje (althans we vinden het niet zo leuk als onze Lucas dat doet tov andere mensen) als we gaan wandelen eventjes en hij komt iemand tegen honden of mensen dat hij soms gromt naar die mensen. Lucas is wel goed gesocialeerd want heeft al veel mensen / honden ontmoet maar af en toe doet hij dat, waarom is mij nog niet duidelijk maar dit is nu nog niet zo erg hopelijk trekt dit wel weg..

Dat is dus duidelijk nog niet zo, en ik geef daarin alleen aan dat het nodig is ze te socialiseren op allerlei verschillende plaatsen en dat als het thuis helemaal goed zit, dat dat niet wil zeggen dat het dan buiten, in de winkel, in het park, etc etc etc ook goed zit.

Dat weet ik, maar het lijkt me eenvoudiger om te schrijven dat een pup van 9 weken gewoon nog niet (volledig) gesocialiseerd is

[Shiloh86]

Dan zeggen we toch hetzelfde Namelijk dat die pup dus nog niet volledig gesocialiseerd is

En enkel zeggen dat ze dus nog niet gesocialiseerd is lijkt mij niet voldoende, omdat niet iedereen door heeft dat socialiseren verder gaat dan enkel thuis mensen en honden laten ontmoeten. Kan nooit kwaad dat nog eens te benadrukken toch.

[malinois]

Eventjes: jij hebt geen agressieve pup je hebt een doodnormale pup met normaal puppengedrag van een pup die geen grenzen kent.
Jij hebt ook geen dominante pup want 'de dominante hond' bestaat niet. Een hond kan dominant gedrag vertonen in sommige situaties en in andere situaties onderdanig gedrag. Maar een pup is dus niet dominant
Gewoon niet.
Een pup is niet bezig met rangorde die doet wat jij hem toestaat.
En CM werkt met VOLWASSEN honden die compleet van t padje geraakt zijn. Met pups gaat hij heel anders om lees zijn boek over pups maar eens. Ik ben fan van CM maar luister wel goed naar wat hij zegt en dat doe jii niet haal ik hieruit
Oh en iedereen met een beetje werkhondenras kent dit hoor je bent zeker niet de enige.