. Destijds had ik het niet eens door, tot zijn gedrag van neutraal en de wereld open verkennend ineens veranderde in een soort hoogbenig en borstelend klein ventje 
Uit nader onderzoek bleek het toen om de huid van een schaap te gaan. Ze waren in ieder geval écht grapte ik nog destijds.
Nog steeds heeft hij wat moeite met de kraam van de schapenmevrouw, al werd het knuffelbeest van schapenwol laatst in een onbewaakt ogenblik bijna ruw weggerukt van zijn standplaats.
Meerdere wandelingen met zijn oppas leiden langs de schapen. Tot voor kort bleef hij wat op zijn hoede begreep ik.
Vandeweek liep ik zo weer eens langs de schapen richting strand. De schaapjes graasden wat, de lammetjes kwamen nieuwsgierig wat dichterbij om ons eens te bekijken.
Plots kwam een groot schaap al kauwend op zijn graspluimen nog wat nader. Ze keken elkaar aan, de herder en het schaap,en besloten door het hek heen elkaar te besnuffelen.
Hoe zoet
De bek van Aki ging wat meer richting mondhoek, en heel subtiel, écht heel subtiel, werd de pluk gras uit de bek van het schaap geplukt, kwam de kop van Aak weer terug onder het hek vandaan, en deed hij zich tegoed aan het gras van de schaap.
Die eh stond zo
En ik moest het ook even laten bezinken eerlijk gezegd. Vuile jathond is het gewoon
en het ergste is dat hij het heel subtiel doet. Je hebt niet eens door dat hij iets pakt tot het op is, of gesloopt. Het laatste paar sloffen (1 slof dan) is vorige week subtiel weggenomen onder mijn voeten vandaan, en was binnen 10 minuten niet meer draagbaar.
Maar ik hou wel van hem nog hoor.
:F
