Karakter als pup en bij volwassenheid

[blondie]

Aki is nu bijna een jaar. En hoe ik hem had ingeschat afgaande van de filmpjes en de foto's bij de fokker vandaan klopt het tot nu toe behoorlijk.
Een hond die soms geen zin had in de drukte van andere pups, en als hij wegliep en ze hem te na kwamen kon hij dat wel duidelijk aangeven. Hij kon zichzelf ook vermaken, en dat heeft hij nu nog steeds, een speeltje pakken en dan op zijn rug gaan kronkelen of dat ding zelf een zwieper geven en erachteraan gaan. Redelijk snel herstellen na schrik, snel afgeleid en alles interessant vinden. Maar toch geen hond die zomaar overal blind op af ging. Dat heeft hij nog niet, hij onderzoekt als hij iets niet vertrouwd, gaat met gezonde spanning polshoogte nemen. Maar wil ook wel met de baas dingen onderzoeken die eigenlijk wat eng zijn. Maar wat hij niet wil doen, doet hij ook gewoon niet
Of wel luisteren maar met zijn kop totaal ergens anders mee bezig zijn. Soort multitasking doet hij aan. Ik hoor ergens vaag dat ik moet gaan zitten dus doe ik dat maar, maar daar zie ik een vlinder en daar vliegt een vogel en hé? Waarom zit ik nu eigenlijk al zo lang, steken we nog eens over of wat?! Oh zou ze willen dat ik haar aankijk

[DeDiana]

Bij Mila klopt het grotendeels ook wel. Als pup was zij degene in het nest die het meest actief was en altijd aan het spelen. Toen waren de speeltjes ook al van HAAR en speelde ze graag de baas over broertjes en zusjes. Knuffelen vond ze maar zo-zo, maar spelen (ook in haar eentje) hield ze uren vol.
Ze was wel vrij onzeker. Dat zit nog steeds wel in haar karakter, maar ze heeft wel geleerd met een hoop van die onzekerheden om te gaan.
Als pup was Mila een enorme allemansvriend. Toen was ze al veel meer op mensen dan op andere honden gericht. Nu is ze wat gereserveerder naar vreemden, maar dat zie je vaak bij collies als ze volwassen worden. Als ze je eenmaal kent, blijft er van die gereserveerdheid niets over.

[Hippo]

Mijn stafford was als pup ondernemend, druk, een eerste klas kreng en drammerd. Tijdens zijn puberteit hebben we echt onze handen er aan vol gehad, toen werd hij 2 jaar en heel relaxt, niet drammerig en hij ziet wel wat we gaan doen
Hij is altijd stabiel en nieuwsgierig geweest, als pup en nu nog steeds, verder kon je er weinig over zeggen hoe hij zou uitgroeien. Nu is het een heerlijke, makkelijke hond die graag onbekenden in de maling neemt

Mijn dobers en mechels vond ik wel al makkelijk in te schatten, wat ik van mijn mechel Oscar in het nest zag bij hem en zijn nestgenootjes, dat zie ik nu nog steeds terug.
Enige wat heel moeilijk in te schatten is, is hoe moedig een hond zal worden/blijven. Binnen de KNPV zijn moed en zelfstandigheid belangrijke eigenschappen. Heb al vaak zat pups gezien die heel onbevreesd waren, maar toch op latere leeftijd een bepaalde moed ontbrak. Bepaalde dingen kan je er wel uit halen, maar lang niet alles.

[Odi]

Meagan was als pup de grootste druktemaker en rebel in het nest.
En ik ben als een blok voor haar gevallen. Ik heb haar met heel veel rust en zonder correcties opgevoed en ze is de meest relaxte hond die ik heb. Van haar kon ik er wel 10 hebben.
Judy haar nestzus die bij ons is gekomen toen ze 3 jaar was was de rustigste uit het nest.
En ze is een klein stresskippetje.
Ze luistert wel als een tierelier, wil ontzettend graag iets voor je doen, maar een totaal ander hondje dan haar zusje. Van haar kan ik er ook wel 10 hebben, maar dan zou ik zelf nooit rust hebben.
De 2 teefjes zijn nu 7½ en allebei super makkelijk.

Jace was als pup in het nest al een rebel en wij hebben de border collie onderschat (eigenlijk totaal niet geweten wat we in handen hadden). Heel veel fouten gemaakt.
Hij is nu dik 10 jaar en mijn maatje, maar wel een met een heel pittig, moeilijk karakter.