Vraagje over onze Ari.

[thom]

Ari is echt de leukste, liefste, ondeugendste en meest speelse hond die we kunnen wensen.
Maar,.....hij is enorm onzeker en uitgesproken angstig tegenover mannen, nu is mijn vraag, hoe pakken we dat het beste aan ??
Aan Tineke en Evertje, herkennen jullie dit ??

[Hilde]

Freek van Evertje zit op 'mijn' hondenschool en ik herken het niet van Freek. Het kan natuurlijk dat Evertje dat zelf wel herkent, maar op de hondenschool heb ik het nog nooit gezien. Freek is een erg leuke, sociale en zelfs makkelijke hond in de omgang. Die graag zijn wekelijkse portie knuffels komt geven als ik ze kom halen

[thom]

Freek van Evertje zit op 'mijn' hondenschool en ik herken het niet van Freek. Het kan natuurlijk dat Evertje dat zelf wel herkent, maar op de hondenschool heb ik het nog nooit gezien. Freek is een erg leuke, sociale en zelfs makkelijke hond in de omgang. Die graag zijn wekelijkse portie knuffels komt geven als ik ze kom halen

Bedankt voor je snelle antwoord Hilde, dat gedrag laat Ari ook op de hondenschool zien. Maar bij het uitlaten, vooral aan de lijn totaal niet. Dan is hij enorm onzeker en best angstig, zeker naar mannen toe.

[Evertje]

Hoe Hilde Freek omschrijft is hij buiten 'in het wild' ook. Iedereen die hem wil aanhalen en wil knuffelen is zijn vriend. Evert daarintegen had dit gedrag wel heel sterk (en nog andere minpuntjes) toen ik hem kreeg. Ik heb hem steeds bij mij geroepen als we in zon situatie terecht kwamen en voorkwam gewoon dat er contact was met voor hem vreemde mannen. Uiteindelijk bracht dit een soort rust en vertrouwen. Nu is Freek erbij die de knuffels wel in ontvangst neemt en dat zorgt bij Evert voor nog meer rust en hij ziet dat het wel leuk kan zijn. Hilde en de andere instructrice kunnen Evert nu ook aaien, maar bij echt vreemden voorkom ik het nog altijd.

Maar kan je iets preciezer omschrijven in welke situaties Ari angstig is en hoe hij dit dan uitdrukt. Ook als er mensen aan de andere kant van de weg lopen bijvoorbeeld?

[thom]

Het is met name als hij aan de lijn zit van huis naar de hei en weer terug en de laatste ronde buiten. Vrouwen/kinderen mogen hem wel aanhalen, maar mannen echt niet. Ook op onverwachte situaties, mannen die uit een pad komen lopen, of voor de flat staan, uit de flat komen. Eerst gaat hij blaffen, daarna kruipt hij best angstig achter je. We proberen hem dan uit de situatie te krijgen door een stukje om te lopen, dus uit de 'stress-situatie'.

[Tineke]

Woody is ook wat angstig voor vreemde mensen maar in huis bijzonder waaks, het lijkt wel een fila
Bij drukkere dagen , verjaardagen ed gaat hij ook in zijn nachthok of als het weer het toestaat naar buiten want hij is echt onvriendelijk in sommige situaties naar vreemde. Maakt overigens niet uit wat dat zijn mannen of vrouwen.

[thom]

In huis en tuin is Aar ook bijzonder waaks, maar laat zich gelukkig goed corrigeren.

[Tineke]

In huis en tuin is Aar ook bijzonder waaks, maar laat zich gelukkig goed corrigeren.

Ja Woody ook wel maar op drukkere dagen is het overzicht ook lastiger en er komen veel kinderen dan ook vaak dus vandaar dat ze daar preventieve maatregelen voor nemen.
Voor eigen is hij overigens een geweldige lieverd en zeer sociaal en verdraagzaam.

[laeken]

Dat gedrag zit denk ik in de straathonden van Roemenie tot op zekere hoogte. Wat ik denk dat de enige oplossing is is jezelf zo opstellen dat hij geen keuze heeft en dat hij zich gaat leren schikken naar jouw wensen. Dus niet omlopen of weglopen uit de situatie maar de hele situatie volledig negeren.

Bas was ook wel eens bang op straat. Voor auto's met mensen erin ergens in de polder of het bos bv. Dat vindt ze werkelijk vreselijk. Hondenvangers? Geen idee wat ze er van maakt maar ik denk dat ze door mensen vanuit een auto is gevangen. Zien wij een auto dan is het eerste wat ze doet kijken of er iemand in zit. Dat ziet ze ook echt meteen op grote afstand al. Dan gaat ze treuzelen, haar staart trekt wat krom en ze gaat grommen. Zodra we in de buurt van de auto komen durft ze niet meer verder. Ik loop gewoon door en Bas stond zeker in het begin dan 30 meter achter mij en was helemaal paniekerig. Dan stoof ze er langs met de staart tussen de benen en echt alsof ze achterna gezeten werd. Ik reageerde daar domweg niet op. Was ze weer bij mij dan zei ik wel, heeee, daar ben je weer en ik gooide snel een snoepje. in de angst zelf heb ik haar dus genegeerd en bij elke overwinning heb ik haar beloond.

Dan hebben we paarden. Daar is ze als de dood voor geweest. In het bos kan de hele wandeling bederven als er paarden lopen want dan wordt ze schichtig. Ook dat is nu bijna weg door volledig negeren. Wel lijn ik haar dan aan ruim voordat we langs de paarden gaan maar wel zonder poespas.

Grote honden idem. Daar heeft ze steeds minder problemen mee. Ik zeg naast! En hou haar aan de voet. Ik neem gewoon bij honden de situatie over. Zij mag wel onderdanig doen maar ze loopt wel mee. Hoe dan ook. En daardoor komt ze tegenwoordig eigenlijk voor alle zaken steun zoeken. Ik let ook heel erg op het niet kijken naar haar, mijn ademhaling, mijn duidelijke negeren van wat ze eng vindt. Ik probeer dus echt haar leider te zijn op dat moment. Wat betreft steun zoeken heeft dat enorm geholpen. Zodra er een paard, auto of grote hond is komt ze nu vrijwillig naast lopen. Dat prijs ik wel. Dan volgt ze aan de voet en passeert tegenwoordig met haar staartje in de lucht.

Laatst viel ze even grommend uit naar een koe. Ik heb haar opgepakt en de koe van dichtbij laten zien. Kijk, stel je niet aan! Hupla, op de grond. En waarempel. Ze durfde wat in de lucht te snuffelen en ze stond gewoon recht voor de koe. In principe gaan bij Bas die dingen dus weg.

Nu weet ik niet hoe diep dit bij Ari zit. Misschien is hem wel wat aan gedaan. Als laatste redmiddel kan je kijken of je figuranten kan regelen die je kunnen helpen. Ik zou er aan werken. In het slechtste geval gaat hij nl bijten naar vreemde mannenhanden en dat wil je niet. Bange honden zijn en blijven onvoorspelbare honden. Zelfs Bas die echt uitermate sociaal is heeft wel eens gehapt toen ze bang werd van iemand. Die schoot zowat in doodsangst omdat een kennis van ons over haar heen gingen hangen met een diadeem van glitter en diamanten in haar haren. Dat trok Bas dus niet.

[cornelia]

Hier gaat het steeds beter in die zin dat ik me zelf er van heb overtuigd dat Ezio niemand aardig hoeft te vinden en zich hoeft te laten bepotelen. Die stap was voor mij belangrijk want; ik hoef niets negatiefs te voelen over het feit dat mijn hond geen allemans vriendje is b.v. De 2de stap was om te kijken naar de grenzen van zijn gedrag. Hij ging b.v. achter me staan, reageerde niet als mensen tegen hem spraken of aankeken of begon dus al te blaffen als hij dacht dat dit zou kunnen gaan gebeuren. Enfin, dat laatste was mijn prioriteit om te laten stoppen.
Renee-UK (o.a.) had hier nog al wat tips over en die ben ik gaan opvolgen. Vnl eerst hem niet in de situatie brengen waarin hij zou kunnen denken dat iemand hem zou gaan toespreken c.q. bepotelen. Op den duur leer je zelf de potentiele bepotelaars al van verre herkennen. Dus eerst heb ik vnl vermeden maar op den duur de bocht om de mogelijk "boemensen" steeds kleiner gemaakt. Enfin, dat was en is een kwestie van aanvoelen. Ik voelde dat Ezio steeds meer het vertrouwen kreeg dat ik hem niet in de "gevarenzone" zou brengen. Vervolgens heb ik "toegestaan" dat mensen mij aanspraken, eerst nog op een ruime afstand (tegen de mensen gezegt waarom en dat ze mijn hond met rust moesten laten) waarbij ik Ezio wat schuin achter me liet zitten of in ieder geval duidelijk fysiek een muurtje voor hem vormde. En nu zijn we op een punt dat mensen mij de weg kunnen vragen zonder dat hij zich denkt te moeten bemoeien met de situatie, hij zit iedere vraagsteller rustig te negeren.
Ik blijf wel vermijden als ik denk dat mensen zich teveel richten op hem maar soms kom je wel eens "pareltjes" tegen zoals een mevrouw die hem totaal negeerde en kwam zeggen wat een mooie hond ze hem vond en precies verder niks alarmerends deed, waardoor hij dus ook gewoon een mooie hond kon blijven zijn. Ik vermijd b.v. ook kinderen omdat die dan weer te impulsief kunnen zijn, ga op een terras altijd met hem uit de drukte zitten (maar dat is niet echt een opgave want hou daar zelf ook niet van) Mensen die onverhoopt toch dicht bij moeten komen zoals obers kan hij goed hebben. Wat in die situatie heel veel heeft geholpen is ahw het blokkeren van zijn gezichtsveld. Enfin, ober komt er aan, Ezio richt zich wat omhoog, ik streel hem heel ligt (soms raak ik hem niet eens aan) ahw over zijn kop maar dan voornamelijk snuit en ogen. Dit doorbreekt zijn focus en, denk ik, ook zijn verdere gedachtengang in de trant van "ik moet nu oppassen want die mens wil wat van me".
Nu kijkt hij vaak niet eens meer op, heeft hij iets van "oh, ze komen wat brengen, prima, dan krijg ik als hij weg is een stukje van het koekje".

[dagmar88]

Dat gedrag zit denk ik in de straathonden van Roemenie tot op zekere hoogte. Wat ik denk dat de enige oplossing is is jezelf zo opstellen dat hij geen keuze heeft en dat hij zich gaat leren schikken naar jouw wensen. Dus niet omlopen of weglopen uit de situatie maar de hele situatie volledig negeren.

Dat denk ik ook; natuurlijke selectie. Tibbe is een vak apart, Pjotr denk ik redelijk standaard in terughoudend zijn.
Ik vind het laatste zelf wel fijn. Aaien aan de lijn gaat je niet lukken, maar agressie laat hij absoluut niet zien.
Los maakt hij wel contact door even aan een hand te snuffelen, maar is er daarna weer vandoor.
Naar bekenden is hij wel open. Met honden hetzelfde; hij heeft even tijd nodig om ze in te schatten. Zo is hij nooit iemand tot last en kun je hem fijn z'n eigen plan laten trekken.
Die aanleg kun je natuurlijk wel afzwakken of versterken.
Ik zou zeker geen mannen ontwijken, afleiden en zorgen dat hij weet dat jij voorkomt dat hij door vreemden geaaid wordt.

[LongFields]

Waarom zou je hem laten aaien door vreemden op straat? Ik zou daar persoonlijk een stokje voor steken en er dus voor zorgen dat onbekenden hem niet benaderen, dat is toch nergens voor nodig? Als hij weet dat jij er voor zorgt dat hij geen ongewenste contacten krijgt opgedrongen zal dat hem vast rust geven en voorkomen dat hij op straat angstig blijft.

[thom]

Waarom zou je hem laten aaien door vreemden op straat? Ik zou daar persoonlijk een stokje voor steken en er dus voor zorgen dat onbekenden hem niet benaderen, dat is toch nergens voor nodig? Als hij weet dat jij er voor zorgt dat hij geen ongewenste contacten krijgt opgedrongen zal dat hem vast rust geven en voorkomen dat hij op straat angstig blijft.

Dat mensen hem willen aanhalen kunnen we makkelijk voorkomen.
Even een voorbeeld van vorige week, Ria liep terug van de hei naar huis, dus Ari aan de lijn. Er loopt een buurman naar buiten die even iets wil vragen, maar dat was onmogelijk doordat Ari maar door bleef blaffen.

[renee-uk]

Waarom zou je hem laten aaien door vreemden op straat? Ik zou daar persoonlijk een stokje voor steken en er dus voor zorgen dat onbekenden hem niet benaderen, dat is toch nergens voor nodig? Als hij weet dat jij er voor zorgt dat hij geen ongewenste contacten krijgt opgedrongen zal dat hem vast rust geven en voorkomen dat hij op straat angstig blijft.

Dat mensen hem willen aanhalen kunnen we makkelijk voorkomen.
Even een voorbeeld van vorige week, Ria liep terug van de hei naar huis, dus Ari aan de lijn. Er loopt een buurman naar buiten die even iets wil vragen, maar dat was onmogelijk doordat Ari maar door bleef blaffen.

dat kun je natuurlijk gewoon verbieden.
als de buurman te dicht bij komt naar zijn zin kun je altijd vragen of die een stap achteruit doet, maar ik zou dat blaffen niet toestaan.


off topic: wat fijn dat het zo goed gaat met ezio, cornelia!

[cornelia]

off topic: wat fijn dat het zo goed gaat met ezio, cornelia!

Ja, daar ben ik ook erg blij mee. Het is geen allemans vriend en zal dat ook nooit worden maar we kennen zijn grenzen en hij weet dat wij die kennen en vertrouwd er op dat wij die grenzen voor hem bewaken. Hij hoeft daardoor al wat minder op zijn hoede te zijn waardoor hij weer ervaart dat ook niet iedereen hem lastig wil vallen.
Het valt b.v. echt op dat tegenwoordig op een terras iedereen die naar ons tafeltje loopt voor 90% iets komt doen wat goed is, althans zo lijkt hij het te ervaren. Eerst moest hij bij wijze van spreken iedere nieuwe ober op ieder nieuw terras leren inschatten, was hij bij voorbaad gespannen, maar nu hoort bij een terras iemand die naar je tafeltje komt, prima. Ik zorg er natuurlijk wel voor dat zo iemand niet meteen ook onder tafel duikt met "he' hallo wie hebben we hier". Je hebt wel eens van die mensen die goedbedoeld standaard een hondenkoekje bij de koffie willen geven of perse de waterbak zelf voor zijn neus willen zetten. Daar blijf ik wel een stokje voor steken.
Maar we krijgen vaak op een terras te horen wat een rustige en brave hond hij is.

(Haha, ik haal vaak "het terras" aan, als of wij de hele dag niks anders doen dan in of bij de kroeg hangen. Maar we gaan op vrije dagen wel vaak een kopje koffie drinken e.d. en dit zijn vaak toch de (mens)sociale hoogte- of dieptepunten voor Ezio.

[renee-uk]

off topic: wat fijn dat het zo goed gaat met ezio, cornelia!

Ja, daar ben ik ook erg blij mee. Het is geen allemans vriend en zal dat ook nooit worden maar we kennen zijn grenzen en hij weet dat wij die kennen en vertrouwd er op dat wij die grenzen voor hem bewaken. Hij hoeft daardoor al wat minder op zijn hoede te zijn waardoor hij weer ervaart dat ook niet iedereen hem lastig wil vallen.
Het valt b.v. echt op dat tegenwoordig op een terras iedereen die naar ons tafeltje loopt voor 90% iets komt doen wat goed is, althans zo lijkt hij het te ervaren. Eerst moest hij bij wijze van spreken iedere nieuwe ober op ieder nieuw terras leren inschatten, was hij bij voorbaad gespannen, maar nu hoort bij een terras iemand die naar je tafeltje komt, prima. Ik zorg er natuurlijk wel voor dat zo iemand niet meteen ook onder tafel duikt met "he' hallo wie hebben we hier". Je hebt wel eens van die mensen die goedbedoeld standaard een hondenkoekje bij de koffie willen geven of perse de waterbak zelf voor zijn neus willen zetten. Daar blijf ik wel een stokje voor steken.
Maar we krijgen vaak op een terras te horen wat een rustige en brave hond hij is.

(Haha, ik haal vaak "het terras" aan, als of wij de hele dag niks anders doen dan in of bij de kroeg hangen. Maar we gaan op vrije dagen wel vaak een kopje koffie drinken e.d. en dit zijn vaak toch de (mens)sociale hoogte- of dieptepunten voor Ezio.

wat goed en wat leuk om te lezen!

[Lunatic]

Doran was net zo als Ezio, ondanks een hele goed socialisatie, ook met mannen vond hij mannen helemaal niks! Ik heb het ook ongeveer hetzelfde aangepakt als Cornelia, af en toe een praatje maken met een man (meestal met hond) en dan vragen op enige afstand te blijven en Doran geen aandacht te geven, zo is hij er langzaam aan gewend geraakt.
Doran zal ook nooit een allemans vriend worden maar dat hoeft ook helemaal niet, andere mensen hoeven niet aan mijn honden te zitten

[veertje]

Werkt het niet als hij vreemde mensen/mannen met iets leuks gaat leren associëren?
Wij hebben zelf zo'n terughoudende groenendaeler die mensen aanblaft in de hoop dat ze met rust gelaten wordt. Dat doet ze dan wel alleen als mensen zich met haar bemoeien, dus niet als iemand ons iets wil vragen. Wil ze wel, maar dat mag van ons niet. Dus dat zou ik proberen in te dammen. Netjes zitten en stil zijn en dan krijg je een koekje (van de vreemde persoon). Laatst hadden we een hele tijd een verbouwing en toen heeft ze dagelijks de lunch gedeeld met een van de werklui. Nou dikke vriendjes hoor na een tijdje Ze moet niks van vreemden weten, maar als er vreten te halen valt dan zijn ze opeens heel leuk. Die mensen moeten dan daarna wel weten dat aaien er nog steeds niet in zit, maar dat hoeft ook niet van ons.

Hoe is Ari bij de DA? Met een goede aanpak (niet miepen maar doen) kan je die terughoudendheid ook doorbreken. Bij Biry zijn er maar een paar mensen die dat kunnen en dan blaft ze ook niet. Het is net een mak lammetje bij de DA, totdat hij eens denkt lief te doen en met koetsiekoetsie taal een aai wil geven

Dat gedrag zit denk ik in de straathonden van Roemenie tot op zekere hoogte.

Dat herken ik ook wel ja, al zou iedereen die Finn leert kennen dat totaal niet zien. Met iedereen is hij dikke vrienden en vooral kleine kinderen zijn een feest. Maar in het begin waren mannen met stok eng en hij reageert heel erg op de reactie van andere honden. Als Biry iemand uitscheldt doet hij gewoon mee, terwijl hij diezelfde persoon in z'n eentje zou omhelzen bij wijze van. Mijn broertje wil ook wel eens gek doen en dan vertrouwt Finn er ook niks van, moet hij ook opeens uitgescholden worden. Het volgende moment ligt hij weer op schoot te knuffelen. Zit er toch ingebakken, dingen die we niet vertrouwen gaan we tegen blaffen.

[Belle]

Belle, mijn inmiddels overleden kruising berghond, was toen zij jong was ook wat terughoudend naar mensen en in het bijzonder naar mannen. Soms vond ze die eng. Ik heb daar weinig anders aan gedaan dan zorgen dat mensen niet aan haar zouden zitten en bij passeren altijd gezorgd dat zij aan de buitenkant liep. Dit was nog best lastig, want met haar witte en fluffy vacht trok zij het enorm aan om aangeraakt te worden. Daarom heb ik haar thuis ook vooral gewend aan onverwachte aanrakingen en die steeds laten volgen door iets lekkers. Dit voor het geval ik eens te laat zou zijn, zodat zij niet zou schrikken van een onverwachte aanraking.
Het rare is dat dit in de laatste jaren van haar leven totaal omgeslagen was. Het begon met mannen die we vaak tegenkwamen in het park en die dus bekend waren. Als we die zagen ging ze erop af om lekker tegenaan te gaan hangen en gekroeld te worden. Bij onbekende mannen was ze dan niet zo opdringerig, maar ze vond mannen totaal niet eng meer. Misschien toch de ervaring dat er niks zou gebeuren.

[renee-uk]

ik doe niet aan koekjes van anderen, maar ik laat sowieso al niks over aan anderen.
mijn hond, mijn verantwoordelijkheid en als ie al een koekje krijgt is dat van mij.

maar in gevallen zoals dit zou ik helemaal niet met koekjes werken en ik zou de confrontatie ook niet uit de weg gaan.
ik zou wel kijken naar wat mijn hond aankan qua afstand van een vreemde, me daar aan houden en op die manier mijn hond vertellen dat ik er voor zorg dat ie van vreemden niks te vrezen heeft.
dat blaffen verbied ik wel, dat is nergens voor nodig als ik het probleem al oplos.

[thom]

ik doe niet aan koekjes van anderen, maar ik laat sowieso al niks over aan anderen.
mijn hond, mijn verantwoordelijkheid en als ie al een koekje krijgt is dat van mij.

maar in gevallen zoals dit zou ik helemaal niet met koekjes werken en ik zou de confrontatie ook niet uit de weg gaan.
ik zou wel kijken naar wat mijn hond aankan qua afstand van een vreemde, me daar aan houden en op die manier mijn hond vertellen dat ik er voor zorg dat ie van vreemden niks te vrezen heeft.
dat blaffen verbied ik wel, dat is nergens voor nodig als ik het probleem al oplos.

Hier ga ik mee aan de gang.

Iedereen bedankt voor het lezen en de tips.

[Evertje]

ik doe niet aan koekjes van anderen, maar ik laat sowieso al niks over aan anderen.
mijn hond, mijn verantwoordelijkheid en als ie al een koekje krijgt is dat van mij.

maar in gevallen zoals dit zou ik helemaal niet met koekjes werken en ik zou de confrontatie ook niet uit de weg gaan.
ik zou wel kijken naar wat mijn hond aankan qua afstand van een vreemde, me daar aan houden en op die manier mijn hond vertellen dat ik er voor zorg dat ie van vreemden niks te vrezen heeft.
dat blaffen verbied ik wel, dat is nergens voor nodig als ik het probleem al oplos.

Dit inderdaad, zelf de regie houden. Anders gaan anderen net per ongeluk een stapje te ver bij Ari en ben je terug bij af. Kijk wat kan en creëer bij jou de veilige haven. Bij verjaardagen gaat Evert ook altijd eerst in de bench. Is voor iedereen prettiger en als we compleet zijn mag hij er uit en ergens anders gaan liggen. Vaak blijft hij lekker in de bench.

En volgens mij mag Freek in zn pootjes knijpen dat hij geadopteerd is, die was zo mislukt als straathond hahaha. Hij is veelste sociaal, vreet niet van straat/neemt niks van vreemden aan. Jaagt zelfs slecht.... Gelukkig krijgt hij hier veel aandacht en is z'n bakje steeds gevuld met al gevangen wild

[Iris-Marie]

ik doe niet aan koekjes van anderen, maar ik laat sowieso al niks over aan anderen.
mijn hond, mijn verantwoordelijkheid en als ie al een koekje krijgt is dat van mij.

Whoa, ik ben zo blij om te lezen dat er veel mensen zo denken. Ik heb er een hekel aan als mensen zich met de (op)voeding van mijn hond bemoeien.

Enfin. Ik heb zelf geen ervaring met dit probleem, maar ik ken wel iemand die een hond uit het buitenland heeft geadopteerd. Zij was ook angstig voor mannen. Ik weet dat zij de hond toen eerst alleen in huiselijke kring met mannen heeft laten kennismaken. Dus met haar vader, haar broers, et cetera. Vanuit daar de buren, en zo steeds een stapje verder. Ik heb het idee dat ze nog niet helemaal op haar gemak is bij mannen, ze begroet ze geloof ik niet zoals ze dat bij vrouwen doet (heb d'r al een tijd niet gezien/gesproken), maar ze schrikt ook niet meer zo.

[veertje]

ik doe niet aan koekjes van anderen, maar ik laat sowieso al niks over aan anderen.
mijn hond, mijn verantwoordelijkheid en als ie al een koekje krijgt is dat van mij.

Whoa, ik ben zo blij om te lezen dat er veel mensen zo denken. Ik heb er een hekel aan als mensen zich met de (op)voeding van mijn hond bemoeien.

Enfin. Ik heb zelf geen ervaring met dit probleem, maar ik ken wel iemand die een hond uit het buitenland heeft geadopteerd. Zij was ook angstig voor mannen. Ik weet dat zij de hond toen eerst alleen in huiselijke kring met mannen heeft laten kennismaken. Dus met haar vader, haar broers, et cetera. Vanuit daar de buren, en zo steeds een stapje verder. Ik heb het idee dat ze nog niet helemaal op haar gemak is bij mannen, ze begroet ze geloof ik niet zoals ze dat bij vrouwen doet (heb d'r al een tijd niet gezien/gesproken), maar ze schrikt ook niet meer zo.

Ik bedoelde met het geven van een koekje ook niet dat die mensen zich vervolgens met de opvoeding van je hond moeten bemoeien, daar zit nog een wereld van verschil. Het is alleen een manier die kan helpen bij de opvoeding. Je geeft de regie niet uit handen als je die mensen vertelt wat ze wel en niet moeten doen.

[Iris-Marie]

ik doe niet aan koekjes van anderen, maar ik laat sowieso al niks over aan anderen.
mijn hond, mijn verantwoordelijkheid en als ie al een koekje krijgt is dat van mij.

Whoa, ik ben zo blij om te lezen dat er veel mensen zo denken. Ik heb er een hekel aan als mensen zich met de (op)voeding van mijn hond bemoeien.

Enfin. Ik heb zelf geen ervaring met dit probleem, maar ik ken wel iemand die een hond uit het buitenland heeft geadopteerd. Zij was ook angstig voor mannen. Ik weet dat zij de hond toen eerst alleen in huiselijke kring met mannen heeft laten kennismaken. Dus met haar vader, haar broers, et cetera. Vanuit daar de buren, en zo steeds een stapje verder. Ik heb het idee dat ze nog niet helemaal op haar gemak is bij mannen, ze begroet ze geloof ik niet zoals ze dat bij vrouwen doet (heb d'r al een tijd niet gezien/gesproken), maar ze schrikt ook niet meer zo.

Ik bedoelde met het geven van een koekje ook niet dat die mensen zich vervolgens met de opvoeding van je hond moeten bemoeien, daar zit nog een wereld van verschil. Het is alleen een manier die kan helpen bij de opvoeding. Je geeft de regie niet uit handen als je die mensen vertelt wat ze wel en niet moeten doen.

Oh, het stond even los van het opvoeden van een hond, sorry. Ik reageerde er even in z'n algemeen op. Ik denk wel degelijk dat het kan helpen bij angst wegnemen voor mannen! Zeker gezien dat onderzoek dat onlangs uitkwam over dat eten aannemen van mensen die al dan niet interactie voeren met de baas.

[renee-uk]

Ik bedoelde met het geven van een koekje ook niet dat die mensen zich vervolgens met de opvoeding van je hond moeten bemoeien, daar zit nog een wereld van verschil. Het is alleen een manier die kan helpen bij de opvoeding. Je geeft de regie niet uit handen als je die mensen vertelt wat ze wel en niet moeten doen.

jawel, dat doe je wel.
als je iemand anders koekjes laat geven heb jij op dat moment geen controle meer over je hond en als die mensen iets heel fouts doen sta je daar mooi te kijken.
bovendien wil een koekje aannemen niet zeggen dat die hond ook verder vriendelijk is naar vreemden, dus als ie het koekje leuk aanneemt en daarna bijt ben je nog veel verder van huis.
kun je gaan corrigeren en heb je een hond die er al helemaal niet meer op vertrouwt dat jij de zaken wel voor hem regelt, als het daar al mee afgelopen is en je geen melding aan je broek krijgt.

ik zou in een geval als dit al helemaal niet met koekjes werken.
kijk naar je hond en naar wat die aankan en laat hem maar merken dat jij de problemen oplost, daar kom je op de lange duur veel verder mee.

[thom]

Ik bedoelde met het geven van een koekje ook niet dat die mensen zich vervolgens met de opvoeding van je hond moeten bemoeien, daar zit nog een wereld van verschil. Het is alleen een manier die kan helpen bij de opvoeding. Je geeft de regie niet uit handen als je die mensen vertelt wat ze wel en niet moeten doen.

jawel, dat doe je wel.
als je iemand anders koekjes laat geven heb jij op dat moment geen controle meer over je hond en als die mensen iets heel fouts doen sta je daar mooi te kijken.
bovendien wil een koekje aannemen niet zeggen dat die hond ook verder vriendelijk is naar vreemden, dus als ie het koekje leuk aanneemt en daarna bijt ben je nog veel verder van huis.
kun je gaan corrigeren en heb je een hond die er al helemaal niet meer op vertrouwt dat jij de zaken wel voor hem regelt, als het daar al mee afgelopen is en je geen melding aan je broek krijgt.

ik zou in een geval als dit al helemaal niet met koekjes werken.
kijk naar je hond en naar wat die aankan en laat hem maar merken dat jij de problemen oplost, daar kom je op de lange duur veel verder mee.

Ari is dol op koekjes, maar alleen van ons. Op de hondentraining krijgen ze aan het eind van de training wel eens iets, maar dat moet Ria dan aannemen en krijgt hij in de auto of thuis, van vreemden pakt hij echt niks aan, dat willen we ook zo houden.

[ranetje]

Ik bedoelde met het geven van een koekje ook niet dat die mensen zich vervolgens met de opvoeding van je hond moeten bemoeien, daar zit nog een wereld van verschil. Het is alleen een manier die kan helpen bij de opvoeding. Je geeft de regie niet uit handen als je die mensen vertelt wat ze wel en niet moeten doen.

jawel, dat doe je wel.
als je iemand anders koekjes laat geven heb jij op dat moment geen controle meer over je hond en als die mensen iets heel fouts doen sta je daar mooi te kijken.
bovendien wil een koekje aannemen niet zeggen dat die hond ook verder vriendelijk is naar vreemden, dus als ie het koekje leuk aanneemt en daarna bijt ben je nog veel verder van huis.
kun je gaan corrigeren en heb je een hond die er al helemaal niet meer op vertrouwt dat jij de zaken wel voor hem regelt, als het daar al mee afgelopen is en je geen melding aan je broek krijgt.

ik zou in een geval als dit al helemaal niet met koekjes werken.
kijk naar je hond en naar wat die aankan en laat hem maar merken dat jij de problemen oplost, daar kom je op de lange duur veel verder mee.

En als de hond "doorslaat" zit je opgescheept met een hond die overal koekjes gaat vragen en ook niet naar je luistert op dat moment.
Dat is ook niet direct iets waar ik op zit te wachten.

[Lunatic]

Ik bedoelde met het geven van een koekje ook niet dat die mensen zich vervolgens met de opvoeding van je hond moeten bemoeien, daar zit nog een wereld van verschil. Het is alleen een manier die kan helpen bij de opvoeding. Je geeft de regie niet uit handen als je die mensen vertelt wat ze wel en niet moeten doen.

jawel, dat doe je wel.
als je iemand anders koekjes laat geven heb jij op dat moment geen controle meer over je hond en als die mensen iets heel fouts doen sta je daar mooi te kijken.
bovendien wil een koekje aannemen niet zeggen dat die hond ook verder vriendelijk is naar vreemden, dus als ie het koekje leuk aanneemt en daarna bijt ben je nog veel verder van huis.
kun je gaan corrigeren en heb je een hond die er al helemaal niet meer op vertrouwt dat jij de zaken wel voor hem regelt, als het daar al mee afgelopen is en je geen melding aan je broek krijgt.

ik zou in een geval als dit al helemaal niet met koekjes werken.
kijk naar je hond en naar wat die aankan en laat hem maar merken dat jij de problemen oplost, daar kom je op de lange duur veel verder mee.

Nou precies dit!

Interactie met anderen is helemaal niet nodig, waar het om draait is dat de hond z'n angst kwijt raakt doordat jij als baas kijkt wat de hond aan kan en daar respect voor heb en dat de hond leert dat de baas altijd te vertrouwen is en alles voor je oplost

[laeken]

Ik bedoelde met het geven van een koekje ook niet dat die mensen zich vervolgens met de opvoeding van je hond moeten bemoeien, daar zit nog een wereld van verschil. Het is alleen een manier die kan helpen bij de opvoeding. Je geeft de regie niet uit handen als je die mensen vertelt wat ze wel en niet moeten doen.

jawel, dat doe je wel.
als je iemand anders koekjes laat geven heb jij op dat moment geen controle meer over je hond en als die mensen iets heel fouts doen sta je daar mooi te kijken.
bovendien wil een koekje aannemen niet zeggen dat die hond ook verder vriendelijk is naar vreemden, dus als ie het koekje leuk aanneemt en daarna bijt ben je nog veel verder van huis.
kun je gaan corrigeren en heb je een hond die er al helemaal niet meer op vertrouwt dat jij de zaken wel voor hem regelt, als het daar al mee afgelopen is en je geen melding aan je broek krijgt.

ik zou in een geval als dit al helemaal niet met koekjes werken.
kijk naar je hond en naar wat die aankan en laat hem maar merken dat jij de problemen oplost, daar kom je op de lange duur veel verder mee.

En als de hond "doorslaat" zit je opgescheept met een hond die overal koekjes gaat vragen en ook niet naar je luistert op dat moment.
Dat is ook niet direct iets waar ik op zit te wachten.

Dan werk je dat later weg en heb je in elk geval een hond zonder angst. Bedelen is het minst van je problemen als je hond een gesprek op straat niet aan kan nu.