Niet gericht opvoeden

[cornelia]

Ik geef Bodi wel degelijk kaders. Ik ben consequent en stel grenzen. Dat is juist waar het met Bodi's vorige baas mis ging. Er zijn dingen die hij wel mag, en niet mag, en daar ben ik ook heel duidelijk in en dat weet hij - daarom gaat het hier wél goed. Echter, ik wil geen afgerichte hond hebben. Hij hoeft niet altijd exact aan mijn bovenbeen te lopen, als hij me maar niet meesleept. Hij hoeft niet per sé altijd te zitten voor we oversteken, als hij maar wacht tot ik er ben. Ik bedoelde dus dat ik hem geen 'onnodige' dingen wil leren. Die 'onnodige dingen' zie ik als kunstjes, en door hem 'onnodige dingen' te leren voel ik me 'onnodig verheven'. Hij moet mij als baas zien, dat is belangrijk en dat ben ik volledig met je eens, maar het is niet m'n circusdier zoals ik al aangaf. Het nodige moet hij kennen, het nodige moet hij doen, maar het onnodige en 'gewoon voor de leuke' hoeft van mij niet. Ik bedoelde niet per sé gelijk dat hij beslissingen neemt, maar nogmaals, ik begrijp dat het zo over kwam.

Ik hoop dat ik het zo een beetje heb kunnen nuanceren.

Die van mij zou ik alleen maar meenemen naar de puppyklas, leek me leuk. We zijn nu met de GG3 bezig, waar je in principe een hoop "onnodige" dingen leert zoals naar een vak sturen om daar te gaan liggen, los blijven liggen terwijl je uit zicht bent, naar een pylon sturen, allemaal dingen doen op afstand. Het blijkt dat hij het gewoon ook leuk vind om te doen en nu gebruik ik het zowaar ook nog wel eens in de praktijk. Balletje kwijt; jij blijft hier op het pad zitten wachten en ik kruip wel de bosjes in. Komt er een auto aan maar loopt hij voor mij uit; ik stuur hem zo de berm in etc. etc.

Op zich waren dit vroeger voor mij ook kunstjes en onnodig maar nu zijn ze zo leuk om met hem te doen. Het hele proces van aanleren tot omzetten naar echte praktijk situaties.

[Iris-Marie]

Op dit moment is Bodi nog zo veel aan het verwerken (hij is hier ook pas twee weken ), dat ik genoegen neem met een aantal consequente grenzen en veel regelmaat. Als hij helemaal thuis is hier en dit allemaal onder de knie heeft, dan ga ik wel op zoek naar iets leuks om met hem te doen. Omdat hij dat leuk vindt en omdat het mentaal en fysiek goed voor hem en voor onze band is. Als je honden het leuk vinden is het niet onnodig, denk ik, zeker als je het daarbuiten ook nog eens in de praktijk kan brengen.

Wat jij zegt, "Op zich waren dit vroeger voor mij ook kunstjes en onnodig maar nu zijn ze zo leuk om met hem te doen." is een beetje hoe ik er tegenover sta, denk ik. Alleen dan compleet anders geformuleerd. Ik formuleer dingen soms een beetje zwart-wit. Het is nu nog helemaal niet het moment om aan dat soort dingen te denken met Bodi. Dus vind ik het op dit moment onnodig. Het geeft nu alleen maar een lading prikkels waarvan hij er al genoeg krijgt. Als je hem dingen aanleert zoals een poot geven in huiskamersfeer dan vind ik dat persoonlijk wel nutteloos, omdat het niks wezenlijks toevoegt behalve Bodi die een beloning wilt en Bodi die nóg meer moet onthouden. En dat trekt hij nu, op dit moment, totaal niet.

[Lunatic]

Ik geef Bodi wel degelijk kaders. Ik ben consequent en stel grenzen. Dat is juist waar het met Bodi's vorige baas mis ging. Er zijn dingen die hij wel mag, en niet mag, en daar ben ik ook heel duidelijk in en dat weet hij - daarom gaat het hier wél goed. Echter, ik wil geen afgerichte hond hebben. Hij hoeft niet altijd exact aan mijn bovenbeen te lopen, als hij me maar niet meesleept. Hij hoeft niet per sé altijd te zitten voor we oversteken, als hij maar wacht tot ik er ben. Ik bedoelde dus dat ik hem geen 'onnodige' dingen wil leren. Die 'onnodige dingen' zie ik als kunstjes, en door hem 'onnodige dingen' te leren voel ik me 'onnodig verheven'. Hij moet mij als baas zien, dat is belangrijk en dat ben ik volledig met je eens, maar het is niet m'n circusdier zoals ik al aangaf. Het nodige moet hij kennen, het nodige moet hij doen, maar het onnodige en 'gewoon voor de leuke' hoeft van mij niet. Ik bedoelde niet per sé gelijk dat hij beslissingen neemt, maar nogmaals, ik begrijp dat het zo over kwam.

Ik hoop dat ik het zo een beetje heb kunnen nuanceren.

Die van mij zou ik alleen maar meenemen naar de puppyklas, leek me leuk. We zijn nu met de GG3 bezig, waar je in principe een hoop "onnodige" dingen leert zoals naar een vak sturen om daar te gaan liggen, los blijven liggen terwijl je uit zicht bent, naar een pylon sturen, allemaal dingen doen op afstand. Het blijkt dat hij het gewoon ook leuk vind om te doen en nu gebruik ik het zowaar ook nog wel eens in de praktijk. Balletje kwijt; jij blijft hier op het pad zitten wachten en ik kruip wel de bosjes in. Komt er een auto aan maar loopt hij voor mij uit; ik stuur hem zo de berm in etc. etc.

Op zich waren dit vroeger voor mij ook kunstjes en onnodig maar nu zijn ze zo leuk om met hem te doen. Het hele proces van aanleren tot omzetten naar echte praktijk situaties.

Hier is het net zo, alleen geen GG dan maar de jachttraining, alles wat ze daar leren gebruik ik in de praktijk ook, afstoppen op afstand, de berm insturen, wachten tot fietsers of paarden voorbij zijn, de bal zoeken als ze die kwijt zijn en opgeven hebben de mijne nog nooit van gehoort, ik raak ook nooit ballen kwijt Ze vinden het gewoon erg leuk om bezig te zijn en nieuwe dingen te leren, natuurlijk zijn dingen als poot e.d onzinnig, maar zolang ze het leuk vinden is het goed

Natuurlijk is dit allemaal nog niet aan de orde met Bodi, laat die eerst maar zijn rust vinden en jullie lekker aan elkaar wennen, als jullie op elkaar ingespeeld zijn merk je vanzelf of hij het leuk vind om dingen te leren en met je samen te doen

[Iris-Marie]

Ik geef Bodi wel degelijk kaders. Ik ben consequent en stel grenzen. Dat is juist waar het met Bodi's vorige baas mis ging. Er zijn dingen die hij wel mag, en niet mag, en daar ben ik ook heel duidelijk in en dat weet hij - daarom gaat het hier wél goed. Echter, ik wil geen afgerichte hond hebben. Hij hoeft niet altijd exact aan mijn bovenbeen te lopen, als hij me maar niet meesleept. Hij hoeft niet per sé altijd te zitten voor we oversteken, als hij maar wacht tot ik er ben. Ik bedoelde dus dat ik hem geen 'onnodige' dingen wil leren. Die 'onnodige dingen' zie ik als kunstjes, en door hem 'onnodige dingen' te leren voel ik me 'onnodig verheven'. Hij moet mij als baas zien, dat is belangrijk en dat ben ik volledig met je eens, maar het is niet m'n circusdier zoals ik al aangaf. Het nodige moet hij kennen, het nodige moet hij doen, maar het onnodige en 'gewoon voor de leuke' hoeft van mij niet. Ik bedoelde niet per sé gelijk dat hij beslissingen neemt, maar nogmaals, ik begrijp dat het zo over kwam.

Ik hoop dat ik het zo een beetje heb kunnen nuanceren.

Die van mij zou ik alleen maar meenemen naar de puppyklas, leek me leuk. We zijn nu met de GG3 bezig, waar je in principe een hoop "onnodige" dingen leert zoals naar een vak sturen om daar te gaan liggen, los blijven liggen terwijl je uit zicht bent, naar een pylon sturen, allemaal dingen doen op afstand. Het blijkt dat hij het gewoon ook leuk vind om te doen en nu gebruik ik het zowaar ook nog wel eens in de praktijk. Balletje kwijt; jij blijft hier op het pad zitten wachten en ik kruip wel de bosjes in. Komt er een auto aan maar loopt hij voor mij uit; ik stuur hem zo de berm in etc. etc.

Op zich waren dit vroeger voor mij ook kunstjes en onnodig maar nu zijn ze zo leuk om met hem te doen. Het hele proces van aanleren tot omzetten naar echte praktijk situaties.

Hier is het net zo, alleen geen GG dan maar de jachttraining, alles wat ze daar leren gebruik ik in de praktijk ook, afstoppen op afstand, de berm insturen, wachten tot fietsers of paarden voorbij zijn, de bal zoeken als ze die kwijt zijn en opgeven hebben de mijne nog nooit van gehoort, ik raak ook nooit ballen kwijt Ze vinden het gewoon erg leuk om bezig te zijn en nieuwe dingen te leren, natuurlijk zijn dingen als poot e.d onzinnig, maar zolang ze het leuk vinden is het goed

Natuurlijk is dit allemaal nog niet aan de orde met Bodi, laat die eerst maar zijn rust vinden en jullie lekker aan elkaar wennen, als jullie op elkaar ingespeeld zijn merk je vanzelf of hij het leuk vind om dingen te leren en met je samen te doen

En dat is dus juist mooi, dat ze het geweldig vinden én dat jij het kan gebruiken. Dan is het niet onzinnig! Dit is inderdaad nog lang niet aan de orde met Bodi. Hij is gek op leren, en ik denk dat er echt een geweldige training ergens voor hem is. Alleen hij is nu na een wandeling door het losloopgebied al flink geprikkeld. Daarna wil hij zeker nog wel wandelen en leren en bezig zijn, maar dan krijgt hij nachtmerries. Dat is zo sneu. Hij staat dus nu te grommen en blaffen naar de oven (???) (beetje laat met eten). Arm ding.

Eerst maar lekker laten beseffen dat alles hier goed is, dat wij wél leuke baasjes zijn, een beetje aankomen (al is er al wat bij, gelukkig, hij was erg mager), veel kroelen, spelen, wandelen, regelmaat, consequentie en een band opbouwen.

[renee-uk]

Sorry, ik moet me denk ik even nuanceren, soms raak ik zelf een beetje te enthousiast tijdens het typen. Als ik zeg 'naast', weet Bodi dat hij niet mag trekken. Maar ik vind 'niet trekken' zo lang. Dus dan maar 'naast'. Excuses dat ik het dan verkeerd heb uitgelegd.

Ik geef Bodi wel degelijk kaders. Ik ben consequent en stel grenzen. Dat is juist waar het met Bodi's vorige baas mis ging. Er zijn dingen die hij wel mag, en niet mag, en daar ben ik ook heel duidelijk in en dat weet hij - daarom gaat het hier wél goed. Echter, ik wil geen afgerichte hond hebben. Hij hoeft niet altijd exact aan mijn bovenbeen te lopen, als hij me maar niet meesleept. Hij hoeft niet per sé altijd te zitten voor we oversteken, als hij maar wacht tot ik er ben. Ik bedoelde dus dat ik hem geen 'onnodige' dingen wil leren. Die 'onnodige dingen' zie ik als kunstjes, en door hem 'onnodige dingen' te leren voel ik me 'onnodig verheven'. Hij moet mij als baas zien, dat is belangrijk en dat ben ik volledig met je eens, maar het is niet m'n circusdier zoals ik al aangaf. Het nodige moet hij kennen, het nodige moet hij doen, maar het onnodige en 'gewoon voor de leuke' hoeft van mij niet. Ik bedoelde niet per sé gelijk dat hij beslissingen neemt, maar nogmaals, ik begrijp dat het zo over kwam.

Ik hoop dat ik het zo een beetje heb kunnen nuanceren.

ja gelukkig wel, hier kan ik me prima in vinden

[Iris-Marie]

Fijn om te lezen! Ik verwoord dingen soms in eerste instantie iets te zwart-wit, dat zal zeker via de 'digitale weg' wat extremer aankomen, gok ik zo. Er wordt aan gewerkt!

[cornelia]

Fijn om te lezen! Ik verwoord dingen soms in eerste instantie iets te zwart-wit, dat zal zeker via de 'digitale weg' wat extremer aankomen, gok ik zo. Er wordt aan gewerkt!

Haha, dat ga je misschien nog wel vaker mee maken. De keren dat ik me verkeerd begrepen heb gevoeld
om over mijn verkeerd gebruik van de smileys nog maar niet te spreken

Veel plezier met Bodi

Hier is het net zo, alleen geen GG dan maar de jachttraining, alles wat ze daar leren gebruik ik in de praktijk ook, afstoppen op afstand, de berm insturen, wachten tot fietsers of paarden voorbij zijn, de bal zoeken als ze die kwijt zijn en opgeven hebben de mijne nog nooit van gehoort, ik raak ook nooit ballen kwijt Ze vinden het gewoon erg leuk om bezig te zijn en nieuwe dingen te leren, natuurlijk zijn dingen als poot e.d onzinnig, maar zolang ze het leuk vinden is het goed

17 Juli examen GG3 en daarna gaan we ook beginnen met de jachttraining.

[Iris-Marie]

Fijn om te lezen! Ik verwoord dingen soms in eerste instantie iets te zwart-wit, dat zal zeker via de 'digitale weg' wat extremer aankomen, gok ik zo. Er wordt aan gewerkt!

Haha, dat ga je misschien nog wel vaker mee maken. De keren dat ik me verkeerd begrepen heb gevoeld
om over mijn verkeerd gebruik van de smileys nog maar niet te spreken

Veel plezier met Bodi

Haha! Smileys kunnen de hele context veranderen, is altijd wel grappig

[Hippo]

Sorry, ik moet me denk ik even nuanceren, soms raak ik zelf een beetje te enthousiast tijdens het typen. Als ik zeg 'naast', weet Bodi dat hij niet mag trekken. Maar ik vind 'niet trekken' zo lang. Dus dan maar 'naast'. Excuses dat ik het dan verkeerd heb uitgelegd.

Ik geef Bodi wel degelijk kaders. Ik ben consequent en stel grenzen. Dat is juist waar het met Bodi's vorige baas mis ging. Er zijn dingen die hij wel mag, en niet mag, en daar ben ik ook heel duidelijk in en dat weet hij - daarom gaat het hier wél goed. Echter, ik wil geen afgerichte hond hebben. Hij hoeft niet altijd exact aan mijn bovenbeen te lopen, als hij me maar niet meesleept. Hij hoeft niet per sé altijd te zitten voor we oversteken, als hij maar wacht tot ik er ben. Ik bedoelde dus dat ik hem geen 'onnodige' dingen wil leren. Die 'onnodige dingen' zie ik als kunstjes, en door hem 'onnodige dingen' te leren voel ik me 'onnodig verheven'. Hij moet mij als baas zien, dat is belangrijk en dat ben ik volledig met je eens, maar het is niet m'n circusdier zoals ik al aangaf. Het nodige moet hij kennen, het nodige moet hij doen, maar het onnodige en 'gewoon voor de leuke' hoeft van mij niet. Ik bedoelde niet per sé gelijk dat hij beslissingen neemt, maar nogmaals, ik begrijp dat het zo over kwam.

Ik hoop dat ik het zo een beetje heb kunnen nuanceren.

Ik denk dat je 'onnodige kunstjes' ook wat minder zwart wit moet zien . Een tructje of kunstje an sich kan namelijk geen functie hebben in de uitvoering ervan, neemt niet weg dat het aanleren en uitvoeren een leerzaam proces kan zijn voor de hond en helpt met het opbouwen van een band met je hond.

Mijn stafford Hippo is niet bepaald de slimste, daarom kent hij maar weinig tructjes. Ik heb hem met de clicker aangeleerd om te grommen op commando, dat heeft wel dagen geduurd voordat het kwartje viel. Toch leverde het aanleren voor beide een hoop plezier(en voor hem koekjes) op. Toen eenmaal het kwartje was gevallen, vond hij het helemaal leuk dat hij het begreep, het was net een klein kind.

De meeste mensen die hun hond tructjes leren zijn in mijn ogen juist leuk bezig samen. Mijn mechel Oscar kan ook een rits aan trucjes en commando's, hij is enorm leergierig, waarom zou ik hem laten vervelen in zijn mand of kennel als hij het leuk vindt om te doen ?

Over het onderwerp van de TS, het heeft inderdaad alles met het soort hond(enras) te maken. Nu 4 weken een mechel van nu vandaag 8 maanden oud(puber!) erbij, echt super makkelijke hond. Hij kende geen enkel commando, binnen 2 dagen begreep hij al wat aan de riem lopen was, in zindelijk, beukt niet tegen je aan, houdt je super in de gaten enz enz. Heel anders dan onze stafford, die was als pup en puber echt een vreselijke draak, met commando's en 'kunstjes' viel er enigszins leuk mee te leven, gelukkig is hij na zijn 2e verjaardag bijgedraaid

[ranetje]

Fijn om te lezen! Ik verwoord dingen soms in eerste instantie iets te zwart-wit, dat zal zeker via de 'digitale weg' wat extremer aankomen, gok ik zo. Er wordt aan gewerkt!

Haha, dat ga je misschien nog wel vaker mee maken. De keren dat ik me verkeerd begrepen heb gevoeld
om over mijn verkeerd gebruik van de smileys nog maar niet te spreken

Veel plezier met Bodi

Haha! Smileys kunnen de hele context veranderen, is altijd wel grappig

En ook smileys worden door de een weer anders opgevat dan door de ander
Er zijn mensen die gloeiend de pest in krijgen van deze smiley die werd neergezet om een uitspraak te "verzachten", maar werd opgevat als hoogmoed/arrogantie
Denk je iets vriendelijks te schrijven op die manier, blijk je iemand bovenop de kast te krijgen

[blondie]

Gisteren vond de jonge 1-jarige hond het ineens nodig om in de lijn te vliegen toen er een skater op ons afkwam. De skater was al een tijdje bezig, en hij hield hem al een tijdje in de gaten en ik zag dat de hond wat opgewonden werd. Blijkbaar hebben we toch nog niet zoveel skaters gezien .
Hij springt dus in de lijn toen de skater recht op ons af kwam. Heb hem laten zitten en de skater ging lekker verder. 2x een nee, toen mijn hond weer overeind wilde komen. Daarna bleef hij rustig kijken, keek mij vervolgens aan en werd daar weer voor beloond en we vervolgden onze weg. Volgende keer even opletten hoe hij dan weer reageert. Negeert hij dan is het prima, gaat hij weer opgewonden raken dan zal ik hem weer laten zitten net zolang tot hij rustig is. Rolschaatsers reageert hij niet (meer) op, dus je blijft m.i. toch tegen dingetjes aanlopen die met opvoeding te maken hebben.
De ene hond zal er absoluut niet warm of koud van worden, skater (of blaffende honden), en een ander moet je toch leren dat je wilt dat het genegeerd wordt.
Of niet, maar dat zijn dan weer vaak mensen waar de hond van uitvalt en die zeggen "hij moet niets van skaters hebben ".

[gyanty]

En jij misschien niet zoveel nut in pootje geven in de huiskamer. Ik zie dat hier wel: heel handig als ik de pootje moet afdrogen als ze weer eens nat en modderigs uit het bos komen en ik de poten moet afdrogen (als ik niet wil dat mijn huis 4 x per dag helemaal 1 grote varkensstal wordt) en oh ja als ik eens een nageltje bij moet knippen, de pootjes haren moet bijknippen of de voetzooltjes moet onderzoeken. Als ik een pootje zo pak, stribbelen ze zeker en gaat het zwaar. Terwijl als ik de poot vraag krijg ik hem bijna achter mijn oren. Zo is het kunstjes plat ook al handig geweest, voor het borstelen, teken verwijderen en wondbehandeling.

Zit, af en wacht bij een stoeprand zijn kunstjes. Voor veiligheid of wat dan ook: het zijn kunstjes. Je kan de moeilijke dingen als kunstjes zien, maar de kleine alle dagelijkse kunstjes moet je zeker niet uitvlakken. Nodig voor de opvoeding is het niet dat ze wachten bij de stoeprand.....Normaal loopt je hond immers netjes aangelijnd in de wijk. Niks mis dat het een kunstjes is die je opvoeding bemakkelijk: het is en blijft een kunstje.

Overigens heel goed en leuk ook, beetje oefenen met je hond. Vinden die van mij het einde. Ik pak een grote doos met koekjes en ga op de grond zitten. De honden hard kwispelend en dringend wie eerst mag. Meestal gewoon achter een koekje aan en hoppa ik verbind er een woordje aan. Ontzettend fijn moment met ons drieen hoor. Ze liggen op en over mijn schoot de kunstjes te doen, kruipen in mij voor een koekje en een aai en een woord hoe geweldig ze zijn!