Hoe hebben jullie het apporteren aangeleerd?

[Shiloh86]

Hierover zijn volgens mij best veel theoriën en ik vroeg me af hoe het bij jullie gegaan is. Apporteerd jullie hond goed en hoe heb je dat aangeleerd?

Onze hond vroeger deed het redelijk, maar was er niet heel fanatiek in. De hond van mijn ouders doet het alleen als je heel lekker eten bij je hebt, anders gaat zij een soort "keep away" spelletje spelen, waarin zij niet meer naar je toe komt maar vlakbij je rondjes om je heen gaat lopen.

De honden van een goede vriendin van mij die leven voor het apporteren. Die kun je nog dood apporteren als je alsmaar door gaat.

Met mijn pupje probeer ik nu met uitlaten, 1 of 2 keer en tot nog toe gaat dat goed. Ik maak hem enthousiast door kort een beetje te rennen en stoeien, vervolgens laat ik hem het balletje zien en gooi/rol ik die een paar meter weg. Als hij de bal dan gepakt heeft, ren ik achteruit of de andere kant op met het commendo dat hij moet komen en dan rent hij meestal enthousiast achter me aan. Vervolgens probeer ik zo te mikken dat hij met zijn mond bij mijn hand uitkomt en als hij de bal afgeeft beloon ik hem natuurlijk enthousiast met veel lekkers, daarna gooi ik nog een keer, of geef ik de bal aan hem terug en loopt hij er even mee (zolang hij er interesse voor heeft, daarna pak ik de bal op en stop ik hem weer in mijn zak), dit omdat anders misschien hij leert dat als hij de bal af geeft hij hem op een gegeven moment echt kwijt is. Dit lijkt goed te gaan. Maar vaker dan een keer of 2 a 3 moet ik dat niet doen. Ten eerste natuurlijk omdat teveel fysiek voor zo'n pup niet goed is, maar ook omdat hij daarna al snel interesse verliest.

Het lijkt redelijk te werken, maar ik zou het zo leuk vinden als hij het echt een leuke activiteit gaat vinden. Is dat erin te trainen volgens jullie? Of zit dat in een hond of niet? En hoe hebben jullie het aangeleerd?

[yodi]

Aangeleerd aan een lange lijn en heel enthousiast doen.

[Fotogravinnetje]

Als jonge pup apporteerde Elco wel. Daarna een paar maanden niet. Vervolgens ben ik begonnen om hem de commando's pak en geef aan te leren met de clicker. Vervolgens de afstand vergroot voor geef en opeens zag hij de lol van het apporteren

[dre]

Met pijn en moeite
Maar goed, ik heb dan ook een herplaatser die weigert iets in haar bek te nemen

Ik ben begonnen met eerst aantikken, dan happen, dan oppakken, etc.
Momenteel ben ik bezig met het nog gretiger maken op vastpakken (dus echt bijten ipv los in de bek nemen wat de mijne altijd doet) en het rond lopen met het apport. Dus versnellen, stoppen, bochten, etc. en pas loslaten als ik zover ben.

of geef ik de bal aan hem terug en loopt hij er even mee (zolang hij er interesse voor heeft, daarna pak ik de bal op en stop ik hem weer in mijn zak), dit omdat anders misschien hij leert dat als hij de bal af geeft hij hem op een gegeven moment echt kwijt is.

En toch zou ik dat dan weer niet doen.
Je houdt de hond naar mijn idee meer "fanatiek" op de bal door het spel juist af te breken op een hoogtepunt. Dingen waar mijn honden moeite mee hebben stop ik op het moment dat ze echt gretig zijn. Ze zitten dan juist in het " leukkkkkkk baasje leukkkkkkk " gevoel en door het dan af te kappen blijft het extra leuk, want hei de baas wil weer dat hele leuke spel doen
Als je wacht tot voor jouw hond de lol eraf is maak je het te gewoon en niet speciaal genoeg als je echt een fanatieke apporteerder wilt (naar mijn idee he ).
En zolang je terugbrengen elke keer weer een gigantisch feest maakt zou ik niet te bang zijn dat hij dat niet meer wilt omdat de bal anders kwijt is, de bal is speciaal en een groot feest bij de baas dus dat is leukkkkkk .

[TessaThomas]

Je bedoelt met een balletje dus? Als spel en niet de oefening om het even zo te zeggen?

Ik deel het sowieso op in stukjes. Het halen, brengen en netjes afgeven vind ik te veel om in 1 keer aan te leren. Bij Tessa is het er nooit ingekomen. Bij haar moet je 2 ballen hebben en de 1e laat ze altijd een paar meter voor je vallen. Helemaal naar je toe brengen doet ze absoluut niet en het vasthouden als ze bij je is ook niet. Bij Tay heb ik hem eerst helemaal gek op de bal gemaakt, samen trek spelletjes gedaan, korte stukjes gegooid, los aangeleerd enzovoorts. Pas daarna ben ik hem gaan roepen en heb ik de bal geruild voor voer of voor een andere bal. Maar goed, met de bal is spel voor ons en dan hoeft hij hem niet in mijn hand te leggen, alleen maar binnen een halve meter van me neer te leggen. Voor ons haalt het netjes afgeven ook het stukje spel er uit

Apporteren als oefening heb ik eerst aangeleerd dat hij het blok aan moest tikken en dan beloond, later aanraken met tanden, daarna pas vast houden. En pas toen het vasthouden én loslaten goed ging en hij niet knaagde hebben we hem af gelegd, blok een meter voor hem gelegd en hem het blok laten brengen. Daarna hem naast mij laten zitten, blok door iemand anders laten neerleggen en hem het op laten halen en pas als allerlaatste zelf gooien en op commando halen en terug brengen.

of geef ik de bal aan hem terug en loopt hij er even mee (zolang hij er interesse voor heeft, daarna pak ik de bal op en stop ik hem weer in mijn zak), dit omdat anders misschien hij leert dat als hij de bal af geeft hij hem op een gegeven moment echt kwijt is.

En toch zou ik dat dan weer niet doen.
Je houdt de hond naar mijn idee meer "fanatiek" op de bal door het spel juist af te breken op een hoogtepunt. Dingen waar mijn honden moeite mee hebben stop ik op het moment dat ze echt gretig zijn. Ze zitten dan juist in het " leukkkkkkk baasje leukkkkkkk " gevoel en door het dan af te kappen blijft het extra leuk, want hei de baas wil weer dat hele leuke spel doen
Als je wacht tot voor jouw hond de lol eraf is maak je het te gewoon en niet speciaal genoeg als je echt een fanatieke apporteerder wilt (naar mijn idee he ).
En zolang je terugbrengen elke keer weer een gigantisch feest maakt zou ik niet te bang zijn dat hij dat niet meer wilt omdat de bal anders kwijt is, de bal is speciaal en een groot feest bij de baas dus dat is leukkkkkk .

Precies, hier wordt er ook gestopt als de honden het nog enorm leuk vinden. Het enige waar ik tegen aan liep, is dat Tay een periode lastig wilde lossen. Dat hebben we opgelost door nooit te voorspelbaar te zijn wanneer de bal opgeborgen werd en door middel van ruilen. De ene keer gooide we 1 keer, kreeg hij daarna wat lekkers, de andere keer gooide we juist nog een keer en weer een andere keer wisselde we telkens van bal. Of keihard samen rennen en gek doen. Het enige wat hij nu doet is af wachten of we nog een keer gooien, of dat we weer wat anders leuks gaan doen.

[ranetje]

Je kunt ook beginnen met apporteren leren door de voerdummy te gebruiken KLIK

En bij het hoekje kacht en speuren is ook wel het een en ander te vinden over leren apporteren.
Ik denk bij G&G en Obedience ook wel en bij KNPV en IPO

Kwestie van zoeken via de zoekfunctie.
Daar heb ik nu even geen tijd voor

[under the red sky]

In stapjes, met een clicker of clickwoord. Eerst al clicken als er interesse is voor de bal/dummy, dan voor oppakken, dan voor mijn richting oplopen enz enz totdat de hond het voorwerp terugbrengt. Ik heb wat lekkers in mijn dichte hand en die hand gaat open na de click. We hebben nu een pup van 13 weken met wie ik dit een paar keer per week een paar minuutjes doe. En die snapt al prima dat ze iets met de dummy moet doen om het lekkers te krijgen.

[_Leonie]

Aan de lange lijn, zodat ze weet dat ze niet weg kan rennen met de dummy. Althans, de meeste keren.
Als pup rende ik met haar mee en hielden we het apport/flostouw/whatever samen vast en het laatste stuk keerde ik om, en lokte ik haar.

[maart]

al altijd ging dat behoorlijk vanzelf, tot de huidige pup.
Die heeft een ontzéttende bezitsdrang, van zodra die iets had, zette ze het op een lopen, ben je erbij dan gaat ze volledig er overheen liggen, duwt het in de grond, staat gespannen etc...

Bij die is de eerste weken het balletje nooit in haar bezit geweest, maw de bal hing steeds vast aan een flexi. Op die wijze heeft ze wel de vrijheid om rond te lopen maar heeft ze nooit succes gehad om het met een bal op een rennen te zetten.

Eerste week zo gedaan, maar vorige week was ik dat wat beu en heb ik haar de hier geleerd, behoorlijk indrukwekkend wel en niet om op te schrijven hoe, maar ze kent het commando dus en denkt er niet aan het te weigeren.

Dus gisteren liep de vrolijk en blij op de HS tussen de grote honden los rond om haar balletje op te halen dat ik al gerust een meter of 20 kan weggooien.
Ze komt het netjes brengen, de gedragingen bij het bij mij aankomen zijn nog altijd hetzelfde hoor, de bezitsdrang is behoorlijk fel uitgesproken, maar ze komt dus wel. En dat is voorlopig meer dan voldoende.
Ik blijf verder zoveel mogelijk van de bal af, het is haar bal. Dus als ze komt, ga ik daar niet direct gaan achter grijpen en afhandig maken. Meestal klik er dan de flexi weer aan en lopen we zo wat rond, kun je fijn trekspel mee doen ook.

Het echt apporteren (met blokken etc) is paar voor binnen een paar maand/jaar

[Paisley]

Als ik iets gooide, pakte Mayke het vanaf het begin al wel op. Daarna heb ik het afgetroggeld zo goed, zo kwaad als dat ging, en daar dan heel uitbundig voor beloont. Dr zal wel geen theorie achter zitten, maar het werkte als een malle.
Ze is geen obsessieve apporteerder (over land, uit het water wel) en 20 x een balletje gooien houden we echt niet vol, maar tijdens jachttraining met genoeg variatie in de oefeningen apporteert ze redelijk goed (voor een stabij )

[Hilde]

Met de clicker. Kijken, bewegen, aanraken, aanraken met bek, bek er om heen, vastpakken, optillen, dragen en brengen in heel veel stapjes belonen. Beau apporteert ontzettend betrouwbaar nu en zal nooit met het voorwerp weglopen.

[maart]

al altijd ging dat behoorlijk vanzelf, tot de huidige pup.
Die heeft een ontzéttende bezitsdrang, van zodra die iets had, zette ze het op een lopen, ben je erbij dan gaat ze volledig er overheen liggen, duwt het in de grond, staat gespannen etc...

Bij die is de eerste weken het balletje nooit in haar bezit geweest, maw de bal hing steeds vast aan een flexi. Op die wijze heeft ze wel de vrijheid om rond te lopen maar heeft ze nooit succes gehad om het met een bal op een rennen te zetten.

Eerste week zo gedaan, maar vorige week was ik dat wat beu en heb ik haar de hier geleerd, behoorlijk indrukwekkend wel en niet om op te schrijven hoe, maar ze kent het commando dus en denkt er niet aan het te weigeren.

Dus gisteren liep de vrolijk en blij op de HS tussen de grote honden los rond om haar balletje op te halen dat ik al gerust een meter of 20 kan weggooien.
Ze komt het netjes brengen, de gedragingen bij het bij mij aankomen zijn nog altijd hetzelfde hoor, de bezitsdrang is behoorlijk fel uitgesproken, maar ze komt dus wel. En dat is voorlopig meer dan voldoende.
Ik blijf verder zoveel mogelijk van de bal af, het is haar bal. Dus als ze komt, ga ik daar niet direct gaan achter grijpen en afhandig maken. Meestal klik er dan de flexi weer aan en lopen we zo wat rond, kun je fijn trekspel mee doen ook.

Het echt apporteren (met blokken etc) is paar voor binnen een paar maand/jaar

Hoe klik je de felx aan een bal? (of is het zo'n honingraat-gaten-bal?). Lijkt me zeer handigvoor sommige honden, die methode

ik gebruik enkel bal met touw aan

[Sita]

Bijna hetzelfde als Tara, alleen het modelapport, dus het zittend afgeven heb ik anders aangeleerd. Het apporteren zelf deed Rowan al in het nest, dus daar heb ik weinig aan hoeven doen. Door hem op te vangen leerde hij dat als hij het naar mij bracht dat we dan weer iets gingen doen. Ik ben op de grond gaan zitten met mijn hand uitgestoken en hij deed hetzelfde als daarvoor, het speeltje voor mij neerleggen voor het koekje. Door niets te doen, dus geen snoepje, geen stembeloning, had hij zoiets van wat is dit nu? Hij ging toen op zoek naar de manier waarop hij het lekkers wel kreeg. Mij aanraken, pootjes geven, liggen, zitten, enz. Toen hij het speeltje oppakte en richting mijn hand bracht heb ik hem beloond. Hij had toen heel snel door dat het speeltje naar mijn handen gebracht moest worden. Toen hij dit goed beheerste ben ik gaan staan en zo verder uitgebouwd. Door mijn hand niet uit te steken en het commando zit te geven is later het modelapport aangeleerd.

[Chihuahua-paws]

Niet.

[Sita]

Dat is zeker een punt Apporteren is zijn lust en zijn leven en een blij baasje ook. Sita was denk ik met het apport en al weggelopen en haar eigen ding gaan doen. Dat was ook onze eerste hond en totaal anders qua karakter dan Rowan. Bij haar heb ik het zittend afgeven ook aangeleerd met de los-vast methode. Met Rowan ging dit eigenlijk vanzelf op deze manier. Hij vond het freestyle clickeren ook echt leuk om te doen en dit paste dus bij hem.

[Sita]

Daar ben ik het helemaal met je eens. Later zijn er ook momenten waar je toch iets druk op de hond moet leggen om iets gedaan te krijgen op de training of in het veld. Als je het maar gedoseerd doet en kijkt of je hond het aankan, heb ik daar totaal geen probleem mee.

[ranetje]

Daar ben ik het helemaal met je eens. Later zijn er ook momenten waar je toch iets druk op de hond moet leggen om iets gedaan te krijgen op de training of in het veld. Als je het maar gedoseerd doet en kijkt of je hond het aankan, heb ik daar totaal geen probleem mee.

Daar ben ik het mee eens
Zo lang je scherp in de gaten houdt of je hond de opdracht al goed snapt en er geen specifieke reden is op dat moment waarom hij het niet kàn uitvoeren.

Ik vind freestyle clickeren niet altijd even eerlijk.
Vooral door te weinig inzicht van de baas, maar toch

[Hilde]

Daar ben ik het helemaal met je eens. Later zijn er ook momenten waar je toch iets druk op de hond moet leggen om iets gedaan te krijgen op de training of in het veld. Als je het maar gedoseerd doet en kijkt of je hond het aankan, heb ik daar totaal geen probleem mee.

Klopt imo, maar inderdaad hondafhankelijk wanneer je dat kan doen. Beau gooide er al bij de minste tegenslag het bijltje er bij neer. Hij vond het alleen leuk als het ging zoals hij wil. Nu hij meer steady apportjes ging afgeven, kon ik ook meer moeilijkheden toevoegen. En nu vindt hij het leuk en haalt hij zelfs al uit het water en zo. Maar bij een hond die van nature al baasgericht is en/of graag apporteert, gaat dat veel soepeler.

[Lemuria]

Ook eigenlijk niet Soms heb ik de mazzel (als er een paar factoren goed zijn) dat ze de bal naar me toe komt brengen, maar meestal gaat ze met de bal ergens in de berm naar me liggen kijken. Heb het ook nooit actief aangeleerd. Zolang ze elke keer maar er achteraan rent ben ik al tevreden. Dat terugbrengen kan me gescheten worden. Ze krijgt wel elke keer een koekje áls ze het goed doet , maar ik sta inwendig gewoon niet te jubelen als ik een volgekweelde bal in m'n klauwen gedrukt krijg.

[cornelia]

Balletje terug brengen ging als vanzelf. Dit heb ik nooit, en doe ik nog niet, op wat voor wijze dan ook gekoppeld aan apporteren qua opdracht/activiteit. Dat is gewoon spelen met de bal en meer niet, heeft ook geen bijzondere regels.

Apporteren heb ik hem aangeleerd met een etui met als vulling een sok en daarop een stukje kipfilet. Laten zien dat de kip in het etuitje ging, rits dicht en als hij dat etuitje even vast kon houden tot ik “los” zei dan maakte ik de rits open en kreeg hij de kip. I.e.i. hoefde hij maar bv. maar 4 seconden vast te houden en dan steeds wat langer. Vervolgens etuitje laten vallen, hij raapt het op en laat pas los als ik het vraag, hup, de kip verdient. Dan het etui wat verder weg laten vallen c.q. gooien etc. etc.

Toen hij dit kon heb ik de extra stap van het zitten voor het los laten nog toegevoegd.
Daarna zat de kip gewoon in mijn zak en werd het etui vervangen door een dummy en andere dingen. Nooit de bal. Dat is en blijft spel en spel is beloning. De bal is ook “vrije tijd”.

Ik heb het idee van het etui met de kip op het HF opgepikt. Hij dacht dat voor een dummy dezelfde regels gold als voor de bal en haalde e.e.a. vervolgens door de war waardoor het iei wat stroef ging. Met de etui had hij zo door dat ik heel iets anders van hem wou.
Enfin, op deze wijze had hij het in een zucht en een vloek geleerd. Ik kan het iedereen aanbevelen.

[Shiloh86]

als ik een volgekweelde bal in m'n klauwen gedrukt krijg.

Haha, ja dat is inderdaad dan wel weer een puntje. Die vriendin met die twee honden die beide bijna op het autistische af van apporteren houden, die heeft geleerd dat ze de bal voor haar op de grond moet leggen, zodat ze ze wegschopt, ipv oppakken en weggooien. Dat scheelt een hoop gekwijl. Dan hoef je je er alleen nog op te letten dat je niet je beste schoenen aan hebt ^^ .

Interessant om te weten allemaal.

De reactie op het teruggeven van de bal snap ik ook. Maar toch twijfel ik of ik met wegstoppen wel het goede eraan doe. Het grootste punt in het verleden met de vorige hondjes was dat ze gewoon wat ze hebben niet af willen geven, maar er net buiten bereik mee gaan lopen, oid. Dus ik twijfel over dat punt. Ik merk nu al af en toe dat pupsel ergens gaat liggen kauwen op de bal ipv komen brengen.... food for thought .

[Lemuria]

als ik een volgekweelde bal in m'n klauwen gedrukt krijg.

Haha, ja dat is inderdaad dan wel weer een puntje. Die vriendin met die twee honden die beide bijna op het autistische af van apporteren houden, die heeft geleerd dat ze de bal voor haar op de grond moet leggen, zodat ze ze wegschopt, ipv oppakken en weggooien. Dat scheelt een hoop gekwijl. Dan hoef je je er alleen nog op te letten dat je niet je beste schoenen aan hebt ^^ .

Aangezien Izzy alle ballen die enigszins kapot geknaagd kunnen worden kapot knaagt over een afstand van 20 meter, heb ik nu zo'n zware rubberen bal. Als je die met enige snelheid weg wilt schoppen heb je een blauwe teen Ze komt alleen met dat ding aangerend als ik op m'n hurken ga zitten, met m'n rug naar d'r toe ga staan of de bal weggooi in de richting waar we vandaan komen, zodat ze achter me aan moet rennen. Dan wil het wel aardig lukken Iedere gek z'n gebrek.

[Paisley]

als ik een volgekweelde bal in m'n klauwen gedrukt krijg.

Haha, ja dat is inderdaad dan wel weer een puntje. Die vriendin met die twee honden die beide bijna op het autistische af van apporteren houden, die heeft geleerd dat ze de bal voor haar op de grond moet leggen, zodat ze ze wegschopt, ipv oppakken en weggooien. Dat scheelt een hoop gekwijl. Dan hoef je je er alleen nog op te letten dat je niet je beste schoenen aan hebt ^^ .

Interessant om te weten allemaal.

De reactie op het teruggeven van de bal snap ik ook. Maar toch twijfel ik of ik met wegstoppen wel het goede eraan doe. Het grootste punt in het verleden met de vorige hondjes was dat ze gewoon wat ze hebben niet af willen geven, maar er net buiten bereik mee gaan lopen, oid. Dus ik twijfel over dat punt. Ik merk nu al af en toe dat pupsel ergens gaat liggen kauwen op de bal ipv komen brengen.... food for thought .

Bij mijn hond merk ik ook heel erg het verschil tussen het apporteren van voorwerpen die ze als haar eigen speelgoed beschouwt (zoals een bal, die slingeren hier langs de grond) of voorwerpen die ik heel duidelijk claim en die niet vrij beschikbaar zijn (dummies, wild)
Een balletje apporteert ze voor de fun, en als het op dat moment leuker is om met het balletje rond te rennen ipv het af te komen geven, is dat prima. Ik slinger het balletje weg en slenter dan ook net zo makkelijk verder, dus ik sta niet vol verwachting het balletje op te wachten.
Met dummies en wild wil ik geen geklooi, die wordt gewoon afgegeven en dat doet ze dan ook. Zou ze ermee gaan lopen klootzakken, dan krijgt ze met mij te maken Die apporteert ze veel betrouwbaarder dan ballen of ander speelgoed.

Het is de vraag wat je zelf wilt met het apporteren. Wil je plezier maken, of wil je een betrouwbare apporteerder? Ik zelfde wilde allebei en heb nu ook een verschil gemaakt in apporteren voor de lol en apporteren omdat ik dat wil. Beide vind ze heel leuk, overigens
Maar ik denk dat het de training wel zou bevorderen als ik het apporteren alleen nog maar als serieuze oefening zou doen, en niet op de bonnefooi vanalles weg slinger en me er niet druk om maak dat het niet terug komt.

[Lunatic]

Hier bijna net zo als Tara, op het clickeren na, ik doe alles met m'n stem.
Ik heb natuurlijk ook apporteer mafketels en daar maak ik gebruik van, bij alles wat ze in hun bekkie pakken vraag ik heel enthousiast ...wat heb jij nou voor moois, laat eens kijken... En dan komen ze het altijd heel blij laten zien, na een tijdje vraag ik ze het dan los te laten, doen ze dat zijn ze een super knappe hond én krijgen ze het meteen weer terug, dit kan ik doen omdat het ze om het dragen gaat en ze het nooit zullen slopen, als je een slopert heb is het anders natuurlijk

[Floortje]

Geen ervaring als echte hondentrainer, ik heb maar een simpel huis-tuin-en-keuken-hondje.
Toen ik hem kreeg met ruim een jaar rende hij wel achter een bal aan, maar ging die dan direct slopen als hij het vasthad.

Ik heb toen een piepspeeltje gebruikt om hem terug te lokken en een ander balletje om te ruilen als hij eenmaal bij me was.
Sindsdien apporteert hij evengoed als een jachthond

[dre]

De reactie op het teruggeven van de bal snap ik ook. Maar toch twijfel ik of ik met wegstoppen wel het goede eraan doe. Het grootste punt in het verleden met de vorige hondjes was dat ze gewoon wat ze hebben niet af willen geven, maar er net buiten bereik mee gaan lopen, oid. Dus ik twijfel over dat punt. Ik merk nu al af en toe dat pupsel ergens gaat liggen kauwen op de bal ipv komen brengen.... food for thought .

Dan is de beloning die jij geeft voor het "inleveren" van de bal dus niet interessant genoeg, of in elk geval niet leuker dan de bal zelf
Het afwisselen wat al eerder werd aangehaald is ook een goed punt, maak het niet voorspelbaar in wanneer je de bal inneemt en doe daarna ook nog iets leuks, als jij het complete spel afbreekt bij het innemen van de bal is dat ook niet leuk voor de hond

[Shiloh86]

Haha, fair enough. Als ik nu merk dat hij weg begint te lopen of ergens wil gaan liggen, begin ik nu al als een dolle te springen en blij te doen en weg te rennen, en dan komt hij meestal alsnog wel naar me toe/achter me aan. Wellicht moet ik na het innemen van de bal, en het overheerlijke stukje kaas, nog even het achtervolg spelletje voort zetten.

Heb hem de laatste de dagen de bal niet laten houden en ik moet zeggen dat hij de bal ook wel erg snel weer vergeet. Hij is er eigenlijk ook totaal nog niet gefocussed op.

[dre]

Haha, fair enough. Als ik nu merk dat hij weg begint te lopen of ergens wil gaan liggen, begin ik nu al als een dolle te springen en blij te doen en weg te rennen, en dan komt hij meestal alsnog wel naar me toe/achter me aan. Wellicht moet ik na het innemen van de bal, en het overheerlijke stukje kaas, nog even het achtervolg spelletje voort zetten.

Heb hem de laatste de dagen de bal niet laten houden en ik moet zeggen dat hij de bal ook wel erg snel weer vergeet. Hij is er eigenlijk ook totaal nog niet gefocussed op.

Als hij dat spelletje leuk vind, gewoon doen! Bal is weg, maar vrouwtje is ook leuk

Probeer zijn "verveling" met de bal voor te zijn dus probeer echt om bij die paar keer te houden dat nog leuk is.
Moeilijk ik weet, maar voor het verdere verloop erg prettig (Juno apporteert gewoon niet, dus nu ze het doet moet ik het ook echt goed timen en absoluut niet te lang volhouden want dan is de snelheid eruit en de interesse weg).

[Ri@nne]

Bonnie is er opeens mee begonnen toen ik een balletje weg rolde toen ze nog klein was, en ze is er niet meer mee gestopt.

Ik heb daarna altijd gezegd: elke hond die bij mij woont, moet apporteren, anders hoef ik m niet. ( het ligt natuurlijk een beetje genuanceerder, maar ik geniet er zo van! )
Kai was er 2 dagen en die deed het ook opeens, binnen. buiten niet.
Met wandelen neem ik nu zijn favoriete speeltje "spookje " of "fluffel" mee, die gooi ik achter me neer met het zinnetje:" Komt ie!!"
En dan vliegt hij er achteraan.. en dan vliegt hij weer voorbij met Spook of Fluff in zn mond. Op een " laat maar los!" loopt hij nog even door, maar negen van de tien keer spuugt hij het uit, en doen we het nog een keer.
Het kan allemaal beter en netter natuurlijk, maar ik ben hier al heel blij mee!

Pixie weigert overigens pertinent iets op te halen wat je weggooit. " ja. als je het wilt hebben, dan gooi je het maar niet weg hoor."
Afpakken van d'r broer doet ze dan weer wel.