Lola alleen thuis. Upd. P4

[-Lilo-]

Nou.. wat ik vreesde is dan toch gebeurd, Lola blaft weer als ze alleen thuis is. Toen we haar in oktober 2011 kregen, kon ze niet alleen thuis zijn. Ik ben er destijds een halfjaar mee bezig geweest om het goed te krijgen. Uiteindelijk bleek een groot deel niet in angst voor alleen thuis te liggen en toen ik dat wist, ging het vrij snel goed. We hebben een ritueel voor we weggaan, zodat Lola weet wat er gaat gebeuren. Ze zit zelf altijd voor het raam als ze alleen thuis is en de afgelopen drie jaar ging dat gewoon goed. Tot nu dus...

Een maand of twee geleden kreeg ik signaal van de ene buurvrouw dat ze het één keer had gehoord. Nou ja, kan gebeuren. Ik schrok er enorm van, maar merkte niets aan Lola en kreeg ook geen andere signalen. Een paar weken geleden sprak ik de buurman aan de andere kant en die zei dat hij Lola wel vaker hoorde. En dan maar een half uurtje of zo, dus hij vond het geen probleem. Geen enkele buur vindt het erg en mijn man ziet het punt ook niet zo. Maar ik vind het wel een probleem, Lola is blijkbaar niet blij en ik wil gewoon geen hond die zichzelf met een boel herrie over de zeik helpt als ze alleen is.

Dus ik ben begonnen met opnames maken, om eerst eens te zien/horen wat er nou precies aan de hand is. De eerste opname hoorde ik niks, de twee opnames daarna begon ze na een kwartiertje te loeien en de ene keer hield ze dat een half uurtje vol, de andere keer hield ze dat drie uur vol. Gisteren ben ik twee uur weggeweest en was ze gewoon stil, op wat gepiep tijdens haar half-uurlijkse rondje lopen door. Vandaag ben ik vier uur weggeweest en heeft ze in de eerste twee uur vier keer een blafconcert gegeven, steeds met tussenpozen van tien tot veertig minuten. De eerste keer blaft ze bijna twintig minuten, de andere drie keer een minuut of tien. Na twee uur is ze stil en blijft ze stil. En ik snap er geen flikker van.

Lola is een vrij angstig hondje en die angsten steken de kop op als we Lola een beetje te vrij laten. Dat wil zeggen, als ze zelf kan kiezen tussen wel of niet op de bank, de ene of de andere slaapplek. Dat wil zeggen haar niet wegsturen als ze tijdens het koken achter mij komt zitten of als we haar gehark na een paar keer aaien beantwoorden met nog meer aaien. Dat zijn zomaar wat voorbeelden. Zo terugkijkend heeft ze de afgelopen tijd best wel veel vrijheid gehad, blijkbaar dus meer dan goed voor haar is. Dat hebben we sinds vorige week dus weer ingeperkt. Ze moet wat meer verplicht op haar plek, heeft voor 's nachts maar één mand meer staan en tijdens het wandelen vraag ik wat meer appèldingetjes van haar. En ik zorg ook weer voor wat meer beweging.

Ik ben begin mei begonnen met (extra) werken. Het zou me niet verbazen als Lola daarop reageert, ik ben fysiek wat minder actief geweest daardoor en mentaal heb ik het wellicht ook een beetje af laten weten. Zo van: Wandel jij maar Lola, ik kom wel achter je aan. Misschien heb ik een soort medelijden met Lola (gehad) terwijl ze nog steeds die strakke hand nodig heeft.

Nou ja, ik weet dus misschien wel een beetje waar het probleem zit, maar ik ben nu een beetje het vertrouwen kwijt dat het weer goed gaat komen. We zitten nu weer in een modus met strak aangetrokken touwtjes, weinig keuze-opties voor Lola zelf, meer beweging en meer mentale uitdaging. Gisteren was ik daar heel enthousiast over, want het werkte. Maar vandaag dus weer niet. Ik hou deze aanpak wel gewoon vol, het lijkt me niet handig om vanalles te gaan proberen nu. Maar hoe zou het nou komen dat er geen lijn in te ontdekken is? Waarom blaft ze in de eerste twee uur een paar keer een paar minuten en houdt ze zich daarna stil? Waarom blafte ze gisteren niet en vandaag wel?

En vooral: zie ik iets over het hoofd om het haar makkelijker te maken?

Overigens staat er tegenwoordig vaak een radio aan als Lola alleen is en ik gooi ook vaak wat koekjes of een kong ergens neer. Het plekje voor het raam is alleen beschikbaar voor Lola als wij niet thuis zijn (zoals dat destijds de laatste sleutel tot succes bleek te zijn) en Lola weet wat er gaat gebeuren door het ritueel van op de plek sturen, sleutels pakken, 'tot straks' roepen.

Iemand nog aanvullende ideeen of zou ik wel goed zitten met het hele werk-verhaal van mij en gewoon stug de strakke touwtjes handhaven en afwachten tot het beter gaat? Ik ben zo bang dat dit geblaf een soort ingesleten gedrag gaat worden nu.

Morgenochtend moet ik weer vier uur weg, benieuwd hoe het dan gaat....

[lotje&famke]

Als ik het goed begrijp dan zit /ligt Lola voor het raam als jullie weg zijn en kijkt ze naar buiten ? Misschien helpt het als ze juist niet door het raam kan kijken. Als ik weg ga doe ik altijd de gordijnen dicht, zodat het huis een soort van veilig hol is voor Flo waar de buitenwereld niet binnen kan komen. Ze maakt zich als ik weg ben meer ongerust over dingen die ze ziet op straat, geeft meer onrust, gaat ze eerder blaffen. Eerder hielp de Bench afgedekt met kleden ook goed om haar een veilige plek te geven, dan kan ze prima alleen zijn. Maar nu ik de Bench uit de kamer heb helpt het ook goed om de gordijnen dicht te doen. Misschien dat het voor Lola ook helpt.
En anders komt het ook vast weer goed, het is je immers al eerder gelukt

[-Lilo-]

Als ik het goed begrijp dan zit /ligt Lola voor het raam als jullie weg zijn en kijkt ze naar buiten ? Misschien helpt het als ze juist niet door het raam kan kijken. Als ik weg ga doe ik altijd de gordijnen dicht, zodat het huis een soort van veilig hol is voor Flo waar de buitenwereld niet binnen kan komen. Ze maakt zich als ik weg ben meer ongerust over dingen die ze ziet op straat, geeft meer onrust, gaat ze eerder blaffen. Eerder hielp de Bench afgedekt met kleden ook goed om haar een veilige plek te geven, dan kan ze prima alleen zijn. Maar nu ik de Bench uit de kamer heb helpt het ook goed om de gordijnen dicht te doen. Misschien dat het voor Lola ook helpt.
En anders komt het ook vast weer goed, het is je immers al eerder gelukt

Thanks voor je laatste zin, ik hoop dat je gelijk hebt!

Wat betreft het uitzicht blokkeren, dat is geen optie. Lola moet altijd voor een raam kunnen zitten dat op de weg kijkt waar de auto is vertrokken. Op die manier kan ze bijvoorbeeld bij mijn schoonouders ook alleen zijn, daar zoekt ze het raam ook zelf op.

Ze waakt overigens niet als ze alleen is, dat doet ze alleen als er iemand thuis is. En ze reageert ook niet op mensen/dieren die voorbij komen. Als ze gewoon normaal doet met alleen thuis zijn, dan hangt ze over de rugleuning en kijkt ze een beetje van links naar rechts naar de auto's. Slapen heeft ze nog nooit gedaan, dat is ook het doel nu dus niet. Maar stil en een beetje relaxed moet toch gewoon weer kunnen zou je denken...

[gonnie]

Dat zeg ik ook steeds tegen mijn man dat de honden teveel vrijheid hebben gekregen van hem.
Sinds hij niet meer werkt geeft hij de honden de godganse dag aandacht en is hij constant aan het voeren.
Sinds een jaar of twee kan Jarah niet meer alleen zijn, wij gaan nu dus overal apart naar toe.

Daarom neem ik als mijn honden er niet meer zijn geen honden meer, want mijn man wilt niet meewerken om er wat aan te doen.

[Paisley]

Ai wat een zorgen. Ik weet hoe dat gaat met buren - soms zeggen ze dat ze er geen last van hebben maar ondertussen stiekem toch, en gaat het ze geblaf ze aardig de strot uithangen als het te lang duurt.

Ik kreeg maanden geleden ook ineens het verhaal dat Mayke blafte. Dat vond ik gek want ze kon altijd goed alleen zijn. Toen bleek dat de bank voor het raam de crux was - het was haar hobby geworden daar te gaan zitten en alles uit te toeteren wat voorbij kwam. Daardoor werd ze ook alerter op geluiden. Toen ik de bank heb verschoven, heeft ze niet meer langdurig geblaft.
Maar daar heb jij niets aan.


Ik vind het eigenlijk al verontrustend dat ze, ook in de periode dat het 'goed' ging, niet eens gaat slapen als je lang weg bent. Dat duidt er toch op dat ze zich niet oke voelt.
Heb je een bench geprobeerd? Ik ben ook geen bench-mens, maar als het werkt, waarom niet? Als je een lekkere grote koopt, heeft zo'n kleine frummel toch alle ruimte.

[-Lilo-]

Kan je horen wat voor soort blaf het is ? Niet waaks lijkt me . Is het protest denk je?
Verder doe je het goed denk ik even de touwtjes weer wat strakker.
Ik heb geen blaffer maar een joeler .

Ik gebruik Bach om die periodes te doorbreken want ik kan er ook geen touw aan vast knopen.
Soms is het duidelijk na onweer of na storm dan is hij bang.
Maar soms is het ook helemaal uit het niets.

Na de vakantie is het wel vaste prik dus toch ook een verlatingsangst .
Ik ben hem ook minder vrijheid gaan geven en dat helpt alleen had ik die link nog niet gelegd

Ik denk dat het een combinatie van verveling/protest en een lichte paniek is. Ze bromt zichzelf een soort grens over en dan gaat ze helemaal los. Huilen als een wolf, irritant keffen en op dr gemakje af en toe een blafje hier en daar. Bach is wel een goed idee, baat het niet dan schaadt het ook zeker niet. Ik kom vrijdag toch bij die winkel, kan ik dat mooi meenemen. Bedankt voor de tip!

[-Lilo-]

Ai wat een zorgen. Ik weet hoe dat gaat met buren - soms zeggen ze dat ze er geen last van hebben maar ondertussen stiekem toch, en gaat het ze geblaf ze aardig de strot uithangen als het te lang duurt.

Ik kreeg maanden geleden ook ineens het verhaal dat Mayke blafte. Dat vond ik gek want ze kon altijd goed alleen zijn. Toen bleek dat de bank voor het raam de crux was - het was haar hobby geworden daar te gaan zitten en alles uit te toeteren wat voorbij kwam. Daardoor werd ze ook alerter op geluiden. Toen ik de bank heb verschoven, heeft ze niet meer langdurig geblaft.
Maar daar heb jij niets aan.


Ik vind het eigenlijk al verontrustend dat ze, ook in de periode dat het 'goed' ging, niet eens gaat slapen als je lang weg bent. Dat duidt er toch op dat ze zich niet oke voelt.
Heb je een bench geprobeerd? Ik ben ook geen bench-mens, maar als het werkt, waarom niet? Als je een lekkere grote koopt, heeft zo'n kleine frummel toch alle ruimte.

Oh onze buren zijn prima hoor, die zeggen gewoon eerlijk wat ze vinden dus daar zit geen probleem.

Dat niet-slapen is geen 100%zekerheid aangezien er geen camera op haar neus staat. Ze ligt wel heel relaxed. Maar dus wel met een blik op het raam. Ik vond dat ook altijd een teken van onrust, maar Lola slaapt sowieso altijd heel licht en alleen als wij rustig zitten, dus het verbaast me ook niet. Ik maak me er geen zorgen over verder.

Een metalen bench hebben we op zolder staan, de reisbench gebruiken we voor s nachts. Die staat open. Ik ga dat alleen niet hiervoor gebruiken, Lola het zicht op de weg ontnemen is zo'n enorme omslag dat het me niet goed lijkt dat aan te passen. In de periodes dat ze wat beter in haar vel zit kun je haar ook niet gelukkiger maken dan samen op de bank hangen zodat zij én naast je is én naar buiten kan kijken. Die weg veroorzaakt de onrust niet, daar durf ik mijn hand wel voor in het vuur te steken.

[Paisley]

Maar ijsberen en dribbelen kan haar onrust wel aanwakkeren, waardoor ze die grens overgaat en gaat joelen.
Kiwi kan alleen zijn met Mayke los in huis, maar als ik met Mayke wegga, gaat ze in een bench. Dan gaat ze gewoon slapen. Als ik haar alleen in huis laat, wordt ze heel onrustig als ik vertrek met Mayke. Ik heb het nooit zo ver laten komen, maar ik weet zeker dat ze die onrust gaat vertalen in slopen en blijven rondsjouwen. Maar in een bench is er dus geen enkel probleem.
Misschien kun je het gewoon een keer proberen. Ze zou de eerste niet zijn die in een bench wel dr rust kan vinden als je weg bent.

[lotje&famke]

Als Flo onrust laat zien bij het alleen zijn dan is er vaak iets gebeurd. Zou bij jou de verandering van je werk kunnen zijn. Misschien gaat het ook vanzelf weer over als ze aan die verandering gewend is. Bij Flo kan het ook iets ogenschijnlijks kleins zijn. Zo was er eens een sierbord naar beneden gevallen toen ik niet thuis was. Dit is voor haar iets onverwachts en het maakt herrie. Flo kan van een mug een olifant maken. Ze linkt het aan dingen die er op hetzelfde moment waren, zoals de vrachtauto die waarschijnlijk de ondergrondse container op hetzelfde moment aan het legen was tegenover mijn huis met bijbehorende geluiden en trillingen. Die was toen ook opeens spannend. Bij haar is het dan wel eens nodig om het alleen zijn te 'resetten'. Ik begin weer zoals ze het als pup geleerd heeft. Rustig opbouwen van in de Bench zijn en even alleen zijn. Ze krijgt dan ook weer net als toen ze pup was een gedragen T-shirt of pyjama van mij:) Daar is ze dan heel blij mee, stopt ze haar neus in en gaat slapen. Ze was toen binnen 2 weken weer helemaal relaxt alleen thuis en kan dan ook snel weer zonder Bench. Als het Lola juist rust geeft om door het raam te mogen kijken, kan ik me voorstellen dat je geen Bench wilt. Misschien is Lola ook blij met een gedragen T-shirt? Het blijft puzzelen met die beesten, wat bij de een werkt kan bij de ander juist weer helemaal niet werken. Maar ja, alle beetjes helpen. Lola lijkt me ook wel een puzzelhondje

[-Lilo-]

Maar ijsberen en dribbelen kan haar onrust wel aanwakkeren, waardoor ze die grens overgaat en gaat joelen.
Kiwi kan alleen zijn met Mayke los in huis, maar als ik met Mayke wegga, gaat ze in een bench. Dan gaat ze gewoon slapen. Als ik haar alleen in huis laat, wordt ze heel onrustig als ik vertrek met Mayke. Ik heb het nooit zo ver laten komen, maar ik weet zeker dat ze die onrust gaat vertalen in slopen en blijven rondsjouwen. Maar in een bench is er dus geen enkel probleem.
Misschien kun je het gewoon een keer proberen. Ze zou de eerste niet zijn die in een bench wel dr rust kan vinden als je weg bent.

Je had vast al wel gemerkt dat ik er ontzettend huiverig voor ben, maar de bench opzetten op haar plek kan altijd natuurlijk. Of we dan het deurtje ook dicht doen met alleen thuis is een tweede, maar dan zijn we iig voorbereid. Een slapende Lola klinkt wel heel aantrekkelijk, haha.

[-Lilo-]

Als Flo onrust laat zien bij het alleen zijn dan is er vaak iets gebeurd. Zou bij jou de verandering van je werk kunnen zijn. Misschien gaat het ook vanzelf weer over als ze aan die verandering gewend is. Bij Flo kan het ook iets ogenschijnlijks kleins zijn. Zo was er eens een sierbord naar beneden gevallen toen ik niet thuis was. Dit is voor haar iets onverwachts en het maakt herrie. Flo kan van een mug een olifant maken. Ze linkt het aan dingen die er op hetzelfde moment waren, zoals de vrachtauto die waarschijnlijk de ondergrondse container op hetzelfde moment aan het legen was tegenover mijn huis met bijbehorende geluiden en trillingen. Die was toen ook opeens spannend. Bij haar is het dan wel eens nodig om het alleen zijn te 'resetten'. Ik begin weer zoals ze het als pup geleerd heeft. Rustig opbouwen van in de Bench zijn en even alleen zijn. Ze krijgt dan ook weer net als toen ze pup was een gedragen T-shirt of pyjama van mij:) Daar is ze dan heel blij mee, stopt ze haar neus in en gaat slapen. Ze was toen binnen 2 weken weer helemaal relaxt alleen thuis en kan dan ook snel weer zonder Bench. Als het Lola juist rust geeft om door het raam te mogen kijken, kan ik me voorstellen dat je geen Bench wilt. Misschien is Lola ook blij met een gedragen T-shirt? Het blijft puzzelen met die beesten, wat bij de een werkt kan bij de ander juist weer helemaal niet werken. Maar ja, alle beetjes helpen. Lola lijkt me ook wel een puzzelhondje

Haha, ja Lola is wel een puzzelhondje. Duidelijkheid is de clou bij haar. Zo'n gedragen shirt boeit haar niet, een omvallend bord ook niet overigens. Er is weleens bezoek in onze achtertuin voor de tuindeuren gaan zitten toen ik weg was, daar reageerde ze bijvoorbeeld ook niet op... maar een keer melden dat het geblaf niet de bedoeling is zou wel kunnen helpen. Dat heeft destijds ook een flinke sprong de goede kant op geregeld. Maar dan moet ik dingen in scène gaan zetten en dat kan pas op z'n vroegst zaterdag.

[Paisley]

Maar ijsberen en dribbelen kan haar onrust wel aanwakkeren, waardoor ze die grens overgaat en gaat joelen.
Kiwi kan alleen zijn met Mayke los in huis, maar als ik met Mayke wegga, gaat ze in een bench. Dan gaat ze gewoon slapen. Als ik haar alleen in huis laat, wordt ze heel onrustig als ik vertrek met Mayke. Ik heb het nooit zo ver laten komen, maar ik weet zeker dat ze die onrust gaat vertalen in slopen en blijven rondsjouwen. Maar in een bench is er dus geen enkel probleem.
Misschien kun je het gewoon een keer proberen. Ze zou de eerste niet zijn die in een bench wel dr rust kan vinden als je weg bent.

Je had vast al wel gemerkt dat ik er ontzettend huiverig voor ben, maar de bench opzetten op haar plek kan altijd natuurlijk. Of we dan het deurtje ook dicht doen met alleen thuis is een tweede, maar dan zijn we iig voorbereid. Een slapende Lola klinkt wel heel aantrekkelijk, haha.

Ik heb allicht wat gemist, maar waarom ben je huiverig en waar ben je bang voor?
Ik denk dat de kracht van de bench nou juist is dat ie dicht kan, omdat je je hond dan echt fysiek beperkt om door het lint te gaan.

Dat huiverige, daar ben ik zelf niet zo van. Ik ben meer van het type: 'Hier met die hond, bench dicht, tot straks.'
En dan zien we vanzelf wat er gebeurt.

[-Lilo-]

Maar ijsberen en dribbelen kan haar onrust wel aanwakkeren, waardoor ze die grens overgaat en gaat joelen.
Kiwi kan alleen zijn met Mayke los in huis, maar als ik met Mayke wegga, gaat ze in een bench. Dan gaat ze gewoon slapen. Als ik haar alleen in huis laat, wordt ze heel onrustig als ik vertrek met Mayke. Ik heb het nooit zo ver laten komen, maar ik weet zeker dat ze die onrust gaat vertalen in slopen en blijven rondsjouwen. Maar in een bench is er dus geen enkel probleem.
Misschien kun je het gewoon een keer proberen. Ze zou de eerste niet zijn die in een bench wel dr rust kan vinden als je weg bent.

Je had vast al wel gemerkt dat ik er ontzettend huiverig voor ben, maar de bench opzetten op haar plek kan altijd natuurlijk. Of we dan het deurtje ook dicht doen met alleen thuis is een tweede, maar dan zijn we iig voorbereid. Een slapende Lola klinkt wel heel aantrekkelijk, haha.

Ik heb allicht wat gemist, maar waarom ben je huiverig en waar ben je bang voor?
Ik denk dat de kracht van de bench nou juist is dat ie dicht kan, omdat je je hond dan echt fysiek beperkt om door het lint te gaan.

Dat huiverige, daar ben ik zelf niet zo van. Ik ben meer van het type: 'Hier met die hond, bench dicht, tot straks.'
En dan zien we vanzelf wat er gebeurt.

Omdat Lola in het verleden aardig over de zeik is geweest in dat ding. En de jaren daarna is ze er slechts sporadisch en altijd in ons bijzijn ('s nachts/tijdens mijn middagdutjes) in geweest. Zonder problemen, dat wel, maar in totaal andere omstandigheden dan waar we het nu over hebben. Ze is het ding niet gewend en het is een enorme omslag in een situatie die al niet lekker loopt nu. Dat kan juist goed gaan, maar dat kan ook juist heel erg níet goed gaan.

[Paisley]

Nou mijn 50ct, ik zou het dus gewoon proberen en niet te veel doemdenken. Als ze over de zeik gaat, jammer dan, we gaan allemaal wel eens over de zeik Dan weet je dat en dan doe je het niet nog een keer. Ze weet wat een bench is maar zit er niet in als je van huis bent, maar eens moet de eerste keer zijn nietwaar?
Maar goed, ik ben daar wat makkelijk in. Ik denk dat je je hond ook niet verpest door hem als try-out een keer in de bench te parkeren.

[-Lilo-]

Nou mijn 50ct, ik zou het dus gewoon proberen en niet te veel doemdenken. Als ze over de zeik gaat, jammer dan, we gaan allemaal wel eens over de zeik Dan weet je dat en dan doe je het niet nog een keer. Ze weet wat een bench is maar zit er niet in als je van huis bent, maar eens moet de eerste keer zijn nietwaar?
Maar goed, ik ben daar wat makkelijk in. Ik denk dat je je hond ook niet verpest door hem als try-out een keer in de bench te parkeren.

Nou die van mij was daarna maanden lang van slag met het alleen zijn het is geen doemdenken het is voorzichtig zijn met een gevoelige hond .

dank u, het is precies dat ja. Afwegen of het eventuele slechte scenario meer kapot zou kunnen maken dan het punt waarop je nu, ongewild, al zit.

Ik kies morgen voor een tussenweg, even wat meubels zo verschuiven dat Lola de helft minder ruimte heeft en alleen in de kamer kan komen. Kijken of dat verschil maakt, veranderende meubelopstelling spits Lola wel gewend dus daar wordt ze niet heel anders van. Minder ruimte is dus de test.

[Sanner]

Lastig probleem. Ik heb met Kiwi ook wel eens dat soort periodes. Een bench is voor haar ook echt geen optie, en ik vind het ook zielig om een hond uren in een bench op te sluiten. Kiwi ligt ook altijd op de vensterbank naar buiten te kijken als ik weg ben.
Wat ik nog steeds niet uitgeprobeerd heb maar wel nog wil proberen is naar huis bellen via skype. Als je twee accounts aanmaakt kun je met je mobiel naar bijv. je laptop bellen. Dan kun je af en toe even wat leuks zeggen of juist niet , misschien helpt dat.
Ik ga het binnenkort eens uitproberen.
Succes met Lola.

[-Lilo-]

Ha, dat Skypen deden we voorheen wel. Maar Lola reageert niet op geluiden uit speakers zoals ze op diezelfde geluiden in het echt reageert. Deed ze dat maar, mijn man zit de hele dag alleen op zijn kantoor die zou makkelijk wat kunnen roepen af en toe.

Fijn om te lezen dat kiwi een beetje net als Lola is. Dan ga ik er maar mooi nog even vanuit dat dit ook gewoon een stomme periode van Lola is

[Evertje]

Ik heb anders nog wel kennel/puppypanelen die je wel even mag lenen. Klap je zo in en uit. Ongeveer 100 cm hoog. Zo heb ik Evert ook geleerd om vanuit de bench uiteindelijk met die panelen een steeds iets grotere ruimte te geven. Nu kan hij samen met Freek prima in de kamer alleen zijn. Helemaal alleen gaat helaas nog niet, maar ik plan alles zo dat dat niet hoeft. Na 10 jaar heb ik dat maar uit m'n hoofd gezet

[-Lilo-]

Wat een lief aanbod, dat onthou ik even! Lola springt nogal hoog, maar misschien kom ik er nog op terug. Thanks!

[Valerie]

Ik denk dat ze een klein vriendje wilt 2 honden laat je een stuk makkelijker alleen dan 1.

[-Lilo-]

Hey val, koop jij mijn man even om? Hij vond de kat van de buren zo leuk, maar ook daar wil manlief niet aan. Grmbl.

[Valerie]

[quote="-Lilo-"]Hey val, koop jij mijn man even om? Hij vond de kat van de buren zo leuk, maar ook daar wil manlief niet aan. Grmbl.[/quote

Mag er ook niet eentje even logeren

[-Lilo-]

Een opvanger...? Ik vrees dat ook dat lastig wordt. Mannen...

[_Leonie]

Geen tips maar wel succes wensen, balen nadat jullie er zoveel moeite in hebben gestoken. Hopelijk kan Lola snel weer goed alleen thuis zijn.

[Valerie]

http://www.hondengedragscentrum.nl/alleen-blijven/

Dit is ook nog wel een goed verhaal.
Ik moet wel serieus zeggen dat ik een hond heb gehad met verlatingsangst en dat ging pas weg nadat ik nog een hond erbij nam.

[Evertje]

Nou ja dat is bij Evert ook zo geweest. Samen met Freek kon hij vanaf het begin alleen zijn. Maar of Freek nou de meest ideale hond is om manlief over te halen.... Lola en Freek zullen het wel leuk vinden in ieder geval, maar Freek is niet echt het voorbeeldige rustige hondje

[[Sandra]]

Zo terugkijkend heeft ze de afgelopen tijd best wel veel vrijheid gehad, blijkbaar dus meer dan goed voor haar is. Dat hebben we sinds vorige week dus weer ingeperkt. Ze moet wat meer verplicht op haar plek, heeft voor 's nachts maar één mand meer staan en tijdens het wandelen vraag ik wat meer appèldingetjes van haar. En ik zorg ook weer voor wat meer beweging.

Ik ben begin mei begonnen met (extra) werken. Het zou me niet verbazen als Lola daarop reageert, ik ben fysiek wat minder actief geweest daardoor en mentaal heb ik het wellicht ook een beetje af laten weten. Zo van: Wandel jij maar Lola, ik kom wel achter je aan. Misschien heb ik een soort medelijden met Lola (gehad) terwijl ze nog steeds die strakke hand nodig heeft.

Misschien toch even een paar stappen terug naar de vrijheid en dan het inperken wat langzamer opbouwen?
Als dat haalbaar is?

[-Lilo-]

http://www.hondengedragscentrum.nl/alleen-blijven/

Dit is ook nog wel een goed verhaal.
Ik moet wel serieus zeggen dat ik een hond heb gehad met verlatingsangst en dat ging pas weg nadat ik nog een hond erbij nam.

Dankje. Al die linkjes ken ik nog van een paar naar geleden, haha. De inzichten zijn nog niet veranderd als ik t zo lees

[-Lilo-]

Nou ja dat is bij Evert ook zo geweest. Samen met Freek kon hij vanaf het begin alleen zijn. Maar of Freek nou de meest ideale hond is om manlief over te halen.... Lola en Freek zullen het wel leuk vinden in ieder geval, maar Freek is niet echt het voorbeeldige rustige hondje

Ik denk dat het Lola nog niet eens echt boeit, een andere hond. Met de vorige hond van mijn schoonouders kon ze prima alleen zijn, als zij maar wel onverstoorbaar voor dr raam kon zitten. Hij liet haar (tijdens het alleen zijn) met rust dus dat ging prima

[-Lilo-]

Zo terugkijkend heeft ze de afgelopen tijd best wel veel vrijheid gehad, blijkbaar dus meer dan goed voor haar is. Dat hebben we sinds vorige week dus weer ingeperkt. Ze moet wat meer verplicht op haar plek, heeft voor 's nachts maar één mand meer staan en tijdens het wandelen vraag ik wat meer appèldingetjes van haar. En ik zorg ook weer voor wat meer beweging.

Ik ben begin mei begonnen met (extra) werken. Het zou me niet verbazen als Lola daarop reageert, ik ben fysiek wat minder actief geweest daardoor en mentaal heb ik het wellicht ook een beetje af laten weten. Zo van: Wandel jij maar Lola, ik kom wel achter je aan. Misschien heb ik een soort medelijden met Lola (gehad) terwijl ze nog steeds die strakke hand nodig heeft.

Misschien toch even een paar stappen terug naar de vrijheid en dan het inperken wat langzamer opbouwen?
Als dat haalbaar is?

Hoe bedoel je? De touwtjes geleidelijk aan strakker trekken? We zitten nu al op een goed niveau weer, Lola pakt het snel op gelukkig.