Serieuze ruzie onderling

[RedPassion]

Hij heeft het implantaat de laatste keer begin maart gekregen. Bij hem werkt het meestal een maand of 5, dus met een beetje mazzel (in dit geval) gaan we de komende weken merken dat het begint uit te werken. Ik wil het zeker een kans geven. We hebben het eerder zonder geprobeerd, toen bleef hij fel naar andere reuen maar dat het thuis gezellig is heeft natuurlijk prioriteit.

Ik vraag me ook af wat het effect is als ze al (negatieve) ervaringen met elkaar hebben opgedaan in de tussentijd, maar proberen kan altijd. En hopelijk kunnen we in de tussentijd al een hoop rechttrekken met weer het normale ritme en weer even wat strakkere regels.

[runninggirl]

De meeste kans heb je met twee intacte dieren en daarna met een intacte reu en een gecastreerde teef. Daarna met een intacte teef en een gecastreerde reu. Minste kans op vreedzaam samenzijn heb je met twee niet intacte dieren. Ik denk dat de reu stopt met terugvechten zodra hij weer lekker onder de hormonen zit. Ik ken weinig tot geen intacte reuen die met teven vechten. Wel ken ik tientallen teven die reuen uitschelden en corrigeren. Vrijwel nooit reageren intacte reuen dan met terugvechten. Ik denk dus echt dat dit het op gaat lossen.

Klopt, Jura (teef, gecastreerd) scheldt reutjes ook uit. Vooral als ze denken op haar te kunnen rijden of te lang aan de achterkant te snuffelen. De intacte reuen reageren meestal door nóg verliefder te worden en nog meer hun best te doen bij haar op een goed blaadje te komen staan. De castraten blijven meestal daarna wel uit haar buurt. Sommigen gaan terugschelden. Toeval?

[laeken]

Hij heeft het implantaat de laatste keer begin maart gekregen. Bij hem werkt het meestal een maand of 5, dus met een beetje mazzel (in dit geval) gaan we de komende weken merken dat het begint uit te werken. Ik wil het zeker een kans geven. We hebben het eerder zonder geprobeerd, toen bleef hij fel naar andere reuen maar dat het thuis gezellig is heeft natuurlijk prioriteit.

Ik vraag me ook af wat het effect is als ze al (negatieve) ervaringen met elkaar hebben opgedaan in de tussentijd, maar proberen kan altijd. En hopelijk kunnen we in de tussentijd al een hoop rechttrekken met weer het normale ritme en weer even wat strakkere regels.

Over die ervaring kan ik weinig zeggen. Vooral omdat de teef ook erger kan worden en dan kan de reu straks nog zo leuk zijn maar moet hij zich toch verdedigen. Ik hoop gewoon met je mee dat hij toch galant wordt en het straks wat meer laat gaan. Want daar moet je heen. Ook kan het zijn dat je reu een klein beetje gek ruikt door dat implantaat. Mijn vorige teef trok zulke reuen niet maar was dol op intacte reuen. Ook van.je teef kan je met geluk ander gedrag verwachten. Mits het inderdaad niet aangeleerd wordt en persoonlijk. Maar dat denk ik niet. Voor nu zou ik beide honden hard en duidelijk verbieden dit gedrag te tonen. Denk nl dat ze beiden schuld zijn.

[gyanty]

Moet helaas toch een beetje tegen geluid geven. Norah is hier natuurlijk gekomen tussen 1,5 en 2 jaar. Intact en Kay ook intact. Kay pikt veel van Norah, maar Norah schroomt niet om Kay aan te vallen. En uiteindelijk laat Kay zich ook niet altijd op zijn kant zitten en inmiddels moet hij haar steeds vaker harder afkappen zonder dat zij verder agresssie toont, maar ze is wel altijd van het krachten meten. Overigens doet ze dit ook naar Santos, die ook intact is. Ze is makkelijker met echte reuen, maar deinst niet terug(en zeker onverschrokken te noemen) en zal in de regel bijna altijd de eerste agressor zijn.. En eigenlijk dat dat langdurige opvanger Tassia (ook ongeholpen) en opvanger Gizmo (ook ongeholpen) ook wel in zich hadden.

Overigens is het hier verder een prima duo. Kay kan best een chagarijn af en toe zijn, maar met Norah vinden wij toch nog echt dat hij vaak te veel geduld heeft. Ondanks dus dat het regelmatig tot onenigheid is gekomen. Maar het stabiliseert zich nog steeds altijd en met name wij kunnen Norah goed sturen. Inmiddels liggen botten ook gewoon regelmatig dagen en weken op de grond en doet ze moeilijk dan halen we dat weer tijdelijk weg, maar dat is dus maar zelden nog nodig, terwijl dat regelmatig een terugkeren probleem is geweest (norah is nu 4,5 jaar dus zo'n 3 jaar verder.....)

Het kan dus prima stabiliseren, maar het kunnen best nog heftige tijden worden. Ook hier hebben we regelmatig moeten teruggrijpen op rust, regelmaat en reinheid (en een flink uitlaatklep). Norah is heel gevoelig voor prikkels geweest waardoor ze wel eens heftiger reageert dan noodzakelijk is. Haar emmertje is vaak al half/driekwart vol. Ik ben niet van prikkels weg houden, wel doseren en uiteindelijk doel weerbaarder maken tot in hoeverre dat mogelijk is. En nog steeds pakt dat goed uit. Wij waren bijvoorbeeld opgehouden om haar bloot te stellen aan andere honden. Overigens heeft Santos laatst wel weer een nacht gelogeerd voor een wedstrijddag en loop ik af en toe met 3 honden dus. En gaat nog steeds beter, terwijl ik minder krampachtig hoef te doen.

[RedPassion]

Bedankt voor je reactie! Ik herken veel van wat je schrijft, van beide honden. Als het inderdaad, zoals jij schrijft, kan stabiliseren kan ik daar prima mee leven. Ik merk dat het nu alweer stukken beter gaat. We hebben nu beide nog vakantie dus we hebben naast de normale wandelingen ook elke dag even wat apart met de honden gedaan. Gisteren ben ik alleen naar mijn ouders geweest met Pim en heb ik daar even gefrisbeed met hem. Hij was helemaal ontspannen en tevreden daarna.

Ik denk nog steeds dat Saar de aanstichter is, maar ik besefte me gisteren dat ik ook weer meer met Pim moet gaan doen, alleen. Toen we hem nog alleen hadden deed ik veel meer van dat soort dingen met hem en ik ga er nu automatisch vanuit dat hij wel luistert en pik minder van hem omdat hij het allemaal moet kunnen. De dames vragen veel aandacht, zeker met wandelen (anders gaan ze jagen) en daardoor verlies ik hem uit het oog. Dat is niet eerlijk. Hij is erg baasgericht en voelt zich heel verantwoordelijk om alles goed te laten verlopen. Ik denk dat de dames, maar zeker Saar, hem soms op de zenuwen werken als ze dingen doen die niet mogen. Hij waarschuwt ons dan ook vaak, als Saar iets uitvreet rent hij naar me toe met zo'n zenuwachtig hijgje en dan kijkt hij in de richting waar zij is. Dan weet ik genoeg. Ik vind dat best sneu voor hem en ik ben gewoon vergeten dat hij ook een uitlaatklep en wat quality time alleen met een van ons nodig heeft om lekker in zijn vel te blijven zitten. Geldt ook voor de dames, maar die zijn toch echt een stuk zelfstandiger en minder werkgericht.

Saar is een stuk minder chaggie nu de botten weg zijn, we weer lange wandelingen hebben gemaakt en er weer meer op de regels gelet wordt. Ik hoop dus dat als we dit in de smiezen houden we een hoop kunnen rechttrekken. Af en toe onenigheid kan ik best mee leven, het zijn ook beide honden met sterke karakters en behoorlijk gevoelig, dus dit kwam niet geheel onverwacht. Zo lang het maar geen constante spanning of vijandigheid wordt is hier wel mee te dealen.

[ranetje]

Zo te lezen ben je het al aardig aan het rechttrekken

[gyanty]

Bedankt voor je reactie! Ik herken veel van wat je schrijft, van beide honden. Als het inderdaad, zoals jij schrijft, kan stabiliseren kan ik daar prima mee leven. Ik merk dat het nu alweer stukken beter gaat. We hebben nu beide nog vakantie dus we hebben naast de normale wandelingen ook elke dag even wat apart met de honden gedaan. Gisteren ben ik alleen naar mijn ouders geweest met Pim en heb ik daar even gefrisbeed met hem. Hij was helemaal ontspannen en tevreden daarna.

Ik denk nog steeds dat Saar de aanstichter is, maar ik besefte me gisteren dat ik ook weer meer met Pim moet gaan doen, alleen. Toen we hem nog alleen hadden deed ik veel meer van dat soort dingen met hem en ik ga er nu automatisch vanuit dat hij wel luistert en pik minder van hem omdat hij het allemaal moet kunnen. De dames vragen veel aandacht, zeker met wandelen (anders gaan ze jagen) en daardoor verlies ik hem uit het oog. Dat is niet eerlijk. Hij is erg baasgericht en voelt zich heel verantwoordelijk om alles goed te laten verlopen. Ik denk dat de dames, maar zeker Saar, hem soms op de zenuwen werken als ze dingen doen die niet mogen. Hij waarschuwt ons dan ook vaak, als Saar iets uitvreet rent hij naar me toe met zo'n zenuwachtig hijgje en dan kijkt hij in de richting waar zij is. Dan weet ik genoeg. Ik vind dat best sneu voor hem en ik ben gewoon vergeten dat hij ook een uitlaatklep en wat quality time alleen met een van ons nodig heeft om lekker in zijn vel te blijven zitten. Geldt ook voor de dames, maar die zijn toch echt een stuk zelfstandiger en minder werkgericht.

Saar is een stuk minder chaggie nu de botten weg zijn, we weer lange wandelingen hebben gemaakt en er weer meer op de regels gelet wordt. Ik hoop dus dat als we dit in de smiezen houden we een hoop kunnen rechttrekken. Af en toe onenigheid kan ik best mee leven, het zijn ook beide honden met sterke karakters en behoorlijk gevoelig, dus dit kwam niet geheel onverwacht. Zo lang het maar geen constante spanning of vijandigheid wordt is hier wel mee te dealen.

Ik herken in jou stuk dan ook weer heel wat. Kay is ook zo'n superbrave reu die je vergeet als ook Norah mee is. Norah eist ook alle aandacht op. En Kay geeft ons alle ruimte, maar hij kan er dus ook een heel grijs muisje van worden. Hij heeft ook echt tijd alleen met ons nodig. Dan leeft hij weer even helemaal op en kan hij zich ook eens misdragen. Als we dat regelmatig doen, zie je dat het hem echt even goed doet. Hij waarschuwt vaak ook als Norah iets doet wat niet mag of als hij ziet dat er iets kan gebeuren wat Norah in de war kan maken. Hij reageert ook gevoelig als wij Norah moeten corrigeren. Hem hebben we niet zo heel veel hoeven corrigeren, juist omdat hij al zo gevoelig is en dan tref je een teef die zich nergens wat van aantrekt. Dat is best lastig soms.... Ook omdat Kay in huis en op wandeling heel rustig is en tijdens werk echt explodeert en Norah precies andersom: in huis en op wandeling een maniak en tijdens het werk rustig en koel in de kop....

[AnneBP]

Hij is erg baasgericht en voelt zich heel verantwoordelijk om alles goed te laten verlopen. Ik denk dat de dames, maar zeker Saar, hem soms op de zenuwen werken als ze dingen doen die niet mogen. Hij waarschuwt ons dan ook vaak, als Saar iets uitvreet rent hij naar me toe met zo'n zenuwachtig hijgje en dan kijkt hij in de richting waar zij is. Dan weet ik genoeg. Ik vind dat best sneu voor hem en ik ben gewoon vergeten dat hij ook een uitlaatklep en wat quality time alleen met een van ons nodig heeft om lekker in zijn vel te blijven zitten. Geldt ook voor de dames, maar die zijn toch echt een stuk zelfstandiger en minder werkgericht.

Dit herken ik direct bij onze kelpie Yazoo en het helpt bij haar ook als ze voldoende uitlaatklep heeft, dan houdt ze zich er een stuk minder mee bezig wat de andere honden en wat de katten uitvreten, anders gaat ze ook echt staan "wijzen" of zelf corrigeren. Als er andere honden bij komen dan wordt dit nog veel erger.
Denk dus dat je daar zeker goed aan doet

[Evertje]

Fijn dat het weer beter gaat en de rust weer een beetje terugkeert!