En toch heeft hij nu iets opgelost op een manier die ik behoorlijk slim vind.
Bij de deur naar de hal is een plek waar het zonlicht door het raam op de vloer valt, en dat levert een glimmende plek op. Dat vindt hij een klein beetje eng. Ik doe daar niet zoveel mee, zeg 'hup, doorlopen' als hij daar staat te aarzelen en zo blijft hij er niet in hangen.
Maar nu heeft hij bedacht dat als hij pál achter mij loopt, hij die plek niet kan zien. Dus als we daar langs lopen zijn we net een treintje, half mens, half hond. Klemvast tegen de mama aangeplakt, niks aan het handje.
Ik vond het echt slim opgelost van meneer pindabrein
En jullie? Hebben jullie domme honden die onverwachte slimme oplossingen bedenken? Of slimme honden die onverwacht stomme dingen doen?






