Kop op rug leggen, toelaten of niet

[*Skye*]

Sorry... ben ik weer.

Vanochtend was ik met Skye in het bos en ik liep samen met iemand met een labrador die we goed kennen. We kwamen een golden retriever tegen die zij dan weer kende.
Alle honden liepen los en waren alle drie (ongecastreerde) reutjes.
De hond bleef al een tijd op een afstand staan kijken. Doodstil. Kop omhoog, staart omhoog.
Uiteindelijk toch kennis laten maken, want, zo werd me van alle kanten verzekerd, het was een hele lieve hond.

Die lieve hond bleef alleen een hele gespannen uitstraling hebben. De lab en golden waren wat aan het ronddraaien en de golden legde iedere keer zijn kop op de rug van de lab. Er werd wat gegromd en gedaan.

Ik heb Skye na de eerste kennismaking weggehouden bij die golden. Toen ze gingen grommen wilde Skye wel eens even gaan kijken wat er was, maar ik heb hem terug geroepen. Hij bleef netjes bij me.

De andere mensen die erbij waren vonden het erg vreemd dat ik het Skye niet zelf uit liet zoeken. Ze moeten zelf maar even bepalen wie baas was en wij moesten ons er niet mee bemoeien. Toen ben ik maar doorgelopen want had niet echt zin om die discussie aan te gaan.

Ik heb besloten om het allemaal niet zomaar te laten gaan en als ik het gevoel heb dat niet alle honden het naar hun zin hebben grijp ik in. En dat kan zoals in dit geval inhouden dat ik Skye op een hele relaxter manier weg hou bij een gespannen situatie. Ik wacht niet meer tot het daadwerkelijk mis gaat.

Ben ik nu zo een aansteller en moet ik het toch meer laten gaan? Of handel ik op deze manier beter?

[alm@]

Ik ben ook niet zo dol op gespannen gedonder tussen (volle) reuen dus in mijn optiek heb je het prima gedaan.

[Pino01]

Ik zou precies hetzelfde hebben gedaan. Lekker doorlopen.
En het antwoord "ze zoeken het zelf wel uit" daar begin ik niet aan.
Ook mijn Elmo is een intacte reu en de liefste hond ter wereld maar ik weet ook dat hij een angsthaas is en hierdoor kan uitvallen. Nee ik heb geen zin aan een knokpartij terwijl ze elkaar waarschijnlijk nooit weerzien.

[moniek&bo]

Jouw hond, jij bepaalt
Zo simpel is het.

Max is ook een lieve hond. Een schattig koppie ook nog.
Mensen roepen naar mij ook altijd 'laat hem maar los'.
Maar hij kan niet met alle reuen en ik heb het soms gewoon liever niet.
Hoef ik me niet voor te verantwoorden. Mijn hond, ik bepaal.

[Marco88]

dat noemen ze nou patsen

[Miranda]

Ben ik nu zo een aansteller en moet ik het toch meer laten gaan? Of handel ik op deze manier beter?

Ik vind het heel erg context afhankelijk. Bij drie (jonge) volle reuen bij elkaar wil ik het niet hebben. Ik tolereer dan níks. Er hoeft vaak maar een wimperhaartje op de ander te vallen alvorens de vlam in de pan schiet.

Als ik Skadi bij me heb, lost die ontmoetingen met volle reuen oneindig veel subtieler én duidelijker op dan ik het ooit zou kunnen. Dus dan laat ik ze wel hun gang gaan. Het scheelt ook dat Cayuga achter Skadi gaat staan als de situatie te intens wordt

[dagmar88]

Ben ik nu zo een aansteller en moet ik het toch meer laten gaan? Of handel ik op deze manier beter?

Nee hoor, ik houd er ook helemaal niet van én wil niet dat mijn honden daar in meegaan. Ze vertrouwen er op dat ik het voor ze regel.
Grenzen aangeven is prima, al doen ze dat ook niet snel. Verder hebben ze buiten de roedel niet zo veel te bepalen of uit te zoeken.
Wat heeft contact met andere honden voor meerwaarde als één of meer zich er niet prettig bij voelen? Beter afkappen dan een vervelende ervaring opdoen

[*Skye*]

Ok dankjewel. Ik had deze antwoorden wel verwacht, op gehoopt. En eigenlijk moet het me natuurlijk helemaal niets uitmaken wat andere mensen vinden, maar toch wilde ik het even checken. Wil gewoon heel graag Skye zo goed mogelijk begeleiden. Eerst liet ik het altijd te ver gaan en vond ik het lullig om weg te lopen of mijn hond weg te houden, ik wil nu ook weer niet doorslaan naar de andere kant.

Skye is nu 20 maanden en het gaat gewoon niet altijd goed met andere reutjes. Als ze gewoon relaxed zijn of echt willen spelen gaat het goed, maar willen ze patsen, dan wilt Skye het wel aan gaan zegmaar. En ik wil dat niet. Sinds onze pech-week met 3 pittige aanvaringen merk ik ook echt wel dat Skye feller is geworden. Het gaat met de meeste honden gewoon goed, maar hij pikt minder en corrigeert feller.

Met honden die we wel vaak zien laat ik het trouwens wel altijd wat meer gaan. Ik grijp wel in als ze elkaar in de haren vliegen, maar meestal lost het zichzelf wel op dan. Dat ga ik niet afwachten bij vreemde honden.

[Valerie]

http://www.moniquebladder.nl/blog/2013/ ... erliezers/

Ik laat honden weinig zelf uitzoeken. Een punt maak je maar bij je baasje, niet bij mijn hond.

[Miranda]

Skye is nu 20 maanden en het gaat gewoon niet altijd goed met andere reutjes.

Op die leeftijd hebben ze vaak wat meer te bewijzen. Het zijn vaak net van die opgefokte jonge knapen.

[*Skye*]

http://www.moniquebladder.nl/blog/2013/ ... erliezers/

Ik laat honden weinig zelf uitzoeken. Een punt maak je maar bij je baasje, niet bij mijn hond.

Interessant artikel, kom van haar de laatste tijd steeds vaker dingen tegen. Inderdaad, mensen, lijn je hond aan!

Skye is nu 20 maanden en het gaat gewoon niet altijd goed met andere reutjes.

Op die leeftijd hebben ze vaak wat meer te bewijzen. Het zijn vaak net van die opgefokte jonge knapen.

Ja dat merk ik echt inderdaad wel.

[DeDiana]

Amoz heeft er ook een handje van om de kop over de schoft van andere reuen te leggen en dat wil ik ook niet hebben. Ik roep hem dan ook direct bij me als ik zie dat hij plannen in die richting heeft.
In jouw situatie zou ik denk ik hetzelfde hebben gedaan.
Alleen als de honden elkaar echt vaak gaan zien, laat ik het iets meer gaan (ook afhankelijk van de honden zelf).

[ranetje]

Ik zou in zo'n situatie in ieder geval niet blijven staan.
Als je loopt gebeurt zoiets over het algemeen al veel minder dan wanneer je in een groepje stil staat en toekijkt.

Volgens mij heb je het prima opgelost door door te lopen

[Manu]

Ik was ook doorgelopen.
Manu heeft een handje van patsen en als de ander zo doodstil blijft staan kijkt hij even en loopt dan door. Meestal lost hij het zelf dus op. Een "doorlopen" helpt hem nog even als hij wat lijkt te twijfelen.
Opzich is het normaal reuen gedrag maar dat stille en strakke houd ik niet van. Manu ook niet, dat scheelt weer.
Terwijl die teven dan meestal aan die reu zijn voeten liggen

Al helemaal niet als ze koppen op ruggen gaan leggen. Het ligt er wat aan hoe de reuen reageren. Worden ze opgewonden grijp ik in, blijft het bij een beetje gedraai loop ik door en roep ik hem.
Ik denk dat je het op het moment zelf het beste kunt bepalen wat te doen. Jij kent je hond en weet wat hij wel of niet tolereert en hoe hij ergens mee om zal gaan.

Fijn dat Skye zo netjes bij je bleef

[*Skye*]

Ja Skye gedroeg zich echt voorbeeldig. Hij kwam ook meteen op me af gestormd toen ik hem wegriep, dat doet hij echt niet zo blij als hij het naar zin heeft met een hond. Hij leek wel een een soort van opgelucht dat hij weg 'moest'.

Was een paar weken geleden echt bang dat hij echt helemaal veranderd zou zijn, hij is wel iets veranderd, maar nu bleef hij vrij relaxed, hij had er ook meteen bij voorbaat al op kunnen knallen om het maar voor te zijn.

[blondie]

Denk dat je het goed hebt gedaan. Het is wel patsgedrag. Ik liep met een reu die het zelf niet deed. Hij negeerde liever andere honden. Maar als ze aankwamen en ze legden hun kop op zijn rug of in de nek, dan reageerde hij direct heel fel.
Ik liep dan dus ook nooit meer op drukke tijdstippen op strand of in losloopgebieden.
De jonge hond is aan het aftasten, maar als ik hem die nekbeweging zie maken dan kap ik het af en lopen we door. Het is honds gedrag, maar ik vind het niet nodig om bij vreemde honden een punt te gaan maken.
Anders vind ik het als je van plan bent om vaker met elkaar op te lopen of dat de honden vaak bij elkaar over de vloer komen. Maar negen van de tien keer zal de ene het dan accepteren, en zo niet dan is het denk ik over met het gezellig samenzijn want in mijn visie hou je dan spanningen omdat ze beiden denken de sterkere te zijn

[GrethavW]

De enige keer dat mijn oudste Newfoundlander reu ooit uitgevallen is, was toen een Duitse herder reu zijn kop nogal nadrukkelijk op zijn schoft legde.

Mijn reu heeft daarvoor en ook daarna nooit enige agressie getoond naar andere honden (reuen). Al werd hij afgesnauwd of kreeg hij op z'n flikker, echt never nooit heeft hij zelfs maar terug gegromd.
Blijkbaar vond hij dit gedrag echt veel te ver gaan, want hij was boos. Heel erg boos.

[Maeve]

Of het wel of niet goed zou gaan, ik ben er heel simpel in: mijn honden hebben niets op te lossen met honden buiten de roedel. Ik loop al door zodra ik zo'n gespannen houding (kop hoog, staart hoog) zie. Gewoon geen zin in, wordt niemand vrolijk van. Zelfs als het niet tot knokken komt is het vaak maar een stressvol ritueel waar de honden niet gelukkig van worden of iets aan hebben.

[Paisley]

Ik vind het heel erg afhankelijk met wat voor hond je zelf loopt en wij kennen Skye natuurlijk niet.

Ik vind het waardevol om honden precies de vrijheid te geven die ze aan kunnen. Ze worden ook niet sociaal van (in het extreme geval) door ze weg te roepen bij iedere hond.

Maar als jij het gevoel hebt dat Skye in dit geval een punt zou kunnen maken, dan moet je zeker doorlopen. Die eigenaar kan wel zeggen "Mijn hond doet niets" maar vergeten daarbij dat het antwoord ook kan zijn "ja maar die van mij wel!"

Ik vind zelf patsen niet persé verontrustend, al helemaal bij rassen die bekend staan om tolerant gedrag bij een eigenaar die zijn hond kent en duidelijk geen gelazer inschat. Maar als je met een jonge reu loopt die amok kan gaan lopen maken, kan dat natuurlijk heel anders zijn.

[*Skye*]

Fijn dat jullie er toch allemaal hetzelfde over denken.

Even buiten hoe Skye er evt op had kunnen reageren had die hond het sowieso niet naar zijn zin. Zijn hele lijf straalde spanning uit. Als zijn baas hem niet helpt help ik wel door mijn hond weg te houden.

Ik was zelf ook echt altijd heel erg van het zo veel mogelijk honden met elkaar in contact laten komen maar daar ben ik helemaal vanaf gestapt. Zoveel mensen hebben geen flauw idee wat hun hond gaat doen of hoe ze in moeten grijpen.
Het liefst helemaal geen contact, anders evt even neuzen en door. Tenzij ik echt duidelijk zie dat alle betrokken honden er plezier in hebben, dan vind ik het prima.
Wat kan je als honden baas toch veel veranderen hoe langer je meedraait en hoe meer je je serieus verdiept.

[*Skye*]

Ik vind het heel erg afhankelijk met wat voor hond je zelf loopt en wij kennen Skye natuurlijk niet.

Ik vind het waardevol om honden precies de vrijheid te geven die ze aan kunnen. Ze worden ook niet sociaal van (in het extreme geval) door ze weg te roepen bij iedere hond.

Maar als jij het gevoel hebt dat Skye in dit geval een punt zou kunnen maken, dan moet je zeker doorlopen. Die eigenaar kan wel zeggen "Mijn hond doet niets" maar vergeten daarbij dat het antwoord ook kan zijn "ja maar die van mij wel!"

Ik vind zelf patsen niet persé verontrustend, al helemaal bij rassen die bekend staan om tolerant gedrag bij een eigenaar die zijn hond kent en duidelijk geen gelazer inschat. Maar als je met een jonge reu loopt die amok kan gaan lopen maken, kan dat natuurlijk heel anders zijn.

Het was zeker geen verschrikkelijke hond en er is niets gebeurd. Skye reageerde wel ok op de hond, maar als die hond zijn hoofd zo op zijn nek had gelegd en was gaan grommen had hij dat zeker niet zo maar laten gebeuren.

Je zegt ook nog dat je honden graag de vrijheid heeft die ze aan kunnen. Dat vind ik inderdaad een goed punt. Ik wil niet door 3 rot ervaringen Skye in een glazen bol laten leven. Het ging altijd super goed, ik kon zonder problemen en zorgen op zondagmiddag in het spitsuur naar ieder losloopgebied met hem.
Ik begon wel te merken dat ik bij patsgedrag hem weg moest roepen, maar na die week viel hij ineens uit het niets een hond aan.
Het liefst hou ik hem nu overal bij weg, maar dat is natuurlijk ook niet de oplossing en helemaal niet nodig.

[Paisley]

Ik was zelf ook echt altijd heel erg van het zo veel mogelijk honden met elkaar in contact laten komen maar daar ben ik helemaal vanaf gestapt. Zoveel mensen hebben geen flauw idee wat hun hond gaat doen of hoe ze in moeten grijpen.

Ik denk dat je daar vanaf bent gestapt omdat je een hond hebt waarbij het niet kan.
Ik zit namelijk nog steeds op dat idee Maar ik heb twee honden die nooit in de problemen komen. Alleen Kiwi roept soms opdringerige reuen op zich af en als de eigenaar zijn hond daar niet in berispt, lijn ik haar aan. Mayke zoekt t allemaal zelf uit. Die heb ik nog nooit in narigheid met andere honden zien belanden. Die vertrouw ik beter in haar sociale capaciteiten dan mezelf. Die laat ik ook zonder billenknijpen op staffords aflopen, omdat ik weet dat ze oké zijn als ze dat doet.

[Badu]

Zouden ze zo'n dingetje niet onder elkaar kunnen regelen? Met wat honds gekrakeel?

[*Skye*]

Ik was zelf ook echt altijd heel erg van het zo veel mogelijk honden met elkaar in contact laten komen maar daar ben ik helemaal vanaf gestapt. Zoveel mensen hebben geen flauw idee wat hun hond gaat doen of hoe ze in moeten grijpen.

Ik denk dat je daar vanaf bent gestapt omdat je een hond hebt waarbij het niet kan.
Ik zit namelijk nog steeds op dat idee Maar ik heb twee honden die nooit in de problemen komen. Alleen Kiwi roept soms opdringerige reuen op zich af en als de eigenaar zijn hond daar niet in berispt, lijn ik haar aan. Mayke zoekt t allemaal zelf uit. Die heb ik nog nooit in narigheid met andere honden zien belanden. Die vertrouw ik beter in haar sociale capaciteiten dan mezelf. Die laat ik ook zonder billenknijpen op staffords aflopen, omdat ik weet dat ze oké zijn als ze dat doet.

Ik ben daar vanaf gestopt omdat we in 1 week 3x hele vervelende voorvallen hebben gehad.
-Er was een herder weggelopen bij zijn baasje kwam vanuit de bosjes op ons afgestormd en viel onze honden aan.
-Na bedreiging van baasje vielen een stafford en pitbull Skye aan. Kerel staat daar om bekend en slaat vaak mensen in elkaar en zijn honden hebben altijd problemen daar.
-De dag erna kwamen we een border tegen die Skye bleef aanvliegen en die deed dat blijkbaar altijd. Baasje greep niet in want dan werd het erger.

Daarnaast merkte ik ook dat Skye pats gedrag niet meer pikte. Ging hij eerst op zijn rug liggen piepen, laat hij nu wel even zien dat hij het niet wilt.

Combi van die 2 dingen zorgt er voor dat ik weer even opnieuw moet zoeken naar hoe ik overal mee om moet gaan. Teefjes gaat altijd goed, niet patsende reutjes gaat altijd goed, bij patsende reutjes wordt er teruggepatst sinds kort.

Vandaag gezien dat Skye heel goed weg te roepen is bij patsende honden dus daar ben ik blij mee.

[*Skye*]

Zouden ze zo'n dingetje niet onder elkaar kunnen regelen? Met wat honds gekrakeel?

Ik denk dat honden dat wel kunnen. En zeker bij honden die elkaar vaak zien zou ik het wat langer aankijken. Maar moet je willen dat honden die elkaar niet kennen en elkaar waarschijnlijk nooit meer gaan zien dat zelf uit gaan zoeken?

[Maeve]

Ik was zelf ook echt altijd heel erg van het zo veel mogelijk honden met elkaar in contact laten komen maar daar ben ik helemaal vanaf gestapt. Zoveel mensen hebben geen flauw idee wat hun hond gaat doen of hoe ze in moeten grijpen.

Ik denk dat je daar vanaf bent gestapt omdat je een hond hebt waarbij het niet kan.
Ik zit namelijk nog steeds op dat idee Maar ik heb twee honden die nooit in de problemen komen. Alleen Kiwi roept soms opdringerige reuen op zich af en als de eigenaar zijn hond daar niet in berispt, lijn ik haar aan. Mayke zoekt t allemaal zelf uit. Die heb ik nog nooit in narigheid met andere honden zien belanden. Die vertrouw ik beter in haar sociale capaciteiten dan mezelf. Die laat ik ook zonder billenknijpen op staffords aflopen, omdat ik weet dat ze oké zijn als ze dat doet.

En toch he, jij hebt teven.
Dat is op de leeftijd van Skye echt een heel verschil. Ik herken het heel goed van Nilo op die leeftijd. Zelf prima sociaal en echt geen knokker maar hij was keer op keer de pineut. Reuen willen gewoon sneller een punt maken, ze vechten minder heftig dan teven maar wel makkelijker. Effe een knokpartijtje om je status omhoog te halen, dat idee. En dan is een enigszins onzekere of gevoelige jonge reu voor heel veel andere reuen een perfect doelwit. Daar kan die jonge reu weinig aan doen maar de eigenaren van die andere reuen zien het vaak ook totaal niet. "Mijn hond doet niks hoor!" Terwijl hij ondertussen de jonge reu zwaar intimideert met z'n lichaamstaal. Zodra de jonge reu dan bang wordt is dat het sein om maar te gaan matten. Dat is gewoon niet leuk en ik heb in die periode ook vrijwel alle honden vermeden. Hij moest even uit dat vicieuze cirkeltje want na verloop van tijd werd hij al onzeker bij het zien van een andere hond en ging het direct mis.

[*Skye*]

Ik was zelf ook echt altijd heel erg van het zo veel mogelijk honden met elkaar in contact laten komen maar daar ben ik helemaal vanaf gestapt. Zoveel mensen hebben geen flauw idee wat hun hond gaat doen of hoe ze in moeten grijpen.

Ik denk dat je daar vanaf bent gestapt omdat je een hond hebt waarbij het niet kan.
Ik zit namelijk nog steeds op dat idee Maar ik heb twee honden die nooit in de problemen komen. Alleen Kiwi roept soms opdringerige reuen op zich af en als de eigenaar zijn hond daar niet in berispt, lijn ik haar aan. Mayke zoekt t allemaal zelf uit. Die heb ik nog nooit in narigheid met andere honden zien belanden. Die vertrouw ik beter in haar sociale capaciteiten dan mezelf. Die laat ik ook zonder billenknijpen op staffords aflopen, omdat ik weet dat ze oké zijn als ze dat doet.

En toch he, jij hebt teven.
Dat is op de leeftijd van Skye echt een heel verschil. Ik herken het heel goed van Nilo op die leeftijd. Zelf prima sociaal en echt geen knokker maar hij was keer op keer de pineut. Reuen willen gewoon sneller een punt maken, ze vechten minder heftig dan teven maar wel makkelijker. Effe een knokpartijtje om je status omhoog te halen, dat idee. En dan is een enigszins onzekere of gevoelige jonge reu voor heel veel andere reuen een perfect doelwit. Daar kan die jonge reu weinig aan doen maar de eigenaren van die andere reuen zien het vaak ook totaal niet. "Mijn hond doet niks hoor!" Terwijl hij ondertussen de jonge reu zwaar intimideert met z'n lichaamstaal. Zodra de jonge reu dan bang wordt is dat het sein om maar te gaan matten. Dat is gewoon niet leuk en ik heb in die periode ook vrijwel alle honden vermeden. Hij moest even uit dat vicieuze cirkeltje want na verloop van tijd werd hij al onzeker bij het zien van een andere hond en ging het direct mis.

Dat merkte ik ook echt. Eerst kon hij met iedere hond samen en sinds hij 1,5 jr is niet meer. En dat is niet erg, maar wel even schakelen. Met 90% van de honden gaat het wel goed dus ik wil hem niet overal bij weghouden. Hij is een echte honden hond en geniet zo van contact met andere honden.

Als we er een hond bij nemen nog zit ik er echt aan te denken om een teef te nemen, alleen al hierom.

[River8]

daarnaast vind ik het (ook met teef) gewoon niet nodig. ja tuurlijk kan als de partijen toevallig redelijk zijn alles wel geregeld worden, maar wil je dat ze dat leren het zelf even te regelen - zeker op die leeftijd?
als je zeker weet dat jouw hond goed reageert, en dat wil zeggen de boel relaxt kan houden en niet de vlam in de pan kan laten slaan, ja dan kan je het zelf laten regelen. als je dat niet weet of niet kan timen bij je hond, dan zou ik gewoon de makkelijke weg kiezen en geen confrontatie aan laten gaan als je het niet vertrouwt. ik vertrouw er namelijk liever niet op dat 'de ander' wel precies weet wat zijn hond doet.

[*Skye*]

En het verbaasd me echt steeds meer wat voor een domme dingen mensen over hun honden denken.
Ik kom hier altijd een vrouwtje tegen met een chihuahua die zijn lip op trekt, gaat grommen en in elkaar duikt. Zij is er serieus waar van overtuigd dat haar hond aan het lachen is naar de andere honden

Of een vrouw met een jonge herder die was met 5 maanden al veeeel groter als Skye met een jaar. Tijdens het spelen legde die hond zijn hoofd de hele tijd op Skye zijn rug en Skye bleef het corrigeren. Tot de vlam in de pan sloeg. Nu zou ik na de eerste correctie van Skye weglopen, laten we zeggen dat ik veel heb geleerd het laatste half jaar.
Nu komen we haar nog wel eens tegen en wilt ze iedere keer aan de riem de honden kennis laten maken. Ik ga zowat in een boom zitten om haar te ontwijken. Die hond komt op ons af gestormd en die vrouw wordt er een beetje achteraan gesleurd. En ze wilt ze echt laten spelen met elkaar. Sorry lijkt me geen goed plan, zeker als je je eigen hond niet eens kan houden.

[*Skye*]

daarnaast vind ik het (ook met teef) gewoon niet nodig. ja tuurlijk kan als de partijen toevallig redelijk zijn alles wel geregeld worden, maar wil je dat ze dat leren het zelf even te regelen - zeker op die leeftijd?
als je zeker weet dat jouw hond goed reageert, en dat wil zeggen de boel relaxt kan houden en niet de vlam in de pan kan laten slaan, ja dan kan je het zelf laten regelen. als je dat niet weet of niet kan timen bij je hond, dan zou ik gewoon de makkelijke weg kiezen en geen confrontatie aan laten gaan als je het niet vertrouwt. ik vertrouw er namelijk liever niet op dat 'de ander' wel precies weet wat zijn hond doet.

Nee idd, ik regel het wel en dat is wat mijn hond moet weten. En ik merk dat dat Skye echt rust geeft. Vanochtend leek hij opgelucht dat hij uit de situatie weg kon. Op het strand zondag negeerde ik 2 niet zo leuke honden, Skye negeerde ze daarom ook en de honden dropen af.

Ik weet dan weer wel dat Skye heel goed tegen keffende bange kleine mini honden kan. Dan gaat hij op zijn rug liggen en speelbuigingen maken, net zo lang totdat ze stoppen met blaffen en een soort van meedoen.