Dat was schrikken...

[Romy&Gijs]

Ik vind het toch een beetje lastig. Vooral omdat ik helemaal niets van hem wilde afpakken, en hij dus al gromde toen ik alleen al in de buurt kwam. Ik weet, het is zijn plek, maar goed, dan heb ik er toch moeite mee dit gedrag te tolereren. Natuurlijk, als ik echt gericht op hem afkom dan mag hij best laten weten dat het zijn botje is, maar dat was nu niet het geval. Daarbij schrok ik er zo van omdat hij 9 vd 10 keer zijn botje juist komt brengen bij 1 van ons, om even te laten zien hoe trots hij er op is, en dan geeft hij hem ook gewoon af zo van 'kijk eens wat ik heb '

Ik denk dat hij ook wel geweten heeft wat ik bedoel, want ik heb het botje afgepakt en na een uurtje of twee toen de hele situatie uit de lucht was heb ik het weer gegeven en toen heeft hij het laatste stukje liggend op mijn voeten opgegeten. Het was gewoon even een raar moment, en ik wilde graag weten voor het geval het nog eens voorkomt hoe jullie dan handelen. Dus ik ben ook heel blij met de vele reacties

Edit: Wil ik trouwens niet mee zeggen dat ik de volgende keer weer zo zou aanpakken, ben er nog steeds niet helemaal uit wat dan een juiste manier is. Ik wil er inderdaad niet mee gaan 'oefenen' eigenlijk. Dan ga ik er zo nadruk op leggen.

afpakken en er niks voor teruggeven zal hem niet sterken in zijn vertrouwen dat wat ie heeft veilig is.
lijkt mij eerder een prima manier om juist bak- en/of voernijd op te bouwen.

edit: je hond doet vanuit zijn hondenaard niks verkeerds, hij mag voer verdedigen ook naar een hogere in rang: eens gegeven blijft gegeven.
dat wij dat niet graag zien is wat anders natuurlijk, juist daarom is het zo vreselijk belangrijk dat je hond beseft dat zijn eten/lekkertje veilig is en niet afgepakt wordt.

Ja precies, het botje afpakken is gewoon niet zo'n goeie zet geweest, zal ook na deze verhalen niet meer gebeuren. Ik zal het dan ruilen voor iets lekkerders als deze situatie zich nog eens voordoet. Maar het lelijk doen als ik alleen maar in de buurt kom, ik wil wel dat hij weet dat dat niet nodig is. En dat maak ik hem nu verkeerd duidelijk door het juist af te pakken natuurlijk..
Wat kan je je stom voelen achteraf he..

[renee-uk]

Ja precies, het botje afpakken is gewoon niet zo'n goeie zet geweest, zal ook na deze verhalen niet meer gebeuren. Ik zal het dan ruilen voor iets lekkerders als deze situatie zich nog eens voordoet. Maar het lelijk doen als ik alleen maar in de buurt kom, ik wil wel dat hij weet dat dat niet nodig is. En dat maak ik hem nu verkeerd duidelijk door het juist af te pakken natuurlijk..
Wat kan je je stom voelen achteraf he..

ja achteraf kijk je een koe in de kont
fouten maken we allemaal hoor en dat geeft niet zolang je er van leert en dat doe je zo te lezen

[Gollum]

Ik kan ook dingen afnemen/ ruilen alleen begin ik met vertrouwen. Mika had best wel voernijd toen ze bij ons kwam. Daar heb ik eerst een paar dagen van een afstandje wat brokjes bijgegooid totdat ik heel dichtbij kon komen en brokjes in haar bak kon doen terwijl ze aan het eten was. Toen was de volgende stap ruilen en het commando los.
Misschien soft maar ik ben niet zo'n buldertype. Dit werkt goed voor mij en de honden die ik tot nu toe heb gehad

Ik ben wel het buldertype, soms
Maar bij voernijd is een bulder niet de oplossing, dat kan heel averechts uitpakken.

Skadi had heel hevige voernijd toen ze bij ons kwam. Klein bolletje wol dat liep te grauwen als een tijger zodra je zelfs maar langs de bak liep. Daar ben ik dus op een soortgelijke manier mee aan de slag gegaan.
Eerst gewoon in de buurt zitten met voeren, totdat ze dat ontspannen onderging. Daarna zeggen "kijk eens" en er iets ultralekkers bijgooien. Dat houd je een poos vol. Als dat ontspannen gaat, zeg je "kijk eens" en haal je de bak weg, zet die op het aanrecht of zo, gooit er de ultieme hoofdprijs in, en zet de bak meteen weer terug.
Het is geen snelle fix, deze methode, maar het werkt wel heel erg goed.

Bij herplaatsers met baknijd pak ik het net zo aan. Gewoon, rustig aan de vertrouwensband werken.
Het kan een paar weken duren, maar als je de tijd neemt en er niet teveel druk op zet, werkt deze methode altijd in mijn ervaring.

Het commando los leer ik seperaat aan. Dat moet er bij mijn honden echt heel erg goed inzitten, ik vind dat een potentieel levensreddend commando. En op het moment dat dat commando er goed inzit, kun je ook met ruilen van lekkers beginnen.
Zelfs Cayuga kan het nu, normaal eten zonder baknijd of gedoe, en lekkere dingen loslaten op het moment dat ik dat zeg. En hij had er extreem veel moeite mee.

Ik vind dat zelf ook een stuk fijner werken, het voelt natuurlijker. Bulderen heb ik echt moeten leren En vooral omdat Gol steeds aangevallen werd toen ze jong was. Op een gegeven moment toen er weer eens een hond op Gol afrende kwam er een bulder vanuit mijn tenen! De aanvallende hond was zwaar onder de indruk en zag direct van de aanval af