Ik ben inmiddels alweer een aantal keer weggeweest met de step en fiets.
Maar... mijn sledehond is lui.
Die grootoor gaat als een speer, draaft met opgeheven hoofd en de wind in de oren ook die laatste meters mee op haar slungelpoten en durft vaak nog druk op de riem te zetten.
Dit vind ik niet erg, ik gebruik een elastische lijn. Ze luistert goed naar mijn aanwijzingen en heeft er overduidelijk plezier in.
Dan hebben we Manu
Ik woon nog niet zo lang in deze buurt, dus een half uur rondje uitzoeken zonder te verdwalen is nog best een uitdaging.
We hebben geen onverharde paden in de buurt op het strand na. Daarom doe ik alles in een drafje.
Als we dan eens een pad hebben waar hij in het gras kan lopen stuur ik hem daarin, dat doet hij braaf. Daar wil ik dan dat hij overgaat in een galop.
Dat doet hij, ik geef hem het commando te trekken (ik blijf meesteppen of fietsen), ook dat doet hij, maar na een paar meter stopt hij met trekken en wil dan echt niet meer druk op de lijn zetten. LINE OUT! LINE OUT!
En ik krijg het er echt niet in. Vorig jaar dacht ik: ach, gewoon even oefenen.
Maar hoe eigenlijk?
Het commando kent hij, hij gehoorzaamt dan ook braaf. Maar hoe kan ik hem nou een beetje motiveren te blijven trekken?
De mormels samen werkt ook niks, hij laat de dame de kar trekken
Beide honden hebben een prima conditie.
Ook 's zomers blijven ze in beweging, nu doen we vrijwel dagelijks een stuk naast de fiets, step of mee met hardlopen. Ook wandelen ze vrij veel.
Als ik alleen de wandelingen tel, lopen ze zomaar 2,5 uur op een rustige dag. Is dat dan teveel naast het steppen?
Manu eet slecht, dat heeft hij altijd al gedaan.
Hij is ook schraal, altijd. Uma is dik. Toch is zij degene die als een speer gaat.
Zou ik hem dan energierijker voer moeten geven? Of moet ik het hele stepgebeuren naast me neerleggen en vindt hij het trekken gewoon niet leuk?












