Twee hondjes in huis...

[Shiloh86]

komende week heb ik twee hondjes in huis, want Nikki is hier te logeren. Dat gebeurd wel vakeren Duke en ik zijn ook vaak bij Nikki thuis.

Beide hondjes reageren op alles. Duke is nogal een lompe, Nikki is het braafste hondje uit de klas die ook best wel onzeker is.

Ze hebben het absoluut niet door wat ik tegen wie zeg, maar beide trekken zich alles aan. Erg onhandig als je wilt dat de ene buiten blijft en de ander binnen komt. Als je 1 van de twee wilt roepen. Als je de ene wilt corrigeren terwijl de andere braaf ligt.

Kortom. Ik zou ze beide willen aanleren dat ze leren luisteren naar die commando's waar hun naam voor gezegd wordt en de andere negeren. Zeker gezien ze nog jaren samen zullen moeten, lijkt het me handig daar een beginnetje mee te maken.

Maar hoe pak je zoiets in hemelsnaam aan? Wat voor oefeningen zou je daarvoor kunnen doen? Waar begin je?

[LongFields]

De naam roepen met een kom commando of een kijk eens of let op en alleen de hond belonen wiens naam je gebruikt hebt. Denk dat ze dat zo door zullen hebben.

[alm@]

Het belangrijkste is (vind ik dan en het werkt hier) is rust. Rust in jezelf breng je ook over op je hond(en). En inderdaad eerst naam van de hond en dan commando. Helemaal voorkomen dat een gevoelige hond wat meekrijgt als je de ander corrigeert kan je niet. Als ik hier tegen de teckel mopper omdat ie wat uitgevreten heeft, kan ik niet voorkomen dat Biko dan benauwd kijkt. Ik negeer dat dan en pas als de rust is weergekeerd, krijgt hij van mij een aai over de kop en een braaf hoor.

[Shiloh86]

Het grootste dilemma is denk ik dat voor Nikki kan reageren, Duke er al met zijn veel te lompe lijf er tussen staat en er geen ruimte is voor Nikki te doen wat ik van haar vraag. Ik kan Duke op dat moment niet goed corrigeren, want dat trekt Nikki zich dan teveel aan en krijg ik helemaal niet meer gedaan wat ik van haar vraag. Bovendien wil ik het ook niet corrigeren want Duke begrijpt immers nog niet dat ik niet hem bedoel, iets corrigeren dat hij nog niet begrijpt vind ik niet eerlijk.

Een ander dilemma dat mee speelt is ook dat Nikki regelmatig blaasontsteking heeft en niks anders mag hebben dan haar brokken en daar loopt ze niet echt warm van. Belonen met spel werkt normaal wel, maar moet wel echt spel zijn en niet simpel speeltje geven en ik denk dat Duke daar weer veel te opgewonden van raakt.


De rust bewaren is inderdaad wel een hele goede tip. Ik kan er wel een beetje ongeduldig/gefrustreerd van raken.

[Fotogravinnetje]

Duke hoort toch wel nu al te leren dat hij niet met z'n lompe lijf tussen jou en Nikki mag komen als jij met Nikki bezig bent. Gewoon die ruimte opeisen, hij heeft daar op dat moment gewoon niets te zoeken. Dan leert hij juist het snelst dat 'Nikki' betekent dat hij even uit de buurt moet blijven

[Shiloh86]

Hmmm. Ok. Daar heb je een punt. Maar als ik dat doe op een manier die bij Duke aankomt dan denkt Nikki dat ik het ook tegen haar heb, met als gevolg dat ze stoïcijns een andere kant op gaat zitten kijken om af te wachten wanneer het allemaal voorbij is. En dan hoef je ook echt niks meer van haar te verwachten. Bovendien wat ik net al zei, Duke begrijpt niet dat ik het niet tegen hem heb. Hij volgt gewoon braaf mijn commando op en staat dol enthousiast aan mijn voeten super braaf te zijn eigenlijk.

Sowieso vind ik het wat lastig, want Duke laat haar ook slecht met rust. Toen hij nog echt een ukkie was gaf ze haar grenzen goed aan, maar inmiddels doet ze dat niet meer. Ze draait weg en probeert hem te ontlopen, maar hij blijft achter haar aangaan en zit dan steeds in haar bek te likken. Dat draagt ook bij aan dat als hij er alweer tussen staat, dat ik haar dan niet echt kan bereiken.

Aangezien ik altijd ben van "laat het ze zelf maar uitzoeken" weet ik ook daarvan niet zo goed wat de beste manier is om dat aan te pakken. Toch zelf te laten uitzoeken? Nikki in bescherming nemen? En dat bedoel ik eigenlijk ook met lomp. Hij snapt/erkend/respecteert haar signalen van "ik wil dit niet/laat me met rust" niet. Zij dwingt dat respect ook niet af en laat gewoon over zich heenlopen.


Overigens als ze in de stemming is, kunnen ze heel leuk samen spelen hoor!

[Feather__]

Ik grijp regelmatig in hoor. Yindi wil het liefst Snoop zijn bek blijven aflikken, die draait zijn kop dan weg maar mevrouw zet meteen een of twee stappen naar voren en gaat maar door.
Soms zet ze hem zelfs klem in een hoekje om zijn bek te likken.

Dat doen we hier niet, Snoopy vind het niet leuk dus opzouten
Helpt voor een tijdje, dan gaat het weer opnieuw beginnen maar ook dan als het te erg is grijpen we in.

[TessaThomas]

Ik neem hier de hond die lastig gevallen wordt in bescherming. Gewoon, omdat het voor beide leuk moet zijn. Ik ben helemaal voor samen uitzoeken, tot ik merk dat het niet werkt.

Als ik met 1 van de 3 wil trainen, dan sluit ik of de andere 2 op, of ik negeer ze. Nu moet ik zeggen dat Tessa en Tay al snappen wanneer ik met Winni bezig ben, dan blijven ze keurig op afstand. Ik noem er inderdaad de naam bij en als zij mee willen doen is dat leuk, maar dan krijgen ze even niks. Winni vindt het nog lastig, dus die sluit ik vaak even weg, of ik geef haar alleen een beloning als zij een commando krijgt. En ja, soms zorgt dat ervoor dat bijvoorbeeld Tay 2 meter bij me vandaan zit en die beloond moet worden, terwijl Winni op mijn voeten zit. Dan stap ik om haar heen of buig naar Tay om hem te belonen.

[runninggirl]

Kan je voordat je iets van Nikki gedaan wil krijgen Duke bijvoorbeeld naar z'n plaats sturen of laten zitten ofzo? Dat werkt hier heel goed, en dan hoef je dus niks te corrigeren want je hebt al controle.

Bijvoorbeeld Mahru (6 maanden) wil heel graag blij overal kusjes geven aan Jura (4 jaar) op de meest onhandige momenten. Zoals wanneer ik Jura roep om haar tuig aan te trekken voor we de deur uit gaan. Wat ik dus doe is Mahru eerst laten zitten, belonen, "blijf" commando geven.
Dan pas roep ik Jura bij me. Ondertussen Mahru weer belonen voor het blijven en nog eens "blijf" geven tot ik vrij geef. Zo blijft er rust en kan ik doen wat ik wil zonder te hoeven corrigeren.

[ranetje]

Hmmm. Ok. Daar heb je een punt. Maar als ik dat doe op een manier die bij Duke aankomt dan denkt Nikki dat ik het ook tegen haar heb, met als gevolg dat ze stoïcijns een andere kant op gaat zitten kijken om af te wachten wanneer het allemaal voorbij is. En dan hoef je ook echt niks meer van haar te verwachten. Bovendien wat ik net al zei, Duke begrijpt niet dat ik het niet tegen hem heb. Hij volgt gewoon braaf mijn commando op en staat dol enthousiast aan mijn voeten super braaf te zijn eigenlijk.

Sowieso vind ik het wat lastig, want Duke laat haar ook slecht met rust. Toen hij nog echt een ukkie was gaf ze haar grenzen goed aan, maar inmiddels doet ze dat niet meer. Ze draait weg en probeert hem te ontlopen, maar hij blijft achter haar aangaan en zit dan steeds in haar bek te likken. Dat draagt ook bij aan dat als hij er alweer tussen staat, dat ik haar dan niet echt kan bereiken.

Aangezien ik altijd ben van "laat het ze zelf maar uitzoeken" weet ik ook daarvan niet zo goed wat de beste manier is om dat aan te pakken. Toch zelf te laten uitzoeken? Nikki in bescherming nemen? En dat bedoel ik eigenlijk ook met lomp. Hij snapt/erkend/respecteert haar signalen van "ik wil dit niet/laat me met rust" niet. Zij dwingt dat respect ook niet af en laat gewoon over zich heenlopen.


Overigens als ze in de stemming is, kunnen ze heel leuk samen spelen hoor!

Gezien je verhaal vermoed ik dat je Nikki dan wat meer in bescherming moet nemen.
Je hoeft toch niet tegen Duke te bulderen?
Rustig zijn halsband pakken (dus zorg dat hij die om heeft) en opzij zetten en Nikki bij je roepen.

Ik heb zelf een hekel aan blokken door de ene hond als ik wat wil van de andere hond.
Dus ik laat duidelijk merken dat dat niet geaccepteerd wordt en zet de "blokker" opzij.
Geen zware stem of boze woorden, gewoon opzij.
En als dat niet doorkomt zet ik de "blokker" even vast met de riem zodat hij niet kan storen.

[blondie]

Ik heb even niet helemaal door welke situaties je nu in gedachten hebt trouwens.
Als het gaat om oefeningen of trainen met mijn wat oudere stel destijds was het in het begin ook wat lastig. Ik heb toen een tijdje gewoon maar met beiden tegelijkertijd wat oefeningen gedaan. De simpele dingen zoals een zit of af, samen volgen.
Als de ene niet precies wist wat ik bedoelde kon ik die hond rustig aangeven wat ik wel bedoelde.
Wat later kon ik met oefenen aanduiden dat ik met de ene of de andere hond wat wilde doen, ze snapten toen dat als hun naam werd genoemd dat het om die hond ging.
Het af en blijf zat er toen ook wat beter in.
Zelf werkte ik met twee honden inderdaad wat meer met naambenoeming, aankijken van de hond die ik bedoelde en het negeren van de hond die dan ook de aandacht wilde.
Ik maakte wat directer contact a.h.w.
Ik heb nu een derde samenstelling wat duo honden betreft en merk dat je echt duidelijk moet blijven naar de hond die aandacht wil opeisen/afdwingen t.o.v. de hond wie je op dat moment om wat voor reden dan ook de aandacht wilt geven.

Bij een standje geven, ontkom je er soms niet aan dat een gevoelige hond zich ook aangesproken voelt. Zelf anticipeer(de) ik daar dan wel op door de hond die het te bont had gemaakt echt weg van mij te laten blijven en dan de andere hond bij me te roepen.
Ik vond het niet terecht dat die hond zich dan ook "slecht" voelde vanwege een negatieve reactie die niet voor die hond bedoeld was.

Wat Ranetje volgens mij ook zegt, wat meer directer contact maken als het gaat om aanspreken door niet met stem te werken maar wat meer op de hond spelen kan dan ook beter werken.
Bij gedrag wat niet wenselijk was liep ik ook nog wel eens op de hond in kwestie af en zonder woorden nam ik de hond apart, of door bij de hond te staan was het voor de andere hond al duidelijk dat ik de andere hond niet bedoelde. Iets wat dus wel snel gedacht kan worden als je op afstand iets duidelijk probeert te maken.

[veertje]

Denk je er niet te veel over na? Ik zou gewoon doen zoals altijd, of er nu een of twee honden zijn. Wil je echt iets gaan trainen met de een, dan leg je de ander even op de plaats/in de bench en wanneer er op een ander moment een situatie is dat je een van de twee moet toespreken doe je dat gewoon. Ze gaan dat vanzelf wel snappen. Zou er niet te moeilijk over denken, ze zijn slim genoeg om snel uit te vogelen wat je bedoeld

[Shiloh86]

Nou ja. Tot dusverre dat er niet over nadenken en gewoon doen een hoop frustratie oplevert en dus niet echt werkt, anders zou ik hier niet om advies vragen. De 1 dringt zich op, de ander negeert me regelmatig, ik merk dat ik me ga frustreren en dat is niet goed, want dat merken zij ook. Terwijl ik normaal met Duke mijn geduld heel goed kan bewaren. Maar heb hier veel goede tips gekregen.

Het gaat overigens niet eens over echt trainen. Dan zou ik de ander inderdaad gewoon even vastleggen oid. Het gaat echt om de dagelijkse dingetjes. Dat de ene moet wachten terwijl ik de ander in de auto doe, bijvoorbeeld. Het probleem is het grootst met bij me roepen. Als ik Duke laat liggen en zeg blijf en vervolgens Nikki roep, denkt Duke weer dat ik hem roep en komt dus weer overeind. Hij wringt zich er dan gewoon tussen of doet weer opdringerig naar Nikki.

Lees hier al heel veel nuttige tips, waar ik zeker wat mee kan!

[moniek&bo]

Hierbij zou ik het de honden niet zelf uit laten zoeken maar Nikki helpen door Duke inderdaad even aan de halsband tegen te houden of even apart te leggen.

Hier begeleid ik ook bepaalde dingen:
- Bo wil Max niet in de buurt als ze een bot heeft. Ik heb Max ongeveer een jaar lang steeds weggehouden daarbij en nu weet hij het en loopt er met een boog omheen als ze een bot heeft.
- Bo blokkeert de deuropening als ze wil spelen met Max als hij erdoor wil. Max geeft vaak aan dat niet te willen en dan stuur ik Bo weg.
- Max blijft in de weg lopen als ik een balletje gooi voor Bo. Nu ga ik zitten en mag hij komen nuffelen terwijl Bo de bal haalt.
En zo zijn er meer voorbeelden.

Als de een iets niet wil/fijn vindt heeft de ander dat te accepteren.

Bo is trouwens ook heeeeel gevoelig voor correcties en dook ook in elkaar als ik Max corrigeerde.
Nu weet ze het, ze is er gewoon aan gewend haha.
Als ik nu zeg 'potverdorie Max!' Slaapt zij gewoon door.

[blondie]

Nou ja. Tot dusverre dat er niet over nadenken en gewoon doen een hoop frustratie oplevert en dus niet echt werkt, anders zou ik hier niet om advies vragen. De 1 dringt zich op, de ander negeert me regelmatig, ik merk dat ik me ga frustreren en dat is niet goed, want dat merken zij ook. Terwijl ik normaal met Duke mijn geduld heel goed kan bewaren. Maar heb hier veel goede tips gekregen.

Het gaat overigens niet eens over echt trainen. Dan zou ik de ander inderdaad gewoon even vastleggen oid. Het gaat echt om de dagelijkse dingetjes. Dat de ene moet wachten terwijl ik de ander in de auto doe, bijvoorbeeld. Het probleem is het grootst met bij me roepen. Als ik Duke laat liggen en zeg blijf en vervolgens Nikki roep, denkt Duke weer dat ik hem roep en komt dus weer overeind. Hij wringt zich er dan gewoon tussen of doet weer opdringerig naar Nikki.

Lees hier al heel veel nuttige tips, waar ik zeker wat mee kan!

Dat dikgedrukte is uit mijn ervaring echt een ding wat je moet oefenen. Ik ging er ook te makkelijk vanuit dat het ze wel duidelijk zou zijn. Af en blijf en ik roep die of die en dan moet dat duidelijk zijn.
Dat bleek dus gewoon niet zo
Dat was dus een ding dat ik samen ging oefenen op een veld.
Beiden af, beiden commando blijf. Weglopen. Terug komen brave honden.
Dan riep ik de een, als de ander meekwam liep ik met die hond die ik niet had geroepen even terug naar de plek waar ik had afgelegd. Daar weer een brokje geven en wederom blijf. Weer weglopen, die hond vervolgens bij me roepen.
Wederom de oefening herhalen. Als dat dan goed ging stopte ik ook direct en ging wat anders leuks doen of gewoon lekker verder wandelen. Dag later oefende ik het weer. Het ging niet vanzelf, maar uiteindelijk viel het kwartje bij de honden. En kon ik ook samen appel dingetjes doen, maar vanuit met twee ook ineens de een even laten wachten en met de ander wat doen. En dan weer verder met de ander.
Toen ging het ook makkelijker met de dagelijkse dingen zoals in de auto springen een voor een e.d..

Het is logisch dat de honden beiden reageren als er wat te doen valt, zeker als je al een op een met ze traint bijvoorbeeld en met het type hond dat graag wat met de baas onderneemt en met de baas wil doen.
Met wat geduld en oefenen is het ze dus ook duidelijk te maken (en leuk te maken) dat de ene even geduld moet hebben om daarna de volledige aandacht weer te krijgen van jou.
Het is even schakelen, althans dat had ik destijds, even verzinnen hoe je de honden iets duidelijk gaat maken. Maar als het ze duidelijk is, is het zo'n verademing

[blondie]

Kleine toevoeging, bij mijn stel merkte ik dat gebaren ook wel wat duidelijker waren dan verbaal.
Ik gaf dan de ene ook met mijn hand een stop en af teken bijvoorbeeld, en de ander kreeg het gebaar dat hij of zij mee kon komen.
Dat bedenk ik me nu, dat ik veel meer met gebaren ging werken dan met stem.

Logisch ook wel, want een hier, of een fluitsignaal is iets wat beide honden kennen en herkennen. Bij gebaren letten ze veel meer op je houding en kunnen ze beter zien wat je precies bedoeld, mits je daar duidelijk in bent. En dan uiteraard werkt dat ook alleen bij honden die de baas in de gaten houden

[gyanty]

Tja, ik denk dat je ook hier al veel te veel van Duke op zijn leeftijd verwacht. Ik zou in dit geval niet Duke af en blijf geven en dan eerst de ander roepen. Maar het praktisch maken en eerst Duke. Wel eerst gehoorzaamheid vragen, maar nog niet het uiterste vragen. Klein beginnen en vooral aanvankelijk zo dichtbij dat je het kan begeleiden. Hier is dat met in de autokennels stappen ook zo. Als Norah druk in haar hoofd is, hoef ik echt niet te verwachten dat ze niet meespringen als ik Kay dat toezeg. Kan ik om ieders rust beter Norah eerst laten gaan (andersom gebeurd trouwens ook wel eens)

En tja corrigeren met een gevoelige hond erbij blijft moeilijk. Zo er voor kiezen om als je echt moet corrigeren (maar dat kan pas als de hond de oefening goed beheerst. Blijf en een ander roepen, die in beweging komen, dat is wel gevorderden werk, zeker voor een actieve herder, dat moet je heel goed oefenen!). Kies voor een andere methode van corrigeren als bij de gevoelige hond. Hier werkte het geweldig met fisherdiscs voor Norah. Kay kende die niet en apporteerde die voor mij. Dus vond hij de correctie voor Norah alleen maar heel leuk worden....

Maar Kay reageerd eigenlijk op elk commando wat wordt gegeven. En Norah vind dat ze zich overal mee moet bemoeien. Ik heb het alles tegelijk uitvoeren eerst dus maar uitgebuit. Helemaal handig, want Norah nam meer van Kay aan dan van mij. Misschien in de toekomst duotraining van Judith Lissenberg wat voor je?