Onzeker of Dominant?

[Waterrat]

Hele uren wandel ik met de labrador van mijn moeder, Uma.

Aan de riem gaat alles perfect; ze luistert prima en loopt vaak naast of achter me. Alleen als ze een andere hond ziet wil ze nog wel eens trekken (iets dat ik haar nog niet heb kunnen afleren), dan begint ze te kwispelen en wil ze het liefst de hele dag neus aan neus staan.

Omdat ik vond dat ze aan de riem zo gehoorzaam is mag ze sinds een aantal weken, op een daarvoor bestemd terrein, loslopen. Ze vind het helemaal fantastisch! Ze rent er wat af, komt vaak met een stok uit de bosjes en helemaal geweldig vindt ze het als er grote modderplassen liggen. Ze komt dan ook vaak bruin van de modder weer thuis.

Nu is er alleen 1 probleempje, ze heeft een beetje moeite met andere honden als ze losloopt.
Ze lijkt angstig als andere honden bij haar komen snuffelen, de rugharen gaan overeind staan, ze trekt haar lip op, snauwt en haar staart verdwijnt tussen haar benen.. Ze zoekt dan ook vaak bescherming bij mij en komt dichtbij me staan. Mijn moeder zegt dat ze op de puppy-cursus al gezegd hebben dat Uma een dominante hond is, maar daar heb ik zo mijn twijfels over. Ze kan best dominant zijn, maar ik vind haar eerder onzeker overkomen.

Omdat ze zo reageert op andere honden als ze los loopt doe ik haar altijd aan de riem als er een hond aan komt. Ik vind het lastig om in te schatten wat Uma zal doen en ik wil gewoon voorkomen dat ze een andere hond grijpt. Nu kwam ik laatst een andere hondeneigenaar tegen die zei dat ze juist onzekerder worden van aan de riem lopen en zich sneller bedreigt zullen voelen, maar ik heb juist het idee dat ze zich meer op haar gemak voelt als ze aangelijnd is.

Verder is ze afgelopen week 2 keer aangevallen door dezelfde hond. Uma heeft er niks aan over gehouden, het was meer grommen en piepen dan een strijd op leven en dood. Maar ik kan me voorstellen dat dit niet heel erg goed is voor het zelfvertrouwen van Uma. Ik vraag me af of ze aangevallen wordt omdat ze een onzekere indruk maakt of omdat die andere hond gewoon een hekel heeft aan lieve schattige labradors ..

Het is een heel verhaal geworden, maar wat ik nou eigenlijk wil vragen is: Wat zouden jullie doen? Aanlijnen of niet? En is er nog iets dat ik kan doen om haar te helpen? Kan ik haar zelfvertrouwen een boost geven? Of is het toch gewoon een kwestie van rangorde en dominantie?

Alvast bedankt!

[Waterrat]

Helemaal vergeten te melden! Uma is 3 jaar.

[Marjoleine]

Het klinkt niet dominant.
Maar ik denk ook dat ze niet echt interactie geleerd heeft.
Aan de riem zal ze best zekerder worden maar daardoor dus ook zekerder in een confrontatie.
Ik zou het eens laten gaan, dat loslopen, ook bij andere honden, en dan kijken wat ze doet.
Niet mee bemoeien ook.
Ik vermoed dat ze onderdanig gedrag vertoont en dat ze na kennismaking gewoon neutraal zal zijn. Uit wat je schrijft he, dat is altijd een incompleet beeld natuurlijk.

[Fotogravinnetje]

Kan het zijn dat die andere hond haar wilde corrigeren voor een te angstige houding?

[semmyboy]

wat ik vooral lees, is dat je hond bang en onzeker is. de haren omhoog is een teken van spanning, en dus onzeker. Aan de lijn doen worden ze inderdaad nog onzekerder van en kunnen ze juist gaan uitvallen aan de lijn.
Wat je beter kan doen is je hond mee lokken en afleiden met iets leuks,zodat ze uit die onzekere situatie komt, en naar jou toe komt. Honden hoeven namelijk niet altijd maar te spelen, als je hond zo onzeker is, helpt het misschien beter dat de aandacht naar jou gaat, en andere honden leert te negeren.
De dominantie theorie is echter achterhaald, misschien zou het helpen als je wat leest over kalmerings signalen, tik maar in in google, dan kom je op verschillende site's terecht met plaatjes en hoe dat nou in elkaar steekt.
Turid rugaas is een bekende hondentrainer die train met kalmerings signalen, ik vind dat erg leerzaam!

[DeDiana]

Afgaande op wat je schrijft denk ik ook dat ze onzeker is in de ontmoeting met andere honden. Aan de lijn voelt ze zich blijkbaar zekerder, met jou aan haar zijde. Uit niets wat je schrijft is af te leiden dat ze dominant gedrag richting andere honden vertoont.
Op zich geeft het niet dat ze onzeker is en kan dat in de loop van de tijd zeker nog verbeteren als ze meer honden kan ontmoeten en daar beter mee leert omgaan. Ik zou dan wel selectief zijn in de honden waarmee je haar los kennis laat maken en vooral voor rustige, vriendelijke honden kiezen. Er zijn ook honden die juist getriggerd worden door onzeker gedrag om even hun punt te gaan maken of haar na te gaan jagen. Dat zou ik met een onzekere hond wel proberen te voorkomen.

[Maeve]

Nee, ik lees er niks dominants in. Ze klinkt wel onzeker zo, en er zijn zeker honden die daarop reageren door haar te corrigeren. Ik heb hier een teef die dat doet, die houd ik dus weg als ik het weet maar als een hond pas tijdens de ontmoeting ineens onderdanig/onzeker gedrag laat zien wil ze dus nog wel eens kattig worden. In jouw geval zou ik dat soort ontmoetingen voorkomen, daar wordt niemand beter van. Als het kan zou ik haar dan dus aanlijnen voor ze contact heeft gemaakt met de hond, dan eis je tijdens het passeren gewoon even de aandacht van je hond en komen ze helemaal niet in contact met elkaar. Bij vriendelijkere honden zou je wel kunnen proberen om het eens te laten gaan zodat ze zich hopelijk ontwikkelt in het contact met andere honden. Juist omdat ze wat onzeker overkomt gok ik dat ze niet zomaar zal aanvallen en schade aanrichten, maar ze voelt zich bij jou wel sterker en zekerder. Dus haar het zelf laten uitzoeken kan heel goed werken, mits de andere hond daar dus geduldig en sociaal mee omgaat.

[blondie]

Zo ik het lees maakt ze aan de lijn wel contact, en vindt ze dan interactie wel fijn.
Maar zodra ze los benaderd wordt reageert ze wat angstiger waardoor ze wil gaan snauwen.

Wat iemand anders al zei, waarschijnlijk is ze weinig in aanraking geweest met andere honden als ze los liep, of heeft ze misschien wel rotervaringen opgedaan? Dat zou je je moeder kunnen vragen.

Als zij het zelf prettiger vindt om aan de lijn contact te maken, en jij ook zo te lezen
Dan zou ik haar voorlopig inderdaad even aanlijnen als er vreemde honden aankomen. En wellicht contact toe te staan als ze niet lelijk doet aan de lijn. Als de begroetingen dan ok zijn dan zou ik haar losklikken.

Het hangt ook van jezelf af wat je gevoel zegt met loslopen en dingen al dan niet toe staan. Met mijn vorige duo voelde het prettiger bijvoorbeeld om ze bij het zien van vreemde honden die op ze afkwamen ze even aan te lijnen. Niet alle honden waren even vriendelijk naar ze toe, en andersom ook niet. In mijn geval voelde ik mijzelf fijner als ik ze aan de lijn had.

Ik sprak ook niet over dominant of niet. Mijn ene hond had gewoon weinig behoefte aan confrontaties/ontmoetingen met andere honden, en kon dat op een zeer lullige manier duidelijk maken als hij los was en ze kwamen op hem af.
De ander kon dan mee gaan doen, of voelde feilloos aan of een hond toch een beetje bang van haar was en dan wilde ze gaan opjagen. Dat was voor mij reden om ze op tijd aan de lijn te doen.
Maar als ik met honden opliep en de sfeer was verder goed, dan gingen ze ook los. Het is altijd even afwegen wanneer je bepaalde beslissingen maakt vind ik.
Nu met mijn jonge herder vind ik het dus wel belangrijk dat er normaal op contact leggen gereageerd mag/moet worden dus lijn ik minder snel aan, behalve dus weer bij wat angstige of érg onderdanige honden, dan neem ik het zekere voor het onzekere en wil de lijn eraan om een "foute" reactie te kunnen voorkomen.

[gyanty]

Het wordt al snel gezegd, ook hier. Tja als ze los waren geweest, dan was het vast goed gegaan. Van Kay weet ik dan al zeker. Die is te onzeker en juist hij kan soms beter contact maken als hij vast is, dan als hij los is. Men lijkt dat niet te willen snappen. Op dit moment ook weer een meneer met denk ik een kruising lab/golden. Onze Norah kan met bijna geen enkele hond contact maken. Dat wil deze meneer ook niet snappen. Dat zijn hond ook niet echt heel handig is in de kennismaking, wil meneer ook niet begrijpen. Dat ons trio dus beter geen kennis kan maken, wil meneer ook niet begrijpen. Ik heb het een paar kaar laten gaan en kijken of Kay er iets mee kon. Kay red mij vaak van situaties. Maar deze hond van meneer heeft zelf ook te veel spanning in zijn ontmoeting en kan evengoed omslaat als die wildebrassen van mij. Geen goede combi dus. Hebben het geprobeerd. Vinden wij genoeg. Hoeft van ons niet te escaleren.

Nu kwam we van 22 week terug ofzo meneer tegen. Wij hadden honden sowieso aan de gordel, want in training. Breed pad. Dus hoop hondjes aan de kant en gewoon passeren. Meneer toch met tegenzin zijn hond aangelijnd. Die enorm fixeert op mijn reu (die voorop loopt, om Norah zo zo veel mogelijk de dans te laten ontspringen). Gromt en grauwelt en valt uit. Mijn reu reageert ook, maar we lopen gewoon door. Kennelijk ben ik in verleden duidelijk genoeg geweest op zegt mijn kop op onweer meer dan genoeg. Maar meneer moet nog wel even tegen mijn man iets zeggen in de trant van: Tja dat krijg je al ze aangelijnd zijn he?
Gewoon negeren en doorlopen. Beste meneer weer niet beter schijnbaar. Ik heb genoeg van zijn hond gezien om een inschatting te kunnen maken. Meneer heeft kennelijk niet genoeg van onze honden gezien om in te kunnen schatten. Mijn fout: mijn honden toch te veel onder controle denk ik....

[Brindlecardi]

Hoe gaat dat als je even bij de vreemde hond blijft na de eerste ontmoeting?
Apple reageert zo bij honden die vrij abrupt op haar af rennen.
Rughaar overeind, snauwen en staart voor de achterkant.
Bij haar is het onzekerheid icm zelf 'controle' willen hebben. Als zij diegene is die een hond benaderd dan is ze zelf een lompe boerin en gaat ze al gauw spelen. Terwijl als een andere hond de ontmoeting initieert lijkt ze wel te zeggen 'ik stel me niet voor totdat je je gedraagt zoals ik dat wil'. Als ik dan dus even blijf staan is het ijs vaak al gauw gebroken. Tenzij een hond echt overmatig veel interesse blijft tonen, dan blijft ze ook snauwen.
Snuffelen aan de achterkant is ze alleen altijd een beetje moeilijk in, ik noem haar ook altijd erg onbeleefd
Verschil bij haar is wel dat honden haar (gek genoeg misschien) nooit 'aanvallen'

[Waterrat]

Bedankt voor alle adviezen en tips!

Ze heeft inderdaad niet heel veel contact met andere honden gehad. Dit vond mijn moeder toch een beetje eng met een "dominante" hond.
Gelukkig draait mijn moeder nu bij, ze vind het alleen jammer dat ze haar bij de puppy-cursus verkeerd geadviseerd hebben.

Afgelopen weekend heb ik een eind gewandeld met Uma, een vriendin en haar hond (een Vizla) en het ging eigenlijk heel goed! In het begin was Uma bang en onzeker en stond ze te snauwen en te grommen, maar dit draaide al gauw om in speelsheid. Dit gaf mij uiteraard ook het zelfvertrouwen om gewoon door te gaan met loslopen.

Het is net alsof dit weekend een knop om is gegaan! Toen we gisteren tijdens de wandeling honden tegen kwamen gedroeg Uma zich heel anders. 1 van de honden was nogal enthousiast dus dat vond Uma nog niet helemaal geweldig, maar ze heeft niet gesnauwd. Ze is ook helemaal niet gefixeerd op honden, gaat gewoon lekker haar eigen gang en laat het gesnuffel steeds beter toe. Ik wist niet wat ik zag!

We zijn er nog niet, maar het is een begin

Ik ben dan alleen benieuwd hoe ze reageert als ze de hond tegenkomt die haar heeft aangevallen.

[Waterrat]

@fotogravinnetje : Het kan natuurlijk dat deze hond haar wilde corrigeren. Het schijnt dat diezelfde hond al eens eerder naar Uma heeft gesnauwd toen mijn moeder met haar aan het wandelen was. Ik vind het lastig inschatten. Meestal kan je aan de lichaamstaal van een hond wel zien hoe een hond reageert, maar deze hond vliegt gewoon gelijk op Uma af.

@semmyboy : Dankjewel! Klinkt interessant. Ik zal eens gaan googlen.

@gyanty : Zo vervelend als andere mensen denken dat ze het beter weten! Meestal is hun eigen hond ook niet perfect opgevoed ..

@Apple : Ik bleef vaak ook even staan, om te kijken wat Uma zou doen, maar daar werd ze eigenlijk alleen maar onzekerder van. Maar de honden die we tegen komen zijn ook vaak jong en enthousiast en lomp.. Het kan zijn dat dat voor Uma een beetje teveel was of misschien vond ik het gewoon te spannend .. De hond waar we het weekend mee gewandeld hebben was een stuk rustiger en dat ging dus ook een stuk beter. Wat doe je als Apple in zo'n geval blijft snauwen? Laat je het dan gewoon gebeuren?