Suske schreef:Ik snap denk ik wel waarom sommige mensen denken dat Kiwi niet op haar plaats is.
Je komt nogal over als een controlfreak.
En in mijn beleving werkt het beter als je een hond de hond laat zijn die het is en dus de controle wat laat varen.
Sommige dingen zijn zoals ze zijn.
Sturen kan maar alles willen controleren gaat irriteren.
Ik heb het meer omdat ik dat andere topic ook in gedachten heb waar je ook juist datgene wat een ander zo fijn zou vinden aan een hond, dat je daar wat moeite mee had.
Daar heb je toen tips gekregen en ben je mee aan de slag gegaan, wat ook goed uitpakte.
En als ik voor mezelf spreek, ik heb hier ook een hondje van mijn vriend waar ik twee jaar geleden behoorlijk wat moeite mee had. Terwijl iedereen het een schat van een hond vindt/vond en dus totaal niet snapten wat ik bedoelde en waar ik nu zo over zeurde.
Idem trouwens met mijn twee eigen honden destijds. Ik had vreselijke moeite met Bluf die zo totaal anders was dan wat ik gewend was met Finn.
En volgens mij heb ik dat in het vorige topic ook aangehaald.
Opdringerig, daar kan Jol wat van, maar meer in de zin van afdwingen van aandacht. En daar waar heel veel mensen dat lief en grappig vinden en aandoenlijk, kon ik daar heel slecht tegen.
Gisteren nog, zit je met een drankje in je handen en tot drie keer toe duwt ze ineens de neus onder je hand omdat ze geaaid wil worden. Dat vind ik dus opdringerig, in combi met vervelend omdat de helft van je drankje over je kleding komt of op het tapijt.
Ik nodig haar liever zelf uit voor de knuffel, want ze vindt het wel heel fijn om aangehaald te worden, en zij heeft écht de bevestiging nodig dat ze erbij hoort (kan ik niet uitleggen, het is een heel gevoelig hondje).
Aki is dan weer de lompe boer. Beetje hyper herder eigen toch ook wel, als je aandacht geeft (krijgen ze natuurlijk nooit) dan gaan ze vaak ineens over de top

.
Bluf was ook zo. Voor die twee gold dan ook, aandacht geven in rust.. in zenn.. niet kloppen op de lijven, geen hoge stemmetjes opzetten, rust.. tenzij je ze druk wilt hebben

dan vooral kloppen, aan lipjes zitten en gekke klakgeluidjes maken.
Wat ik met de verschillende hondjes nu wel merk is dat je bij bepaalde types moet inzien wanneer ze nu het drukke hyper gedrag gaan vertonen, en wat je als baasje anders kan doen om het voor alle "partijen" leuk te houden.
Dat geldt dus voor de hond die op een wat onderdanige manier zijn aandacht wil krijgen, maar ook voor de hond die bij een klein beetje aandacht van gekkigheid niet meer weet wat ze doen.
Las ook dat je in die tweestrijd zit, enerzijds keur je het gedrag niet goed en raak je dus geïrriteerd maar merk je dat de hond zich afgewezen voelt, of zelfs niet snapt waarom ze ineens weg moet.
En geloof me, ook dat herken ik goed. Zowel bij mijzelf naar de wat oudere hond toe, als dat ik mijn vriend ineens boos zie worden omdat de draak hem weer de bril van de kop tikt, of een poot in zijn oog plant.
Vaak is de aanleiding en de reactie van de hond wel weer heel voorspelbaar, actie reactie vind ik het zelf vaak.
Kun je er wat mee, ben je misschien ook wat té enthousiast of klop je misschien op waar zij dan weer op haar manier op reageert?
(ik had de post van Renee Uk overigens nog niet gelezen toen ik dit tikte, maar ik doelde ook op dat topic)