Stresspoepen

[Jackira]

Is het niet een darmontsteking? Bloed bij de ontlasting had Buck ook en toen had hij een einddarmontsteking. Ik denk dat ik dat eerst zou uitsluiten.

[Jackira]

Nee hoor, dat is het niet. Het is nu ook over. Morgenochtend is het weer normaal, dan loop ik mijn normale rondje weer, is er niks aan de hand. Ik ga het natuurlijk in de gaten houden, maar ik weet zeker van niet.
Normaal gesproken heeft hij 1 maal per dag ontlasting, maar als we iets anders dan anders gaan ondernemen of op een andere plek dan loopt hij zich enorm op te fokken en krijg je dit.

Dan lijkt het inderdaad stress.

[Brindlecardi]

Kan je hem misschien tijdens het rijden iets lekkers geven, zodat hij in ieder geval niet met zn koppie bij wat komen gaat is? Of eet hij dan niet?

[runninggirl]

Heeft hij het vooral bij wandelingen waar een autoritje aan vooraf gaat? Dan zou je kunnen trainen met eerst rust in de auto te creëren, dat zou al flink veel kunnen schelen denk ik zo.

[kooi]

Tips kan ik niet geven, wel herkenning.
Jorla heeft dit ook en die doet ook aan stresspiesen.( volgens mij zelfs de oorzaak van haar blaasontsteking laatst)
Maar ze doet dit gelukkig alleen op plekken waar geen opruimplicht is. En het korte rondje in het plantsoen roept bij haar geen stress op.

En strijk en zet, als ik een nacht van huis ben is ze aan de diarree en zit de oppas daarmee. Zelfs als het mijn eigen kinderen zijn.

Misschien kun je haar voor zo'n wandeling een portie finidiar geven?

[Lucia]

Blijkbaar moet je iets met die spanning/stress opbouw.
Misschien vaker, maar korter naar nieuwe gebieden?
Doet hij het ook als je gaat fietsen naar een ander gebied of als je verder gaat lopen?

En met kleine stapjes misschien opbouwen, dat hij eerst gewoon een autoritje ontspannen kan maken zonder hyperdepieper en dat dan uitbouwen.

[Marjoleine]

Nou, ik dacht gelijk, dat heeft Dinthe ook en RR had het ook, maar toch niet zo hoor.
Die hebben meer dat het spannend is en dat ze dan direct daarna de bosjes induiken zeg maar.
Maar niet dit.

Ik loop elke dag anders trouwens, dat probeer ik althans. Ik denk dat dat beter is voor ze, ik geloof niet in vaste rondjes.
Dat zou ik ook eens proberen, om hem aan afwisseling te laten wennen.

[Marjoleine]

Ik zou veel vaker de auto pakken als dat kan. Het is echt apart, dit.

[pioenroos]

Héél herkenbaar ja. Nu heeft Diem ook voedselovergevoeligheden én een slecht werkende schildklier dus bij hem was het de eerste jaren van zijn leven helemaal een vicieuze maag-darm ellende probleem.
Maar, de medische kant kwam op orde maar het leeglopen bij opwinding niet. Wat hier heel veel heeft geholpen is castratie. Ik snap niet waarom maar tis echt zo

Paar dagen na de castratie had hij tot mijn verbijstering goede drollen en niet meer dan 2x poepen. Nu is het alleen nog bij echt spannende dingen en niet eens altijd. Meestal is hij met 2x poepen klaar per wandeling. 1x goed en 1x slap. Maar het wordt niet vaak meer water/slijm.

[kooi]

finidiar half uurtje voor het uitje?

[Wilma]

En een paar keer gewoon de auto even in, rondje rijden en weer terug naar huis?
Ik zou dan eerst even gaan wandelen zoals normaal om te zorgen dat hij heeft kunnen poepen. Misschien dat dan de link auto en iets spannends doen wat afvlakt.

[LongFields]

En een paar keer gewoon de auto even in, rondje rijden en weer terug naar huis?
Ik zou dan eerst even gaan wandelen zoals normaal om te zorgen dat hij heeft kunnen poepen. Misschien dat dan de link auto en iets spannends doen wat afvlakt.

Dit zou ik ook proberen als ik jou was.

[Hilde]

Ja, wat Wilma zegt bedacht ik me ook. Die auto moet wat minder beladen worden. En hoe laat je hem de auto uitkomen? Gaat dat gepaard met heel veel BLIJF van jouw kant of springt hij er al uit op het moment dat de deur voor hem open gaat? Het zou best kunnen zijn dat wat minder spanning tijdens de autorit en het uitstappen al kan helpen.

Even een gekke gedachte: houdt hij van trekspelletjes? Dan zou ik eens proberen om direct na het uitstappen een spel te spelen, misschien na de eerste plas aan de lijn. Voor sommige honden helpt dat om opgebouwde spanning wat af te laten vloeien.

[bouvierpoedel]

Is die auto beladen en de stressfactor of de wetenschap dat jullie wat leuks gaan doen.?
Komt hij alleen in de auto om naar een leuke plek te gaan of ook gewoon zo een ritje voor een " boodschap" .?
Hoe gaat hij de auto in.? Ook met stress en veel energie/opgewonden.?

[j.werkman]

Herman gaat dagelijks de auto in voor een wandeling van meerdere uren. Altijd is hij opgewonden in de auto, hij weet alle wandelgebieden en dat zijn er veel. Volgens mij ruikt hij waar we zijn en hij piept en windt zich op hoe dichter we bij komen. Bij wegomleggingen wil hij mij er wel op wijzen, dat we de verkeerde kant op gaan. Moeten we tanken, is hij rustig.
Als we aan komen, is meneer de rust zelf, hij weet dat het even gaat duren, want ik moet nog allerlei doen tas om, kijker om, fototoestel om, telefoon, shag enz., soms nog andere schoenen aan. Hij blijft gewoon rustig.
Daarna mag hij de auto uit en weet dan dat de ballewerper tevoorschijn komt. Hij blijft dan mooi zitten tot alles afgesloten is en de riem in de tas verdwijnt en dan wordt de bal gegooid en is het rennen, stokken zoeken, stok en bal echt dollen een poosje, waarna hij even flink poept en dan gaan we echt op pad. Dit gaat al negen jaar zo.

Dat piepen in de auto en de opwinding blijft gewoon. Maar de rustige rituelen bij aankomst en het even intensief dollen, ook ritueel maakt hem weer klaar voor een leuke tocht.

Ik zou bij aankomst wat ritueeltjes invoeren en even met hem dollen om de spanning en opwinding weg te laten vloeien. Verder zou ik zo min mogelijk met woorden en zoveel mogelijk met gebaren werken.
Op de een of andere manier vind ik dat stress en opwinding vaak toeneemt als je er met je mond op reageert en afneemt als je gebaren gebruikt en rustige lichaamstaal.

Ik zou ook niet allen maar wandelen, maar tussendoor dingen samen doen, iets in de struiken gooien en samen zoeken, maakt niet uit wat je samen doet, maar samenwerken geeft veel vertrouwen en geeft net wat meer dan alleen maar wandelen.

Nou ja, voor zover mijn 5 cent

[dagmar88]

Héél herkenbaar ja. Nu heeft Diem ook voedselovergevoeligheden én een slecht werkende schildklier dus bij hem was het de eerste jaren van zijn leven helemaal een vicieuze maag-darm ellende probleem.
Maar, de medische kant kwam op orde maar het leeglopen bij opwinding niet. Wat hier heel veel heeft geholpen is castratie. Ik snap niet waarom maar tis echt zo

Paar dagen na de castratie had hij tot mijn verbijstering goede drollen en niet meer dan 2x poepen. Nu is het alleen nog bij echt spannende dingen en niet eens altijd. Meestal is hij met 2x poepen klaar per wandeling. 1x goed en 1x slap. Maar het wordt niet vaak meer water/slijm.

Meer rust in z'n kop en lijf?

Ik heb er hier ook twee. Niko inderdaad ook met voedselovergevoeligheiden. En overmatig drinkgedrag bij spanning, ook leuke spanning. Fijne combinatie
Heeft jaren gekost dat beheersbaar te krijgen.
Cirkeltje was buikpijn door een nieuwe intollerantie/allergie, spanning door buikpijn, drinken door spanning, meer buikpijn door drinken enz. enz.

Pjotr poept, piest en kotst (zonder voortekenen, gewoon in één keer bwurp ) bij spanning, bij voorkeur over m'n voeten. Hij is erg gevoelig voor mijn stemming, niet altijd handig.
Regelmatig deed hij bij opwinding voor het wandelen al één van de drie.

Bij beiden werkt het zelf rustig te blijven, te wachten tot de opwinding weg zakt en dan ook echt geen stap richting de deur of de plek waar ze heen willen te doen tot ze kalm zijn. Als je gek gaat lopen doen rook ik nog wel op m'n gemakkie een peuk, doeiii.
Krijsen of springen wordt gecorrigeerd.
Bij Pjotr helpt het iets anders aan te bieden. Hij is heel zacht in z'n bek, dus mag de riem pakken en daar even een trekspelletje mee doen.
Hij komt dat in lastige situaties bij het loslopen (vervelende hond) of wanneer hij weer aangelijnd moet worden ook vaak even doen.

[veertje]

Neem je de dummy alleen mee als je met de auto weggaat? En als je die thuis laat raakt hij niet zo opgewonden?

[veertje]

Dan zou ik hem inderdaad eerst al wat moe maken voor je met de auto weggaat. Misschien kan je vlakbij huis even met de dummy aan de slag en dan daarna pas de auto pakken en ergens een wandeling maken. Of de auto pakken en ergens heen gaan waar het 'saai' is, een plek waar je lopend ook heen kan een aangelijnd stukje lopen en dan weer terug. Eigenlijk moet de auto saai worden. Je kan ook wat oefeningetjes doen, in en uit de auto, zit en af en dan weer naar binnen.

[DesireeB]

Volgens mij stond het al ergens maar ik zou ook proberen om de auto minder LEUK LEUK LEUK te maken.
Door gewoon af en toe er in te zetten nergens heen en weer er uit en dan bijvoorbeeld en normale poep en plas rondje te doen, of een rondje rijden en weer terug naar huis, even tanken en hem meenemen maar in de auto laten etc dus niet altijd iets leuks er achteraan zodat het meer gewoon wordt en niet altijd iets extreem leuks.

Denk dat hij dan na een tijdje niet meer volledig over de schijt zal gaan.

[dagmar88]

Nee, niet gedaan, ook niet aan gedacht eerlijk gezegd. Eigenlijk ziet het er ook niet vies uit, maar goed het kan voor hem anders voelen. Ik heb altijd natte doekjes bij me, dus dat zal ik ook uitproberen.

Ik stuur Niko door. Beetje sneu is het wel, maar er komt toch niets meer en hij blijft persdrang houden.
Als je het aan hem over laat blijft hij zitten tot er wat knapt en da's nog veel minder leuk.
Meestal is hij het tien meter en een balletje gooien verder weer vergeten.

[Zamunda]

Ik kan me niet voorstellen dat de auto echt ontspannen kan worden voor Vriend, of toch niet door simpel vaker de auto te pakken zonder wandelen. Mijn indruk van Vriend, vanuit de posts van Frolic, is dat het een hond is die heel snel van nul naar honderd gaat. Ook dat hij het minste of het geringste zo belangrijk vindt dat het standje 100 rechtvaardigt. Dat is iets wat die hond over de hele linie heeft, niet enkel bij een autorit. Wat dat betreft lijkt het me echt een heel moeilijke hond, volgens mij lukt het Vriend ook maar moeizaam om terug te schakelen (dus van 100 weer naar nul, of zelfs dertig), of doet hij daar in elk geval erg lang over.

Zelfbeheersing bijvoorbeeld is heel goed en knap voor een hond als Vriend, maar ondanks dat hij zich fysiek inhoudt heeft hij het er mentaal heel erg moeilijk mee (trillen) en bouwt hij dus toch enorme spanning op. Ik vraag me af of Samantha hier nog iets in zou kunnen betekenen qua ideeën/ hulp bij training/opvoeding. Jack wil ook altijd supergraag en had volgens mij ook best moeite met zichzelf beheersen. Ik zou haar eens pb'en.

Waar ik benieuwd naar ben is hoe Vriend het zou doen als je al weggeweest bent met de auto (dus ook gewandeld en getraind hebt), vervolgens samen thuiskomt, riem af, schoenen uit... en vervolgens weer schoenen/jas aan, riem om en weer met de auto naar het bos.

[Marjoleine]

Als we terugkomen wordt hij niet vanzelf rustig. Hij blijft dribbelen, liggen, opstaan, ergens anders liggen. Rust kan hij dan niet vinden. Ik stuur hem naar de bench, deurtje dicht en dan slaapt hij heel snel. Als hij een half uur geslapen heeft dan doe ik de deur weer open. Vaak kijkt hij dan even op en slaapt verder. En vanaf dat moment is er echt wel rust.

Ik denk dat je hem meer moet sturen.
Dus als hij gepoept heeft aanlijnen en doorlopen. Als hij rustig naast je loopt mag ie na 200 meter weer los.
Bij thuiskomst meteen een ritueel: koekje en in de bench bijvoorbeeld.

En misschien ook vaker meenemen in de auto op niks af.
Dat doe ik ook: ik neem ze mee, ze mogen in de auto wachten als ik een boodschap doe en daarna gaan we weer naar huis.
Dat heb ik altijd gedaan en ze zijn hier heel relaxed in de auto. Ik doe ook vaak op weg naar het bos of achteraf op weg naar huis een boodschap, moeten ze ook wachten.
Ik denk dat dat echt scheelt in hun relaxed zijn. Die auto is zo spannend niet.

[gyanty]

Je hebt al aantal goede adviezen gehad. Misschien heb je ook nog wat aan mijn verhaal.

Kay had een ander probleem. Nadat we hem als pup hebben opgehaald, wilde hij niet meer in de auto. Raakte in paniek. Wij hebben de auto uiteindelijk wel zijn favoriete plek gemaakt. Hij kreeg elke maaltijd in de auto(leuk als pup, dus heel vaak in de auto...) Elke wandeling even in de auto zitten, koekje en er weer uit. Ging mee boodschappen doen in de auto, mee op bezoek. Niet altijd iets wat beladen is. Ging mee terwijl ik les ging geven. Hij zat 3 in de auto, maar oh wee als ik hem op gegeven moment niet op zaterdagochtend mee nam, dan gilde hij thuis mijn man uit bed (later ook weer goed gekomen hoor haha)

En die wandeling na de auto, misschien niet altijd los? Maar ook gewoon eens aangelijnd (desnoods hersenwerkend met natuurelementen). Denk dat je beide zaken aan moet baken.

Bach bloesem rescue of valdispert voor stressmomenten? Iets wat wij juist weer bij Norah gebruiken. Een hond die in zulk soort momenten ook van 0 tot 100 gaat zo snel als een Ferrari. Beide honden hebben dat heel erg en daar kan je wel iets mee. Beide honden poepen overigens in hun dolheid eigenlijk bijna altijd in etappes als ze los zijn (en omdat ik aan bos woon is dat vaak). Ze willen in happy de pappy ook wel eens diarree spuiten, maar dan is het voor mij een teken om ze meteen in te binden en veranderen de plannen meteen. Ik laat het dan niet gaan. Dan lopen we wel aangelijnd en wordt er niet gespeeld met andere honden. Dat is jammer dan.

Ik ben er juist niet van dat alles bij dergelijke honden uit rust moet. Maar dat komt ook omdat ik weet hoe het is om druk te zijn. Mijn zus met adhd zou zielsongelukkig zijn als zij alles in rust moet doen. Daar is ze ook niet het type voor. Dus gek en druk mag en moet ook kunnen, maar je moet jezelf en anderen daarbij niet in de weg zitten. Dus een goede weg vinden in eens laten gaan, maar ook dingen vanuit rust doen. Norah moet ik tijdens wandeling best vaak op de rem trappen, omdat ze anders haar omgeving ( lees mij, Kay, andere dieren mensen) sloopt. Toch zoek ik ook heel bewust de manieren op zodat ze zich wel helemaal gek kan maken. (met de bal, toch even racen met Kay maar dan in kaders en dat ik Ka erop voorbereid en er duidelijk een eind aan maak)

[sbientje]

ik denk ook dat rust en zelfbeheersing niet hetzelfde is. Een hond die zit te trillen en vervoglens als hij vrij krijgt, weg spuit om vervolgens helemaal los te gaan, is helemaal niet rustig. Als je vanuit rust wilt werken, is dat denk ik dus niet de manier. Als ik mijn honden in zit zet, zitten ze. Dat is niet mijn verdienste hoor, ze zijn gewoon sloom maar ik bedoel maar te zeggen dat een hond, zo'n hond als Vriend, zichzelf misschien alleen maar meer opfokt bij wat jij 'vanuit rust' noemt. Dat is in mijn ogen dan geen rust, maar een kunstje. Ik moet zitten, anders mag ik niet. Je zou hem ipv zitten ook de handstand kunnen laten doen, bij wijze van spreken. Het is gewoon een appèl-ding, en dat is prima, maar geen rust in mijn ogen, zeker niet voor een hond als Vriend die van nature volgens mij maar 1 stand heeft..

[Hilde]

Is zo, Sabine. Beau kan ook vol spanning prima gehoorzaamheidsoefeningen lopen, maar rustig is hij niet.

[gyanty]

Maar mag (en misschien ook juist wel moeten?) een hond dan nooit eens uit onrust of niet-zelfbeheersing handelen. Ik heb zelf geen adhd (voor zo ver ik weet, mensen vinden mij soms wel druk haha), maar ik zou zelf ongelukkig worden als ik dat zou moeten. Ben niet echt een ZENNNN-type. Sterker nog ik vind onrust en niet-zelfbeheersing met regelmaat ook heerlijk en daardoor kan ik andere dingen wel uit rust en mét-zelfbeheering.

Er wordt in mijn inziens doorgeslagen met uit rust werk en dan vooral alles uit vanuit rust doen. En ik denk dat je met die instelling ook de plank volledig misslaat. Zeker met dergelijke type honden (en mensen). Balans oke, maar rust en zelfbeheersing is maar 1 zijde van die balans. Onrust en niet-zelfbeheersing moeten ook af kunnen vloeien. Wel op een veilige manier.

[Hilde]

Maar als altijd (90 procent) vanuit die drukte gewerkt wordt, dat lijkt me ook verre van prettig.

[gyanty]

Maar als altijd (90 procent) vanuit die drukte gewerkt wordt, dat lijkt me ook verre van prettig.

Dat zeg jij al rustig persoon. Dus zoek je daar ook type hond bij uit mogelijk. Ik zocht honden die mij in mij drukte konden bijhouden. Die heb ik gevonden. Ik wil niet gaan voor 90 %: ik had het over balans. 90 - 10 lijkt mij aardig onevenwichtig he? Zowel voor 90% druk als 90 % uit rust.....

[Hilde]

Jaja, ik lees het. Maar met een hond in balans zie ik honden als B, die meestal rust in de kop heeft maar ook behoorlijk druk kan zijn en doet. Vriend lijkt in alle verhalen een behoorlijk opgewonden standje.

[alm@]

Er wordt in mijn inziens doorgeslagen met uit rust werk en dan vooral alles uit vanuit rust doen. En ik denk dat je met die instelling ook de plank volledig misslaat. Zeker met dergelijke type honden (en mensen). Balans oke, maar rust en zelfbeheersing is maar 1 zijde van die balans. Onrust en niet-zelfbeheersing moeten ook af kunnen vloeien. Wel op een veilige manier.

Ik ben dat niet helemaal met je eens. Biko (mijn Laekense) is erg impulsief en bouwt snel spanning op waardoor hij minder controleerbaar is. Toen ik hem net had en hij zitten moest om hem los te klikken, zat hij trillend met z'n kont nét boven de grond te wachten en zodra hij de klik van de musketon hoorde, spoot hij als een malloot weg, zowat oncontroleerbaar. Omdat ik dat allemaal niet wenselijk vond, ben ik hard op rust en impulscontrole gaan oefenen met goed resultaat. En als ik nu zie hoe goed hem dat doet alles vanuit rust doen sterkt het mij in de gedachte dat ik er goed aan gedaan heb (wat een zin )
Ik doe dat autorijden trouwens net als Marjoleine, ik rustig eens een boodschapje, tanken enz. Voor de honden is autorijden een normale zaak, niet een spanningsopbouw pretgeval.