Honden apart uitlaten vs. verschil in gedrag

[Manu]

Gisteren zou ik de hele middag weg gaan en ik besloot daarom 's ochtends wat quality time te nemen met de honden apart.

Ik fietste met Uma naast me naar de hondendijk in Monster, een half uurtje ongeveer.
Op de hondendijk kan ze lekker loslopen gezien het geheel omheind is en ze kan toch konijnen zoeken.
Ik neem Uma wel vaker in haar eentje mee maar dat is dan een aanlijnwandeling door het park of centrum.

Als ik beide honden mee neem naar de dijk vliegen ze samen voor me uit en loop ik veelal alleen.

Nu klikte ik Uma los en liep gelijk vooruit. Ik zag vanuit mijn ooghoek haar staart weer in de hoge krul schieten en heen en weer zwaaien. Normaal plast ze, krabt ze de grond weg als een woeste stier en vliegt ze in een noodvaart langs me heen de dijk op.
Nu bleef die staart maar in mijn ooghoek zwaaien.

Het was prachtig weer, de zon scheen en de lucht was blauw. Het gras was nog heel erg groen en het was zo warm dat ik mijn jas open kon ritsen.
Ik hang als een echte hondengeleider de riem om mijn nek en klap op mijn been. "Kom draakie".
Uma kijkt op en knijpt met haar ogen tegen de zon en laat tevreden haar bek open hangen met een lap tong eruit. Naast mij. Uma.
Het was druk, gezinnen en groepjes liepen over de dijk. Volwassenen druk in gesprek, kinderen wierpen een frisbee of renden de dijk op en af met hun honden en er zaten mensen met een flesje water en een broodje aan de picknicktafel terwijl hun honden een tunnel naar Timboektoe aan het graven waren.

Naast de dijk ligt een boerderij, hier waren twee mensen bezig met het trainen van hun Border Collies inclusief schapen. De honden leidden de schapen om palen heen, tussen hekjes door en dreven ze in groepjes.
Er was zoveel te zien en te doen, ik kan daar van genieten. Toch geniet ik daar minder van als ik mijn reu Manu bij me heb.
Ik maak me dan druk of hij de sloot over zal zwemmen, over het hek zal springen en de schapen zal verscheuren waarna de Border Collies hem zullen bespringen en in stukjes hakken en de boer uiteindelijk met een hooivork op hem in zal slaan. Ja echt.

We passeren twee vrouwen met Labradoodles. Reusachtige, gekrulde, donkere honden waarvan de zwarte de bruine continue op de grond drukt en over hem heen walst. De bruine wil overeind krabbelen en wordt direct weer op de grond gepind. Later zie ik waarom. Zodra de bruine kans zag weer overeind te komen, besteeg hij direct de zwarte en begon te rijden. Weer een doffe klap en daar lag hij weer. Met zijn ogen naar boven gedraaid, poten maaiend en zijn kop die 20 kanten opschoot in slechts één seconde.
De vrouwen zagen niets, die waren druk in gesprek over hun stoofschotel.
Ik knik en glimlach, Uma doet haar reusachtige oren naar achter en schiet langs de drukke honden en hun eigenaresses. "Het is oké meisje, kom maar".
Ze draaft iets voor me uit en blijft na 10 meter staan met haar neus in de lucht richting de duinen. Nu zal ze wel naar het hek schieten, denk ik nog. Maar zodra ik in haar buurt kom, draait ze om en loopt ze naast me mee in een rustig drafje met haar neus over de grond.

Ons genotmoment wordt verstoord door een luidblaffend, of nuja gillend, klein hondje met bizar grote oren. Zijn oren waren groter dan zijn poten.
Uma reageert niet. Het hondje rent korte rondjes om haar heen, nog steeds gillend. Nog steeds geen reactie.
Het hondje besluit tegen haar op te springen om daar maar reactie mee uit te lokken. Binnen een nanoseconde staat Uma met blikkerende tanden omgedraaid en rent woest blaffend achter het kleine hondje aan. Ik hoor haar tanden een aantal keer op elkaar slaan. Mij met grote ogen achterlatend.
Ze kwam na een paar meter achtervolging weer terug naar mijn veilige been en we liepen verder. Weer kwam het kleine ding met oren achter haar aan. Ik pak mijn riem en maak er een slinger mee: "wegwezen, hup hup". De eigenaresse stond me wat verbaasd aan te kijken: "hij heeft alleen een grote bek hoor!"
"Ja, mijne niet".
Nooit gedacht dat ik dat kon zeggen. Uma hoeft nooit voor zichzelf op te komen, Manu regelt alles.
Dus deze reactie was nieuw. Het was vrij heftig vond ik. Er gebeurde niks maar het had me niets verbaasd als ze wel gebeten had.

En ik weet wel wat ik liever heb. Er hoeft nooit gegromd, geblaft of met tanden geblikkerd te worden. Want we hebben Manu.
Ze durft ruimte te nemen, voor me uit te rennen, piepend langs het hek konijnen aan te wijzen en ze durft andere honden te ontmoeten. Nu bleef ze om me heen drentelen, liep in een grote boog om mensen heen en is helemaal niet bij het hek geweest.
Het kleine hondje was waarschijnlijk helemaal niet langs geweest als Manu erbij geweest was.

Het was fijn eens te zien hoe ze reageert zonder Manu erbij.

Merken jullie ook een verschil in gedrag bij jullie honden?
Dat ze ineens heel ander gedrag kunnen laten zien als je ze apart meeneemt?

[Nikkielvis]

Jazeker merk ik verschil.

Als ik ze samen heb dan heeft Marco zoiets van. Pfff ik loop hier als je me nodig heb roept u maar. Terwijl als we alleen zijn Marco veel meer op mij gericht is.

Jantje is wat drukker en wil mee met Marco als ze samen zijn. Maar Jantje kan nog niet los op plekken waar andere honden lopen. Als Jantje alleen met mij is is ie veel allerter op mij en reageerd minder op vreemde honden.

[dagmar88]

Pjotr is erg onzeker naar andere honden zonder Niko. Staart tussen de benen, haar omhoog. Na een minuut of wat trekt hij wel bij; z'n nieuwsgierigheid wint het wel.
Jammer genoeg denken mensen al snel dat hij geen contact wil of hun hond iets verkeerd doet en krijgt hij die tijd niet.

Samen gaan ze leuke honden altijd even hallo zeggen.
Niko gaat na een paar seconden verder met z'n bal en Pjotr probeert of de ander(en) willen spelen.
Zonder Pjotr maakt Niko nauwelijks contact, dus denk dat hij wel beseft dat hij als buffer dient.

[alm@]

Nee ik merk nu met beide heren geen verschil. Maar dat is ook logisch. Een groter verschil tussen een teckel en een herder kan er niet zitten. Met wandelen doen ze hun eigen ding en steunen niet op elkaar.

[Valerie]

Ja ik merk verschil. Als ik Kiyoshi alleen meeneem dan loopt hij meer voorop en voelt hij zich meer het mannetje. Als mijn ouders meegaan luistert hij ineens helemaal niet meer.
Bij Jigzy merk ik geen verschil, die vindt toch dat alles om haar draait

[Machie]

Ja, apart zijn mijn honden alle 3 10x makkelijker dan met elkaar. Ze leven een beetje met het motto, samen zijn we sterk. Heel fijn maar niet handig met andere honden

[Manu]

Pjotr is erg onzeker naar andere honden zonder Niko. Staart tussen de benen, haar omhoog. Na een minuut of wat trekt hij wel bij; z'n nieuwsgierigheid wint het wel.
Jammer genoeg denken mensen al snel dat hij geen contact wil of hun hond iets verkeerd doet en krijgt hij die tijd niet.

Samen gaan ze leuke honden altijd even hallo zeggen.
Niko gaat na een paar seconden verder met z'n bal en Pjotr probeert of de ander(en) willen spelen.
Zonder Pjotr maakt Niko nauwelijks contact, dus denk dat hij wel beseft dat hij als buffer dient.

Ach dat is ook wel schattig zeg. Uma is wel wat hetzelfde als Pjotr dan. Uma wil ook alleen spelen met andere honden als Manu er al langs is geweest.

Manu kan dan wel een patser zijn, maar ik heb me tot gisteren nooit zorgen hoeven maken om blikkerende tanden of irritante honden die Uma lastig vallen.
Blijkbaar doet hij dus toch iets goed.

[Marjoleine]

Tuurlijk. Ik heb er zes en dat is een hechte groep.
Heel leuk en soms dus niet.

Bij allemaal geldt dat je er afzonderlijk geen kind aan hebt.

[DeDiana]

Leuk verslag!

Ik merk dat verschil ook, met name bij Amy en Amoz. Mila laat zich (gelukkig ) totaal niet beïnvloeden door die twee.

Amy is een enorme jager. Zodra ik Amy in het bos losklik, verdwijnt ze de bosjes in, op zoek naar muizen. Amoz doet dan maar al te graag mee, maar puur uit nieuwsgierigheid en sensatie. Eigenlijk loopt hij haar alleen maar in de weg en snapt er niet zo veel van, maar hij vindt het wel reuze interessant. Met Amy en Amoz los heb ik dus twee honden die ik steeds in de gaten moet houden en geregeld moet roepen - gelukkig komen ze dan wel, maar ik moet ze dus wel bij de les houden. Is Amy niet mee of aangelijnd, dan loopt Amoz als een trouwe herder naast me. Trekt af en toe een sprintje en plakt zichzelf daarna weer aan mijn been vast. En zonder Amoz die met haar mee de bosjes in gaat, blijft Amy ook weer veel beter in de buurt en komt zich veel vaker melden.

Ook in de kennismaking met andere honden is er een wereld van verschil of Amy en Amoz samen mee zijn of niet. Amy kan wat opgewonden reageren op andere honden, ze piept dan wat en wil er graag naartoe. Amoz neemt dit over en wil dan samen met Amy op elke hond af stuiven (wat van mij niet mag...). Als Amoz alleen mee is, keurt hij echter de meeste vreemde honden geen blik waardig of snuffelt hooguit even (hij neemt dan dus het gedrag van Mila over). En Amy is lang niet zo'n held zonder Amoz erbij en houdt zich veel meer gedeisd dan ten opzichte van andere honden.
Amoz vindt ook dat Amy van hem is en heeft vaak de neiging in te willen grijpen als Amy met een andere hond speelt. Hij gaat er dan blaffend omheen rennen, en vervolgens gaat Amy mee in dit gedrag. Dat mag óók al niet van mij.

Kortom: Als ik Amy en Amoz tegelijk los laat lopen, versterken ze elkaars ongewenste gedrag en wordt het al snel een grote chaos. Meestal heb ik dan dus ook één van de twee aan de lijn, of ik neem ze niet samen mee. Ze luisteren allebei nog niet goed genoeg dat ik dit gedrag altijd op tijd kan doorbreken.
Ze moeten allebei nog veel leren, en dat is bijna niet te doen als ik ze in mijn eentje samen meeneem en los laat lopen. Maar gelukkig is er dus wel een makkelijke oplossing door één van de twee aan te lijnen, dan vertonen ze allebei dit gedrag niet.

[DesireeB]

Bij Izzy merk ik niet direct verschil die is altijd wel redelijk makkelijk buiten. Alleen als ik met haar ben gaat het veel sneller.. die wil gewoon altijd tempo er in dus meestal gaan we dus ook op de fiets dan.

Maylo merk ik alleen dat hij minder op reutjes reageert, wil vaker spelen met een reu dan wanneer Izzy er bij is, en ook neemt Maylo een beschermende rol aan als Izzy er bij is. Wanneer ze wordt lastig gevallen door een reu en die niet weg wil dan laat Maylo zichzelf even horen en zien en dan druipen ze wel af(overigens is Maylo dan wel aangelijnd).

Voor de rest is er weinig verschil.

[dre]

Bij Juno niet, die doet gewoon haar eigen ding.
Het enige is dat ze zich nog wel eens door Shelly wil laten opnaaien en ze soms leuk meedoet met uitvallen naar een hond waarvan Shelly besluit dat die hier niet thuishoort, in haar eentje ontwijkt ze bijna alle honden.

Shelly blijft ook veel beter bij mij als ze alleen is. Als een echte border collie komt mevrouw dus niet buiten een cirkel van 5 meter van mij, 1 kik en ze staat naast me.
Is Juno erbij loopt ze veel meer te lanterfateren, te jagen met grote zus en gewoon niet komen als ik roep en ze heeft nog geen zin
Dat laatste wordt gelukkig wel beter inmiddels

[TessaThomas]

Ja, ik merk verschil, daarom gaan ze bijna nooit met z'n allen mee.

Tessa voelt zich enorm stoer als Tay erbij is. Het is normaal al niet de makkelijkste hond, maar met Tay erbij is het gewoon een enorm kreng, ruzie zoeken van een afstandje en dan achter Tay willen kruipen. Tay vindt Tessa dan vervelend, want ze luistert niet, en gaat hij dus continu corrigeren als we niet oppassen. Tessa en Winni gaan niet goed als we andere honden tegen komen, want dan valt Tessa uit naar Winni om zich af te reageren. Als we Tay en Winni samen mee nemen, zit Winni vastgeplakt aan Tay. Elke stap die hij zet, gaat zij mee. Alleen als er andere honden naar Winni toe komen, dan staat Tay af te wachten of er een klein piepje te horen is, of dat Winni haar lichaamstaal uitstraalt dat ze het niet leuk vindt en dan wordt die andere hond hardhandig weggejaagd als hij de kans krijgt.

Het enige jammere is dat Winni wel fijner is als Tay erbij is, ze is nogal gek op alles wat beweegt, maar zolang Tay er is blijft ze bij ons, omdat Tay aan mij plakt.

[Manu]

Bij allemaal geldt dat je er afzonderlijk geen kind aan hebt.

Wat betreft honden gaat dat dus niet helemaal op voor Uma.
Maar ze bleef inderdaad heel netjes naast me. Ik kreeg alleen het idee dat ze het echt minder leuk vond.
Ze was onzeker en heeft nauwelijks die lange stelten gebruikt om een sprintje te trekken.
Ik ga het wel vaker doen, nu weet ik waar ik beter op mag letten en kunnen we wellicht wat oefenen aan haar angsten. Het probleem is dat ze snel weg rent als een hond iets van haar moet wat ze niet wil en dan wordt er weer achteraan gejaagd. Dan staat ze ineens stil, omgedraaid en niet haar tanden in die andere hond.
Nog geen gaten gehad hoor, maar als Manu er is, gebeurt dat niet omdat hij de jagende hond blokt.

Aan Manu merk ik dan weer nauwelijks verschil als ik zonder Uma weg ga. Maar die denkt dan ook dat de wereld om hem draait.
Hij was in zijn eentje mee naar het bos en kwam ineens terug met 3 Mechel reuen om zich heen van 2 verschillende bazen. Ik dacht nog: oeiii. Maar ze waren dikke vrienden, gooiden dennenappels naar elkaar en toen er een gemuilkorfde hond langs kwam gingen er 3 (incl Manu) een pas naar achter en liet de oudste reu vooraan staan. Mooi gezicht was dat.

[lucie]

mooi verhaal!
hier hetzelfde met de hondjes. Lizzy voelt zich een hele piet in het bijzijn van de anderen. Eigenlijk vindt ze andere honden een beetje spannend, maar met haar roedel gaat ze een beetje stoer lopen doen. In haar eentje zit ze aan je geplakt alsof ze de Grote Boze Buitenwereld niet indurft.

Amber is eigenlijk geen verschil. Die is sowieso helemaal op mij gericht dus die vindt 1 op 1 aandacht dikke prima

Sinds Kailen laatst tijdens de wandeling is weggelopen, ben ik met hem ook 1 op 1 gaan lopen om hem weer een beetje in het gareel te krijgen. Het verschil is dramatisch! Als we met het hele spul gaan, is hij overal en nergens. Hij weet ongeveer waar we lopen en dat is wat hem betreft genoeg. Verder dendert hij als een op hol geslagen stier door de bossen.
Maar alleen, en toegegeven: ik zet mijn beste beentje voor om zijn aandacht te houden, is hij nauwelijks geinteresseerd in het bos. Hij is kalm, sukkelt lekker met me mee en wil best wel lekkere hapjes verdienen en met balletjes spelen (en nog afstaan ook ).
Ik denk nu dat ie dat toch wel nodig heeft. En de rest van de dag is hij ineens doodmoe, terwijl hij tch heel wat minder kilometers maakt

Nu ben ik niet van plan apart te blijven wandelen hoor, maar wel meer 1 op 1 activiteiten. Lizzy vindt 'truukjes doen' bij voorbeeld weer heel leuk, Amber met de bal en Kailen sinds kort flirtpole

[dagmar88]

Pjotr is erg onzeker naar andere honden zonder Niko. Staart tussen de benen, haar omhoog. Na een minuut of wat trekt hij wel bij; z'n nieuwsgierigheid wint het wel.
Jammer genoeg denken mensen al snel dat hij geen contact wil of hun hond iets verkeerd doet en krijgt hij die tijd niet.

Samen gaan ze leuke honden altijd even hallo zeggen.
Niko gaat na een paar seconden verder met z'n bal en Pjotr probeert of de ander(en) willen spelen.
Zonder Pjotr maakt Niko nauwelijks contact, dus denk dat hij wel beseft dat hij als buffer dient.

Ach dat is ook wel schattig zeg. Uma is wel wat hetzelfde als Pjotr dan. Uma wil ook alleen spelen met andere honden als Manu er al langs is geweest.

Manu kan dan wel een patser zijn, maar ik heb me tot gisteren nooit zorgen hoeven maken om blikkerende tanden of irritante honden die Uma lastig vallen.
Blijkbaar doet hij dus toch iets goed.

Pjotr is vanaf het eerste moment helemaal waus van Niko, trekt zich heel erg aan hem op. Niko negeert hem ook al net zo lang vrijwel volledig, maar die is ook zo stoïcijns als kan zijn.
Hij deed zelfs alsof er helemaal niets anders was toen Pjotr er bij kwam. Nieuwe hond? Zal wel, geen idee hoor Bal?

Het zijn die kleine dingetjes dat je toch merkt dat de liefde wel wederzijds is.

Pjotr moet hem standaard even blaffend in z'n billen happen als hij ver weg is geweest met apporteren. Hij reageert daar ogenschijnlijk niet op, maar neemt altijd net de route waarop hij rakelings langs Pjotr gaat

[Nerazi]

Als ze met z'n tweeën zijn vinden ze dat ze het dreamteam zijn. Enzi gebruikt Nila als geheim wapen bij reuen die hij niet mot, want hij hoeft maar een wenkbrauw op te trekken en madam lost de boel wel even op daarom mogen ze ook nooit samen kennis maken bij onbekende honden. Nila mag altijd eerst en Enzi moet even wachten, dat werkt het beste. Of we lopen gewoon lekker door en er wordt geen kennis gemaakt. Enzi is een stuk actiever als hij samen met Nila is. Wijkt nog altijd niet van mijn zijde maar trekt veel meer sprintjes, ook alleen.

Nila neemt meer vrijheid als ze samen met Enzi is. Ze weet heel goed dat ik niet continu op haar let en durft dan wel iets meer ruimte te nemen. Als ik haar alleen bij me heb is ze het allerbraafste hondje van de klas maar is beduidend minder stoer. Ze laat nog steeds niet het kaas van haar brood eten maar ze gaat veel te veel mee in 'als mijn grote broer je niet leuk vindt, dat ben je dat ook vast niet '. En in haar uppie heeft ze daar niet zo last van, dan is iedereen eigenlijk wel leuk

Verder is er eigenlijk niet zo veel verschil, ze zijn beide de hele tijd met mij bezig maar samen zijn ze net wat pittiger.

[runninggirl]

Mahru is niet anders met of zonder Jura er bij.
Jura is met Mahru er bij meer waaks/beschermend en ziet het als haar taak om de groep weer veilig naar huis te krijgen. Aan de andere kant is ze met Mahru er bij toch regelmatig ook relaxter in bepaalde situaties, steeds meer. Dus Mahru heeft ook wel een kalmerend effect op haar.

[Lemuria]

Dat had ik destijds met de Huskies ook (2 reuen, 1 teef). Als ik beide reuen (alle 3 samen lukte fysiek niet) tegelijkertijd meenam, waren het broedertjes die heup aan heup wegrenden, liepen te keten en 'mannelijk' te doen Los van elkaar uitlaten was een relaxte wandeling waarbij ze heel erg op mij gericht waren.

[sbientje]

Hier zijn ze ook makkelijker apart, vooral Pom!

[Brindlecardi]

Ja Apple loopt veel meer voorop als Ben mee is, en loopt onrustiger aan de lijn.
Ben loopt ook meer vooruit als ze samen lopen.
Apple is daarnaast wel wat stabieler naar andere honden. Minder wisselende signalen.
Voordeel daarbij is ook wel dat ze mogelijk loslopende honden afleidt van Ben.
Scheelt toch wel akkefietjes.
Maar ik loop toch liever apart als Ben hier logeert, omdat ik me dan maar op 1 hond hoef te focussen, Apple doet niet gauw echt iets verkeerd maar loopt altijd los dus die moet je wel onder Appel houden bij auto's/fietsers.
Ben die is absoluut niet sociaal dus voor hem moet je eigenlijk alle mensen zo veel mogelijk ontwijken.
Het is fijn als je niet allebei hoeft te doen.

[blondie]

Ja, Aki is dan veel meer gericht op de baas (uit zichzelf) en Jol die is dan vaak blij dat ze lekker kan rondsnuffelen en drentelen zonder opzij gebeukt te worden door Aki.
Met andere honden zal er weinig verschil zijn wat dat betreft maken ze andere contacten, als er al contacten worden gelegd.

Met mijn vorige duo was het dag en nacht verschil in reacties op andere honden als ik ze samen uit liet of apart. Ze waren dan veel gemoedelijker dan dat ik met beiden liep. Maar dat was echt een heel hecht duo die genoeg aan elkaar en aan mij hadden.

[Benthe]

Ik loop het liefste met beiden apart.
De dames negeren elkaar wel tijdens het lopen als we dat samen doen maar toch vind ik een op een prettiger. Ik merk ook dat de kleine JR dat ook fijner vindt. Dan loopt ze net als Uma mooi met een hoog staartje vooruit en geniet zichtbaar, als ik Benthe mee heb dan blijft Kaya altijd achter me lopen met een lage staartje..

[grover]

Wat grappig om dat verschil dan te zien! Ik heb er maar eentje (echt, er kómt verandering in ) maar ik merk al verschil als ie alleen met mij op pad is of als m'n vent mee is. Als Ollie en ik samen zijn dan zoekt ie veel meer contact, is ie echt veel gezelliger dan als Manlief mee is. Ik klop t heel even af maar ik heb 'm ook nog nooit uit een schermutseling hoeven plukken als we samen liepen; terwijl als we met z'n drieën lopen dan gebeurt dat nog steeds maar soms, maar soms blijft vaker dan nooit. Geen idee waar dat vandaan komt hoor..

Ben benieuwd hoe dat straks gaat als we er nog eens twee hebben

[Izzie_Anneke]

Tof verhaal!

En ik merkte vroegah vooral het verschil aan mezelf: Ik had een lab-husky kruising (Luna) met bananen in de oortjes en mijn broer een super lieve, gevoelige Engelse Stafford (Lilo) die onwijs goed luisterde. Lilo logeerde wel eens bij ons en als ik dan met de honden liep en Luna op vrij dwingende toon terug moest roepen dan zat Lilo al 5 minuten tegen mijn benen aangeplakt. Die voelde zich dan bijna bestraft. Dat vond ik enorm lastig.

[Paisley]

Wat een leuk verslag, ik zie het helemaal gebeuren! Zo te horen is het best goed voor Uma om soms ff zonder dr bodyguard op pad te gaan

Ik zelf merk geen verschil als ik de honden apart meeneem, behalve dat er dan niet wordt gespeeld als ik stil sta.
Ik doe het eigenlijk ook heel weinig, omdat ik het niet leuk vind om in de natuur rond te lopen terwijl 1 van mijn honden op de bank ligt thuis. Ik loop wel eens met Kiwi na de schapentraining of met Mayke na de jachttraining. Maar dan zijn gewoon zichzelf, net als wanneer ze samen zijn.

[Melissa]

Wat heb je dat leuk omschreven!

Hier is ook een duidelijk verschil als ze alleen mee zijn.
De staffs komen nooit in aanraking met vreemde honden, voor hun geldt negeren en doorlopen. Dit gaat prima als ze alleen mee zijn. Maar als ze samen zijn is dit nog wel eens een discussiepunt.

[Sulluna]

Aan Luna merk ik eigenlijk geen verschil. Aan Sultan wel. Wanneer ik Sultan alleen mee heb, kijkt hij regelmatig om waar ik ben en blijft hij dichtbij. Wanneer ik ze samen mee neem, kijkt Sultan om waar Luna is en durft hij wat verder achter te blijven of voor te lopen.

Qua gedrag ten opzichte van andere honden of mensen, merk ik geen verschil.