Even een updateje voor de eventuele geïnteresseerden
We zijn hard aan de slag gegaan met de tips van de GT. Op straat lopen we met een boogje om honden heen - af en toe vindt ze dit nog lastig (dan maak ik de bocht gewoon te klein) en blaft/moppert ze. Maar ze hangt niet in de riem en laat ook verder geen rare signalen zien. Het klinkt meer als "Kom op man, je ziet dat ik hier loop, je zit in m'n persoonlijke ruimte.". Dan brom ik dat ze gewoon mee moet lopen en dat doet ze dan ook. Ze kijkt niet om; als we er voorbij zijn, is het goed. Koekje erin en we denken er niet meer aan.
Af en toe komt het nog wel voor dat we net te dichtbij een hond komen, maar dan geeft ze géen kick. Dan zijn d'r hersens even op 0. Dan beloon ik niet want ik merk dat, als ik wél beloon, ze alert wordt en soms alsnog blaffen. Dus dan lopen we gewoon voorbij en babbel ik een minuutje later op blije toon tegen d'r hoe braaf ze is. Niet dat ze het begrijpt hoor. Maar meer omdat ik dan zo blij met d'r ben, haha.
In het bos hebben we steevast Bal bij. Dat is een magisch middel. Zodra ik een hond zie, pak ik Bal en heb ik gelijk d'r 99% aandacht. Als ik zie dat het lastig is voor d'r sla ik een ander pad in, maar meestal kan ik gewoon langs een andere hond lopen zonder dat ze op- of omkijkt. Als we dan voorbij zijn gooi ik de bal en is de andere hond al helemaaaal vergeten. Maar soms...soms is de andere hond ook een ballengek. Zoals vanmiddag. We kwamen een gigantische Rottweiler tegen dus ik gooide de bal in de struiken zodat ze wat te zoeken had terwijl die 2 voorbij liepen. Maar de Rottweiler lanceerde zichzelf ook achter de bal aan en kwam er eerder aan dan Izzy. Ze stonden tegenover elkaar en de Rottweiler had z'n snuit bij de bal. Ze zonden allebei geen opgefokte signalen uit. Want hoe gek Izzy ook op de bal is (of elk ander voorwerp dat ze toevallig bij zich heeft zoals een stok), claimen/beschermen doet ze niet. Wat ik best wel heel gek vind, want die bal is echt belangrijk voor d'r

Ze accepteert het heel gelaten als een andere hond iets pakt wat van haar is. Ik los het altijd op door zelf de bal terug te pakken, zo ook deze keer. Izzy verlegde d'r focus gelijk naar het belangrijkste op de planeet: ik en de bal. De Rottweiler liep nog een poosje met ons op, maar dat was prima voor haar. Die bestond niet.
Een uurtje later kwamen we op een stuk heide waar normaal nooit iemand loopt. Ik dácht dat net toen er een oudere dame met een bejaarde Kooiker-x aan kwam lopen. Natuurlijk. Izzy had net d'r bal gevonden en kwam naar me teruggerend, zag de andere hond en verstijfde. "Shit", zag ik haar denken. Ik riep haar en ze kwam d'r bal brengen. Ze wist nog niet zeker wat ze met de hele situatie aan moest hoor, maar bal brengen zodat die weer weggegooid kon worden, is toch wel héel belangrijk. Maar die andere hond péinsde daar niet over. Gespéeld moest er worden! Ik knoopte een gesprekje aan met die vrouw terwijl Izzy d'r bal weer aan het ophalen was, en ondertussen schuifelde de andere hond er achteraan. En opeens

Begint die hond me toch te rénnen! En Izzy vloog er achteraan alsof het haar verloren beste vriend was. Zo hebben ze nog 5 minuten lopen keten tot de eigenaresse aangaf weer door te lopen - het was haar hond niet en ze wou voor de bui binnen zijn

Dat ze zo met een wildvreemde hond zou spelen had ik een half jaar terug echt niet verdacht. Toen moesten alle honden nog hysterisch op afstand geblaft worden, want éng. Pas als ze een hond echt kende wou ze er wat mee te schaften hebben. Ze gaat nu steeds sneller over op spelbuigingen en uitdagen.
Ik ben een happy camper
