Trainen alleen zijn

[Nikkielvis]

Ik heb Jantje gefilmd vandaag. De eerste minuut blaft ie en is daarna even stil. Daarna blaft hij nog een kleine 30 seconde en daarna ligt hij heel stil te piepen. Op een gegeven moment is ie helemaal stil maar hij gaat niet rustig slapen. Hij houd alles wel in de gaten.

[sbientje]

Charlie is ook zo'n plakkerd. Hij is perfect ontspannen maar hij slaapt altijd dicht bij mij. Als ik op de bank zit ligt ie naast de bank, als ik aan tafel zit ligt ie onder tafel. Ga ik douchen, ligt ie voor de badkamer en als ik naar de wc ga loopt ie mee. Ploft daar direct met een diepe zucht weer neer, maar hij gaat wel mee. Sosm met een diepe zucht, alsof ie wil zeggen: moet je nou alweer plassen? okee ik kom al! Terwijl ie van mij echt niet mee hoeft te komen. Het maakt me verder niet zo uit, als ie maar niet in de weg loopt en dat doet ie niet. Hij vindt dat blijkbaar belangrijk, of prettig. Zolang ik er dus geen last van heb, prima. Pom deed dat ook wel toen ze jong was, alleen die hield er sneller mee op (met een maand of 5 denk ik) Alleen zijn is geen probleem, toen ie jong was vond ie het wel spannend maar nu eigenlijk helemaal niet meer. Ik trek gewoon de deur dicht en dat vidnt ie ook wel prima. Soms ligt ie dan in de bench, soms loopt ie los met Pom.. Hij vindt het allebei wel okee geloof ik. Ik heb het gewoon rustig opgebouwd, wel vanaf het begin maar dan zorgde ik wel dat ie lekker zijn energie kwijt was zodat ie sowieso wel wilde slapen. Doe ik nog steeds wel als ie wat langer alleen moet zijn, en dat werkt voor hem uitstekend.

[runninggirl]

Oefent ze wel op de juiste momenten? Dus zeg maar, als de hond moe is / al ligt te slapen, en als ze de hond al een tijdje compleet genegeerd heeft? De houding van de baas bij weggaan kan al heel veel uitmaken, 'gewoon' weggaan dus zoals je altijd zou doen en niet krampachtig rare fratsen zoals achter een deur blijven staan.

[Fotogravinnetje]

Zo ging het bij Elco eerst ook. Hij bleef echt op mij wachten, soms even een piep. Maar het werd niet erger. Hij werkte zichzelf niet compleet op. Dus ik ben de tijd toch gaan uitbouwen. En het mooie is dat hij tegenwoordig nog steeds wel zit te wachten, maar soms zelfs gaat slapen. En de hele tijd stil blijft, of een heel enkele piep geeft. Of ik nu 10 minuten weg ben of een uur, hij raakt er niet extra gestresst van.
Dus als ik dat zo lees, kunnen ze rustig doorgaan met opbouwen van de tijd. Belangrijkste is dat hij niet erger in de stress raakt. Bij Elco zag je op een gegeven moment dat hij na een kwartier toch wel ging zitten knikkebollen. Nog langer wegblijven betekende dus dat hij in slaap viel. De stress werd niet erger, maar nam zelfs wat af met de tijd. En nu is hij dus vrijwel de hele tijd stil als hij alleen moet blijven

[Zamunda]

Ik zou het uit elkaar gaan trekken. De bench is nu okee, maar alleen achterblijven en dan ook nog eens in de bench nog niet. Ga het eerst maar eens gewoon maken dat de baas in en uit de hal- en voordeur loopt terwijl de hond niet opgesloten zit in de bench. Gewoon tig keer herhalen, dat in- en uitlopen, net zolang totdat de hond er niet meer van opkijkt (daarbij in principe geen aandacht aan de hond besteden, het is namelijk net zo gewoon als even naar de wc gaan). Op allerlei momenten van de dag doen en dit volhouden totdat het geen spanning meer oplevert. Daarna kun je het in- en uitlopen uitbouwen door steeds wat meer passen weg te lopen van de deur.
De bench zou ik hierbij pas weer inzetten als de hond zonder stress in huis achterblijft terwijl je een tijdje wegbent. Als je dan nog steeds graag de hond in de bench wil doen bij afwezigheid zou ik de hele riedel van voren af beginnen, maar dan nu met de hond in de bench.

[Judith]

Ik zou het uit elkaar gaan trekken. De bench is nu okee, maar alleen achterblijven en dan ook nog eens in de bench nog niet. Ga het eerst maar eens gewoon maken dat de baas in en uit de hal- en voordeur loopt terwijl de hond niet opgesloten zit in de bench. Gewoon tig keer herhalen, dat in- en uitlopen, net zolang totdat de hond er niet meer van opkijkt (daarbij in principe geen aandacht aan de hond besteden, het is namelijk net zo gewoon als even naar de wc gaan). Op allerlei momenten van de dag doen en dit volhouden totdat het geen spanning meer oplevert. Daarna kun je het in- en uitlopen uitbouwen door steeds wat meer passen weg te lopen van de deur.
De bench zou ik hierbij pas weer inzetten als de hond zonder stress in huis achterblijft terwijl je een tijdje wegbent. Als je dan nog steeds graag de hond in de bench wil doen bij afwezigheid zou ik de hele riedel van voren af beginnen, maar dan nu met de hond in de bench.

Dit dacht ik ook,
Volgens mij is hier ooit de tip gegeven om via de voordeur naar buiten te gaan en via de achterdeur weer binnen te komen en dan steeds rondjes lopen. Op een gegeven moment denkt een hond echt van ach laat ook maar, die baas spoort niet.

En wat ik met zowel Dux als Dana heb gedaan heel veel naar buiten lopen voor de meest nutteloze dingen, vuilnis weggooien enz, en dat zijn echt 30 seconden tot 2 minuten. Op een gegeven moment bleven ze maar in de mand/bench liggen want ik bleef naar buiten gaan en binnen komen.

[Hanneke2]

Ik zou het uit elkaar gaan trekken. De bench is nu okee, maar alleen achterblijven en dan ook nog eens in de bench nog niet. Ga het eerst maar eens gewoon maken dat de baas in en uit de hal- en voordeur loopt terwijl de hond niet opgesloten zit in de bench. Gewoon tig keer herhalen, dat in- en uitlopen, net zolang totdat de hond er niet meer van opkijkt (daarbij in principe geen aandacht aan de hond besteden, het is namelijk net zo gewoon als even naar de wc gaan). Op allerlei momenten van de dag doen en dit volhouden totdat het geen spanning meer oplevert. Daarna kun je het in- en uitlopen uitbouwen door steeds wat meer passen weg te lopen van de deur.
De bench zou ik hierbij pas weer inzetten als de hond zonder stress in huis achterblijft terwijl je een tijdje wegbent. Als je dan nog steeds graag de hond in de bench wil doen bij afwezigheid zou ik de hele riedel van voren af beginnen, maar dan nu met de hond in de bench.

Dit dacht ik ook,
Volgens mij is hier ooit de tip gegeven om via de voordeur naar buiten te gaan en via de achterdeur weer binnen te komen en dan steeds rondjes lopen. Op een gegeven moment denkt een hond echt van ach laat ook maar, die baas spoort niet.

En wat ik met zowel Dux als Dana heb gedaan heel veel naar buiten lopen voor de meest nutteloze dingen, vuilnis weggooien enz, en dat zijn echt 30 seconden tot 2 minuten. Op een gegeven moment bleven ze maar in de mand/bench liggen want ik bleef naar buiten gaan en binnen komen.

Dit zijn hele goeie tips. Ik zou ook even niet uitbreiden qua minuten, maar qua aantal keer de deur uitlopen. Die hond gaat echt niet een miljoen keer opstaan en piepen, op een gegeven ogenblik gelooft hij wel dat de baas terug komt en blijft liggen. En als hij altijd blijft liggen, dan kan je gaan uitbreiden.

[-Lilo-]

Kwestie van rustig doorgaan en niet teveel willen. Hij gaat het echt wel leren, maar hoe meer het 'een ding' wordt, hoe moeilijker het voor hem wordt.

Een keertje serieus lang weggaan kun je altijd testen, wie weet wat er gebeurt. Mocht het niet goed gaan, weet je vriendin dat in elk geval.

Mijn hond heeft er een halfjaar over gedaan om het te leren. Toen ging het ruim drie jaar goed en deze zomer kwam er weer een terugval. Na vijf maanden gedoe gaat het nu alweer een week of drie goed. Ik kan je niet één gouden tip geven. Het is een kwestie van gevoel, naar je hond kijken, niet steeds wisselen en je hond door en door(leren) kennen. Oh en geduld, veeeeel geduld;)

[Hanneke2]

Even uppen.
Piet is nu max 30 minuten alleen geweest.
Hij blijft die volle 30 minuten onrustig. Zitten, staan, piepje, kreuntje, lopen, zitten, staan, enz. Liggen of ontspannen zitten doet hij niet. Elke minuut komt er wat gepiep uit.

Nu wil ze wat langer wegblijven proberen, maar ze vraagt zich af of hij onrustig zal blijven ongeacht hor lang ze weg blijft? Want hij heeft ook best een gevoelig maagdarmstelsel en ze is bang dat bij te lange onrust hij weer daar problemen mee krijgt.

Wat zou je kunnen doen om ervoor te zorgen dat ie toch gewoon gaat liggen? Of in ieder geval rustiger zitten? Hij loopt nu de kamer helemaal door, en kan maar een paar seconden stil zitten.
Als ze thuis is, is hij de rest vd dag ook echt uitgeput.

Ik zou effe een stapje terug doen, of meer stapjes, tot aan het moment dat hij wel rustig blijft.

[Emma]

Misschien denken anders daar anders over, maar ik zie het zo.

In het oefenen vóór het piepen. Staan is niet zo erg, beeske mag best rond bewegen terwijl de baasjes van huis zijn. Kamer uit, 10 seconde wachten, terug naar binnen, en dat moet je misschien wel 50 of 100 keer doen, voor je er over nadenkt om er 15 seconde van te maken. Hondje moet erop leren vertrouwen dat als je weggaat, dat je ook weer terug komt.

Zo deed ik het ook, en ik stop er dan een koekje in. Dus vanaf 1 seconde, koekje erin. Daarna weer, deur achter me dicht, 2 sec. Koekje erin. Ik probeerde het piepen voor te zijn, en in het begin lukt dat misschien een nanoseconde.

Luca was ook herplaatser, en blafte ook meteen zodra ik weg was. Met bovenstaande methode kon ze met twee weken goed alleen zijn.
En dat dus inderdaad veel doen. Even een hele sessie, paar keer per dag. Maak er maar een spelletje van, waar koekjes mee verdiend kunnen worden, als ze stil blijft.

[-Lilo-]

Dat van die stoel klinkt herkenbaar! Hier een belangrijk ding in het hele alleen-thuis zijn!

Lola moet altijd in haar mand als wij weggaan. En daar moet ze blijven zolang wij er nog zijn. Ze wil héél graag op de bank voor het raam, maar dat mag dus in het dagelijks leven niet. We zijn met weggaan heel streng op het in de mand blijven. Als ik de auto achteruit rij van de oprit en Lola op de bank zie, dan loop ik weer naar binnen om haar van de bank in de mand te sturen. Gevolg: de bank is een HeelSpeciaalPlekje geworden. Een plekje waar je eigenlijk niet mag gaan zitten. Een plekje waar je maar beter muisstil kunt zijn want misschien heeft niemand je dan door.
Hier werkt het heel goed, ik kreeg het ooit als tip van mijn trainer destijds. Ik vond het nogal vergezocht, maar het werkt dus! Hij vergeleek het met een kind dat stiekem een snoepje pakt en dat dóódstil doet om maar niet betrapt te worden. Misschien kunnen jullie er ook iets mee?

[DeDiana]

Dat van die stoel klinkt herkenbaar! Hier een belangrijk ding in het hele alleen-thuis zijn!

Lola moet altijd in haar mand als wij weggaan. En daar moet ze blijven zolang wij er nog zijn. Ze wil héél graag op de bank voor het raam, maar dat mag dus in het dagelijks leven niet. We zijn met weggaan heel streng op het in de mand blijven. Als ik de auto achteruit rij van de oprit en Lola op de bank zie, dan loop ik weer naar binnen om haar van de bank in de mand te sturen. Gevolg: de bank is een HeelSpeciaalPlekje geworden. Een plekje waar je eigenlijk niet mag gaan zitten. Een plekje waar je maar beter muisstil kunt zijn want misschien heeft niemand je dan door.
Hier werkt het heel goed, ik kreeg het ooit als tip van mijn trainer destijds. Ik vond het nogal vergezocht, maar het werkt dus! Hij vergeleek het met een kind dat stiekem een snoepje pakt en dat dóódstil doet om maar niet betrapt te worden. Misschien kunnen jullie er ook iets mee?

Ja, ik vond het ook wel een goed idee! Hij ligt er nooit en dan is dat heel speciaal en iets wat iets positiefs geeft aan het vertrek van baasje. Want hij was echt 30 minuten stil, af en toe op kijken, maar grotendeels zelfs de kop ontspannen. Dat zou toch mooi zijn als hij dat vaker gaat doen. Ben benieuwd, ze gaat denk ik vh weekend weer proberen.

Hij zou trouwens naar buiten kunnen kijken maar op het filmpje ligt hij precies met kont richting raam.

Ik hoop heel erg met haar mee, en vooral voor Piet zelf, dat hij voortaan gewoon lekker "stiekem" om die stoel gaat liggen maffen.

Soms zijn het inderdaad zulke kleine dingen die een groot verschil kunnen maken. Daarom is opnemen wat er gebeurt ook zo handig, dat helpt je soms ook op ideeën voor een oplossing. Hopelijk werkt dit voor Piet!