Puppenschema

[veertje]

Naast oriënteren op ras, fokker, lijnen etc. ben ik ook aan het nadenken over pup of herplaatser. Beide heeft zo zijn voor- en nadelen en omdat het alweer 11 jaar geleden is dat ik de laatste pup heb meegemaakt, is een beetje opfrissen over pups niet verkeerd. Bovendien woonde ik toen thuis en viel de opvoeding en verzorging onder de verantwoording van 5 personen. Nu woon ik alleen en werk ik, dus een heel verschil. Nu ben ik wel benieuwd hoe jullie het hebben aangepakt met een pup de eerste paar weken. Hoeveel weken had je vrij/halve dagen gewerkt, hoe en wat met oppas, pup mee naar het werk ja/nee, noem maar op. Ik heb zo mijn eigen ideeën over hoe ik het kan invullen, maar input van anderen is welkom zodat ik alles tegen elkaar kan afwegen. En natuurlijk is bij iedereen de situatie anders en is de ene pup de andere niet, maar misschien kan ik er dingen uitpikken die bij mij ook zouden kunnen. Hoe meer ik weet, hoe beter ik mijn afweging kan maken (hoop ik ).

[Fotogravinnetje]

Hier kan in principe altijd iemand thuis zijn, dus alleen zijn hebben we vrij laat pas opgebouwd. Dus ik vrees dat ik geen geschikte input voor je heb. Overigens kan Elco nu prima alleen blijven, dus het heeft hem geen kwaad gedaan dat we daar zo laat pas mee zijn begonnen

[Brindlecardi]

De eerste twee weken konden we het goed afvangen, ze zat alleen thuis bij het doen van boodschappen, dat hebben we geloof ik na een dag of 3 gedaan. Maar de winkel was praktisch om de hoek.
S nachts sliep ze in een grote bench bij ons in dezelfde ruimte. Dat was best lastig want ze wilde niet altijd slapen in de bench, maar buiten de bench wilde ze dan ook weer niet slapen omdat ze steeds wel weer wat nieuws zag of hoorde.
Na de eerste twee weken moest ik af en toe naar colleges. Dan ging ze mee in de auto, liet ik haar uit in het park, dan drie kwartier in de auto, weer een kwartier in het park en dan weer driekwartier in de auto.
Dat is eigenlijk prima gegaan. Daarna ben ik er minder op gaan letten en is het vrijwel vanzelf gegaan.
We hebben haar wel heel veel meegenomen, naar familie, winkels, kinderboerderij etc.
En vanaf dag een altijd los laten lopen. Ben ik erg blij mee dat ik dat heb gedaan, ook nu kan ze daardoor op heel veel plekken los mee.

Als je alleen bent lijkt het me wel iets lastiger, maar vaak is er wel een mouw aan te passen.

Soms denken we wel eens, ach we nemen er een pup bij
Maar als je allebei werkt wordt dat allemaal wat lastiger.

[Iris-Marie]

Ik heb het momenteel rustig en ben veel thuis. Maar wat betreft alleen blijven: wij hebben haar de eerste twee dagen overal mee naartoe genomen, op een keer even buiten iets in de container gooien na. Na twee dagen moesten we boodschappen doen en hebben we haar gewoon alleen gelaten. Eerst gespeeld, toen was ze moe, toen zijn we weggegaan en heeft ze heerlijk geslapen. Ze is nu al een aantal keer 1 à twee uur alleen geweest en dat gaat prima. Drie uur doe ik bij Finna nog even niet, omdat ze gewoon niet lang genoeg slaapt daarvoor en ik wil het eerst inbouwen als ze vermoeid is, maar je merkt snel genoeg hoe lang de pup slaapt als je wel thuis bent. En dan gewoon opbouwen. Dat werkt hier prima, zoveel mogelijk meteen normaal doen.

[Frederique]

Toen Vinou erbij kwam heb ik 4 weken vrij genomen.
In die 4 weken heb ik zoveel mogelijk aan socialisatie gedaan en langzaamaan het alleen laten opgebouwd.
Daarna heb ik nog 2 weken halve dagen gewerkt, maar dan was Vinou (met Devlin) wel bij mijn ouders thuis wanneer ik aan het werk was.

[DeDiana]

Ik woon ook alleen, maar werk veel vanuit huis, dus dat was ideaal voor met een pup. Ik kan mijn tijd zelf indelen, dus ik kon zonder problemen vaak tussendoor snel even naar buiten.
Ik heb van tevoren wel veel oppasmogelijkheden gezocht, want je kunt niet altijd alles voorzien. Ik heb gelukkig veel vrienden in de buurt die graag op Mila pasten, dus als ik eens wat langer of onverwacht weg moest, was er altijd wel iemand beschikbaar om op te passen. Verder nam ik haar ook veel overal mee naartoe.
Ik heb Mila voor het eerst anderhalf uurtje alleen gelaten toen ze er een dag of 3-4 was, na een flinke wandeling en ze heeft de hele tijd liggen slapen. Dat was fijn, ze had dus geen moeite met alleen zijn en ik kon dus gewoon boodschappen gaan doen, etc. Opbouwen van het alleen zijn was bij haar niet nodig, ze heeft er nooit moeite mee gehad. Maar als jonge hond liet ik haar nooit écht lang alleen.

Mila sliep in de slaapkamer naast het bed, heeft nooit iets gesloopt en mocht dus ook als ik weg was gewoon vrij in huis lopen. Ze was vrijwel meteen zindelijk en sliep ook vanaf de tweede nacht al de hele nacht door. Dus ik heb het met Mila vrij makkelijk gehad.

[veertje]

@Apple: Dat het lastig gaat worden ben ik me heel bewust van, maar zoals je zegt er is altijd wel een mouw aan te passen.

@Iris-marie: Zoveel mogelijk normaal doen was ook zeker mijn bedoeling, alleen als ik bijvoorbeeld 2 weken thuis ben en daarna weer ga werken, dan is gewoon normaal doen en in het ritme meelopen niet echt geschikt voor een pup Ik zoek dus een beetje naar een overgangsschema, voor zover dat te zeggen is natuurlijk.

@Frederique: En na die twee weken halve dagen werken, bleven ze gewoon met z'n tweeën thuis?

@DeDiana: Dat is ideaal vanuit huis kunnen werken! Wij mogen dat helaas niet, maar in overleg is er wel wat mogelijk, dus dat is zeker een van de dingen die ik tegen die tijd eens ga aankaarten. Oppasadressen moet ik ook eens mee aan de slag. Voor Finn zijn wat extra adressen ook altijd handig, maar de hondenmensen, of eigenlijk moet ik zeggen mensen met een hond, in mijn buurt vind ik niet zo geschikt Daar zou ik Finn wel durven laten, maar met een pup zou ik toch een beetje bang zijn dat er verkeerde ervaringen opgedaan worden.

[DeDiana]

Moet een oppas per se iemand met hond zijn? Ik had ook een paar adressen waar ze geen hond hadden, maar wel ervaring met honden. En een goede vriendin die ook geen hond had en geen ervaring had met honden, maar vaak hier was, Mila heel goed kende en precies wist hoe ik met haar en de opvoeding omging en er gewoon heel verantwoordelijk mee omging. Bij twee andere oppasadressen hadden ze zelf wel een hond, maar dat betekent niet automatisch dat ze er hetzelfde mee omgaan als jij.

[Shiloh86]

Ik wilde hetzelfde zeggen als Diana, soms moet je een beetje mazzel hebben. Toen ik aan Duke begon had ik bijna geen hulp dichtbij wonen. Met een lange vakantie en het naar huis kunnen in de lunch en dergelijke is het allemaal wel gelukt uiteindelijk, maar de meest geweldige en betrouwbare oppas kwam spontaan aanwaaien na ruim een maand weer aan het werk.

Een moeder met twee kinderen, leeftijd groep 6 en 1ste klas middelbaar die 3 huizen verder wonen. Haar ex man traint KNPV honden en zowel zij als haar kinderen waren wat kaliber hond dus best wat gewend. En ze zijn DOL op Duke. Bij de eerste keer aaien kwam al het aanbod om wel eens uit te laten, ik ging daar snel op de koffie en nu is ze mijn standaard oppas adres. Heerlijk, ze staan om hem te springen! Júist omdat ze zelf geen hond hebben, is Duke een leuke parttime hond voor ze geworden. En ja, hij doet daar dingen die hij thuis niet mag en andersom, maar als hij daar is, is het ook hun hond en moet hij naar hun luisteren. Duke begrijpt dat prima dat de regels anders zijn. Wat overigens niet betekend dat hij er een potje van maakt hoor, helemaal niet.

Soms is dat niet vooraf al te regelen, maar moet je er een beetje tegenaan lopen, maar ideaal is het wel.

[veertje]

Moet een oppas per se iemand met hond zijn? Ik had ook een paar adressen waar ze geen hond hadden, maar wel ervaring met honden. En een goede vriendin die ook geen hond had en geen ervaring had met honden, maar vaak hier was, Mila heel goed kende en precies wist hoe ik met haar en de opvoeding omging en er gewoon heel verantwoordelijk mee omging. Bij twee andere oppasadressen hadden ze zelf wel een hond, maar dat betekent niet automatisch dat ze er hetzelfde mee omgaan als jij.

Oh, nee dat zeker niet Maar van de mensen in mijn dorp 'ken' ik alleen de mensen met hond. Het is een heel klein boerendorp, waar ik vaker niet dan wel ben, dus veel mensen ken ik daar niet. Bij twee gezinnen zou ik een hond wel brengen denk ik mits in goed overleg ivm de jonge kinderen die ze hebben. En de buurvrouw, zonder hond, zou ik kunnen vragen.
Ik ben ook niet zozeer bang voor een andere opvoeding, dat snapt een hond best dat er ergens anders andere regels gelden, maar ben wel huiverig dat er in die eerste weken qua socialisatie iets mis gaat. Als de hond eenmaal wat ouder is, zou ik daar makkelijker in zijn. Maar ik ben echt een kei in beren op de weg zien die er niet zijn, dus vandaar ook dit topic

[Shiloh86]

Ja, dat snap ik dan weer wel. Mijn oppas kwam pas aanwaaien toen Duke alweer een maand of 3,5/4 was, ik had het de eerste weken denk ik ook niet zomaar gedaan, enkel bij mijn vriendinnen met honden die wat dat betreft wel vertrouw.

[Leonie.]

Ik woon ook alleen en toen Lou er net was heb ik geloof ik 3 weken lang geen boodschappen gedaan. Hij kon aan het begin heel moeilijk alleen thuis zijn, dus ik heb dat heel langzaam moeten opbouwen.

Ik werk als zzp'er, vanuit huis. Dus ik heb voor die periode gewoon geen klussen aangenomen. Ja, af en toe werkte ik een half uurtje, maar de rest van mijn tijd slokte Lou op. Ik was toch al te moe om te werken, want de nachten gingen ook niet geweldig

Bij de volgende pup weet ik gelukkig veel dingen die ik beter zou kunnen doen. Ook zal ik vooraf al een aantal mensen vragen om af en toe op te passen. Liefst wel mensen met wat pup ervaring. En ik duim dat het een iets relaxter pupje wordt

[lotje&famke]

Wat leuk, een pupske er bij! Ben benieuwd wat t word. Ik zit ongeveer in dezelfde situatie en heb bewust voor een hondje gekozen welke in veel oppas situaties past (klein middelmaatje met een zacht karakter). Ze is bij veel mensen welkom en dat maakt het voor mij relaxter, zo met een vangnet. Ze is regelmatig even bij mijn ouders, zusje of bij vrienden als ik weg moet. Flo sliep veel als pup, de bench was haar rust- plekje. Ik kon in de eerste dagen al met gemak boodschappen gaan doen of een uurtje gaan sporten. Daar heb ik wel geluk mee, ze gaat slapen als ze alleen is. Vaak ging ik daarvoor even met haar naar buiten, dan kon ze weer slapen als een roosje.

Ik vond het wel intensief, dat eerste jaar, een pup in je eentje opvoeden. Vooral omdat Flo pas met 8 a 9 maanden s' nachts zindelijk was. Een lange periode van gebroken nachten.... Maar ik zou er zo weer aan beginnen

[Paisley]

De ene pup is de andere niet. Ik vond Mayke echt een handenbindertje de eerste weken, maar ik heb ook opvangpups gehad die zich heel makkelijk in het ritme van mijn dag schikte.
Mijn ervaring met Mayke heeft in ieder geval wel gezorgd dat ik met mijn tweede hond toch de voorkeur had voor een herplaatser. En Kiwi was echt onwijs makkelijk. Die was slecht gesocialiseerd en onzindelijk, maar dat trok heel snel recht en ik heb mezelf nauwelijks hoeven aanpassen in mijn dagelijkse ritme.
En ik vond het leuk dat we direct erop uit konden trekken, direct trainen en dingen doen die ik leuk vind met honden.

Wel vraag ik me wel eens af of ik een sterkere band met Mayke heb omdat ik haar al van pup af aan heb. Dat kan, weet ik niet.

[veertje]

@Leonie.: Ons markiesje was echt een voorbeeldig pupje. Alleen het alleen zijn hebben we niet goed aangepakt en nu kan hij dus niet alleen zijn zonder Biry. Dan gaat zijn volume aan en dat gaat pas uit als je thuis bent Daar heb ik dus weer van geleerd en pup zou dus ook alleen moeten leren zijn zonder Finn.

@Lotje&Famke: Het wordt naar alle waarschijnlijkheid een groenendaeler. Niet even een heel makkelijk ras dat je zomaar ergens onderbrengt, maar ik hoop met de juiste fokkers en lijnen toch een sociaal hondje te vinden waar niet iedereen meteen van schrikt
Dat het een intensieve periode wordt, geloof ik wel, maar dat vind ik het zeker waard!

@Paisley: Een herplaatser is ook zeker een optie! Van dit ras (en de tervuerener) zijn er ook wel wat vaker herplaatsers, dus die kans is zeker niet uitgesloten. Wel wil ik dan alsnog graag een hond uit gezonde lijnen en qua karakter moet het natuurlijk wel passen.

[nomo]

Ik had toen ik Morris kreeg er wel voor gezorgd dat ik de eerste tijd hem niet veel alleen hoefde te laten. Natuurlijk wel de boodschappen ed, maar hij hoefde geen uren alleen te zijn. Daar zat dus geen druk op dat hij vanaf een bepaalde datum het ineens MOEST kunnen. Dat vond ik wel heel fijn. Het zou nu een stuk moeilijker zijn om dat zo te regelen, dat houdt me nog wel tegen om een pup te nemen. Zou nu dan een pup kunnen nemen aan het begin van de zomervakantie en dan iets meer dan zes weken de tijd hebben. Maar vind maar eens een pup die precies mee mag op het moment dat het mij uitkomt. En dan wil ik voor na die zes weken nog steeds iets achter de hand hebben.

Bij Morris was ik eerst gewoon thuis, daarna zoveel mogelijk mijn diensten zo gewisseld dat ik heel veel nachtdiensten had. Had met mijn ouders de afspraak dat hij daar mocht zijn als ik moest werken zolang het nog niet lukte met alleen blijven.
Op deze manier konden we gewoon heel rustig zonder druk het alleen zijn opbouwen. Toen hij bijna 9 maand was kreeg ik een andere baan en was het afgelopen met de wisselende diensten. Maar toen kon hij het prima aan om een dag alleen thuis te blijven. Heb toen wel dagopvang geregeld voor twee dagen per week. En hij gaat ook nog steeds elke week een dag naar mijn ouders.

[DeDiana]

Ja, het is gewoon cruciaal om oppasopties achter de hand te hebben als je alleen woont. Ik ben al vrij snel weer normaal aan het werk gegaan (dat kon ook omdat ik vanuit huis werk), dus bij mij zat er verder ook geen druk op dat Mila binnen een bepaalde tijd alleen moest kunnen zijn. Het was wel heel handig dat ze er totaal geen moeite mee had, maar dan nog bracht ik haar vaak naar één van de oppassen omdat ik dat voor Mila gezelliger vond en de oppassers het ook allemaal heel leuk vonden. Als ik eens naar kantoor moest, kon ze mee, en ik nam haar ook mee als ik bij mensen op bezoek ging bijvoorbeeld.
Verder maakt het alleen wonen niet veel uit. Ja, je hebt je handen vol met een pup en kunt niet even aan je partner vragen om er 's ochtends vroeg uit te gaan Maar bij samenwonenden en gezinnen zie je ook vaak dat één persoon zich meer met de pup/hond bezighoudt, dus dat is niet veel anders dan bij alleenstaanden denk ik.

[veertje]

Ja, het is gewoon cruciaal om oppasopties achter de hand te hebben als je alleen woont. Ik ben al vrij snel weer normaal aan het werk gegaan (dat kon ook omdat ik vanuit huis werk), dus bij mij zat er verder ook geen druk op dat Mila binnen een bepaalde tijd alleen moest kunnen zijn. Het was wel heel handig dat ze er totaal geen moeite mee had, maar dan nog bracht ik haar vaak naar één van de oppassen omdat ik dat voor Mila gezelliger vond en de oppassers het ook allemaal heel leuk vonden. Als ik eens naar kantoor moest, kon ze mee, en ik nam haar ook mee als ik bij mensen op bezoek ging bijvoorbeeld.
Verder maakt het alleen wonen niet veel uit. Ja, je hebt je handen vol met een pup en kunt niet even aan je partner vragen om er 's ochtends vroeg uit te gaan Maar bij samenwonenden en gezinnen zie je ook vaak dat één persoon zich meer met de pup/hond bezighoudt, dus dat is niet veel anders dan bij alleenstaanden denk ik.

Het alleen wonen vind ik verder ook niet echt een punt, met Finn lukt het me nu ook aardig Ja er zijn momenten waarop het wat geregel is, maar dat vind ik helemaal niet erg. Maar je hoort vaak dat eerst de een 2 weken vrij neemt en dan de ander 2 weken. Dat wordt hier dus een beetje lastig.

Ik ga in het nieuwe jaar eens aan de buren vragen hoe ze daar over oppas denken. Ook als het een herplaatser wordt, is dat natuurlijk handig.