Weglopen als hij iets te pakken heeft buiten

[xTessa]

Hallo mensen!

Aangezien ik hier nu toch al best een aardige tijd tegenaan loop, vraag ik jullie toch maar om advies.

Ik heb een golden retriever van nu 21 maanden (in april wordt hij twee). Het is onze eerste hond en we hebben daarom ook puppycursus en de cursus die erna komt gedaan. Deze cursussen zijn al een hele tijd geleden afgelopen en de basisprincipes kent hij. Verder hebben we ook zo'n onregelmatig rooster dat andere cursussen er ook niet inzaten. Wel hebben we nog problemen met het trekken op plaatsen waar we bijna nooit of noot komen, maar dat gaat al steeds beter.

Dit gaat eigenlijk om het feit dat hij er een spel van maakt als hij iets in het hondenuitlaatveld te pakken heeft. Dit kan een bal zijn die er nog lag, laatst een handschoen of ook maar iets anders dat hij vindt en wat hij in zijn bek pakt. Als ik hem roep op afstand, komt hij niet (Wat hij anders wel netjes doet als hij gewoon aan het rondlopen is). Als ik daarom maar naar hem toe loop (omdat het misschien iets gevaarlijk kan zijn voor hem), gaat hij wegrennen en af en toe ook blaffen. Koekjes aanbieden om te ruilen werkt niet. Hij vindt hetgene dat hij heeft gevonden belangrijker. Of ik moet het koekje een stukje van hem afgooien, zodat ik hem te pakken kan krijgen. Maar dit vind ikzelf geen goede manier. Er zijn op zulke momenten ook andere honden bij, dus het kan ook zijn dat hij anders bang is dat een andere hond het afpakt.

Hoe kan ik hem leren dat als hij iets gevonden heeft, hij naar mij toekomt en het afgeeft als ik dat zeg. Het commando los kent hij wel, want verder doet hij dit gewoon netjes. Ook met spullen die wij hem aangeven. Maar dus niet als hij het gevonden heeft. Lijkt alsof hij echt zoiets heeft van 'ik heb het gevonden, dus ik mag het houden!'

[runninggirl]

Leer hem ruilen.
Dat doe je door er achter te komen wat hij het aller leukste / lekkerste vindt. En dat ruil je dan voor hetgeen dat hij heeft.
Wel natuurlijk eerst oefenen in huis met makkelijke dingen, en langzaam opbouwen in moeilijkere omgeving en ook dingen die hij meer waard vindt. Maar hij moet gaan snappen dat hij bij ruilen altijd iets krijgt wat nóg leuker is. En dan komt hij dus naar je toe als je wil ruilen.
Het kan even duren en je zal flink moeten oefenen wellicht, maar het is echt fijn als je hond dit kan! Jura van ons ruilt nu ook zonder moeite gebakken kippoten die mensen in de bosjes laten liggen bijvoorbeeld. Ook wel zo veilig dat ze niet van alles opeet maar dus komt ruilen.

[Paisley]

Natuurlijk vind hij het gene wat hij gevonden heeft belangrijker dan het aangeboden koekje. Jij wilt namelijk hetgeen hij heeft schijnbaar héél graag hebben, dus dan is afstaan wel héél moeilijk

Ik heb dezelfde uitdaging gezeten. Ik heb ook geprobeerd om mijn hond nieuwsgierig te maken voor iets wat ík heb. Dat werkte, een paar keer. En toen trapte ze er niet meer in En gelijk had ze. En ruilen had ook geen zin want ik had niets te bieden wat ze liever wilde dan haar eigen gevonden drol oppeuzelen. Hoe meer in er om begon te bedelen, hoe gehaaider ze werd.

Wat bij mij werkt, is dat ik EIS dat ze komen. In mijn stem is er geen twijfel over mogelijk dat er heibel op komst is als ze het negeren. Er is dus gerust een keer heibel geweest, maar nu kan ik rekenen op een hondje die gedwee mij mijn zin geeft Niet te vaak want ik wil dat ze dr eigenzinnige, vrolijke spirit bleef houden, maar in de noodgevallen heb ik de donkere, lage stem die niet genegeerd mag worden.

Ze was zo'n hond die van alles een spelletje maakte, die joelend van plezier rondtedansjes om me heen ging maken. Ik was daar op den duur klaar mee want niets is belangrijker dan je hond bij je te kunnen roepen als dat nodig is.

[Fotogravinnetje]

Ik laat Elco nog weleens z'n snack even geven. Als beloning krijgt hij hem meteen terug. Of iets nóg lekkerders. Hij heeft geen enkel probleem met wat dan ook af te geven. Een enkele keer vind ik dat wat hij te pakken heeft te gevaarlijk. Dan krijgt hij iets anders. Ook 'los' en 'leave it' volgt hij vrijwel vlekkeloos op. In principe volgt dan ook altijd een lekkere of leuke beloning. We zijn daarmee begonnen toen hij nog maar net een paar dagen bij ons was

[xTessa]

Leer hem ruilen.
Dat doe je door er achter te komen wat hij het aller leukste / lekkerste vindt. En dat ruil je dan voor hetgeen dat hij heeft.
Wel natuurlijk eerst oefenen in huis met makkelijke dingen, en langzaam opbouwen in moeilijkere omgeving en ook dingen die hij meer waard vindt. Maar hij moet gaan snappen dat hij bij ruilen altijd iets krijgt wat nóg leuker is. En dan komt hij dus naar je toe als je wil ruilen.
Het kan even duren en je zal flink moeten oefenen wellicht, maar het is echt fijn als je hond dit kan! Jura van ons ruilt nu ook zonder moeite gebakken kippoten die mensen in de bosjes laten liggen bijvoorbeeld. Ook wel zo veilig dat ze niet van alles opeet maar dus komt ruilen.

Thuis gaat het dus goed en ook als ik hem een bal op het veld aangeef en dat hij die moet teruggeven. Maar zodra het iets is dat hij heeft gevonden lijkt hij alles te zijn vergeten. Koekjes zijn dan blijkbaar ook niet meer interessant. Wat zou jij verder nog adviseren dat echt leuker is dan de handschoen of bal die hij heeft gevonden?

[xTessa]

Natuurlijk vind hij het gene wat hij gevonden heeft belangrijker dan het aangeboden koekje. Jij wilt namelijk hetgeen hij heeft schijnbaar héél graag hebben, dus dan is afstaan wel héél moeilijk

Ik heb dezelfde uitdaging gezeten. Ik heb ook geprobeerd om mijn hond nieuwsgierig te maken voor iets wat ík heb. Dat werkte, een paar keer. En toen trapte ze er niet meer in En gelijk had ze. En ruilen had ook geen zin want ik had niets te bieden wat ze liever wilde dan haar eigen gevonden drol oppeuzelen. Hoe meer in er om begon te bedelen, hoe gehaaider ze werd.

Wat bij mij werkt, is dat ik EIS dat ze komen. In mijn stem is er geen twijfel over mogelijk dat er heibel op komst is als ze het negeren. Er is dus gerust een keer heibel geweest, maar nu kan ik rekenen op een hondje die gedwee mij mijn zin geeft Niet te vaak want ik wil dat ze dr eigenzinnige, vrolijke spirit bleef houden, maar in de noodgevallen heb ik de donkere, lage stem die niet genegeerd mag worden.

Ze was zo'n hond die van alles een spelletje maakte, die joelend van plezier rondtedansjes om me heen ging maken. Ik was daar op den duur klaar mee want niets is belangrijker dan je hond bij je te kunnen roepen als dat nodig is.

Hmm ja, ik laat aan mijn stem ook wel horen dat ik het niet eens ben met wat hij doet.. Maar tot nu toe lijkt het hem niet te deren. Misschien moet ik inderdaad wel lager proberen te gaan, misschien heeft dat meer indruk op hem. Het is inderdaad hoe meer ik dat ding uit zijn bek wil hebben, hoe verder hij weg loopt op het veld. En het is omheind, dus geen gevaar, maar enorm irritant. Achter hem aanlopen is namelijk er een spel van maken, maar ik kan hem ook niet die handschoen of stuk plastic op laten vreten.

[xTessa]

Ik laat Elco nog weleens z'n snack even geven. Als beloning krijgt hij hem meteen terug. Of iets nóg lekkerders. Hij heeft geen enkel probleem met wat dan ook af te geven. Een enkele keer vind ik dat wat hij te pakken heeft te gevaarlijk. Dan krijgt hij iets anders. Ook 'los' en 'leave it' volgt hij vrijwel vlekkeloos op. In principe volgt dan ook altijd een lekkere of leuke beloning. We zijn daarmee begonnen toen hij nog maar net een paar dagen bij ons was

Thuis gaat dus alles ook prima. We hebben het ook vanaf het begin aangeleerd, maar sinds een paar maanden (dus eigenlijk zijn puberteit) heeft hij er geen zin in.

En keren laat hij het wel liggen als ik het toevallig zie en ik NEE roep, maar een andere dag heeft hij bananen in zijn oren en gaat hij er mee vandoor als ik niet zag dat er wat lag (het veld is behoorlijk groot en ik zie niet wat er achterin ligt).

[80564M]

Ach, dat is toch gewoon des honds? Hij weet inmiddels dat als hij zijn trofee aan jou geeft dat hij het kwijt is. Ik heb dat altijd anders aangepakt. Spelletje meegespeeld. "O, wat heb je nu gevonden? Dat is mooiiiii!" (hond trots 6 rondjes laten lopen, en steeds weer aan mij laten zien). En dan was de lol wel over, want met zo'n stomme handschoen kun je niet zoveel.

Hond van de baas (flatcoat, nu een maand of heeft er enorm plezier in om het verpakkingsplastic van pallets af te scheuren. Van mij mag dat, en ik help hem ook nog een beetje. Inmiddels scheurt hij echt rondjes om die pallet en heeft het plastic in no time als een bol tussen zijn poten. Da's handig toch? En dan gaat hij rustig een beetje schredderen onder tafel, tot de volgende pallet eraan komt. En dan ga ik even plastic ruimen (hij vreet niets op), en dan doen we het spelletje weer. Da's toch leuk?

[runninggirl]

Leer hem ruilen.
Dat doe je door er achter te komen wat hij het aller leukste / lekkerste vindt. En dat ruil je dan voor hetgeen dat hij heeft.
Wel natuurlijk eerst oefenen in huis met makkelijke dingen, en langzaam opbouwen in moeilijkere omgeving en ook dingen die hij meer waard vindt. Maar hij moet gaan snappen dat hij bij ruilen altijd iets krijgt wat nóg leuker is. En dan komt hij dus naar je toe als je wil ruilen.
Het kan even duren en je zal flink moeten oefenen wellicht, maar het is echt fijn als je hond dit kan! Jura van ons ruilt nu ook zonder moeite gebakken kippoten die mensen in de bosjes laten liggen bijvoorbeeld. Ook wel zo veilig dat ze niet van alles opeet maar dus komt ruilen.

Thuis gaat het dus goed en ook als ik hem een bal op het veld aangeef en dat hij die moet teruggeven. Maar zodra het iets is dat hij heeft gevonden lijkt hij alles te zijn vergeten. Koekjes zijn dan blijkbaar ook niet meer interessant. Wat zou jij verder nog adviseren dat echt leuker is dan de handschoen of bal die hij heeft gevonden?

Dat zal je toch echt zelf met je hond moeten uitzoeken. Dus haal van alles uit de kast en uit de winkel. Speeltjes, knuffeltjes, een dummy, balletjes, koekjes, worst, kaas, slagroom, gedroogde pens, wat dan ook! En kijk waar hij het gekst op is. Voor sommige honden kan het ook iets 'geks' zijn zoals een postbode-elastiek of samen een stukje rennen. Kijk waar die het meest bij kwispelt en altijd voor wil kiezen als hij de keuze krijg tussen twee dingen.

[gonnie]

Jarah van mij rent ook weg als ze barbecueafval gevonden heeft, ik ga er niet meer achteraan want dan slikt ze alles in een keer door, ik wacht ook niet meer ik loop gewoon naar de uitgang van het bos, zolang ik blijf wachten of achter haar aan gaat blijft ze op het veld om de rest op te eten en er ligt zomers echt heel veel.

Ik krijg haar echt niet te pakken als ze weg loopt, ik doe die moeite niet meer. Als ik weg loop is ze veel eerder terug, ik zorg dat ik uit zicht ben en loop gewoon richting huis. Niet echt naar huis want dan moet ze drie keer oversteken.

Ik moet zeggen ze heeft er nog nooit wat aan over gehouden.

Ze is zelfs een keer vanuit het bos terug gelopen naar het flat naast ons daar lag een vuilniszak met barbecueafval, en nog het benodigde op de grond aan eten. Had die zak wel zien liggen maar het was een paar meter verderop en ze was nog nooit zo eind terug gelopen. Ik liet haar los in het bos en expres al een stuk verder en eerst liep ze gewoon mee, ineens was ze weg. Een man vroeg aan me of ik een hond kwijt was, toen ik ja zei, zei hij dat ze met een noodgang de wijk in was gelopen.

Ik terug en ja hoor, ze zat met haar lijf in die vuilniszak. Eromheen lag nog meer eten. Ik heb de andere honden vastgebonden aan een paar bomen, en ben de rotzooi zoveel mogelijk weg gaan gooien. De zak heb ik in de barbecue gezet en een plank ervoor gezet die er ook lag. Toen de rest zoveel mogelijk opgeruimd. Uiteindelijk kwam ze toen ze zag dat er niet veel meer te halen was.

Gelukkig was het op zondagochtend en reed er nog niet zoveel verkeer.

[Marjoleine]

Weglopen. En als je het afpakt, geef het dan weer terug. Laat het dragen, aan de lijn desnoods.
Zo doe ik het ook en soms dus met een rottend konijn. Shit happens, maar ik krijg het wel en daar ging het om.
Als je altijd alleen maar afpakt ben je niet leuk en krijg je nooit meer wat. En zoveel kwaad kan een bal of een handschoen niet, dat is mooi om het mee te oefenen dus.

[ranetje]

Je hebt een Golden Retriever, een apporterende jachthond!
Leer hem apporteren.
En als hij dat apport buitenshuis toch liever voor zichzelf houdt doe je er een lange lijn aan zodat je hem binnen kunt hengelen (niet kwaad rukken) en dan belonen voor het komen (ook al was dat nog even niet vrijwillig).
Neem aan wat hij heeft gevonden ( ruilen) en geef het daarna nog even terug zodat hij het nog een tijdje mag dragen (aangelijnd desnoods)
Zorg daarbij dat je kunt belonen met iets dat ECHT heel erg lekker is.

Ga in ieder geval geen poging doen om hem te pakken met zijn vangst, dat maakt het doorgaans alleen maar erger.
En het lukt je meestal toch niet

[Paisley]

Dat "te pakken krijgen" was hier ook lastig, maar het is toch gelukt en na een tijdje ging dat steeds makkelijker en nu weet ze dat ze niet meer onder me uit kan. Als mijn hond iets te vreten vind wat niet binnen 1 teug weg is, kan ik dus met mijn stem ervoor zorgen dat ze niets anders kan dan bevriezen en wachten tot ik het afpak.

Natuurlijk is positief trainen leuker en als het lukt fantastisch, maar ik moest de eerst Golden retriever nog tegen komen die er lol in heeft om een zelf gevonden gelderse rookworst te apporteren

[Nikkielvis]

Dit is ook erg lastig.

Ik leer mijn honden het commando spuug uit. En als ze dat doen krijgen ze een koekje. Ik leer dat in huis eerst met iets niet zo bijzonder iets en uiteindelijk leer ik het met iets heel lekkers wat ze uit moeten spugen. Zodra ze dat doen ben ik heel blij en krijgen ze er iets anders lekkers voor terug en negeren we dat wat hij uitgespuugd heeft.

Het werkt echt super alleen moet je veel geduld hebben maar als het er eenmaal inzit dan ben je blij dat ze het kunnen. Mijn honden doen het nu ook op afstand. Jantje heb ik nu 5 maanden en die is nog in de leer maar ook hij heeft braaf een vogel uitgespuugd zondag op het strand en kreeg daar iets lekkers voor terug.

[GoldenGizmo]

Goh hoe herkenbaar! Gizmo doet het ook, hij kan prima netjes aan de lijn lopen, totdat hij iets denkt te zien/ruiken, dan schiet hij er ineens op af (de weg op als het daar ligt ), hij heeft dat zelfs soms met blaadjes... Als hij iets te pakken krijgt wat niet eetbaar is (een lege chipszak, een papieren bekertje), dan wil hij het best loslaten op commando, maar zodra het eetbaar is (of hij denkt dat het eetbaar is), weigert hij los te laten.
Als hij los loopt, zorgt hij gewoon dat hij net buiten bereik blijft. Ik merk ook dat hij er dan echt een spelletje van kan maken. Ik heb daarom geleerd om vooral NIET achter hem aan te lopen, maar hem te negeren en door te lopen. Dan komt hij uiteindelijk vanzelf achter me aan. Alleen, als het iets eetbaars is (volgens hem), zorgt hij dat hij het eerst opeet voor hij weer naar me toe komt.

Ik vind de tip van Ranetje om hem te leren het te apporteren en daarna nog te laten dragen wel een goeie, die zou ik in jouw geval bij een handschoen of een balletje gaan toepassen. Omdat Gizmo dingen pakt en ook echt opeet die niet zo gezond zijn (gisterochtend heeft hij wat takken kapot staan knagen, hij weet dat ik niet wil dat hij daarmee speelt, dus dat doet ie netjes buiten bereik. Vanmorgen gaf hij stukjes hout over ), ga ik voor hem een muilkorf kopen om mee los te lopen. Ik zie het anders echt niet meer zitten om hem los te laten.

[80564M]

Dat "te pakken krijgen" was hier ook lastig, maar het is toch gelukt en na een tijdje ging dat steeds makkelijker en nu weet ze dat ze niet meer onder me uit kan. Als mijn hond iets te vreten vind wat niet binnen 1 teug weg is, kan ik dus met mijn stem ervoor zorgen dat ze niets anders kan dan bevriezen en wachten tot ik het afpak.

Natuurlijk is positief trainen leuker en als het lukt fantastisch, maar ik moest de eerst Golden retriever nog tegen komen die er lol in heeft om een zelf gevonden gelderse rookworst te apporteren

Ehhhhhh, nou....



Maar dit is Miep, en die gaat dat inderdaad niet met een echte worst doen. Maar Saar had dat echt wel gekund en gedaan hoor! (maar die was ook totaal niet op eten gericht, èn ze wist dat ze als ze hem mij gaf toch wel een stukje zou krijgen haha)

[Paisley]

Haha leuk plaatje

Moest nav dit topic aan dit filmpje denken

Sorry kon het niet laten. Maar de boodschap aan TS - You are not alone

[Jo-Ellen]

Ik deed ook altijd weglopen.
In ieder geval laten zien dat ik geen interesse had in het spel en niet meedeed, dan was de lol gauw genoeg over.
En als ze wilde dat ik het spelletje mee speelde werd het een spelletje loslaten op commando en dat in ruil voor wat lekker. Het was dat spel of geen spel.

[gyanty]

Leer hem dat het niet einde pret is als hij iets gevonden heeft. Speel het spelletje mee. Dus ja ik ren wel eens speels achter ze aan. En ik heb geruild, maar dan vooral de prooi ook weer terug gegeven. Met de prooi samen gespeeld en ook aangelijnd mogen ze hun troffee mee nemen.

Als het altijd maar einde spel is, ga je het zeker met een flierefluiter als een golden echt niet redden. Maar deze aanpak werkte zelfs voor serieuze border collies! Zowel als pup als volwassen herplaatsers

[Lunatic]

Ik pak het net zo aan als Marion beschrijft. Het zijn retrievers dus willen ze alles pakken en brengen, daar moet je gebruik van maken en zeker niet boos worden als ze iets pakken wat niet van hun is!
Pup pakt schoen, oh wat heb jij dan voor moois, laat eens kijken? Pup geeft netjes schoen, mooi hoor alsjeblieft, ik geef schoen terug en we gaan hem samen terug brengen naar de gang, daarna is het de braafste hond van de wereld, doen we samen even gek en krijgen ze wat lekkers

Mijn honden brengen alles wat ze vinden naar mij toe, ook als ze op straat bijv een boterham vinden, die hoort daar niet dus brengen we die naar vrouwtje
En net als die foto van Marion, mijn honden vinden het prachtig om te helpen de boodschappen naar binnen te dragen, dan kan ik ze net zo makkelijk een worst, stokbrood of iets anders lekkers en makkelijk eetbaars geven, ze brengen het keurig, zonder gaatje of deukje binnen, want daarna krijgen ze hun beloning, eigenlijk is het mogen helpen al de beloning en de rest een toetje

[DeDiana]

Bij Mila heb ik het net zo aangepakt als Lunatic hierboven beschrijft. Zij is ook een soort retriever en deed als pup al niets liever dan alles naar mij toe brengen, dus dat heb ik alleen maar flink gestimuleerd als ze buiten dingen vond. Ook eetbare dingen komt ze gewoon brengen. Als ik in bed lig en de katten gooien iets van het aanrecht, komt ze dat in bed leggen. Mila vindt elke wandeling wel iets waar ze mee wil spelen (een sok, een handschoen, een flesje) en dat komt ze dan heel trots laten zien, dan spelen we er even samen mee.
Amy en Amoz zijn niet zo geneigd dingen naar me toe te brengen. Die heb ik goed de 'nee' aangeleerd en ze laten ook gewoon netjes los als ik 'nee' zeg - waarvoor ze dan uiteraard heel uitbundig beloond worden met een snoepjesregen.

[xTessa]

Echt hele handige tips waarmee ik aan de slag kan! Superbedankt allemaal! Vind het toch wel handig zo'n forum want hier in d ebuurt heb ik niemand die verstand heeft van honden