De meesten weten het wel: toen we Lola kregen duurde het een halfjaar voor ze zonder blaffen en gillen alleen thuis kon blijven. Hard aan gewerkt, wierp gelukkig uiteindelijk ook z'n vruchten af.
Afgelopen voorjaar werden we door de ene buren aangesproken of we wel wisten dat Lola soms blafte. Nee, wisten we niet, maar voor zover we konden nagaan was het maar één keer gebeurd. Tot in juli, toen meldde de andere buurman het ook. Toen zijn we weer gaan opnemen en inderdaad, Lola zat niet bepaald stilletjes thuis als ze alleen was.
Nou, wederom hard aan gewerkt en weer flinke vooruitgang geboekt, maar het blijft een verhaal van vallen en opstaan. Ze kan zo 9 keer rustig thuis zijn en dan de 10e keer volledig over de zeik gaan. De keren dat ze over de zeik is zijn niet te voorspellen. Kan overdag zijn, kan 's avonds zijn, kan na haastig vertrek zijn of juist na alle rust. Kan zijn na een hele dag niksdoen of na een uitputtende wandeling. Het kan zijn als ik alleen wegga of juist als man en ik samen wegaan. Kortom, geen peil op te trekken en ik weet dus ook niet hoe ik dat laatste stukje beter kan krijgen.
Typisch is vooral dat Lola de keren dat ze blaft altijd in totaal een uur tot anderhalf uur blaft. Ook als ik bijvoorbeeld vier uur van huis ben. Het enige wat ik niet weet is of ze aan één stuk door blaft of dat er steeds pauzes tussen zitten. De opname-app die ik gebruik springt alleen aan als er geluid is, de tussenpozen neemt hij dus niet op.
Nou ja, jullie kunnen er ook verder niks mee, maar ik moest het toch even van me af schrijven. Ik heb zoveel bereikt met die gekke smurf, maar ik ben zo'n beetje op het punt gekomen dat ik dit maar accepteer. Hoe vervelend ik het ook voor haarzelf vind, ik verwacht niet meer dat het 100% goed zal komen.
Het goede nieuws: ze ligt er totaal relaxed bij over de bankleuning gedrapeerd, ze eet en drinkt ook en de buren zien geen enkel probleem. Dus ik ben de enige die moeilijk doet
story of my life Hebben jullie ook van die dingen die je van lieverlee maar geaccepteerd hebt?
Tja, kan haar niet dwingen om ze tof te vinden. Dus als er weer een man zich over haar heen buigt om haar te kroelen terwijl zij voluit achteruit in de steigers gaat, is het niet de hond die een opmerking krijgt. Net ook weer, was even bij het lokale buurtwinkeltje en had Izzy even mee om haar gelijk te laten plassen. Had haar net buiten de deur vastgezet en liep naar binnen (klein winkeltje, dus kan d'r in de smiezen houden), en opeens loopt een vent frontaal op d'r af terwijl zij naar het andere uiterste eind van d'r riem schoot. Ik liep naar buiten en heb hem gevraagd haar met rust te laten. Ze vindt het niet fijn, dus gewoon láten. Hij taaide af, ik ging weer naar binnen. 3 minuten later zie ik hem verdorie wéer bij een stikbenauwde Izzy staan, proberend haar te lijmen met brokjes.
zo dan, wat een malloot! Lola vindt vreemde mensen ook eng, daar ga ik ongeveer hetzelfde mee om als jij. Maar dan moet je niet van die debielen ertussen hebben zeg 
. Maarja, ik ben ook maar een mens dus ik kan lang niet alles. Soit, toch maar accepteren dus 
.
Wel het laatste half uur wat geblaft.. Daarna kwam mn man thuis uit de nachtdienst. Die is naar bed gegaan en toen zijn ze helemaal stil geweest. Het blaffen gaat soms net ff te lang door, maar janken maak ik me altijd meer druk om (met hem dan). 
