Pup (16wkn) blaft naar kinderen en vreemden

[dorinda1991]

Sinds 2 a 3 weken blaft onze witte herder pup naar mensen, fietsers, hardlopers, auto's en vooral kinderen. Hij is inmiddels 16 weken, dus het is geen klein pupseltje meer om te zien. Dat merk je ook aan de reacties van de mensen, wat ze eerst nog wel schattig vonden wekt nu toch soms angst op. En als ik iets niet wil... dan is dat het wel!

Even een situatieschets. We wonen in een appartementencomplex op de 2e verdieping. De trappen zijn vrij stijl en hij is inmiddels te groot om te tillen, dus ik heb geen andere keus dan met de lift naar beneden te gaan. Als de lift er niet was geweest had ik natuurlijk ook geen hond genomen. Maar het 'probleem' is dat er vrijwel altijd mensen in de lift staan of er bij komen wanneer wij er in staan. Het is natuurlijk een relatief kleine ruimte, dus ik kan Mylo maar op een bepaalde afstand van de mensen (en fietsen, boodschappentassen, kerstbomen, je kent het wel) houden. Vanochtend stond ik bijvoorbeeld in de lift en kwamen er 4 mensen bij, waaronder 2 kleine kindjes met hun moeder. Mylo begon meteen vreselijk hard te blaffen (wat nog eens extra klinkt in zo een kleine ruimte!) en te hangen in zijn riem. Hij is, volgens mij, doodsbang voor kinderen, maar hij wil er al blaffend naar toe. Ik hield hem zo kort mogelijk en probeerde hem te kalmeren en hem te laten zitten. Uiteindelijk lukte dat, maar na een paar seconden niet geblaft te hebben en zijn aandacht van mij weer naar hun geschoven was, begon hij opnieuw terwijl hij zichzelf zowat ophangt in zijn tuig. De kindjes kropen steeds verder naar achter tegen hun moeder aan, ik schaamde me kapot. Uiteindelijk gingen wij er als eerst uit, al blaffend en trekkend en hyperdepiep.

We zijn juist heel erg aan het oefenen geweest, onder andere op de BAT manier. Gister avond nog ben ik met hem in de hal van het complex gaan zitten rond een uur of 17.30, wanneer het spitsuur is met mensen die thuis komen van hun werk. Ik heb zijn kleedje neer gelegd, waar hij inmiddels vrij rustig op kan blijven liggen, en hem steeds beloond 'goed zo, grote jongen etc' en snoepjes gegeven voordat en tijdens de mensen voorbij liepen. Hij heeft geen enkele keer geblaft, terwijl hij dit normaal echt altijd doet. Je begrijpt dus dat ik rete trots was en alweer even in mijn hoofd had dat het allemaal wel goed zou komen. Tot het incident van vanochtend dus.

Mijn vraag aan jullie is of jullie dit herkennen, misschien wel zelf mee gemaakt hebben en wat jullie in dit soort situaties zouden doen? Hoe kan ik dit het beste trainen?
Uiteraard was gister niet de enige keer dat we oefenden, we doen dit iedere keer dat we uit wandelen gaan, in het complex en tijdens het wandelen, omdat hij dan ook vaak blaft. Ik heb het idee dat ik het blaffen naar mensen (vooral mannen) nu redelijk kan corrigeren. Natuurlijk gaat het de ene keer beter dan de andere keer, net hoe zijn pet staat lijkt het ook wel. Zolang ik de aandacht op mij houd of op zijn speeltje, dan kijkt hij tussendoor wel als mensen voorbij lopen, maar blaft niet. Daar beloon ik hem voor en dan gaan we weer verder.
Maar het is gewoon lastig, vooral met de lift. Ik kan de lift wel blijven laten gaan, wachten tot er een lege komt, maar dat is geen oplossing. In de lift sta je er natuurlijk veel dichter op dan wanneer je op straat langs iemand loopt, etc. Daar is hij misschien gewoonweg nog niet klaar voor. Maar het is wel iets wat gebeuren moet en ik wil het niet verpesten!

Ook is hij zoals ik eerder al zei als de dood voor kinderen. Tijdens het wandelen komen we ze regelmatig tegen en dan bevriest hij helemaal en als ze te dicht bij komen of naar hem kijken gaat hij onophoudelijk blaffen. Maar wel hangen in de riem, richting de kindjes. En het is geen vrolijk begroetend blafje zogezegd... Hoe hebben jullie gewenning aan kinderen geoefend met jullie hond(en)? We hebben helaas geen kindjes in de familie/vriendengroep of die we kennen, dus ik loop regelmatig langs schoolpleintjes, maar de kinderen mogen rond deze tijd van het jaar als het koud is of vies weer is meteen naar binnen, dus zijn het maar flitsen die hij steeds ziet. Ik ga morgen op zoek naar een bankje bij een school waar we gewoon een tijdje kunnen zitten terwijl alles aan ons voorbij gaat, met gepaste afstand. Dus een zodanige afstand dat hij nog niet de noodzaak ziet om te gaan blaffen. Dit is ook nog best lastig want de kinderen, evenals hun moeders, gillen vaak bij voorbaat al van 'aaahh kijk nou een puppie kom we gaan hem aaien!', wat de hele zaak niet bevorderd. Want hij wíl niet dat ze komen, maar dat kan je van zo een afstand niet duidelijk maken zonder de pup onrustig te maken. Tot nu toe wil het allemaal nog niet baten, helaas.

Het is een heel verhaal geworden, lekker onsamenhangend, maar ik hoop dat duidelijk is wat ik bedoel.

[mosquito1980]

Volgens mij is ze onzeker (bang), ik zou haar afleiden en weg leiden van "het gevaar" en belonen als ze netjes meeloopt.
Ga wandelen waar het rustig is en bouw het langzaam op. Ga haar niet meenemen naar een lawaaierige speeltuin of school tot ze rustig is geworden.

Succes ermee

[Nikkielvis]

Jeetje wat lijkt me dat lastig. Ik heb zlef met honden hetzelfde probleem en dat gaat nu al heel erg goed. Ik wandel samen met vreemde honden. Kun je niet vragen of de mensen met kinderen in je apartementencomplex gezellig samen willen wandelen op een afstand. De neuzen allemaal dezelfde kant op. En lekker door wandelen en hem belonen als hij het goed doet. En dat zo lekker gaan oefenen en het uitbouwen. Zodat hij door krijgt dat kinderen niet eng zijn. Hij is nu nog lekker jong.

[Dreesje]

Hé dat doet onze Zoey ook, nu zeven maanden. Vooral in het donker (=eng) gromt en blaft ze naar alles wat langs komt. Maar ook als ze kinderen ziet (waar ze wel erg gek op is, dus dat is wel anders) of honden waar ze graag naar toe wil gaat ze ze luid blaffend en grommend tegemoet. Om vervolgens flink kwispelend heel voorzichtig kennis te maken. Ze is ontzettend gek op kinderen, hoe meer kids hoe blijer ze is. Liefst staat ze er middenin. Maar op afstand gaat ze dus grommen en blaffen omdat ze er naartoe wil (zo lijkt het). Dat is best lastig, want dat grommen geeft de indruk dat ze vijandig doet, maar zo bedoelt ze het volgens mij helemaal niet. Het is een klein hondje, dus niet zo afschrikwekkend, maar toch wel vervelend om met zo'n grommend en blaffend mini-monster over straat te gaan

Ik probeer haar nu af te leiden met mijn stem en snoepjes, dat werkt meteen, maar of ze het daardoor ook echt afleert weet ik niet.

[dorinda1991]

Je schrijft ook dat hij niet wil dat kinderen naar hem toe komen maar heeft hij wel wat te willen ?

Nou ja als ik toe sta dat kindjes hem komen aaien en hij bijt plots omdat hij bang is... Dan ben je ineens wel héél ver van huis. Dus in dit stadium heb ik dat liever nog niet nee. Hij geeft genoeg signalen af dat hij niet benaderd wil worden.

@Nikkielvis; Dat is wel een goed idee. Er zijn niet veel kinderen in het complex en ik betwijfel of de mevrouw met de kinders van vanochtend nog openstaat voor zo iets na ons incident, maar ik ga het zeker proberen!

[dorinda1991]

@ Heavy; Haha dat is die hond ja! Dat gaat inmiddels stukken beter. Hij vind het ook allemaal erg spannend, maar ook wel weer leuk inderdaad. (Kinderen niet trouwens, dat is echt angst dat zie je aan zijn hele houding en doen)
We lopen zo lang als mag met een 16 weken oude pup, ook in een losloop gebied waar hij lekker met andere honden kan ravotten en kan rennen. Thuis doen we geregeld denk/hersen spelletjes en spelen we genoeg. Eerst sliep hij niet voldoende, maar inmiddels pakt hij zelf meer rust.

Ik weet niet of hij echt zou bijten uit angst, maar het is niet iets wat ik zou willen riskeren. Van de week liepen we langs een mevrouw die schrok van zijn blaf en toen hapte hij naar haar hand. Niet raak natuurlijk, maar het was zeer zeker die beweging. Thuis bijt hij ook nog geregeld, onze armen en benen zijn nou eenmaal veel leuker speelmateriaal dan zijn eigen spulletjes Ook hier zijn we hard mee aan het werk, al is hij sinds twee dagen begonnen met het wisselen van zijn voortandjes. Dus dat werkt allemaal niet mee haha.
Hij heeft overigens nooit een echt vervelende ervaring gehad met kinderen. Het is puur de onvoorspelbaarheid, het gegil en het geren etc heb ik het idee. (al stonden die kindjes in de lift van vanmorgen gewoon stil en zeiden niets...) Tijdens het wandelen is er ooit wel eens een kindje op een klein fietsje de hoek om gekomen waarvan hij is geschrokken.

Oh en ik zit ook met hem op cursus ja. Puppycursus afgerond en net de eerste les van de basiscursus gehad. Daar zeggen ze ook niet de fietsers etc gaan vermijden, maar op gepaste afstand dat hij nog net niet gaat blaffen met hem gaan zitten of lopen en hem continu belonen als er iets voorbij komt en hij blaft niet.

@Nanna; Bij onbekend bezoek in huis is hij altijd gereserveerd geweest en hing hij erg aan ons. Maar als hij ze eenmaal goed besnuffeld had en ze besteedde niet teveel aandacht aan hem was het allemaal koek en ei. Als wij naar andere mensen gingen was het overigens vanaf moment één al klaar en liep hij al stuiterend door het huis. (wat mij dan weer wat vreemd leek omdat hij die omgeving helemaal niet kent)

[Fotogravinnetje]

Welke regels hou je aan voor hoe lang de hond mag lopen? Ik denk dat je, met beleid, wel wat meer mag doen... Lees deze ook nog maar eens: http://www.chiaroetondo.nl/beweging%20pups.pdf

[bouvierpoedel]

Geloof dat je eerst je eigen onzekerheid en angst los moet laten want die hond voelt dat door het lijntje heen.
Kappen NU en gedraag je , ik bepaal en niet jij met je grote bek.

[Jackira]

Een lift is een heel kleine ruimte en mensen stappen dan recht op hem af. Twee dingen die als er al wat onzekerheid is de zaak extra moeilijk maken want ipv dit soort momenten vanaf eenvoudig tot moeilijk aan te pakken begin je nu gelijk met een moeilijke situatie.

Ik zou zelf de lift blokkeren voor de deur, zodat als er mensen bij willen op een andere etage (dat kan alleen de 1e etage zijn dan toch?) dat je dan zegt "sorry vol, maar ik stuur de lift direct weer naar boven als ik beneden ben". En als er al mensen in de lift staan als je zelf in wilt stappen dan de lift nog even voorbij laten gaan. Vaak kan je al door een raampje kijken of er mensen in staan en een stap naar achter doen voor als de deur open zou gaan.

En heel erg trainen op aandacht van de pup, beginnen met makkelijke situaties en als het aandacht vragen er een beetje in zit dan steeds wat moeilijker maken. En veel kinderen opzoeken, laat ze ook onder begeleiding met hem spelen, balletje gooien of dingetjes verstoppen. Ik zou als je dan zover bent dat je kunt gaat trainen met mensen in de lift de hond met z'n rug naar de deur laten zitten, en met z'n gezicht naar jou en al pratend er af en toe een koekje instoppen zolang hij z'n aandacht bij jou heeft. Dus hem niet naar de mensen die in de lift stappen laten kijken. En proberen achterom te kijken is "ehhh nee, kijkessssss" En gelijk belonen.

[laeken]

Ik denk dat je helaas een bange witte herder te pakken hebt. En helaas is tegen een ingefokt probleem geen enkele training opgewassen. Ik kende meer witjes met deze problemen. Overgevoeligheid in combinatie met angst. Ik denk dat je je heil moet zoeken bij kenners van je ras en dat je niet moet verwachten dat je hond later heel stabiel en zelfverzekerd wordt. Klinkt hard maar als je het mij vraagt ligt dit aan je hond zelf en niet aan jou.

[Brindlecardi]

Ik denk dat je helaas een bange witte herder te pakken hebt. En helaas is tegen een ingefokt probleem geen enkele training opgewassen. Ik kende meer witjes met deze problemen. Overgevoeligheid in combinatie met angst. Ik denk dat je je heil moet zoeken bij kenners van je ras en dat je niet moet verwachten dat je hond later heel stabiel en zelfverzekerd wordt. Klinkt hard maar als je het mij vraagt ligt dit aan je hond zelf en niet aan jou.

Ik denk dat dit wat te negatief gedacht is.
Veel herders, en dan bedoel ik niet de echt werkmechels bv, hebben onzekere trekjes, en daarnaast ook een 'grote bek'.
Als Apple iets spannend vindt gaat ze ook blaffen, eng? Dan maar proberen weg te blaffen.
Maar ze is in de basis geen angstige hond. Ze kan onzeker worden van situaties die anders zijn dan normaal, maar dat is naar mijn idee iets wat veel herders hebben.
Kunst is om dit wel in goede banen te leiden.

Voor TS, goed dat je het serieus neemt. Ik denk dat het misschien wel, juist nu, verstandig is om een GT in te schakelen, iemand met verstand van herders. (dat ben ik wel eens met laeken)
Hij is nu nog relatief klein en kneedbaar. Maak daar vooral gebruik van.

[dorinda1991]

Ja zou best kunnen. Ik had zo een tervuren in de les.
Tijdens de overgangsproef lette ik even niet op (ze hebben dan al puppyklas en vervolgklas achter de rug dus ik veronderstel dat ze min of meer sociaal zijn) en kwam te dicht bij om iets uit te leggen... HAP. Echt een angstbijter.
We hebben het min of meer in orde gekregen, maar het blijft ene angstige en bange hond en toen ik nadien bij tervuren kenner informeerde naar die lijnen hebben ze dat allemaal wel wat.
Wat we deden was enerzijds genoeg te doen geven (agility en zoekspelletjes), wennen aan vreemden en vb sneopjes laten vallen in de buurt, GEEN correcties op dergelijk gedrag (wat baasje eerst wel deed maar de boel alleen maar erger maakte) en verder vooral rust proberen te brengen in dat kopje. Blaffen en angst-lucht-happen was "hoeft niet" en rustig hond mee uit de situatie nemen. Nu, ze was al 18 maanden toen, met je pupje en door er nu goed aan te werken hoeft het zo ver niet te komen.
Maar met trainen en er echt mee aan de slag gaan zonder alleen te focussen op net dat probleem en voor de rest je hond ook geneog te doen te geven (aangepast aan leeftijd uiteraard) kom je wel een heel end. Het hoeft geen allemansvriendje te worden, gewoon goed hanteerbaar en veilig gedrag is prima.
Ik zou ook ten rade gaan bij goede GT die witjes kent.

Jeetje dat wil je ook niet! Geen schade opgelopen aan je hand oid toen hij hapte? Zo ver is het inderdaad (gelukkig!) nog niet.
Ik moet wel zeggen dat ik een beetje ben geschrokken dat jullie toch ook over een GT beginnen. Over de 'verkeerde' lijnen ten aanzien van de witjes hebben wij ook gehoord inderdaad. Het is altijd maar afwachten, maar vooraf hebben we research gedaan en als het goed is zou het niet in de lijn moeten zitten waar onze Mylo uit komt. Maar zoals ik al zei, het is altijd maar afwachten...

Nu moet ik wel zeggen dat we enorm zijn gaan oefenen de afgelopen dagen. De lift hebben we gemeden, alsin wachten tot hij helemaal vrij was. We wonen op de 2e verdieping, maar dit wil overigens niet zeggen dat er alleen op de 1e verdieping mensen bij kunnen komen. Vaak staan er al mensen in de lift, of gaat de lift eerst nog naar boven voordat hij naar de begane grond staat. Ook staan er op de BG ook vaak al mensen op de lift te wachten en dat is een vrij krappe hoek die je moet maken om er omheen te gaan. Verder heb ik niets te klagen hoor!
Anyway, we hebben dus flink geoefend. Iedere avond rond spitstijd in de hal van het complex gestaan. Mylo laten liggen en wachten tot er mensen voorbij liepen. Hij heeft geen enkele keer geblaft! (triomf! ) Ook een aantal mensen die even een praatje bleven maken, wat ook wel goed voor hem was. Een enkele keer durfden we het toch aan in de lift met één of soms twee personen en eigenlijk ging dat ook boven verwachting goed. Hij heeft 1 keer geblaft (één enkele woef) toen hij schrok toen er iemand voor de liftdeur stond toen we er in wilden, maar toen we eenmaal in de lift stonden liet ik hem zitten en bleef hij de hele rit gefocused op mijn ogen zoals we geoefend hadden en blafte niet meer. Super trots!

Met loslopen in het losloop gebied doet hij het vrijwel niet meer. Wel lijn ik hem iedere keer even aan als er hardlopers, fietsers of oudere mensen zonder hond aan komen lopen en dan laat ik hem op mij focussen en beloon ik hem. Daarna weer los en is het feest.
Alleen aan de lijn tijdens het wandelen in onze buurt doet hij het nog wel eens. Je ziet het meteen wanneer hij het wil gaan doen, maar het is ontzettend sporadisch. We wonen aan een drukke weg met meerdere stoepjes en veel fietsers, auto's, brommers en wandelaars. Hij kan er bij wijze van de hele wandeling geen aandacht voor hebben, tot (vaak op de terugweg ) we iemand tegen komen die alleen loopt en naar hem staart. Dan zie je het al aan zn hele houding van een afstand dat hij het gaat doen. Het blijft nu meestal wel bij een enkele blaf, maar ook dat wil ik er nog uit hebben natuurlijk! (met geduld)
Ook ben ik een aantal keer langs scholen gelopen en even blijven staan zoals jullie voorstelden. Ook daar heeft hij nog niet geblaft, maar dat heeft ook te maken met de afstand die ik creeer en het feit dat er nog geen kinderen dicht langs of op hem af zijn gerend om hem te aaien.

Babystapjes dus, maar wel vooruitgang, toch!?
Wat vinden jullie, zo door blijven oefenen of toch een GT inschakelen? Kan het niet ook 'gewoon' een angstfase zijn waar hij in zit, in plaats van meteen weer een bange witte herder?
Vanavond hebben we weer cursus en zal ik het daar ook eens in de groep gooien.

@Heavy: Dat is ook nog een goed idee, daar heb ik nog niet aan gedacht. Zodat hij kan zien dat het nergens voor nodig is? Heb je het toevallig over de fokster uit Noordwijkerhout?

[Zamunda]

Dat klinkt hartstikke goed dorinda !

Dat hij meestal op de terugweg nog een keer wil gaan blaffen kan zijn omdat hij dan al vol met allerlei prikkels zit. Als hij het meer gaat doen op de terugweg zou ik de wandelingen iets inkorten (qua duur of afstand), maar ik denk niet dat dat nu al nodig is eigenlijk.
Je zegt dat je het al heel lang vantevoren aan ziet komen, maar uit je tekst lijkt het alsof je daar niets mee doet? Ik zou zijn aandacht vragen, al lopend of stilstaand als hij het lopend nog te moeilijk vindt in die situatie.

[dorinda1991]

Dat klinkt hartstikke goed dorinda !

Dat hij meestal op de terugweg nog een keer wil gaan blaffen kan zijn omdat hij dan al vol met allerlei prikkels zit. Als hij het meer gaat doen op de terugweg zou ik de wandelingen iets inkorten (qua duur of afstand), maar ik denk niet dat dat nu al nodig is eigenlijk.
Je zegt dat je het al heel lang vantevoren aan ziet komen, maar uit je tekst lijkt het alsof je daar niets mee doet? Ik zou zijn aandacht vragen, al lopend of stilstaand als hij het lopend nog te moeilijk vindt in die situatie.

Oh sorry heb er verder niet over uitgewijd maar ik wacht zijn reactie ook niet af hoor! Lopend zijn aandacht vragen lukt nog niet, bovendien ben ik hem dan eigenlijk met me mee aan het sleuren omdat hij dan op de rem trapt haha. Wel vraag ik hem te gaan zitten, wat hij meestal ook doet, maar hij kijkt onafgebroken naar die persoon (ook als hij gaat zitten) en het is vrij lastig om hem uit die 'trance' te halen. Ben er wel eens tussen gaan staan maar dan gaat hij als de wiedeweerga om me heen en blaft dan alsnog. Misschien de volgende keer hem een andere kant op leiden? Dus niet de richting die de persoon uit loopt, maar bijvoorbeeld naar links of rechts? Alleen moet ik hem dan wel echt met me mee sleuren, is dat heel erg voor een keer?

Ik ben er zelf ook vreselijk blij mee!
Vanochtend blafte hij weer naar iemand op de galerij en gister ook, maar er is verbetering te zien en dat is al een hele stap in de goede richting!
Wel blaft hij minder lang achter elkaar, gelukkig. Daar kan je hem inmiddels dus aardig 'uit' krijgen, door te vragen of hij gaat zitten en proberen zijn focus op jezelf te leggen in plaats van de andere persoon. Jammer dat het soms in zo een vogelvlucht gaat en hij volgens mij dan alleen maar het gevoel krijgt dat hij de mensen heeft weggejaagd of zo!

@Heavy: Mijn fokster woont in Friesland en wij wonen nabij Rotterdam, dus dat zou een hele operatie worden. Maar ik ken wel iemand anders met 3 witte herders iets dichterbij, daar kan ik dat wel aan vragen. Bedankt voor de tip!

Mijn ouders hebben overigens een 12 jarige Shiba, waar Mylo ook tegen blaft. Dan bedoel ik in huis, tijdens het wandelen, het begroeten etc. De Shiba negeert hem daar eigenlijk volledig in, komt hem alleen opzoeken wanneer hij stil/rustig is en geeft als hij het echt zat is een flink felle knauw. (iets waar Mylo helaas niet van onder de indruk is en waardoor hij alleen maar meer gaat blaffen) Ik lees veel dat je het het best kan negeren en dat het dan vanzelf op houd. Maar ik heb niet het idee dat het minder word. Ze zien elkaar zeker 2 keer in de week, soms zelfs een hele dag. Ik ben er vrijwel altijd bij. Hoe zouden we dit soepeler kunnen laten verlopen? Mylo wil graag spelen en komt ook zijn knuffels bij hem brengen, maar de Shiba is gewoonweg oud en heeft geen zin om te spelen en heeft een kort lontje. (ontbloot al gauw zijn tanden naar hem) Mylo walst er gewoon over heen. Hem corrigeren met je stem werkt eigenlijk vrijwel niet, hij stopt op dat moment met blaffen maar wanneer zijn blik weer naar de Shiba gaat geeft hij weer een blaf.
Nu lijkt het net alsof onze jonge drol alleen maar blaft en dingen doet die niet mogen, maar verder is hij ongelofelijk lief, luistert hij goed en blaft hij naast deze situaties eigenlijk nooit!

[dorinda1991]

Misschien zijn de correcties inderdaad nog wat te mild. Al vind ik dat hij ook zeker niet over zich heen laat lopen. Mylo is inmiddels al groter dan de Shiba, dus hij zal zijn puppykrediet vast snel gaan verliezen. Ben benieuwd!

[Stapper]

m.b.t blaffen naar fietsers kan je niet een plek zoeken waar er veel fietsers zijn of dit in scene zetten? Doe ik bij mijn pups ook altijd. ik ga met een zak hondensnoepjes naar een skate/ waveboard baan en vraag of de jeugd daar wil helpen. (Willen ze altijd, vooral als je met zo'n schattige pup aan komt zetten) De pup laat ik eerst snuffelen aan die rare wieltjes daarna bewegen de sporters om ons heen terwijl ik bij mijn pup op de grond zitten. Neem alle tijd en beloon de pup.

[dorinda1991]

Dat heeft niks te maken met hoe groot hij is maar gaat om de leeftijd
Hoe gaat het nu?

Ach ja dat is ook zo, wij baasjes zijn veel meer 'bezig' met hoe groot hij al is denk ik.

Gister zijn we weer op bezoek geweest en hebben het veelal op zijn beloop gelaten, behalve als Mylo echt doordramde. Hij kreeg dan even een time-out, ook omdat hij dan erg naar ons hapt en even nergens meer naar luistert. Dat helpt wel. Maar over het algemeen leek het iets beter te gaan. Vanmiddag was ik er heel even om iets op te halen en waren mijn ouders zelf niet thuis, alleen de beesten en ik had Mylo mee. Hij heeft 2 keer even geblaft en toen was het klaar. Leek veel beter te gaan, misschien omdat er dan verder ook minder stimulans en drukte is? Hij is daar sowieso behoorlijk gevoelig voor.

@Stapper: Dat is precies wat ik nu aan het doen ben, alleen dan met fietsers langs het fietspad etc. We hebben het ook wel eens in scene gezet maar toen vond hij het allemaal een groot feest

[Cusco en ik]

We zitten jammer genoeg niet echt bij elkaar in de buurt... ik ben in het bezit van een witte herder pup van 7 maanden en 2 kinderen van 6 en 9 die gewend zijn aan honden/puppen gedrag.
Wat mij betreft ben je welkom om een rondje te wandelen en je pup te laten wennen aan kids

[dorinda1991]

Bedankt voor je reactie en wat lief dat we welkom zijn! Mag ik vragen in welke plaats jullie wonen, omdat je zegt dat het niet echt bij elkaar in de buurt is?

[Cusco en ik]

Sorry voor mijn late reactie, wij wonen in Heesch (tussen Nijmegen en Den Bosch)

[Cusco en ik]

Sorry voor mijn late reactie, wij wonen in Heesch (tussen Nijmegen en Den Bosch)