Amy paar keer bij haar nekvel gegrepen, voel me schuldig....

[Lemuria]

O ja, iemand vroeg of ze loops is of moet worden. Ze is gesteriliseerd.

Soms houden teven hun cyclus (qua gedrag) wel. De Wawa van m'n moeder is gecastreerd (kwam van een broodfokker af en had al 5 nesten gehad toen ze 3 was). Maar die wordt nog elk half jaar een ieniemienie superbitch rond de tijd dat ze loops had moeten worden.

[*Wolf*]

Ik herken wel wat van Amy in mijn eigen hond uit Spanje, in die zin dat ie uitvalt aan de lijn. Bij mij werkt counter conditioning erg goed, waarbij hij dan wel iets superlekkers krijgt. Voor het hardnekkige fixeren en om blijven kijken ook al is de hond of kat allang niet meer zichtbaar ga ik toch maar een gentle leader proberen. Jammer, liever niet, maar misschien is het voor hem ook wel zo rustig als hij weet waar hij aan toe is en gewoon niet meer kán fixeren. Vandaar uit kan ik hopelijk ook gerichter dit gedrag eruit trainen zodat de gl snel niet meer nodig is.

Verder mag hij niet naar aangelijnde honden al doet ie niks. De hond is niet voor niets aangelijnd. Als ik te laat ben gaat ie toch wel, maar ik probeer het wel voor te zijn. Als ik wist dat ie ook nog eens lelijk op aangelijnde honden kon reageren, was ik nog veel en veel alerter. Dat is voor mij echt de grens van het toelaatbare.

Edit: ik lees nu pas dat Amy normaliter ook niet naar aangelijnde honden mag maar het dus wel deed. O, dan was ik ook boooos geworden hoor, vooral met zo'n afloop. Naar aangelijnde honden gaan en het commando 'hier' negeren, daar staat de doodstraf op (capital punishment)

[-Lilo-]

Ik herken het spelen-en-dan-ruziezoeken deel wel van Lola. Zij valt soms nog uit, duidelijk uit angst. Als ze los is maakt ze zich het liefst onzichtbaar omdat ze het eng vindt, maar soms zie je haar twijfelen. Heel
Sporadisch gaat ze zelf naar een andere hond toe om te spelen. Als dat gebeurt zit ik er als een havik bovenop want ofwel ze snauwt van zich af als het niet op haar manier gaat (zij wil bijv nooit een hond áchter zich hebben) ofwel ze snauwt van zich af omdat haar emmertje vol raakt. Je ziet dan dat ze overloopt en niet meer weet hoe te handelen. Ze heeft dan haar tax aan contact wel gehad, maar weet niet hoe het spel af te breken.
Mijn taak dus om op die sporadische spelmomenten tijdig in te grijpen en Lola weg te halen, dan valt er geen onvertogen woord.

[veertje]

Is het echt bijten of is het een hoop lawaai met de andere hond op de grond gepint en Amy erboven (wat ik me niet kan voorstellen zoals ik Amy laatst op de wandeling zag)? Zo deed Biry dat vroeger als ze los liep en ze mocht een hond niet. Volgens mij is dat een beetje des herders. Het kon echt om subtiele dingen gaan die wij niet altijd of te laat opmerkten. Ook begon het meestal vanuit een (poging tot) spel. Ze had het het ergste met jonge labradors die onderdanig op hun rug gingen liggen Dat ging dus zeker niet uit angst. Ze viel dan weer niet uit aan de lijn.
Als het vlug bijten is en dan snel weg, zou ik ook zeggen dat dat vanuit onzekerheid komt. Aan de lijn voelt ze zich dan gesterkt door het lijntje en daarom valt ze uit.

[Habibi]

Buiten alle trainingstips etc vraag ik me wel 1 ding héél oprecht af.

Waaróm laat je Amy überhaupt bij een aangelijnde hond, als zij los is?
Of het nu vriendelijk is of niet, spel of niet, een loslopende hond heeft wat mij betreft eigenlijk niets bij een aangelijnde hond te zoeken.
En als je dat niet toelaat, loop je dus ook niet tegen dit probleem aan.

Wat betreft schuldig voelen: Iedereen zal vast wel eens iets doen waar hij achteraf bezien liever ansers gereageerd had.
Ik heb in een heterdaad situatie die mij flink pissig maakte zelfs wel eens een tik uitgedeeld.

Niet echt mijn manier. Maar dat gedrag was wel afgelopen, en mijn band met Habibi is er niet slechter van geworden.

Als zoiets een keer gebeurt, ervan balen, en niet te lang over tobben.
Als je wekelijks of dagelijks gaat corrigeren op een manier die jij zelf over de grens vindt gaan, dan wordt het wel echt tijd om jezelf achter je oren te krabben.
Maar zo klinkt het in jouw verhaal totaal niet.

[Sientje]

Dat mag Amy ook niet hoor! Dit keer was het een bekende hond en ze leek er niet op af te gaan en stond eerst alleen maar te kijken. Ik had misschien eerder in moeten grijpen, maar met deze hond speelt ze normaal heel leuk en ik zag geen reden om haar direct aan te lijnen.

Amy dook er niet bovenop maar hapte in de zij in de vacht. Dat doet ze ook tijdens spelen met een hond die ze vertrouwd, maar nu leek ze ook boos gek genoeg.

[DeDiana]

Ik denk dat ze er heus niet meteen iets aan overhoudt, maar als ze zich zo gedraagt uit onzekerheid of angst denk ik ook niet dat deze correcties wat gaan opleveren. Sowieso had je dan nu, na een paar van die correcties, al moeten merken dat het werkt, want van een goed getimede duidelijke correctie heeft een hond er doorgaans maar één of twee nodig.
Iedereen schiet wel eens uit z'n slof of raakt gefrustreerd en verliest zijn zelfbeheersing. Ik snap dat je je schuldig voelt, maar aangezien ik uit je verhaal opmaak dat Amy er niet heel zwaar van onder de indruk was, denk ik dat zij het al lang weer is vergeten.

[*Wolf*]

Maar die hond was aangelijnd dus kón niet spelen. Kan haar dat gefrustreerd hebben?

[Sientje]

Het is inderdaad een vrij jonge labradoodle. Maar al wel volwassen.
Ik denk ook dat het frustratie is en een reactie op het feit dat de andere hond aangelijnd was.
De vorige keer was het ook een bekende hond en toen wilde ze ook spelen in eerste instantie. Maar normaal neemt ze los nooit zelf zomaar het initiatief. Als de ander aangelijnd is dus wel en het slaat dan snel om en ze reageert zich af.

Soms lijkt Amy echt twee kanten te hebben. Ze lijkt ontzettend onderdanig maar heel subtiel vaak ook dominant. Dat uit zich dan in het bemoeien en reageren op alles. Is ook wel onzekerheid vaak, maar vaak ook niet. Ik vind het moeilijk inschatten. Misschien heb ik het ook wel helemaal mis.

[Paisley]

Wat ik van gts, in de lezing en de workshop heb gehoord en geleerd is dat uitvalgedrag toch bij 95%(alsin bijna alle honden dus) van de honden angst is. Als dit zo is en je reageert door haar te corrigeren, ga je dat gedrag hoogstwaarschijnlijk alleen maar verergeren.

Het eerste ben ik mee eens, maar ik denk dat je dat ruimer moet zien. Het gaat niet alleen om pure angst, waar honden inderdaad liever voor weglopen, maar ook om een geraffineerdere vorm.
Ook bij heel veel mensen komt probleemgedrag voort uit een slecht zelfbeeld, geen vertrouwen in de wereld etc. Betekent niet dat je ze op praatsessie moet sturen, maar als ze de wereld ervaren als ze er zelf een beetje normaal in functioneren, komen ze erachter hoe het echte leven werkt. Dat kan die angst wegnemen
Zo werkt het naar mijn idee met honden ook. Ga je eerst maar eens normaal gedragen. Wat je geeft, krijg je terug.
Oorzaak en gevolg is om te draaien. Als je je rustig gaat gedragen, ga je je vanzelf rustiger voelen. Als je je hysterisch gaat gedragen, ga je je ook vanzelf zo voelen.

Daarom ervaar ik dat correcties juist wel kunnen helpen. Zo krijgt de hond kaders en sturing en gaat zich ook rustiger voelen. Je correcties moeten wel aankomen. Zo niet, dan voeg je alleen maar opwinding toe en wordt het gedrag inderdaad erger. En je hebt de relatie met je hond een knauw gegeven en als je het vaker doet, ben je aan het desensibiliseren op je correcties.
Correcties moeten aankomen, altijd.

[Paisley]

Ik geloof best dat er maar weinig uitvallende honden echt agressief zijn maar dat de rest allemaal angstige honden zijn die met zijden handschoentjes moeten worden aangepakt lijkt me niet kloppen.

Inderdaad ik denk dat sommigen er de plank mee misslaan. Een onzekere hond heeft kaders, sturing en leiding nodig. Geen zijden handschoentjes en koekies.

[Marjoleine]

Er zit nog wel wat tussen angst en agressie lijkt me zo.
Ik herken het, Jet begint ermee sinds een paar weken.
Jet is 15 maanden en begint volwassen te worden.
Bij haar is het bemoeizucht: ze vindt dat er geen vreemde honden bij mij mogen komen. Ze vindt nog wel meer trouwens, en ik vind wat anders
Ze snept en dat mag niet. En ze tettert, dat mag ook niet maar daar kan ik niet bij natuurlijk, dan is ze verder weg. Ik zeg daar iets van uiteraard, maar ze houdt dus ook honden bij me weg als ik ergens ben met haar.
Laatst was ze mee naar een vergadering en daar was ook een andere hond. Ze liepen beiden los en Jet hield die hond dus echt twee meter bij me weg.
Het is een beschermingsdrang die zich aan het ontwikkelen is en waarvan ze nog niet precies weet wat ze ermee moet.
Anderzijds is ze ook nog niet volwassen dus onzeker.
Er zijn vast GT's die zouden roepen dat het angst is, en dat is dus quatsch. Ze is gewoon nog jong en het komt wel, ik moet haar daarin sturen.
Als ze te ver gaat krijgt ze op haar kop en als ze echt te ver zou gaan grijp ik haar en krijgt ze het vanuit mijn tenen.
Mijn ervaring is dat het kwartje hiermee wel valt.

[Paisley]

Ik heb even aan zijn baard getrokken en hem verteld dat dat niet nodig was .

Oh dus daar is die sik voor

[Valerie]

Ik heb bij Jigzy het uitvallen eruit gecorrigeerd. Ik denk dat het voor een hond prima is om duidelijk te horen wat wel en wat niet de bedoeling is. Dat uitvallen erger wordt door correcties geloof ik niet. Ja wel door slecht getimede correcties. Je moet al de minste fixatie of verstijving corrigeren. En laten zien wat het gewenste gedrag is. Als ze braaf door een moeilijk moment komt dan krijgt ze nog steeds een koekje.

[Sabi85]

Je verhaal is heel herkenbaar voor mij. Ik raak af en toe ook gefrustreerd door Wilma haar gedrag. Ik weet dat ze onzeker is naar andere honden, maar ze komt soms juist dominant over. Toen we haar net hadden dacht ik dat ze een hekel had aan andere honden. Ik blijf het soms lastig vinden om te begrijpen waarom ze uitvalt en snauwt naar honden. Ze valt ook wel uit naar honden die vanwege de afstand tussen haar en de hond of vanwege de grootte van de hond geen bedreiging voor haar zijn.

Van Amy had ik totaal niet verwacht dat ze een andere hond aan zou vallen. Ze komt juist zo conflictvermijdend over. Ik heb wel eens naar Amy gekeken en gedacht "gedroeg Wilma zich maar zo naar andere honden". Zoals ik Amy tot nu toe gezien heb loopt ze bij andere honden met haar staart laag en je ziet duidelijk dat ze onzeker/bang is.

Je moet jezelf niet schuldig voelen. Ik kan me je reactie goed voorstellen.

[ranetje]

Ze loopt omdat ze los is op een andere hond af.
Dat die hond aangelijnd is, is voor Amy geen verschil
Als de hond vanwege dat aangelijnd zijn vreemde/gebrekkige/nerveuze/agressieve "taal" laat zien is dat voor Amy alleen maar vreemde taal.
Het vastzitten als reden van die vreemde taal, komt bij haar (en bij andere honden) echt niet binnen.

Dus op andere honden af gaan is iets dat Amy op dit moment niet (of niet bij elke hond) kan.
En als je haar los wil laten lopen moet je daar dus iets mee.

Dat je uit frustratie een keer flink uit je slof schiet is niet erg.
Wel jammer dat het kennelijk niet voldoende heeft geholpen

[Marjoleine]

Ze loopt omdat ze los is op een andere hond af.
Dat die hond aangelijnd is, is voor Amy geen verschil

Dat vraag ik me af eigenlijk?

Bij Jet boeit het nul, die doet het met en zonder lijn.
Volgens mij is het regelgedrag. Waarom denk jij van niet?

[bouvierpoedel]

Ik vraag me af of een hond die uitvalt uit angst of onzekerheid echt geen baat heeft bij een correctie of dat het gedrag dus echt erger wordt door correctie. Blijkbaar wordt dit verteld ik heb het nog niet terug kunnen vinden op internet.

Ik snap best dat deze methode misschien beter past bij sommige eigenaren . En daardoor dus beter werkt.

Snap dat ook niet zo goed hoor of hij die kliko nu uit te kafferen staat uit angst , de verkeerde kleur heeft of dat het kreng op moet donderen. Hij moet gewoon zijn bek houden. Alsof honden onderling rekening met elkaar houden of het angst is of dat Fief een kutjeugd heeft gehad of dat het even niet uitkomt of rekening houden met de emotie daarachter . Nou dan is hij maar even bang of onder de indruk na een correctie of GVDDD smoel houden en doorlopen.

[*Wolf*]

Ik vraag me af of een hond die uitvalt uit angst of onzekerheid echt geen baat heeft bij een correctie of dat het gedrag dus echt erger wordt door correctie. Blijkbaar wordt dit verteld ik heb het nog niet terug kunnen vinden op internet.

Ik snap best dat deze methode misschien beter past bij sommige eigenaren . En daardoor dus beter werkt.

Snap dat ook niet zo goed hoor of hij die kliko nu uit te kafferen staat uit angst , de verkeerde kleur heeft of dat het kreng op moet donderen. Hij moet gewoon zijn bek houden. Alsof honden onderling rekening met elkaar houden of het angst is of dat Fief een kutjeugd heeft gehad of dat het even niet uitkomt of rekening houden met de emotie daarachter . Nou dan is hij maar even bang of onder de indruk na een correctie of GVDDD smoel houden en doorlopen.

Dat doen honden onderling dus zeker wel, het verbaast me dat jij alles op één hoop gooit. Honden die uitvallen vanuit angst komen daar vaak gewoon mee weg. Heb zelf zo'n angst-uitvaller gehad. Het ding kon zich grauwend en grommend richting een andere hond katapulteren maar werd nooit gecorrigeerd daarvoor. Ja één keer door een grote herder, maar dat beest spoorde zelf niet.

Maar wat ik wil zeggen is dat honden een heel wat subtielere taal onderling spreken dan jij hier doet voorkomen.

[bouvierpoedel]

Ik vraag me af of een hond die uitvalt uit angst of onzekerheid echt geen baat heeft bij een correctie of dat het gedrag dus echt erger wordt door correctie. Blijkbaar wordt dit verteld ik heb het nog niet terug kunnen vinden op internet.

Ik snap best dat deze methode misschien beter past bij sommige eigenaren . En daardoor dus beter werkt.

Snap dat ook niet zo goed hoor of hij die kliko nu uit te kafferen staat uit angst , de verkeerde kleur heeft of dat het kreng op moet donderen. Hij moet gewoon zijn bek houden. Alsof honden onderling rekening met elkaar houden of het angst is of dat Fief een kutjeugd heeft gehad of dat het even niet uitkomt of rekening houden met de emotie daarachter . Nou dan is hij maar even bang of onder de indruk na een correctie of GVDDD smoel houden en doorlopen.

Dat doen honden onderling dus zeker wel, het verbaast me dat jij alles op één hoop gooit. Honden die uitvallen vanuit angst komen daar vaak gewoon mee weg. Heb zelf zo'n angst-uitvaller gehad. Het ding kon zich grauwend en grommend richting een andere hond katapulteren maar werd nooit gecorrigeerd daarvoor. Ja één keer door een grote herder, maar dat beest spoorde zelf niet.

Maar wat ik wil zeggen is dat honden een heel wat subtielere taal onderling spreken dan jij hier doet voorkomen.

Ja daar praten ze ook dagelijks over met elkaar hoe een kutjeugd, angst en emotie ze ervaren van alles.

[*Wolf*]

Ik vraag me af of een hond die uitvalt uit angst of onzekerheid echt geen baat heeft bij een correctie of dat het gedrag dus echt erger wordt door correctie. Blijkbaar wordt dit verteld ik heb het nog niet terug kunnen vinden op internet.

Ik snap best dat deze methode misschien beter past bij sommige eigenaren . En daardoor dus beter werkt.

Snap dat ook niet zo goed hoor of hij die kliko nu uit te kafferen staat uit angst , de verkeerde kleur heeft of dat het kreng op moet donderen. Hij moet gewoon zijn bek houden. Alsof honden onderling rekening met elkaar houden of het angst is of dat Fief een kutjeugd heeft gehad of dat het even niet uitkomt of rekening houden met de emotie daarachter . Nou dan is hij maar even bang of onder de indruk na een correctie of GVDDD smoel houden en doorlopen.

Dat doen honden onderling dus zeker wel, het verbaast me dat jij alles op één hoop gooit. Honden die uitvallen vanuit angst komen daar vaak gewoon mee weg. Heb zelf zo'n angst-uitvaller gehad. Het ding kon zich grauwend en grommend richting een andere hond katapulteren maar werd nooit gecorrigeerd daarvoor. Ja één keer door een grote herder, maar dat beest spoorde zelf niet.

Maar wat ik wil zeggen is dat honden een heel wat subtielere taal onderling spreken dan jij hier doet voorkomen.

Ja daar praten ze ook dagelijks over met elkaar hoe een kutjeugd, angst en emotie ze ervaren van alles.

Nee die hebben al die kletspraat niet nodig. Ze weten of voelen het gewoon, direct. En dat hebben ze voor op ons zeikende mensen. Dar onderscheid moet je alleen wel willen zien.

[bouvierpoedel]

Nou flikker alles maar los dan want ze kunnen het zelf wel regelen dus.

[Omega]

Nu weet ik weer waarom ik van Herders hou . Die zijn duidelijk en zeggen meteen : doe normaal zo maak je geen kennis met elkaar zonder daarbij rekening te houden of een hond bang , angstig, getraumatiseerd , overprikkeld, of wat dan ook is .

Zou je ook eens moeten doen

Leuk als je een bange hond hebt, die ik dan dus bij me hou, en een herder zonodig rechtdoorzee perse wel kennis wil maken. Helemaal als de baasjes druk aan het kletsen zijn en niet door hebben wat er gebeurt, gelukkig snapte die herder dan wel mijn opzouten en duw met mijn knie. O ja, hond is angstig voor herders door ervaringen met andere herders..

Als Amy zo reageert op andere honden dan op tijd bij je roepen, helemaal als de andere honden aangelijnd zijn, ze hoeft natuurlijk niet altijd wat met andere honden. Soms moet je als hond gewoon doorlopen, een andere keer is er wel tijd voor kennis maken/spelen. Een oefening laten doen bij jou, zoals zitten/volgen oid, belonen en weer verder wandelen. Dan los je het positief op en krijgen andere honden geen negatieve lading.

[Sulluna]

Sulluna, jij hebt Amy een paar keer meegemaakt tijdens wandelingen en misschien heb je er niet echt op gelet hoe ze zich gedroeg, maar kun jij je voorstellen dat Amy agressief reageert op een andere hond? Ik vind het zo niet Amy-like.... Snap niet wat de trigger geweest is. Misschien voelt ze zich heel stoer als de andere hond onzeker reageert en daarbij ook nog is aangelijnd.

De keren dat ik Amy heb gezien, gedroeg zij zich ook niet zoals jouw beschrijving nu. Maar volgens mij, liep zij wel meer op de achtergrond. Geen behoefte om echt contact te maken met soortgenoten. ( dus niet mee doen in een spel met de rest van de groep oid)

Luna is ook geen hond die persé contact zoekt met honden. Die vind mij toch wel belangrijker.. Máár, zij heeft wel eens een soort klik met een hond waarbij alle remmen los gaan. Dan rent en speelt zij, wordt zij helemaal wild van enthousiasme. En weet je wat het gekke is? Dat zijn 9 van de 10 keer hele dominante reuen, die met 9 van de 10 honden op de knok gaan. Die vinden Luna geweldig en Luna vindt hun geweldig.

Zie je dat met Amy ook? Dat zij bepaalde honden helemaal het einde vindt? Of dat zij helemaal los kan gaan in een spel met andere honden? Of houd zij zich sowieso wel wat afzijdig?

[Marjoleine]

Ik vraag me af of een hond die uitvalt uit angst of onzekerheid echt geen baat heeft bij een correctie of dat het gedrag dus echt erger wordt door correctie. Blijkbaar wordt dit verteld ik heb het nog niet terug kunnen vinden op internet.

Ik denk dat d egedachte is dat een onzekere hond onzekerder wordt van een correctie.
Maar dat geloof ik niet per definitie.
Een correctie is volgens mij heel duidelijk: ik wil dat je NU ophoudt!
Zal misschien per hond verschillen.

[laeken]

Ik zou zeker niet meer corrigeren. Niet omdat ik er tegen ben maar omdat je een zenuwachtige reactieve hond op zal naaien met correcties. Een correctie kan een prima middel zijn als je hond bereikbaar is, zelfverzekerd en iets doet wat jij niet wil. Corrigeren als een hond soort van angstig is (overal op blaffen), soort van zenuwachtig is (overreageren) en niet goed weet wat ze met zaken moet (spelen en dan toch bijten) heeft geen zin en maakt de hond meer gespannen.
Ik heb een aantal honden gehad. Allemaal hadden ze wel hun issues en bij slechts 2 honden kon ik met corrigeren iets bereiken wat ook echt zinvol was. Mijn super zelfverzekerde herderxbouvier kon ik met corrigeren onderdanig maken. Dan kon ik haar mannen. Dus als ik iets echt niet wilde of een groot probleem aan zag komen en ze keek dan kreeg ze heel soms een correctie. Dan zei ik, NEE, gaan we niet doen. Hier met je hoofd en je aandacht. Dat werkte wel.
En Dapper als hij wilde vechten. Dan kon je hem met een correctie weer bij de les krijgen en daarmee dus fixeren en gedoe voorkomen.

Maar dat was in allebei de gevallen totaal geen oplossing. Meer een noodgreep. Want Dapper werd absoluut niet sociaal van correcties. Wuilus idem. Die werd er eerder nog meer opgefokt van.

Wat veel beter werkt voor zowel je band met de hond, de aandacht van de hond voor jou en de interpretatie van de hond vwbt de zaken waar ze op reageert is aanleren van nieuw gedrag. Dapper laten volgen met een bal maakte dat hij een reu op 25 cm kon passeren. Wuilus laten zitten, kalmeren en daarna belonen maakte dat ze een veel vredelievender en rustiger gedrag ging vertonen. Als er een hond kwam zei ik lief zijn.....ga maar even kijken.....En dan was ze dus lief. Als het een reu was tenminste. Dat terwijl ze 7 jaar geen enkele hond kon verdragen en daar ook voor gecorrigeerd werd.

Cleo kon je helemaal niet corrigeren. Die klapte in zichzelf en sloot zich dan af voor jou als baas. Averechts effect dus. En Bas die ik nu heb corrigeer ik ook niet. Ik stimuleer, beloon en buig om. Enge hardlopers, kom maar naast! Goed zo kleintje....En nu zijn al die angsten over. Ze weet wat ze moet doen, weet dat er niks kan gebeuren en weg is de stress....

Ik heb ook wel eens gezegd, HOU OP! Niks aan de hand! Stel je niet aan, doorlopen! Dat werkte dus volkomen averechts op haar angsten die meteen 3 keer erger werden en ze kreeg meteen ook stress met mij. Hardloper....IEKS! gaat baasje straks ook nog boos doen.....Wegwezen.... Nu is het, hardloper, niks aan het handje, mooi even naast en daarna een hele knappe hond....
hardlopers zijn nu leuk.

De strekking van dit verhaal is dus dat je hond stress heeft. Stress door een aantal zaken die jij niet snapt maar je hond wel. Blijkbaar trekt ze een aantal zaken niet. De beste en in mijn ogen enige oplossing is haar laten groeien in haar vertrouwen en jij als baas moet de rol van rots in de branding worden. De enige keer dat je mag corrigeren is als ze jou als basis gebruikt voor agressie. Dus als ze tussen jouw benen gaat staan en dan gaat bijten bv. Dan mag je haar wegduwen en afwijzen. Maar verder zou ik dus niet meer corrigeren want je hond heeft stress. Ze is niet stout, niet dominant, doet niets express verkeerd maar schiet gewoon in de stress. En een hond die in de stress schiet heeft helemaal niks aan correcties. Je wijst de hond dan alleen af en stopt het leerproces met jou samen. Ze zal dan juist afstand van je nemen en nog veel meer op zichzelf aangewezen zijn in de situaties die ze juist zelf niet aan kan.

Dus voorkom, laat haar nooit zomaar naar honden lopen. Gewoon nooit. Spelen kan ze met grote stevige reuen op aanvraag. Laat haar niet los als ze zenuwen heeft. Hou haar bij je en maak haar juist kalm. Laat haar groeien door veel te doen wat ze wel kan. Prijs dan, stimuleer bij haar een gevoel van ik snap het, ik kan het, de baas is blij. Dat helpt haar waarschijnlijk echt het beste.

[DeDiana]

Ik vraag me af of een hond die uitvalt uit angst of onzekerheid echt geen baat heeft bij een correctie of dat het gedrag dus echt erger wordt door correctie. Blijkbaar wordt dit verteld ik heb het nog niet terug kunnen vinden op internet.

Ik denk dat d egedachte is dat een onzekere hond onzekerder wordt van een correctie.
Maar dat geloof ik niet per definitie.
Een correctie is volgens mij heel duidelijk: ik wil dat je NU ophoudt!
Zal misschien per hond verschillen.

Ik kan niet voor anderen spreken, maar mijn gedachte is dat angst of onzekerheid niet verdwijnt door een correctie en je dus beter kunt gaan werken aan die angst/onzekerheid. Wat voor mij absoluut niet wil zeggen dat je alles van je onzekere hond moet accepteren of dat hij geen duidelijke kaders en sturing nodig heeft (juist wel!). Daarnaast kan een correctie ervoor zorgen dat een hond alleen nog maar meer stress gaat ervaren bij het ontmoeten van een andere hond (de correctie koppelt aan de andere hond), waardoor het uitvalgedrag juist erger kan worden.

[Sientje]

Bedankt weer voor de fijne en nuttige en kritische berichten Het is even teveel om op iedereen te reageren. Ben eigenlijk aan het werk..

Sulluna, jij hebt Amy een paar keer meegemaakt tijdens wandelingen en misschien heb je er niet echt op gelet hoe ze zich gedroeg, maar kun jij je voorstellen dat Amy agressief reageert op een andere hond? Ik vind het zo niet Amy-like.... Snap niet wat de trigger geweest is. Misschien voelt ze zich heel stoer als de andere hond onzeker reageert en daarbij ook nog is aangelijnd.

De keren dat ik Amy heb gezien, gedroeg zij zich ook niet zoals jouw beschrijving nu. Maar volgens mij, liep zij wel meer op de achtergrond. Geen behoefte om echt contact te maken met soortgenoten. ( dus niet mee doen in een spel met de rest van de groep oid)

Luna is ook geen hond die persé contact zoekt met honden. Die vind mij toch wel belangrijker.. Máár, zij heeft wel eens een soort klik met een hond waarbij alle remmen los gaan. Dan rent en speelt zij, wordt zij helemaal wild van enthousiasme. En weet je wat het gekke is? Dat zijn 9 van de 10 keer hele dominante reuen, die met 9 van de 10 honden op de knok gaan. Die vinden Luna geweldig en Luna vindt hun geweldig.

Zie je dat met Amy ook? Dat zij bepaalde honden helemaal het einde vindt? Of dat zij helemaal los kan gaan in een spel met andere honden? Of houd zij zich sowieso wel wat afzijdig?

Amy is met sommige honden supervrij en speels. Ze gaat dan echt los en daagt uit door in de vacht en achterpoten te happen en te grommen en blaffen. Inderdaad voornamelijk zelfverzekerde en/of dominante reuen en dat zijn 2 bordercollies, een tibetaan, die labradoodle die ze gebeten heeft en een labrador. Er komen in rap tempo meer bij, Ze ontdooit steeds sneller en is makkelijker aante zetten tot spel. In een grote groep houdt ze zich wat afzijdig. Alleen is het wel een voorwaarde dat zij achter hén aan moet gaan en niet andersom. Dat is echt too much. Dan gaat ze op haar staart zitten en knijpt de oogjes toe en wacht tot de ander afdruipt. Het valt op dat veel reuen haar enorm interessant vinden, ook al is ze geholpen en zijn dan erg opdringerig. Het gekke is dat ze dan echt nooit van zich afsnauwt. Zelfs brutale pups kunnen alles doen terwijl zij op haar staart zit te bibberen.

Wat het wandelen zo lastig maakt is dat ze al reageert als ze een hond 50 tot 100 meter verderop ziet. Dus het is geen doen om honden te vermijden. Ze is ook echt zo'n Truus de mier die de hele omgeving afscant en dan aan het begin van de wandeling reageert op elk verdacht lieveheersbeest of scheve grasspriet. Afleiden is ook erg lastig, maar gaat soms ook heel goed. Bij sommige honden wordt ze echt ontzettend fel. Alsof ze ze wil verscheuren. Wat ik ook doe, ze doet alles om die hond te kunnen zien en ziet niks anders meer en reageert woest als de hond te dichtbij komt. En het gekke is dat het eigenlijk na een moment van bezinning en kennismaking juist met die honden goed klikte. Dus ze reageert met name heel heftig op de honden met wie ze goed kan spelen.

En tot voor kort ging ze nooit op andere honden af. Omdat ze het eng vond en omdat het niet mocht. Ze luistert eigenlijk ontzettend goed en het is fantastisch om met haar door natuurgebieden en ook losloopgebieden te wandelen. Puur omdat ze zo makkelijk is en niet snel een confrontatie aan zal gaan.
Daarom is die frustratie er over die laatste incidenten. Ik denk ook dat ik het los moet laten en haar verder moet trainen opvoeden op de manier die bij ons past. Ze leert zo ontzettend snel. Ook dingen afleren gaat erg goed bij haar. Behalve dit blaffen en uitvalgedrag dus.

[Marjoleine]

Wat het wandelen zo lastig maakt is dat ze al reageert als ze een hond 50 tot 100 meter verderop ziet. Dus het is geen doen om honden te vermijden. Ze is ook echt zo'n Truus de mier die de hele omgeving afscant

Jet doet het ook.
Ik negeer het als dat even kan. Staat ze te tetteren tegen een omgevallen boom
Ik negeer het vooral omdat alle andere honden het ook negeren. Ik ga er altijd vanuit dat zij haar net even beter verstaan dan ik

Sneppen corrigeer ik wel, maar dat doet ze alleen als ze vast zit.

Helpt negeren niet?

En het gekke is dat het eigenlijk na een moment van bezinning en kennismaking juist met die honden goed klikte. Dus ze reageert met name heel heftig op de honden met wie ze goed kan spelen.

Dan is er interactie, denk ik. Dat zien wij niet per se maar dat is er dan wel.

[Hippo]

Ik vraag me af of een hond die uitvalt uit angst of onzekerheid echt geen baat heeft bij een correctie of dat het gedrag dus echt erger wordt door correctie. Blijkbaar wordt dit verteld ik heb het nog niet terug kunnen vinden op internet.

Ik snap best dat deze methode misschien beter past bij sommige eigenaren . En daardoor dus beter werkt.

Snap dat ook niet zo goed hoor of hij die kliko nu uit te kafferen staat uit angst , de verkeerde kleur heeft of dat het kreng op moet donderen. Hij moet gewoon zijn bek houden. Alsof honden onderling rekening met elkaar houden of het angst is of dat Fief een kutjeugd heeft gehad of dat het even niet uitkomt of rekening houden met de emotie daarachter . Nou dan is hij maar even bang of onder de indruk na een correctie of GVDDD smoel houden en doorlopen.

Dat doen honden onderling dus zeker wel, het verbaast me dat jij alles op één hoop gooit. Honden die uitvallen vanuit angst komen daar vaak gewoon mee weg. Heb zelf zo'n angst-uitvaller gehad. Het ding kon zich grauwend en grommend richting een andere hond katapulteren maar werd nooit gecorrigeerd daarvoor. Ja één keer door een grote herder, maar dat beest spoorde zelf niet.

Maar wat ik wil zeggen is dat honden een heel wat subtielere taal onderling spreken dan jij hier doet voorkomen.

Daar zit inderdaad een kern van waarheid in. Mijn vorige mechel was echt dominant, alle honden die kwamen pochen of uitvielen uit onzekerheid of angst had hij uitgelachen als hij dat kon. Hij keek ze hooguit eens met een schuin oog aan, en ging weer verder waar hij mee bezig was.
Hippo, niet dominant maar wel erg zelfverzekerd, doet dat precies zo. Pas als een hond echt kwade bedoelingen heeft en over gaat tot fysiek contact zoals happen, dan grijpt hij in.

Oscar is zelf vrij reactief, die moet ik dus wel inperken als er een onzekere hond uitvalt, hij heeft namelijk er een handje van om dan ook uit te vallen. Hoewel hij de laatste tijd steeds minder reageert.

Dico heb ik nu 2 maanden. Zijn vorige eigenaresse wist niet wat ze met zijn driften aan moest en heeft hem terug gebracht bij de fokker. Dico viel niet alleen uit, maar hapte en beet ook aan naar alles wat bewoog (honden, katten, auto's, fietsers enz). Bij hem heb ik gecorrigeerd, want anders beet hij, maar vooral het gedrag omgebogen met voer en een bal. Binnen 2 wkn viel hij alleen nog maar uit als een hond naar hem uitviel en nu kan ik hem gewoon los laten en gaat hij normaal met honden om.
Zaterdag kwam ik op het strand iemand tegen met 5 chihuahua's (wat mij verbaasde want die heb ik nog niet eerder 'in de natuur' gezien en alle 5 los ). Ik was hen gepasseerd toen 1 chihuahua achter mijn honden aan sjeesde en Dico in zijn achterpoot snepte. Die draaide zich om, 1 behoorlijke snauw waarop de chihuahua al gillende het hazenpad verkoos en erna liep hij gewoon weer verder. Dat 'bewees' voor mij dat hij de hondentaal nu aardig goed beheerst.
Gisteravond na mijn werk even een rondje gelopen door het natuurgebied, kwam ik 2 vrouwen met een grote roedel flatcoats tegen(stuk of 12-15?).Twee wilde niet luisteren en kwamen zeer dreigend op ons af gestormd, op zo'n moment pak ik dus wel Dico aan zijn halsband en sta ik klaar om hem te verweren. Als er nu 1 hond op hem klapt ben ik bang dat hij enorm zal terugvallen.

Ik denk overigens niet dat 95% uitvalt vanuit angst. Er is ook een behoorlijke groep die uitvalt uit onzekerheid en dat vind ik toch wel wat anders dan angst. En of een hond nou uitvalt uit angst, onzekerheid of hondagressie, je moet dat als eigenaar gewoon zoveel mogelijk voorkomen. Een correctie kan helpen om het ongewenste gedrag op dat moment te stoppen, het is erna aan jou om ervoor te zorgen dat de motivatie om uit te vallen stopt en het gedrag om te buigen.