crutz schreef:
dat dus
en durf te zeggen dat bij een dogtra tot zeker stand 40 van de 127 een lichte kriebel/irritatie is ipv echt vervelend en dat ik inmiddels mag zeggen dat tot stand 100 nog niet vergelijkbaar is met stroomdraad (natuurlijk pas weer eens tegenaan gaan staan met mn domme hoofd
)
Ik kan me dat dan heel moeilijk voorstellen. Of misschien gaat het van 100 naar 127 ineens heel hard
Als het echt van die milde schokjes zouden zijn, zou er immers niet zoveel controverse over schokbanden bestaan, zouden honden die vaak geschokt worden geen brandplekken in de hals hebben, et cetera.
Ik heb één ervaring met een 'schokband'. Dat is de trilband die ik nu heb. Volgens de beschrijving zou daar geen schok in zitten, enkel twee (brave) trilstanden en een geluidstoon. Maar ondanks het icoontje van het luidsprekertje zat er vreemd genoeg wel degelijk een schokstand op. Nou vermoed ik dat die in schoktraining-land niets voorstelt, gezien het fluttige van de band, maar ik vond het toch echt een onaangenaam gevoel. Niet heel heftig, niet pijnlijk, maar liever vermijd ik het. De schokstand was trouwens na één keer gebruik 'in het veld' kapot. Maar dat een dogtra dan tot stand 100 niet veel voorstelt, kan er bij mij niet in. Is misschien ook maar net wat je zelf gewend bent en kan hebben
Hoe dan ook zijn er veel meer schokbanden dan Dogtra, en volgens mij werd daar juist steeds bij vermeld dat het veilige of milde schokjes waren. En dat lijkt me gewoon echt niet realistisch (maar wel verkooppraat om het effect te verzachten). In ieder geval verkies ik zelf een vibratie, dat is voor de hond ook niet aangenaam in de hals, maar lijkt me beter te verdragen dan een stroomschok, ook als is die licht.
Edit: verhelderend stukje, afkomstig van
http://www.go4dogs.be/2011/08/stroomban ... ngsmiddel/ Je kunt dus niet een op een een bepaald schokniveau classificeren als 'erg' of 'niet erg' voor de hond vergeleken bij hoe je het zelf ervaart.
"Er zitten echter nogal wat venijnige addertjes onder het gras. Door de handler een keertje het effect van de stroom te laten voelen, denkt deze al gauw dat de hond net zoiets voelt als hijzelf. Maar honden zijn geen mensen: ze hebben overal haar. Hoe een bepaalde hoeveelheid stroom precies ervaren wordt door de hond, is moeilijk na te gaan, ook omdat dit per keer afhankelijk is van bijvoorbeeld de huidweerstand en de luchtvochtigheid. Bovendien verschilt de gevoeligheid van hond tot hond. De hond kan dus, lichamelijk en emotioneel, iets heel anders ervaren dan de handler. Bovendien laat men de eigenaar van de hond de stroom meestal voelen op de relatief ongevoelige bovenkant van de onderarm, terwijl honden de stroom krijgen toegediend op veel gevoeligere plekken zoals in de nek, om er maar een van de minst erge te noemen. Hoe zwaarwegend de plaats is waar de stroom wordt toegediend, blijkt uit een persoonlijke observatie: enkele mensen die het hoogste niveau op de bovenkant van hun onderarm konden verdragen, haakten bij toediening op de binnenkant van hun onderarm al af bij de midden-stand en konden bij toediening van de stroom in hun hals de pijn van de laagste twee standen maar nauwelijks verdragen. Bovendien trok de pijn daarbij door het hele hoofd: een effect dat men op de onderarm niet voelde. Zelf had ik bij een stroomstootje op de een na laagste stand een kwartier lang last van een branderige plek op mijn onderarm, wat mij tot een ‘zeer gevoelig type’ bestempelde."
('veilige schokjes' staat er dan bij of: 'milde schokjes', steeds verkleinwoord 
). Maar ik wil er per se geen schokfunctie op, heeft mijn hond ook niet nodig want hij is gevoelig genoeg en kans op vergissing is altijd mogelijk natuurlijk. Nu kom ik wel tegen dat er in de set twee contactpinnen zitten. Ik heb het idee dat je die zelf moet bevestigen. Stel nou dat ik die niet bevestig, is het dan zo dat de schokfunctie vanzelf niet werkt? Dat zou de keus op het gebied van trainingsbanden heel wat groter maken 
), dat er gewoon direct vanuit wordt gegaan dat alle honden stroom nodig hebben om te leren luisteren. Zonder naar de gevoeligheid van de individuele hond te kijken.
