Roedel en castratie teef

[DeDiana]

Als Amy's laatste bloedtest goed (genoeg) is, wordt zij waarschijnlijk in mei laproscopisch gecastreerd. Dit omdat de loopsheden (3 x per jaar) schommelingen in haar weerstand veroorzaken, die vanwege Amy's Leishmania een risico vormen.

Ik weet dat castratie ook van invloed kan zijn op het gedrag en de verhoudingen binnen de roedel. Amy is buitenshuis een vrij pittige hond, en ik weet dat castratie dat kan verergeren. Bij de kennismaking met vreemde honden gedraagt ze zich nooit onderdanig. Als ze er een reden voor heeft, bijvoorbeeld als een reu opdringerig is, snauwt ze tegenwoordig die reu wel redelijk overtuigend weg. Tegen onzekere honden gedraagt ze zich niet altijd leuk, maar verder is ze sociaal en vrij conflictvermijdend. Binnen de roedel is zij echter bijna extreem onderdanig, zeker naar Mila toe. Mila is 5 jaar en intact.

Wie heeft er ervaring met het castreren van een teef binnen een roedel en wat waren de gevolgen daarvan voor de verhoudingen binnen de roedel en het gedrag van de teef tegenover vreemde honden?

[Gollum]

Ik heb dan geen ervaring met castratie binnen een roedel maar wel met gecastreerde teven. Mijn ervaring is dat eventuele gedragsverandering zeer geleidelijk gaat. Het is niet patsboem een andere hond. Ik denk dat een roedel daar weinig van merkt, zeker als ze al een tijdje samenleven en de verhoudingen duidelijk zijn.

De meeste gecastreerde teven vind ik vaak juist wat stabieler worden omdat ze geen hormonale schommelingen meer hebben.

[lucie]

bij mijn 3 teven heb ik eigenlijk geen gedragsveranderingen gezien en het heeft ook niet de verhoudingen in de roedel veranderd. Ook had ik niet de indruk dat vreemde honden anders op ze gingen reageren.

[Topline]

Ik heb begin december mijn oudste boxer teef laten castreren, ik heb een roedel van drie teven (8, 5 en 2 jaar) Zij was voor zover ik het kan bepalen de tweede in rang en dat is niet veranderd, nou gaan ze hier heel goed met elkaar dus hebben eigenlijk nooit problemen. Ik merk niet zoveel verandering onderling dus. Tanja is een zeer pittige hond in het werk (gehoorzaamheid, ipo en speuren) maar naar onze andere honden heel verdraagzaam en dat is gelukkig zo gebleven, tot nu toe

[sirene]

Ik heb mijn oudste teef en roedelleidster met 7 jr moeten laten castreren vanwege BMO. Ik was echt heel bang dat het helemaal fout zou gaan in de roedel want de teefjes hadden al wel eens oorlog. Achteraf had ik het veel eerder moeten doen. Ze werd veel gelijkmatiger qua gedrag en het hormonengedoe rond loopsheden (tijdens loopsheden waren ze altijd dikke vriendinnen) was ook klaar. Ze was bij vlagen nogal humeurig maar dat bleek dus ook alleen maar hormonaal want daarna had ik een altijd vrolijke tevreden roedelleidster. Met honden buiten de roedel wilde ze geen contact en dat is niet veranderd.

[sirene]

Een toevoeging. Ik heb ook mijn druktemaker laten castreren om medische redenen. Ze was een tamelijk opvliegende, onzekere regelteef en dat is ze gebleven. Ze is niet feller of onzekerder geworden gelukkig. In huis is ook zij gelijkmatiger nu. Ze is nu ±1,5 jr geleden gecastreerd.

Wie heeft er ervaring met het castreren van een teef binnen een roedel en wat waren de gevolgen daarvan voor de verhoudingen binnen de roedel en het gedrag van de teef tegenover vreemde honden?

Hier veranderde er dus niks aan de verhoudingen het werd alleen maar wat gelijkmatiger allemaal. Tegenover vreemde honden ook geen verschil. Niet positief en niet negatief.
Mijn intacte reu gaat ook niet anders met ze om. Hij is nog steeds veel toleranter naar mijn gecastreerde teefjes dan hij naar een reu zou zijn.

[Dartel]

Hier eigenlijk alleen maar positieve veranderingen gezien. Rond de loopsheden van de dames wilde er nog wel eens de vlam in de pan slaan als de hormonen rondvliegen. Ze worden hier meestal rond dezelfde tijd loops, en zeker de maand voor de loopsheid hebben ze dan een zeer kort lontje. Geen vechtpartijen, maar wel gekibbel. Stramme poten, hoge staarten en woeste blikken, dat werk.

Nu zijn 3 van de 5 dames gecastreerd, en dat zijn de oudste 3. Ze zitten beter in hun vel, geen last meer van die hormoontoestanden. Ook geen last meer van de schijnzwangerschap, waar ze hier ook best wel hangerig van kunnen zijn.

Verder zijn ze niet veranderd naar vreemde honden. Behalve dat het gesodemieter van de korte lontjes rond de loopsheid nu ook niet meer voorkomt. Dan kunnen ze ook nogal eens heftig reageren op vreemde honden.

[DeDiana]

Dank voor de reacties allemaal!

De verhoudingen zijn hier superduidelijk (Amy is absoluut ranglaagste, die heeft helemaal niets te zeggen hier in huis) en er is nooit gekibbel tussen de dames. Ja, Amy krijgt af en toe wel eens op haar kop van Mila, maar dat accepteert ze direct. Ook tijdens de loopsheden zijn er nooit extra spanningen geweest.
Amy heeft inderdaad wel last van wat kribbiger gedrag voor de loopsheid en tijdens de schijndracht, dan is ze ook wat lustelozer. Het zou natuurlijk mooi zijn als dat zich stabiliseert.

Vooralsnog geen redenen dus om me zorgen te maken dat de castratie voor onrust binnen de roedel zou gaan zorgen, dat is fijn!

[Paisley]

Ik denk dat Mila als onbetwiste leider dat gewoon blijft, zeker gezien het leeftijdsverschil en Mila haar huidige status.


Mayke is een heel klein beetje zelfverzekerder geworden naar vreemde honden, wat in haar geval meer dan welkom was. Tegenover goed bekende honden is de relatie niet veranderd. De castratie was (lang) geen reden om te morrelen aan relaties waarin de rollen duidelijk waren.

[Paisley]

Ik denk dat de mate van zelfverzekerdheid ook maar matig van belang is bij rangorde binnen een roedel. Ik heb de indruk dat leeftijd in veel gevallen leidend is.
Mayke is ouder, maar Kiwi is veel zelfverzekerder en kan zich af en toe behoorlijk hanig gedragen naar andere honden. Desondanks heeft Mayke leiderschap welke nooit betwist wordt, al krijgt ze hier en daar wel een uitgestoken tong van Kiwi Toch heeft ze het laatste woord.

[DeDiana]

Ja, uiteraard spelen er behalve de mate van zelfverzekerdheid ook nog andere dingen mee. Mila is helemaal niet zo zelfverzekerd op sommige vlakken, maar is wel enorm bazig, een opportunist en bepaalt graag de regels. Als een andere hond haar de kans geeft, zal ze er de baas over spelen. Amy heeft dat vanaf de eerste seconde hier in huis geaccepteerd en is ook gewoon veel meer een volger. Wel vind ik het apart dat ze buitenshuis nooit onderdanig is (wel naar mensen, maar niet naar honden), en zich binnenshuis als een grote baby gedraagt en ook zo behandeld wordt.
Amoz heeft zich ook direct zonder enig gedoe bij Mila's positie neergelegd, terwijl hij toch mijn oudste hond is en absoluut geen onderdanig typje. Dus alleen leeftijd is ook niet bepalend

Hoe dan ook, ik denk zelf eigenlijk ook dat Mila's positie onomstreden is en dat Mila en Amy qua rangorde mijlenver uit elkaar liggen. Er zijn nooit botsingen tussen die twee op dat gebied. Dus ik kan me eigenlijk ook niet voorstellen dat er gedoe van die castratie zou komen, maar het is toch fijn om ook wat persoonlijke ervaringen hierover te kunnen lezen.

[gyanty]

Norah was natuurlijk al een behoorlijk pittige teef, dat was ook de reden waarom ik haar niet wilde laten helpen. Door omstandigheden toch laten helpen. Daarvoor hadden we grote pieken en dalen in haar gedrag. Dat is gestabiliseerd. Gemiddeld genomen is ze er niet makkelijk op geworden, maar in ieder geval wel stabieler. Naar Kay toe is er niet zoveel verandert en blijft ze een bully, maar komt het er echt op aan dan zal ze Kay echt wel volgen. Kay was en is overmatig tolerant naar haar gebleven, hij vind haar gecastreerd misschien nog wel iets interessanter (moet nu altijd behoorlijk smakken van haar plasjes.....). Andere honden is in ieder geval een no-go geworden, maar dat was mogelijk daarvoor ook al in ontwikkelen en dat had mogelijk niet anders gelopen als ze intact was gebleven. Voordeel is dat ik geen hitsige reuen meer achter aan krijg vanwege loopsheden. Is voor haar zelf ook wel zo fijn.