Waarom altijd achter je aan lopen?

[[Sandra]]

Honden en logistiek denken, dat is geen combinatie. Soms vind ik het gewoon handiger als de honden even voor me uit lopen. Maar er zijn van die situaties dat ze vinden dat ze per se achter me aan moeten lopen. Bijvoorbeeld als ik de minimiesjes heb uitgelaten, ik heb de lijn af gedaan, mijn schoenen uitgetrokken, ga nog even naar de wc en al die tijd staan ze bij de deur naar de kamer te wachten. Soms doe ik die deur eerst open en dan doe ik bijvoorbeeld 's avonds het licht in de gang eerst uit voor ik zelf ook naar de kamer loop.

Dan wachten ze dus tot ik klaar ben en dan lopen ze achter me aan de kamer in.

Otto heeft er vooral een handje van als ik hem aanlijn voor we naar buiten gaan. Dan moet hij dus per se achter me aan de deur uit. Dan loopt hij dus vaak een rondje om me heen, zodat ik in de flexlijn zit gewikkeld en die eerst weer van me af moet halen en dan maakt hij hetzelfde rondje weer.

Helemaal lachen is het als ik in de douche aan het pruttelen ben, de wasmachine, de wc schoonmaken, dat gedoe. Het is hier nogal smal, dus ik zeg dan: Toe maar, ga maar voor me uit. Maar nee, ook dan moeten ze alle drie achter me aan.

Waarom?

[Sterre]

Haha geen idee. Maar Sterre is mijn derde hond en de tweede hond die met aanlijnen voor we naar buiten gaan een rondje om me heen loopt. Het is onhandig en nutteloos en ik vraag me altijd af waarom ze het doet. Grappig om te lezen.

[sbientje]

ik heb juist liever dat ze achter me aan lopen dan voor me uit. Voor me uit stoppen ze dan zo weer en ik kan geen deur opendoen als er zo'n kalf van een Karel voorgeparkeerd staat (er staat een paard in de gang, jaja een paard in de gang!). Kan niet eens meer bij de klink als ie zich verkeerd opstelt. Ik veeg ze dus regelmatig aan de kant. Achter me moeten ze zelf maar opletten wat er gebeurt, dat bevalt me een stuk beter ZE denken wel dat ze weten wat ik van plan ben maar in de praktijk blijkt dat toch tegen te vallen

[Marjoleine]

Ik doe de deur open en zeg "hup!".
Maar inderdaad, in de (niet heel brede) doorgang naar de keuken liggen altijd honden. Breeduit ook en aangezien ik altijd doorloop of ze er niet zijn stuiven ze dan overeind en geeft dat allerlei gestommel.
En na twee minuten weer. En weer.
Waarom, tja. Omdat, vermoed ik.

[lieke]

En daarom heb ik ze het commando 'back' aangeleerd. Hoewel ze ook op 'terug' reageren.
Of op 'ga toch verdorie eens aan de kant'.

Soms vind ik het handig dat ze voor me uit gaan en soms dat ze achter me aan lopen. En soms vind ik het nodig dat ze anticiperen op wat ik wil, zo niet, trap ik wel eens op een poot of staart maar dan hebben ze pech.

Kortom, erg duidelijk ben ik niet maar 99,9% van de tijd gaat het wonderwel goed zonder dat ik ze invalide trap of zelf in het ziekenhuis beland met een gebroken nek.
Maar ze zijn dan ook best slim.

[Lizzie.]

dat komt omdat jij de ''peklieder'' bent

[Paisley]

Ik denk dat t een vorm van beleefdheid is. Kiwi doet t ook. Die geeft me heel duidelijk de ruimte en laat het initiatief aan mij.
Ook buiten volgt ze vanuit nature graag en heb daar handig gebruik van gemaakt door t onder commando te zetten.
Het is geen slomigheid of gebrek aan ondernemingszin want als ik haar heel duidelijk toesta me in te halen, dan stuift ze in kelpie-speed vooruit.

[[Sandra]]

dat komt omdat jij de ''peklieder'' bent

Nou, tot op zekere hoogte dan