Beleefdheid, is het aan te leren?

[Shiloh86]

Ik heb gisteren weer zitten lezen over de irritaties rond brutale opdringerige honden die weinig beleefdheid hebben. Ik had daar laatst ook een discussie met iemand over en vroeg me toen af, hoe leer je je hond beleefd te worden?

Hoe leer je een hond respect te hebben voor subtiele "ik heb hier geen zin in" signalen, als een hond dat soort signalen negeert en dus de andere hond niet respecteert. Dat over de signalen heen walsen zie je natuurlijk het meeste gebeuren bij de hondjes die niet echt voor zichzelf opkomen en het laten gebeuren.

Komt dat met de jaren?
Kun je je hond die taal leren en ook naar leren gedragen?
Of zijn sommige honden gewoon lomp en moet je zelf maar zorgen dat je ze weg houdt?
Speelt de motivatie achter de opdringerigheid ook een rol? (onbezonnen blij enthousiasme vs. patserig dominant gedrag)

Kortom, gewoon weghouden bij onzekere hondjes, of is het aan te leren en zo ja hoe?

Benieuwd wat jullie denken.

[LongFields]

Ik gloof niet dat die beleefdheid aan een hond aan te leren is eerlijk gezegd. Dat zit er volgens mij in, of gewoon niet.
Mojo is mijn beleefdste hond tot nu toe, hoe netjes en beleefd hij vreemde honden benadert heb ik nog niet eerder gezien bij de andere honden die ik gehad heb. Dat zit in zijn wezen ingebakken volgens mij, daar heb ik zelf geen invloed op gehad.

[Pallas]

beleefdheid is denk ik niet aan te leren, dat heeft een hond of niet. Beleefd gedrág daarentegen is tot op zekere hoogte wel aan te leren. Ik meen me een verhaal te herinneren van Turid Rugaas, die een hond had die niet met andere honden kon omgaan. Door te clickeren op kalmerende signalen, heeft ze dat gedrag versterkt bij de hond, waardoor deze het gedrag uit zichzelf vaker ging uitvoeren bij andere honden. Die uitvallende hond is nu haar beste therapiehond.
Vergelijkbaar verhaal van Karen Overall: zij had hyperhonden die ze heeft aangeleerd om diep adem te halen. Daarmee leerden de honden zichzelf aan om in diverse situaties te kalmeren.

[Wolfsblut]

Als er gefokt word met een stamvader- of moeder uit een ongecontroleerde sibbe kun je veelal gedegenereerde nakomelingen verwachten. Meestal is er meer mis mee dan alleen maar lompigheid en onbeleefd zijn. Afhankelijk van het milieu waar de hond opgroeit kan men de beleefdheid iets bijschaven. Veel moet je er echter niet van verwachten want het zit in de genen. En dat geldt voor alles wat leeft.

[Branka]

Echt beleefdheid is volgens mij niet aan te leren. Maar ik denk dat je met hele duidelijke grenzen opdringerigheid wel voor een groot deel is te voorkomen. Ook aan te leren en meestal is dat wat ongemerkt gebeurt.

[veertje]

Volgens mij is het alleen echt aan te leren door andere honden die de hondentaal ook goed beheersen, zonder bemoeienis van de mens. Ik denk dat een mens een hond nooit hondentaal kan leren, of dat nu beleefdheid is of iets anders. Je hond moet zijn karakter een beetje mee hebben om met al onze (onbewuste) bemoeienissen toch goed de hondentaal te leren denk ik.

[pioenroos]

Volgens mij is het alleen echt aan te leren door andere honden die de hondentaal ook goed beheersen, zonder bemoeienis van de mens. Ik denk dat een mens een hond nooit hondentaal kan leren, of dat nu beleefdheid is of iets anders. Je hond moet zijn karakter een beetje mee hebben om met al onze (onbewuste) bemoeienissen toch goed de hondentaal te leren denk ik.

Ja, mijn Mies lukt het altijd uitstekend om opdringerige honden (pups) beleefd te maken

Ik denk dat je gedrag wel kan sturen. Als mens wat minder goed dan als hond Maar een opdringerige hond bijvoorbeeld altijd weghalen als hij 'de fout' ingaat doet wel iets volgens mij. En als hij dan doorkrijgt dat het leuker is en blijft als je rustig doet versterkt het positieve gedrag.
Maar een onbehouwen hond zal denk ik nooit een uitermate beleefde hond worden, karaktereigenschappen zitten erin of niet.

[Riromi]

Is dat niet hetzelfde als wat je een hond ook aanleert bij BAT?

[Lemuria]

Echt beleefdheid is volgens mij niet aan te leren. Maar ik denk dat je met hele duidelijke grenzen opdringerigheid wel voor een groot deel is te voorkomen. Ook aan te leren en meestal is dat wat ongemerkt gebeurt.

Ik denk het ook. Vooral dat laatste. Want hoe vaak zie je pup-eigenaren die vertederend staan aan te moedigen als hun pupje op een andere hond afstormt? "Goed zoooo, ga maar lekker spelen!!". Daar werk je ongewenst druk gedrag bij ontmoetingen (onbeleefdheid) wel mee in de hand.

[_Jules_]

Kom maar met mij wandelen, Jazz leert hem wel even hoe die zich moet gedragen bij dames;p

[boemerenik]

Is het niet een beetje hetzelfde als bij mensen? Manieren kunnen aangeleerd worden, maar een karakter verander je niet zomaar.

[Marjoleine]

Is het niet een beetje hetzelfde als bij mensen? Manieren kunnen aangeleerd worden, maar een karakter verander je niet zomaar.

Dat denk ik wel.

Wij hebben een teefje met nul persoonlijke ruimte naar mensen. Ze is heel vriendelijk hoor, maar zit wel bovenop je als ze de kans krijgt.
De rest doet dat totaal niet. Gewoon karakter.

Hier beginnen ze met licht wantrouwen en afstand, eigenlijk allemaal. Eerst even je netjes voorstellen. Hoewel dat ene teefje wel veel sneller iedereen haar mattie en springmaatje vindt dan de rest. Het vertaalt zich dus in alles, dat karakter.
Ze is ook veel sneller betrokken als er iets is met mens of dier, dat ook.

Ik denk dat je in grote lijnen kan zeggen dat ze primair reageert en de rest meer secundair.