De eerlijke rasbeschrijving

[blondie]

daarentegen heb ik hier een witte herder in de opvang gehad, maar die was zeker niet angstig, niet byzonder gevoelig en al helemaal niet vocaal

Skadi is ook niet angstig, die zou ik eerder als overmoedig bestempelen, maar angst IS een probleem binnen het ras. Dat zou beter duidelijk moeten worden gemaakt zodat pupkopers daarop kunnen letten.
Een niet vocale witte herder vind ik wel heel uitzonderlijk, die ik ken lullen de hele dag je oren van je kop

Kom ik met een ja maar. Er zijn ook fokkers die al een tijdje aan de weg timmeren volgens mij met de witte herders. Zij fokken wel naar de standaard toe die omschreven wordt.
Zelf heb ik een paar witte herders gekend die inderdaad angstig waren en (maak me niet af) het gedrag wat me een beetje aan een tervuerense herder deed denken. Zenuwachtig, niet zelfverzekerd en soms tegen het angstige aan.
Daarnaast heb ik een paar witjes gezien die qua karakter me aan de "gewone" duitse herder deden denken. Onderzoekend, aftastend, en zich niet zo snel van hun stuk lieten brengen.

[Miranda]

daarentegen heb ik hier een witte herder in de opvang gehad, maar die was zeker niet angstig, niet byzonder gevoelig en al helemaal niet vocaal

Skadi is ook niet angstig, die zou ik eerder als overmoedig bestempelen, maar angst IS een probleem binnen het ras. Dat zou beter duidelijk moeten worden gemaakt zodat pupkopers daarop kunnen letten.
Een niet vocale witte herder vind ik wel heel uitzonderlijk, die ik ken lullen de hele dag je oren van je kop

Kom ik met een ja maar. Er zijn ook fokkers die al een tijdje aan de weg timmeren volgens mij met de witte herders. Zij fokken wel naar de standaard toe die omschreven wordt.
Zelf heb ik een paar witte herders gekend die inderdaad angstig waren en (maak me niet af) het gedrag wat me een beetje aan een tervuerense herder deed denken. Zenuwachtig, niet zelfverzekerd en soms tegen het angstige aan.
Daarnaast heb ik een paar witjes gezien die qua karakter me aan de "gewone" duitse herder deden denken. Onderzoekend, aftastend, en zich niet zo snel van hun stuk lieten brengen.

Ja, er wordt hard aan gewerkt en er zijn zéker goede fokkers! Skadi vind ik qua karakter ook net een DH, maar dan eentje met heel veel humor

En ik ben het met je eens vwb de Tervuerense hoor
Dat benne zenuwelijers, Cayuga ook. Die gaat soms al moeilijk lopen doen over een glimmende vloer
Eigenlijk vind ik dat stikirritant gedrag (ik kan niet zo goed tegen dat nerveuze) maar nou ja, ik liep er nou eenmaal tegenop en hij is wél hartstikke lief. En met zijn stinkbek recht mijn hart in gekropen
Ik dacht tot voor kort dat ik hem 'wel lief, maar geen type hond voor mij' vond. Maar toen moest hij die spoedoperatie, en was het niet zeker dat hij het zou overleven en toen bleek ik stiekem gewoon heel erg veel van hem te houden. Mán, wat heb ik gejankt.

[blondie]

Ik pak ook even iets van internet over de beschrijving van de Duitse Herder"
"KARAKTER
De Duitse herdershond moet met betrekking tot het beeld van het karakter evenwichtig zijn, zenuwvast, zelfverzekerd, absoluut onbevangen en (met uitzondering van een prikkelsituatie) volledig goedaardig zijn, daarbij opmerkzaam en goed te leiden.
Hij moet moed, strijddrift en hardheid bezitten om als geleide-, waak-, verdedigings-, dienst- en herdershond geschikt te zijn.

Volgens de rasstandaard moet de Duitse Herdershond in zijn karakterbeeld evenwichtig, zenuwvast, zelfverzekerd, absoluut onbevangen en goedaardig zijn. Daarom moet hij zich gedragen als een betrouwbare, zelfbewuste en zelfverzekerde hond.

Zijn dienstbaarheid uit zich in veel werkdrift. Angst, schuwheid, agressie en een lage prikkeldrempel alsmede een overdreven dominante aard zijn volstrekt uit den boze. De Duitse Herdershond moet een handelbare hond zijn."

Vind ik qua prikkelgevoeligheid al elkaar een beetje tegenspreken
Afhankelijk van welke prikkels ze bedoelen uiteraard.

Ben het er wel mee eens dat het na- en opjagen van bewegende dingen aangestipt mag worden. Wil het niet zozeer een jachtpassie noemen, maar de neiging om ergens achteraan te gaan is bij de Duitse herder vind ik, wel zeer sterk aanwezig. En dat mag ook, want zeker bij het verdedigingswerk is het handig dat je hond buitgericht is, en zich laat sturen als dat nodig is.
Maar kan me zo voorstellen dat veel mensen niet beseffen dat het iets is om onder controle te houden als je verder de hond als huishond houdt en daar verder geen sport mee bedrijft.
Te vaak zie ik de jonge herders achter kleinere honden aanschieten die het op een rennen zetten, grappig misschien als de hond nog jong is, maar als de volwassen hond dat nog steeds doet, en leert honden neer te halen of via de nekhap om te gooien, dan wordt het al minder grappig, en is het, vind ik, moeilijker om zo'n hond weer uit zo'n focus te halen. Nu noem ik andere honden, maar idem dus met wild dat het op een rennen zet.
Zelf had ik een hond die door de eerste eigenaar heel kort in is gehouden blijkbaar. Maar de ander had dat gedrag wel goed ontwikkeld, en het was verrekte lastig om dat eruit te krijgen. Het is me in ieder geval zonder flinke correctie nooit helemaal gelukt, het bleef altijd opletten.
De huidige jonge hond zijn we alert mee geweest van jongs af aan, zelfs vogeltjes opjagen mocht niet. Heel flauw in andermans ogen, maar ik ben blij dat ik er van jongs af aan eigenlijk mee aan de gang ben gegaan (was ook al door de fokker gewaarschuwd dat zijn ma ook die najaag drift had).

Verder absoluut onbevangen en goedaardig. Tsja, naar mensen misschien en goed gesocialiseerd, heb bij alle drie geen problemen als er mensen vreemd of bekend over de vloer komen.
Ik vind ze in die zin goedaardig, maar in omgang met vreemde honden toch wel wat dominant, dingen willen regelen, niet echt spelen met andere honden. Het is wel vaker gezegd, het zijn geen honden voor speelveldjes of lekker vrij en blij op een drukke dag laten interacten en ze hun gang maar laten gaan op strand. En zal misschien wel aan mij liggen hoor dat ik dat zeg.
Maar zeker nu ik een pup van jongs af heb gehad zie ik eigenlijk hetzelfde als met de volwassen honden. Gecontroleerd kennis maken en lopen in groepen kan prima, maar ze zullen niet snel jolig gaan spelen met vreemde honden. Echt meer met de baas en eigen mensen en roedel bezig dan dat ze "gezellig" contact willen maken met passanten.

[_Leonie]

Bij Goldens komt bezitterigheid nog wel eens voor, dat vind ik een puntje om eerlijk over te zijn.
Verder zijn ze zoals omschreven: gewoon prettige honden om te hebben. Lief voor mens en dier (al kunnen reuen patsers zijn).

Ook verharen ze, allemachtig. Als er een tweede bij komt is het een nauwelijks verharende hond.

[Miranda]

Ook verharen ze, allemachtig.

Moet je een witje nemen. Die zijn absolute verhaarkampioen. Twee keer per jaar ontploft die vacht

[_Leonie]

Ook verharen ze, allemachtig.

Moet je een witje nemen. Die zijn absolute verhaarkampioen. Twee keer per jaar ontploft die vacht

Ik neem alleen nog maar een herder als ik buitenaf woon en hij lekker op de deel kan blijven, of hooguit in de keuken.
Mijn collega ging mij van de week uitlachen om hoeveel haar er van Ayleen af kwam. Maar ik lach later wel: ze heeft een witte herder pup muhuhaha.

[dagmar88]

Ook verharen ze, allemachtig.

Moet je een witje nemen. Die zijn absolute verhaarkampioen. Twee keer per jaar ontploft die vacht

Husky mixje....
Om te huilen.

[Lief]

Eigenlijk staan malamutes heel eerlijk beschreven op de site van de rasvereniging.
En als we het over verharen gaan hebben.....you ain't seen nothing yet

[_Leonie]

Eigenlijk staan malamutes heel eerlijk beschreven op de site van de rasvereniging.
En als we het over verharen gaan hebben.....you ain't seen nothing yet

Laat eens zien, dan word ik weer vrolijk.

[lucie]

Ik snap nooit zo dat mensen stomverbaasd zijn over jachtgedrag bij hun hond. Het feit dat het geen officiële jachthond is wil niet zeggen dat ze het gedrag niet vertonen.
Het blijven predatoren, al is het een Pekinees.
De meeste schapen worden volgens mij aangevallen door herders en husky's, als ik de kranten mag geloven.

je hebt jachtgedrag en jachtgedrag
inderdaad, enig predatoren gedrag vind ik ook volstrekt normaal en lig ik niet wakker van
maar voor ik Kailen kreeg heb ik hier toch 6 herders in huis gehad, waaronder geen een echte jager. een was zelfs husky x DH. Amber heeft werkelijk 0,0% jachtdrift, ballen uitgezonderd
Kailen bleek dus wel een echte jager en reken maar dat ik byzonder onaangenaam verrast was door dit gedrag Verder jaagt hij overigens nergens achter aan. Geen honden, geen fietsers of wat dan ook.
Dus ja, als dit 'normaal' gedrag is voor een duitser, dan wil ik dat wel graag weten van tevoren.

[TessaThomas]

Ben het er wel mee eens dat het na- en opjagen van bewegende dingen aangestipt mag worden. Wil het niet zozeer een jachtpassie noemen, maar de neiging om ergens achteraan te gaan is bij de Duitse herder vind ik, wel zeer sterk aanwezig. En dat mag ook, want zeker bij het verdedigingswerk is het handig dat je hond buitgericht is, en zich laat sturen als dat nodig is.
Maar kan me zo voorstellen dat veel mensen niet beseffen dat het iets is om onder controle te houden als je verder de hond als huishond houdt en daar verder geen sport mee bedrijft.
Te vaak zie ik de jonge herders achter kleinere honden aanschieten die het op een rennen zetten, grappig misschien als de hond nog jong is, maar als de volwassen hond dat nog steeds doet, en leert honden neer te halen of via de nekhap om te gooien, dan wordt het al minder grappig, en is het, vind ik, moeilijker om zo'n hond weer uit zo'n focus te halen. Nu noem ik andere honden, maar idem dus met wild dat het op een rennen zet.
Zelf had ik een hond die door de eerste eigenaar heel kort in is gehouden blijkbaar. Maar de ander had dat gedrag wel goed ontwikkeld, en het was verrekte lastig om dat eruit te krijgen. Het is me in ieder geval zonder flinke correctie nooit helemaal gelukt, het bleef altijd opletten.
De huidige jonge hond zijn we alert mee geweest van jongs af aan, zelfs vogeltjes opjagen mocht niet. Heel flauw in andermans ogen, maar ik ben blij dat ik er van jongs af aan eigenlijk mee aan de gang ben gegaan (was ook al door de fokker gewaarschuwd dat zijn ma ook die najaag drift had).

Verder absoluut onbevangen en goedaardig. Tsja, naar mensen misschien en goed gesocialiseerd, heb bij alle drie geen problemen als er mensen vreemd of bekend over de vloer komen.
Ik vind ze in die zin goedaardig, maar in omgang met vreemde honden toch wel wat dominant, dingen willen regelen, niet echt spelen met andere honden. Het is wel vaker gezegd, het zijn geen honden voor speelveldjes of lekker vrij en blij op een drukke dag laten interacten en ze hun gang maar laten gaan op strand. En zal misschien wel aan mij liggen hoor dat ik dat zeg.
Maar zeker nu ik een pup van jongs af heb gehad zie ik eigenlijk hetzelfde als met de volwassen honden. Gecontroleerd kennis maken en lopen in groepen kan prima, maar ze zullen niet snel jolig gaan spelen met vreemde honden. Echt meer met de baas en eigen mensen en roedel bezig dan dat ze "gezellig" contact willen maken met passanten.

Ik las net over het jaaggedrag van herders en dacht heel leuk: Dat doen de mijne niet! Maar zoals jij het omschrijft, ja. Tay jaagt niet op wild, dat interesseert hem geen moer. Maar hij wil wel achter andere honden aanjagen, als die wat onzeker heen en weer gaan rennen. Wel weer alleen bekende honden, want idd met eigen roedel is alles leuk, met passanten contact maken niet. Eigen roedel kan ook betekenen vreemde honden waarmee een gecontroleerde kennismaking is en waarmee je samen loopt. Winni wil dan weer op auto's jagen, vooral als ze snel voorbij komen met muziek aan.

Onbevangen en goedaardig, Winni en Tessa inderdaad wel. Tay niet, maar Tay is vrij scherp/eenkennig/asociaal (we noemen hem onze autist)

[dagmar88]

Eigenlijk staan malamutes heel eerlijk beschreven op de site van de rasvereniging.
En als we het over verharen gaan hebben.....you ain't seen nothing yet

Laat eens zien, dan word ik weer vrolijk.

Kan m'n kabeltje niet vinden, maar tibbe ziet er op het moment exact zo uit.

[Miranda]

je hebt jachtgedrag en jachtgedrag
inderdaad, enig predatoren gedrag vind ik ook volstrekt normaal en lig ik niet wakker van
maar voor ik Kailen kreeg heb ik hier toch 6 herders in huis gehad, waaronder geen een echte jager. een was zelfs husky x DH. Amber heeft werkelijk 0,0% jachtdrift, ballen uitgezonderd
Kailen bleek dus wel een echte jager en reken maar dat ik byzonder onaangenaam verrast was door dit gedrag Verder jaagt hij overigens nergens achter aan. Geen honden, geen fietsers of wat dan ook.
Dus ja, als dit 'normaal' gedrag is voor een duitser, dan wil ik dat wel graag weten van tevoren.

Exact dit. Herders zat gehad, en geen enkele was een jager. Ja, ergens achteraan schieten, tuurlijk. Dat is inderdaad normaal gedrag voor zowat elke hond. Maar onversneden pure jachtpassie?
Dat vond ik een (onaangename) verrassing.

[malinois]

In de standaard voor de Zwitserse witte herder staat:
Familie- en gebruikshond met uitgesproken liefde voor kinderen, een oplettende waker, een opgewekte en gemakkelijk lerende werkhond. Temperamentvol zonder nervositeit, opmerkzaam en waakzaam, soms enigszins gereserveerd tegenover vreemden, echter nooit angstig of agressief.

Wat ik mis is dat bij sommige honden de terughoudendheid gewoon angst is, dat ze uiterst gevoelig zijn en dat ze extreem - echt héél extreem - vocaal zijn. En dat er een hevige jachtlust in kan zitten (dat kwam voor mij als een volslagen onverwachte, niet zo lollige verrassing). En dat je je drie jaar lang het schompes werkt omdat het zulke clowns zijn die de baas graag voor lul zetten op de club

gelukkig, ik ben dus niet de enige naiveling die ervan uitging dat je voor jachtdrang bij herders niet zo bang hoefde te zijn

Biko is mijn 3e herder en alle drie hadden en hebben ze een fikse portie jachtinstinct. En dan heb ik het over een mh/dh een duitser en een laekense.

Ja dat hadden ze hier eigenlijk ook allemaal wel muv Xantos. Maar het is wel in goede banen te leiden over t algemeen.

[blondie]

In de standaard voor de Zwitserse witte herder staat:
Familie- en gebruikshond met uitgesproken liefde voor kinderen, een oplettende waker, een opgewekte en gemakkelijk lerende werkhond. Temperamentvol zonder nervositeit, opmerkzaam en waakzaam, soms enigszins gereserveerd tegenover vreemden, echter nooit angstig of agressief.

Wat ik mis is dat bij sommige honden de terughoudendheid gewoon angst is, dat ze uiterst gevoelig zijn en dat ze extreem - echt héél extreem - vocaal zijn. En dat er een hevige jachtlust in kan zitten (dat kwam voor mij als een volslagen onverwachte, niet zo lollige verrassing). En dat je je drie jaar lang het schompes werkt omdat het zulke clowns zijn die de baas graag voor lul zetten op de club

gelukkig, ik ben dus niet de enige naiveling die ervan uitging dat je voor jachtdrang bij herders niet zo bang hoefde te zijn

Biko is mijn 3e herder en alle drie hadden en hebben ze een fikse portie jachtinstinct. En dan heb ik het over een mh/dh een duitser en een laekense.

Ja dat hadden ze hier eigenlijk ook allemaal wel muv Xantos. Maar het is wel in goede banen te leiden over t algemeen.

Als je er op bedacht bent is er goed mee om te gaan.

[Maeve]

daarentegen heb ik hier een witte herder in de opvang gehad, maar die was zeker niet angstig, niet byzonder gevoelig en al helemaal niet vocaal

Skadi is ook niet angstig, die zou ik eerder als overmoedig bestempelen, maar angst IS een probleem binnen het ras. Dat zou beter duidelijk moeten worden gemaakt zodat pupkopers daarop kunnen letten.
Een niet vocale witte herder vind ik wel heel uitzonderlijk, die ik ken lullen de hele dag je oren van je kop

Kom ik met een ja maar. Er zijn ook fokkers die al een tijdje aan de weg timmeren volgens mij met de witte herders. Zij fokken wel naar de standaard toe die omschreven wordt.
Zelf heb ik een paar witte herders gekend die inderdaad angstig waren en (maak me niet af) het gedrag wat me een beetje aan een tervuerense herder deed denken. Zenuwachtig, niet zelfverzekerd en soms tegen het angstige aan.
Daarnaast heb ik een paar witjes gezien die qua karakter me aan de "gewone" duitse herder deden denken. Onderzoekend, aftastend, en zich niet zo snel van hun stuk lieten brengen.

En toch vind ik de DH en ODH ook steeds meer richting angst gaan. Uiteraard afhankelijk van de lijnen, maar het valt wel op. Instabiele honden af en toe, en soms echt angstig voor van alles en nog wat. Dat hele dappere wat het ooit was zie ik lang niet meer in alle herders terug

[Miranda]

Wat is jagen ?

Een beweging zien uit de ooghoek, en er dan in 0,01 seconde vól achteraan stuiven. Volledig onbereikbaar.

[S@ndr@]

Ik snap nooit zo dat mensen stomverbaasd zijn over jachtgedrag bij hun hond. Het feit dat het geen officiële jachthond is wil niet zeggen dat ze het gedrag niet vertonen.
Het blijven predatoren, al is het een Pekinees.
De meeste schapen worden volgens mij aangevallen door herders en husky's, als ik de kranten mag geloven.

je hebt jachtgedrag en jachtgedrag
inderdaad, enig predatoren gedrag vind ik ook volstrekt normaal en lig ik niet wakker van
maar voor ik Kailen kreeg heb ik hier toch 6 herders in huis gehad, waaronder geen een echte jager. een was zelfs husky x DH. Amber heeft werkelijk 0,0% jachtdrift, ballen uitgezonderd
Kailen bleek dus wel een echte jager en reken maar dat ik byzonder onaangenaam verrast was door dit gedrag Verder jaagt hij overigens nergens achter aan. Geen honden, geen fietsers of wat dan ook.
Dus ja, als dit 'normaal' gedrag is voor een duitser, dan wil ik dat wel graag weten van tevoren.

Ik vind jacht gedrag ook een no go, als ik weet dat een ras het echt heeft, mag het mijn deur voorbijgaan. opgegroid met herders maar eigenlijk geen echte jagers tussen gezeten, en dan heb ik het over DH en tervurenaar ...

[korthaar]

Ik snap nooit zo dat mensen stomverbaasd zijn over jachtgedrag bij hun hond. Het feit dat het geen officiële jachthond is wil niet zeggen dat ze het gedrag niet vertonen.
Het blijven predatoren, al is het een Pekinees.
De meeste schapen worden volgens mij aangevallen door herders en husky's, als ik de kranten mag geloven.

De meeste honden die ik hier hetzend door het bos zie gaan behoren zelfs niet eens tot de groep van jachthonden.
Doorgaans wel tot de groep van onopgevoede honden.

Misschien hebben die bazen ook wel een dummie verstopt, waar de hond op afgestuurd wordt.

[lucie]

Wat is jagen ?

Een beweging zien uit de ooghoek, en er dan in 0,01 seconde vól achteraan stuiven. Volledig onbereikbaar.

een (door jagers aangeschoten) ree levend en al uiteenrijten; zo kwam ik er op zeer onaangename wijze achter dat ik helaas een serieuze jager in huis had
uurtje wegblijven om eens lekker een spoor uit te werken
continue de bosjes induiken, maar op één ding gefocussed, niks baasgerichte herder

dit alles gaat nu gelukkig 10.000 keer beter he, maar het is hard werken en goed zoeken naar wat werkt.

Voor een volgende herder wordt het iig eis nummer 1: GEEN JAGER!

[lucie]

Ik snap nooit zo dat mensen stomverbaasd zijn over jachtgedrag bij hun hond. Het feit dat het geen officiële jachthond is wil niet zeggen dat ze het gedrag niet vertonen.
Het blijven predatoren, al is het een Pekinees.
De meeste schapen worden volgens mij aangevallen door herders en husky's, als ik de kranten mag geloven.

je hebt jachtgedrag en jachtgedrag
inderdaad, enig predatoren gedrag vind ik ook volstrekt normaal en lig ik niet wakker van
maar voor ik Kailen kreeg heb ik hier toch 6 herders in huis gehad, waaronder geen een echte jager. een was zelfs husky x DH. Amber heeft werkelijk 0,0% jachtdrift, ballen uitgezonderd
Kailen bleek dus wel een echte jager en reken maar dat ik byzonder onaangenaam verrast was door dit gedrag Verder jaagt hij overigens nergens achter aan. Geen honden, geen fietsers of wat dan ook.
Dus ja, als dit 'normaal' gedrag is voor een duitser, dan wil ik dat wel graag weten van tevoren.

. opgegroid met herders maar eigenlijk geen echte jagers tussen gezeten, en dan heb ik het over DH en tervurenaar ...

nou, dat stelt dan weer wat gerust; zijn het blijkbaar toch wel uitzonderingen

[DeDiana]

Ik snap nooit zo dat mensen stomverbaasd zijn over jachtgedrag bij hun hond. Het feit dat het geen officiële jachthond is wil niet zeggen dat ze het gedrag niet vertonen.
Het blijven predatoren, al is het een Pekinees.
De meeste schapen worden volgens mij aangevallen door herders en husky's, als ik de kranten mag geloven.

je hebt jachtgedrag en jachtgedrag
inderdaad, enig predatoren gedrag vind ik ook volstrekt normaal en lig ik niet wakker van
maar voor ik Kailen kreeg heb ik hier toch 6 herders in huis gehad, waaronder geen een echte jager. een was zelfs husky x DH. Amber heeft werkelijk 0,0% jachtdrift, ballen uitgezonderd
Kailen bleek dus wel een echte jager en reken maar dat ik byzonder onaangenaam verrast was door dit gedrag Verder jaagt hij overigens nergens achter aan. Geen honden, geen fietsers of wat dan ook.
Dus ja, als dit 'normaal' gedrag is voor een duitser, dan wil ik dat wel graag weten van tevoren.

. opgegroid met herders maar eigenlijk geen echte jagers tussen gezeten, en dan heb ik het over DH en tervurenaar ...

nou, dat stelt dan weer wat gerust; zijn het blijkbaar toch wel uitzonderingen

Mijn herders (collies en een Groenendaeler) zijn/waren ook totaal geen jagers. Sommige renden heus wel eens achter een konijn aan dat recht voor je voeten wegschoot, maar kwamen ook direct weer terug als ze werden geroepen. Dan ging het ook meer om achterna rennen van iets wat snel beweegt dan om echt jagen.

[TessaThomas]

Meer najagen dan echt jagen is het dan, denk ik.

[blondie]

Meer najagen dan echt jagen is het dan, denk ik.

In mijn geval weet ik niet of het jagen was om te jagen en te pakken, of dat het najagen was. Het punt van irritatie vond ik dat ik de herder in kwestie absoluut niet meer kon bereiken. Wat Miranda zegt, ze zag wat in haar ooghoeken en ze was weg.
En met name bij de duitse herder als je het over de ras beschrijving hebt, baasgericht, etc. etc. en dan een hond treffen die zelfstandig zijn of haar ding gaat doen en compleet de baas daarbij negeert vond ik niet zo fijn, en was ik ook niet zo op voorbereid.
Dat het wel weer aan te leren is om meer de focus op de baas te leggen (maar dat je als baas daar behoorlijk alert op moet zijn) is dan weer een ander ding, want dat lukte ook wel weer, met wat bloed zweet en tranen.
Geen idee of mijn hond destijds joeg voor de kill, wat ik later begreep is dat ze wel meerkoeten te pakken had gehad e.d.. Bij mij is dat eigenlijk niet gebeurd, maar ik gaf haar ook geen lolletje wat anderen wel eens zeiden, ah joh, eendjes laten opvliegen moet toch gewoon kunnen.
Ik vond dat gewoon in haar geval niet ok, een keertje eentjes dan weer achter hazen of konijnen aan. Nee. Mocht niet, kon niet en ik wilde het niet omdat ik in aanvang haar gewoon echt kwijt was en ze ook niet schroomde om wegen over te schieten.
En de ander had dat gewoon totaal niet in zich, die was meer de hoeder en beschermer leek wel. Kijk baas, muisje.. kijk baas, tortelduif.. oh baas een mol boven de grond, hé een egel.
Met die had ik regelmatig uitgeputte dieren in huis als we een late avondwandeling hadden Liep ik weer met een tortel of een mol op weg naar huis. Terwijl Bluf daarentegen stond te stuiteren als er wat was waar ze achteraan kon gaan. Stuiteren aan de riem, want met de tijd kon ik haar ook wel behoorlijk goed "lezen" en ging de lijn er dus aan als ze ergens lucht van kreeg

[lucie]

Meer najagen dan echt jagen is het dan, denk ik.

In mijn geval weet ik niet of het jagen was om te jagen en te pakken, of dat het najagen was. Het punt van irritatie vond ik dat ik de herder in kwestie absoluut niet meer kon bereiken. Wat Miranda zegt, ze zag wat in haar ooghoeken en ze was weg.
En met name bij de duitse herder als je het over de ras beschrijving hebt, baasgericht, etc. etc. en dan een hond treffen die zelfstandig zijn of haar ding gaat doen en compleet de baas daarbij negeert vond ik niet zo fijn, en was ik ook niet zo op voorbereid.
Dat het wel weer aan te leren is om meer de focus op de baas te leggen (maar dat je als baas daar behoorlijk alert op moet zijn) is dan weer een ander ding, want dat lukte ook wel weer, met wat bloed zweet en tranen.
Geen idee of mijn hond destijds joeg voor de kill, wat ik later begreep is dat ze wel meerkoeten te pakken had gehad e.d.. Bij mij is dat eigenlijk niet gebeurd, maar ik gaf haar ook geen lolletje wat anderen wel eens zeiden, ah joh, eendjes laten opvliegen moet toch gewoon kunnen.
Ik vond dat gewoon in haar geval niet ok, een keertje eentjes dan weer achter hazen of konijnen aan. Nee. Mocht niet, kon niet en ik wilde het niet omdat ik in aanvang haar gewoon echt kwijt was en ze ook niet schroomde om wegen over te schieten.
En de ander had dat gewoon totaal niet in zich, die was meer de hoeder en beschermer leek wel. Kijk baas, muisje.. kijk baas, tortelduif.. oh baas een mol boven de grond, hé een egel.
Met die had ik regelmatig uitgeputte dieren in huis als we een late avondwandeling hadden Liep ik weer met een tortel of een mol op weg naar huis. Terwijl Bluf daarentegen stond te stuiteren als er wat was waar ze achteraan kon gaan. Stuiteren aan de riem, want met de tijd kon ik haar ook wel behoorlijk goed "lezen" en ging de lijn er dus aan als ze ergens lucht van kreeg

héél herkenbaar
najagen vind ik niet zo'n probleem, dat deed mijn eerste herder ook, maar dat is nog geen jagen. Van haar heb ik vele bewijzen gezien dat het puur om het rennen ging. Ze heeft nog nooit een dier gepakt of verwond, zelfs niet als het zich voor haar voeten bevond . Het was ook prima stuurbaar, mocht het niet van mij, dan gebeurde het niet. Maar soms vond ik het wel handig.
ALs er ergens op een daartoe aangewezen losloopstuk watervogels langs de kant zaten, dreef Douscha ze met veel plezier het water in zodat ik Lizzy ook weer los kon laten.

Maar goed, toen Kailen dus die ree te pakken kreeg en zoals Blondie beschrijft heerlijk op eigen houtje het bos in verdween, besefte ik dat dit toch echt een serieuze jager was

[lucie]

Meer najagen dan echt jagen is het dan, denk ik.

In mijn geval weet ik niet of het jagen was om te jagen en te pakken, of dat het najagen was. Het punt van irritatie vond ik dat ik de herder in kwestie absoluut niet meer kon bereiken. Wat Miranda zegt, ze zag wat in haar ooghoeken en ze was weg.
En met name bij de duitse herder als je het over de ras beschrijving hebt, baasgericht, etc. etc. en dan een hond treffen die zelfstandig zijn of haar ding gaat doen en compleet de baas daarbij negeert vond ik niet zo fijn, en was ik ook niet zo op voorbereid.
Dat het wel weer aan te leren is om meer de focus op de baas te leggen (maar dat je als baas daar behoorlijk alert op moet zijn) is dan weer een ander ding, want dat lukte ook wel weer, met wat bloed zweet en tranen.
Geen idee of mijn hond destijds joeg voor de kill, wat ik later begreep is dat ze wel meerkoeten te pakken had gehad e.d.. Bij mij is dat eigenlijk niet gebeurd, maar ik gaf haar ook geen lolletje wat anderen wel eens zeiden, ah joh, eendjes laten opvliegen moet toch gewoon kunnen.
Ik vond dat gewoon in haar geval niet ok, een keertje eentjes dan weer achter hazen of konijnen aan. Nee. Mocht niet, kon niet en ik wilde het niet omdat ik in aanvang haar gewoon echt kwijt was en ze ook niet schroomde om wegen over te schieten.
En de ander had dat gewoon totaal niet in zich, die was meer de hoeder en beschermer leek wel. Kijk baas, muisje.. kijk baas, tortelduif.. oh baas een mol boven de grond, hé een egel.
Met die had ik regelmatig uitgeputte dieren in huis als we een late avondwandeling hadden Liep ik weer met een tortel of een mol op weg naar huis. Terwijl Bluf daarentegen stond te stuiteren als er wat was waar ze achteraan kon gaan. Stuiteren aan de riem, want met de tijd kon ik haar ook wel behoorlijk goed "lezen" en ging de lijn er dus aan als ze ergens lucht van kreeg

héél herkenbaar
najagen vind ik niet zo'n probleem, dat deed mijn eerste herder ook, maar dat is nog geen jagen. Van haar heb ik vele bewijzen gezien dat het puur om het rennen ging. Ze heeft nog nooit een dier gepakt of verwond, zelfs niet als het zich voor haar voeten bevond . Het was ook prima stuurbaar, mocht het niet van mij, dan gebeurde het niet. Maar soms vond ik het wel handig.
ALs er ergens op een daartoe aangewezen losloopstuk watervogels langs de kant zaten, dreef Douscha ze met veel plezier het water in zodat ik Lizzy ook weer los kon laten.

Maar goed, toen Kailen dus die ree te pakken kreeg en zoals Blondie beschrijft heerlijk op eigen houtje het bos in verdween, besefte ik dat dit toch echt een serieuze jager was

[TessaThomas]

Ik reageerde ook op DeDiana, ik bedoelde niet dat ze allemaal alleen maar najagen. Was meer om het verschil aan te tonen tussen wat bijvoorbeeld mijn honden doen en wat Kailen doet.

EDIT: Ik ken er trouwens wel een aantal die idd echt jagen. Net alsof ze die focus die ze kunnen hebben omzetten in focus om te jagen.

[Fotogravinnetje]

Ik vind najagen ook vervelend gedrag, dus ik sta dat bij Elco ook niet toe. Hij heeft nog nooit iets gepakt. Zelfs de muisjes in de berm niet, terwijl hij ze absoluut aangeraakt moet hebben. Hij wil volgens mij eerst weten wat iets is voor hij z'n tanden gebruikt ofzo

[alm@]

Ik vind najagen ook vervelend gedrag, dus ik sta dat bij Elco ook niet toe. Hij heeft nog nooit iets gepakt. Zelfs de muisjes in de berm niet, terwijl hij ze absoluut aangeraakt moet hebben. Hij wil volgens mij eerst weten wat iets is voor hij z'n tanden gebruikt ofzo

Ik vind een muisje opgraven wel iets van een geheel andere orde dan doelbewust jagen (weet niet of je dat bedoelt?) Toen ik Biko net een paar weken had als herplaatser, spotte hij zijn eerste haas en werd ik onaangenaam verrast door de gedrevenheid van hem. Hij ging door roeien en ruiten (lees dwars door sloten, over hekken en prikkeldraad), was totaal onbereikbaar en ging ook ver weg. Na die eerste jacht ging hij bij de volgende wandelingen ook doelbewust op zoek. Ik heb er echt een tijd hard aan moeten werken om dat onder controle te krijgen. Najagen van honden doet hij niet.

[Fotogravinnetje]

Muisjes jagen is ook wel anders. Daar hou ik Elco niet echt bij tegen. Vogels mag hij van mij niet opjagen, hij mag niet achter konijnen en hazen aan. Groter wild zien we eigenlijk nooit (al schijnen een paar km verderop wel reeën te zitten). Katten jaagt hij sowieso al niet op, maar zou van mij ook niet mogen. Het is bij Elco ook echt opjagen en niet jagen op. Maar ik vind beide even ongewenst, eerlijk gezegd. Alleen muisjes... daar hoeft hij niet ver voor uit mijn buurt, hij is ook zo weer mee te roepen. En die beestjes horen ook gewoon op tijd onder de grond te gaan Opgraven doet hij ze ook niet, dus als ze netjes in hun holletje blijven als wij eraan komen, hebben zij geen last van ons en doet Elco ook niets