Dat denk ik ook. Of omdat je iets vroeg wat hij (op dat moment) te moeilijk vond of waar hij zich ongemakkelijk bij voelde.ranetje schreef:Dat is een menselijke gedachte.Easy_Rider schreef:Normaal kijkt hij mij diep in de ogen. Hij had gisteren op zijn kop gekregen omdat hij bleef trekken aan de riem en niet reageerde op mijn stem. Dus toen heb ik een snukje aan de riem gegeven en mijn stem verheft. Ik wilde hem een een stukje kaas geven maar hij wende de kop van mij af en negeerde mij dus gewoon. Vanmorgen ging het gelukkig weer goed/beter.
Het wordt gewoon tijd om hier goede hulp bij te zoeken. Iemand die zegt hoe ik het moet doen of kan bevestigen dat ik bepaalde dingen wel goed of fout doe.
Als hij de kop afwendt zou dat heel goed een kalmerend signaal kunnen zijn geweest omdat je boos was.
En dat heeft niets met negeren te maken.
Ik denk dat je hond veel stress heeft tijdens wandelingen. Die stress heeft hij onder andere als vreemde honden en mensen hem tegemoet komen, maar misschien vindt hij het wandelen sowieso al spannend. Ik zou eerst inzetten op zo stressvrij mogelijk wandelen, in een rustige omgeving waar weinig triggers voor hem zijn en/of waar je makkelijk veel afstand kunt nemen. En hem niet onder druk zetten, maar natuurlijk wel belonen als hij uit zichzelf contact met je maakt. Maak de wandelingen leuk door eens een hand voertjes in het gras voor hem te gooien, af en toe met hem te spelen of hem te knuffelen als hij dat fijn vindt, samen even ergens in het gras te gaan zitten en lekker rond te kijken, etc. Als hij echt ontspannen is, wordt hij ook veel bereikbaarder en kun je in een voor hem makkelijke omgeving met weinig prikkels gaan oefenen met het kijk-commando. Als dit er goed inzit, kun je dat gaan uitbreiden naar iets moeilijkere situaties, met heel kleine stapjes. Elke keer als je hem overvraagt, zorgt dat weer voor stress (zeker als je dan ontevreden, streng of boos reageert). En hoe meer stress, hoe eerder hij zal uitvallen naar mensen of honden.
