j.werkman schreef:Dat knallen tijdens het wandelen valt mij de afgelopen weken ook op. Lijkt op jagen. Misschien ganzen afschieten? En ja, het is steeds onverwacht op plekken waar ik het nooit gehoord heb. Eigenlijk nooit gehoord in de zomer. Lijntje er maar aanhouden en probeer die seconde dat ze je aankijkt te vangen. Optillen lijkt me niet verkeerd, misschien als die seconde uiteindelijk gecombineerd wordt met veilig optillen, bij haar het kwartje doet vallen , dat ze bij jou moet zijn. Ze is nog jong en nog niet zolang bij je. Als ik lees hoe je het doet, veel kans dat je succesvol zult zijn, al kan dat even duren.
Wel vervelend om te ervaren dat ze zo in paniek raken.
Ik ben ff gaan googlen en blijkbaar zit een van de grootste schietbanen van Nederland hier in de buurt. En kijkend naar de openingstijden snap ik wel waarom ik de laatste tijd niks meer had gehoord; woensdag en vrijdag vanaf 12 uur open en in het weekend vanaf 10. Ik loop daar voornamelijk doordeweeks in de ochtend en incidenteel in het weekend. Dat geeft wel redenen om mijn tijden en dagen af en toe aan te gaan passen.
Die seconde is volgens mij inderdaad cruciaal. Dit is nu de tweede keer dat ik 'm zie (en de tweede keer dat we knallen horen) dus de volgende keer ben ik daar op voorbereid en dan doe ik het denk ik gewoon weer zoals ik nu heb gedaan.
En ach, ik heb de tijd. Voordat ze kwam zei ik dat ik onder geen voorwaarde een jagende hond wilde die niet van de lijn kan en nu ze er is, maakt het me ook niet meer uit als ze de rest van haar leven aan de lijn moet.
DeDiana schreef:Als ze kalmeert van optillen, zou ik dat ook doen. Wil je liever niet zo lang tillen, kun je ook kijken of het helpt als je op je hurken gaat zitten en ze kan 'schuilen' tussen je benen of tegen je aan kan staan.
Wat doet ze als Shibby ook bij jou blijft staan? Wil ze dan nog steeds alleen maar weg?
Ondertussen kun je ook werken aan haar angst door bijvoorbeeld counterconditioneren, maar je leert haar dus tegelijk dat ze bij jou geruststelling en veiligheid kan vinden als ze schrikt, en dat zou ik dus ook alleen maar aanmoedigen. Ik heb dat zelf ook veel liever dan een hond die in paniek wegrent bij schrik/angst.
Dat optillen was puur een gok, maar het lijkt wel te werken. Stevig tegen me aan is toch veilig voor haar denk ik.
Wat mij betreft til ik haar de hele wandeling, maar zoveel spierkracht heb ik niet hahaha. Voor nu is het schuilen tussen mijn benen nog te vroeg denk ik. Zodra haar pootjes de grond raken, komt ze weer in de 'weg' modus. Maar als we wat verder komen hoop ik dat zoiets genoeg voor haar is om even die veiligheid te pakken en daarna de draad weer op te pakken.
Ik kan de volgende keer Shib ook wel eens gelijk gaan roepen. Misschien dat dat haar nog net wat extra steun geeft. Shib is in dat opzicht zo stabiel als maar kan.
Counterconditioning topic ga ik eens opzoeken, nooit eerder nodig gehad dus niet in verdiept
En of ik ook liever een hond heb die bij mij steun zoekt dan die wegrent. Malou heeft haar beschermengeltjes vorige week al verspeeld.
Heavy schreef:Ik zie wel dat ze rustiger wordt en beter te bereiken is en dus meer aandacht voor je heeft in het laatste filmpje . Laatst waren ze hier ook aan het jagen ik denk inderdaad op ganzen. Midden in ons losloopgebied . Ik heb Jip bij me geroepen en aangelijnd omdat ik bang was dat hij zou schrikken of het veld zou inrennen en geraakt zou worden .
Maar ik geef hem dan verder geen aandacht of til hem niet op maar hij is natuurlijk ook niet zo bang ik doe het meer uit voorzorg. Jammer dat ze zich niet optrekt aan Shibby die heel rustig blijft maar misschien komt dat nog ?
Dat had ik in jouw geval ook niet gedaan, dan heb je juist kans dat je angst aan gaat praten. Maar inderdaad bij een Malou die al zo angstig is..
Ik hoop dat ze uiteindelijk nog meer op Shib gaat leunen. Dat doet ze tijdens momenten dat ze iets spannend vindt wel al. Kijken wat grote broer doet en als die het goed vindt, vindt zij het ook goed. Maar dit zit vooralsnog wel dieper, dit is pure angst.
Frolic schreef:Is het vaste prik dat er zo geknald wordt? Zou het dan misschien een idee zijn om haar aan een minder lange lijn te laten zodat ze dichter bij je is op het moment van schrik en heel misschien daaruit al wat steun kan halen?
Gevoelsmatig loopt ze ten tijde van zo iets 'engs' helemaal alleen aan het eind van de riem.
Ik weet het niet hoor, herken het van geen van mijn honden, maar dat schoot even door mijn hoofd. Als ze dichterbij is dan is het net iets gemakkelijker voor haar om ervoor te kiezen om naar jou te gaan. Je kunt dan in de loop van de tijd de lijn langer maken.
Zie hierboven, het blijkt de schietbaan te zijn dus idd vaste tijden. Dan ga ik er inderdaad wel voor kiezen om een 2 meterlijn oid (2 2 meterlijnen welteverstaan voor de zekerheid
) te gebruiken om haar nog meer veiligheid te kunnen bieden.
malinois schreef:Kun je op grotere afstand komen dus minder harde knallen?
Zou weleens willen weten hoe ze dan reageert. Dit is echt angst staart ligt plat op dr kont en die oogjes...
Ik zou ook proberen te leren dat jij op dat moment t veilige haventje bent voor dr. Desnoods door even optillen.
Goed idee! Net even op google maps gekeken en volgens mij kan ik nog wel een kilometer of 2 verder komen. Even zoeken hoe ik daar de auto kan parkeren.
En het is inderdaad ook echt angst. Van binnen huil ik echt als ik haar zo angstig zie, maar het is niks om angstig te zijn, het is iets om aan te werken. Dat probeer ik tenminste wel uit te stralen.
Ik heb ook wel het idee dat dat optillen haar helpt, dus daar gaan we maar gewoon mee door. Het zal er niet uit zien, maar daar hebben we dan maar schijt aan. Dat was zelfs letterlijk vanmorgen. Ze was aan de diarree nadat ze gisteren de plasticafvalzak had weten te jatten toen ik weg was en blijkbaar zaten er vanmorgen nog wat restjes aan haar billen die vervolgens vrolijk op mijn arm zaten.
Mooi is dat ook eigenlijk. Hoe je best vies van dingen kan zijn totdat er ineens belangrijkere dingen zijn dan maakt het ineens niks meer uit.
runninggirl schreef:Jura had het op den duur ook met vuurwerk. Staart tussen de poten en WEG willen. Ik ben toen in huis gaan oefenen met opnames van het geluid en counter conditioning. Eerst echt het geluid zo zacht dat er geen reactie te zien was van haar (alsof ze het dus niet hoort) en dat heel langzaam aan opgebouwd over een paar maanden heen. We zijn er echt heel ver mee gekomen en echt angstig is ze nooit meer geweest.
Ik heb altijd het idee dat het vanaf een cd niet zo echt klinkt als in het echt. Maar dat is dus niet zo als ik dit zo lees?
En binnen is natuurlijk ook compleet andere context dan buiten, hoe breid je dat dan uit?
Tnx voor de reacties en input allemaal!
Voor het eerst dat ik een hond heb die echt zó angstig is en dan merk ik dat ik toch wel onzeker word of ik het wel goed aanpak.
) en hussels. Niet meer te kalmeren, wel een koekje aan willen pakken, maar verder alleen maar naar huis willen. Toevallig zojuist weer een keer, twee chi's die stonden te gifbekken aan de lijn waar we langs moesten, en Triss schoot helemaal in de stress, wilde nog maar 1 ding en dat was naar huis. Al het andere was daarna ook weer eng. Ook een in de verte blaffende hond 
Zelfs niet toen we op het veldje waren waar ze normaal altijd even haar dolle minuten heeft en rond rent. 
Bonnie 09-05-'99 ~ 06-09-'15
