Hoe leer je een hond minder afstand te nemen met loslopen?

[Zamunda]

Wie ? Die site? Angelique? Manu? De baas van die twee hussen?

Husmeneer.

Die wil dus geadopteerd worden ? Ligt het aan het tijdstip dat ik het niet zo goed kan volgen?

[Manuma]

Ik vind mijn honden tegenwoordig best braaf. Iemand zei laatst dat ze wel heel veel ruimte nemen terwijl ik ze juist zo dichtbij vond blijven
Hier rennen ze ook wel maar het is vooral snuffelen en ik verstop me regelmatig, gebruik een dummy en stokken om te zoeken. Ze gaan het water in, maken contact met andere honden en spelen daar soms mee. Ze nemen sprints zodat ze zo lang mogelijk bij een interessant luchtje kunnen blijven. Van mij hoeven ze ook niet op de paden te blijven trouwens, als ik maar weet waar ze zijn.

Ik heb een commando om ze te laten wachten, om ze in de buurt te krijgen en om ze voor me te krijgen zodat ik bijv. kan aanlijnen. Voor Manu heb ik zelfs een NU om aan te kunnen geven dat hij per direct moet stoppen met wat hij doet. Een gewone HIER mag ook trager als hij vindt dat hij mog even moet markeren bijvoorbeeld. Dat werkt eigenlijk wel prima al zullen anderen mij vreselijk inconsequent vinden Hij vindt het nu in elk geval leuk om te komen nu

[dagmar88]

Wie ? Die site? Angelique? Manu? De baas van die twee hussen?

Husmeneer.

Die wil dus geadopteerd worden ? Ligt het aan het tijdstip dat ik het niet zo goed kan volgen?

Geen idee, dit is voor mij het begin van de avond.

Ja, hoe meer huskies hoe beter, en die van angelique (en wat ze er mee doen) zijn wel heel leuk.
Eerst maar eens zien of alle puppies daadwerkelijk weggaan.

[dagmar88]

Op het strand zijn hus en hus rennende stipjes. 250 meter?

En die melden niet?
Mijn honden komen niet vaak op het strand en doen dat dan ook, maar die melden zich na 5 minuten met blije hoofden omdat die leegte ze dan even naar de bol stijgt. Dat blijft dan bij één keer.

Ik vind inderdaad contact houden wel een eis. Maar niet alle bazen kunnen dat he, en dan kan een hond het ook niet.

Af en toe racen ze voorbij, maar echt inchecken nooit.
Of is dat inchecken/contact leggen op een niveau dat mij ontgaat?

[pioenroos]

Af en toe racen ze voorbij, maar echt inchecken nooit.
Of is dat inchecken/contact leggen op een niveau dat mij ontgaat?

Levert het inchecken wel wat op? (Lekkers, even oogcontact, stembeloning, spelletje)

[Marjoleine]

Af en toe racen ze voorbij, maar echt inchecken nooit.
Of is dat inchecken/contact leggen op een niveau dat mij ontgaat?

Naast me lopen, aantikken ook vaak, omdat ze wel willen dat de melding me niet ontgaat.
Ze willen niet allemaal vreterij, Jet wil alleen maar oogcontact bv, maar dat moet ze dan wel krijgen. Ze blijft voor me lopen omkijken tot ze dat heeft en dan is ze weer weg.
Polly tikt in mijn knieholte, CC tikt tegen mijn hand. Die willen wel iets lekkers of een aai.

Dat zou je dus niet ontgaan

[Marjoleine]

Dat kan rustig over 300 meter maar er zit wel een grens aan. Dan doet hij het niet meer. Dan gaat hij maar wat zitten klooien terwijl ik weet dat hij weet waar het apport ligt. Dan is het gewoon te ver en te spannend.

Lobke deed dat over 3 kilometer, maar zij was een wetter.
Dinthe is er ook heel sterk in.
Stabijs zijn vaak na 200 meter al kwijt waar het over ging en gaan wat anders doen

[Zamunda]

Geen idee, dit is voor mij het begin van de avond.

Ja, hoe meer huskies hoe beter, en die van angelique (en wat ze er mee doen) zijn wel heel leuk.
Eerst maar eens zien of alle puppies daadwerkelijk weggaan.

Ja okee, nou ik ben wat wazig. Maar ik geloof dat ik enige voorkennis mis of gewoon niet goed gelezen heb (waar de puppies in het verhaal vandaan komen bijvoorbeeld), dus voor vanavond haak ik maar even af voor ik me onsterfelijk belachelijk maak .

[Hilde]

Wat vind jij ver?

Ik vind dat mijn honden redelijk ver gaan maar omdat ze heel betrouwbaar zijn vind ik het geen punt.
Maar toen ik eens wandelde met Hilde zei die: "Wat blijven jouw honden lekker in de buurt!"
Ehm, okee...

Ho, ho, de wetters, hè. En Fien De stabij vond ik eng ver weg. Ik denk dat Beau nog dichterbij hobbelt dan de wetters, over het algemeen. Maar voor mij is het een must, dichtbij blijven. Binnen gehoorafstand en vooral luisterafstand inderdaad. Ik heb geweldige rassen laten vallen in mijn zoektocht naar een geschikt ras omdat ze over het algemeen veel afstand nemen. Ik wil mijn hond graag zien. Er gaat een stukje in mij direct in paniek als ik mijn hond niet zie tijdens het loslopen. Gelukkig blijft de andere 98% in mij kalm, maar ik vind het echt köt als ik mijn hond niet zie. En jouw wetters zag je. Je stabij ook wel, maar net wat verder dan goed voor mijn hart is.

[Marjoleine]

Eva deed het ook heel goed.

Haha, dit!

Lobke had eens een dode haas gevonden, half rot en verdroogd, en die moest mee. Maar dat wilde ik niet. dus ik dat ding neergelegd.
Ik trainde toen voor een lange-afstandsloop dus ik wist precies de afstand. Ze heeft 2,3 kilometer naast me lopen klieren en toen heb ik haar terug gestuurd.
Duurde even maar ze kwam keurig met haas terug

[Hilde]

Maar, inderdaad. Ver is relatief.

[dagmar88]

Geen idee, dit is voor mij het begin van de avond.

Ja, hoe meer huskies hoe beter, en die van angelique (en wat ze er mee doen) zijn wel heel leuk.
Eerst maar eens zien of alle puppies daadwerkelijk weggaan.

Ja okee, nou ik ben wat wazig. Maar ik geloof dat ik enige voorkennis mis of gewoon niet goed gelezen heb (waar de puppies in het verhaal vandaan komen bijvoorbeeld), dus voor vanavond haak ik maar even af voor ik me onsterfelijk belachelijk maak .

Het zal m'n extra pilletje zijn.
Een van de hussen was eerder dekrijp dan verwacht en de ander een reu.
Oeps.

Af en toe racen ze voorbij, maar echt inchecken nooit.
Of is dat inchecken/contact leggen op een niveau dat mij ontgaat?

Levert het inchecken wel wat op? (Lekkers, even oogcontact, stembeloning, spelletje)

Precies.
Ik ben er niets te mooi voor om met een hongerige hond te gaan wandelen en verse pens mee te nemen.

Laten we eens met kaas en frikandellen beginnen.

[Marjoleine]

Ho, ho, de wetters, hè. En Fien De stabij vond ik eng ver weg. <snip>
En jouw wetters zag je. Je stabij ook wel, maar net wat verder dan goed voor mijn hart is.

Die stabij is op zich heel betrouwbaar maar inderdaad. Als ik er op een moet wachten is zij het.
De wetters zitten dan zoet op een rij te wachten bij de auto en in hun wolkje staat: Zij is áltijd weg. Wij doen dat niet

[dagmar88]

Eva deed het ook heel goed.

Oh nee, dat kan m'n hart niet aan.

[Marjoleine]

Eva deed het ook heel goed.

Oh nee, dat kan m'n hart niet aan.

Lobke kon het over nog veel langere afstand.
Heb je de tijd even te zitten en van het weer te genieten

[Hilde]

Beau checkt ook in, trouwens. Zo om de dertig, veertig seconden als we met z'n tweeën zijn, tenzij hij een erg belangrijk geurtje heeft. Dan duurt het wat langer, maar inchecken doet hij en echt heel erg vaak. Dat is wat minder in groepswandelingen, ik vermoed dat dat is omdat ik dan zijn inchecken niet altijd beantwoord. Maar ook in groepswandelingen checkt hij veel en vaak in. Ik beloon het altijd(!) als ik het zie. Met lekkers, een blik of een goed woord. Even een 'goed van jou' of 'super!' en hij vervolgt zijn weg. Hij weet dat ik het wil en als hij het 'vergeet', vraag ik het hem. Het levert voor hem veel meer op dan wanneer hij zijn eigen wandeling loopt. Ik beloon hem ook wel eens met een nieuw paadje inslaan, of een snuffelspelletje, een stukje rennen, noem het maar. Alleen een aai vindt hij stom, dat hoeft niet, dus dan doen we dat niet.

Ik ben ontzettend blij dat hij het nu goed beheerst. Hij wordt wat blinder en dover, de paniek slaat ook eerder toe als hij me niet ziet. Op deze manier weet hij toch nog precies waar ik uithang.

[Hanneke2]

Ik vind terug komen veel belangrijker dan afstand nemen. Mijn stel mag ver uit zicht hun goddelijke gang gaan, en ze moeten komen als ik roep dat ik koekies uit ga delen.

[dagmar88]

Is een husmeneer een meneer met husky's of een meneer met hondenuitlaatservice?
Ik mag hopen dat eerste

Dat was om te beginnen al duidelijk en de rest nu ook.
Al zou ik er zo m'n honden aan meegeven hoor.


Vanmiddag eens om een snoeppakket.

[DeDiana]

Ik beloon ook altijd voor uit zichzelf inchecken en bij Amoz heeft dat prima gewerkt. Hij neemt soms wel wat meer ruimte dan ik graag zou zien, maar komt zich altijd uit zichzelf ook snel weer melden en gaat zelden uit zicht. Omdraaien als hij niet zo goed oplet, doe ik ook geregeld en werkt bij hem ook erg goed.

Bij Amy heeft het tot op zekere hoogte prima gewerkt: ze blijft aardig in de buurt als ze geen wild spot. Komt ook netjes zelf inchecken, vaker nog dan Amoz. Maar als ze wél iets spot (ziet/ruikt/hoort), dan is ze ook direct weg. Ze komt dan wel weer inchecken uiteindelijk, maar dat kan dan even duren
Amy snapt het principe dus eigenlijk wel van in de buurt blijven bij loslopen, alleen is dat niet meer zo belangrijk als er iets te jagen valt. Bij haar zorgt dus het willen jagen en ook het constant actief zoeken naar iets om op te jagen ervoor dat ik haar heel actief bij de les moet houden of moet aanlijnen in wildrijke gebieden. Uit zichzelf zal zij niet besluiten om niet te gaan jagen.

[dagmar88]

Amy snapt het principe dus eigenlijk wel van in de buurt blijven bij loslopen, alleen is dat niet meer zo belangrijk als er iets te jagen valt. Bij haar zorgt dus het willen jagen en ook het constant actief zoeken naar iets om op te jagen ervoor dat ik haar heel actief bij de les moet houden of moet aanlijnen in wildrijke gebieden. Uit zichzelf zal zij niet besluiten om niet te gaan jagen.

Dat ís ook moeilijk.
Wat dat betreft is het heerlijk om aan zee te wonen.
Je zag ze ook veranderen, op de overgang van bos naar strand. Van hyperalert naar ontspannen.
Maar als ze zo vreselijk ver gaan en een fazant horen roepen vanuit de duinen

[Manuma]

Wat hier ook goed werkt als de aandacht minder bij mij is, is het strooien van mijn beloning. Dat is wel altijd iets heel erg lekkers dat ze thuis nooit krijgen.
Of ik gooi het in de lucht. En ik ga echt voor succes. Als ik een gebied niet ken of ik denk alleen al dat er wild zit gaat hij gewoon niet los. Één succes met ver weg gaan en niet luisteren voor hem (jagen) is voor mij weer keihard werken de tijd daarna. Ik móet dus zorgen dat ik leuk en interessant blijf en dat betekent dat hij ook gewoon af en toe niet los kan.

Het lijkt net of Manu nu heel betrouwbaar losloopt maar dat is eigenlijk alleen op het strand en bossen waar ik vrijwel exact weet wat ik kan verwachten en waar de plekken zijn dat ik hem even vast moet doen. Ik zou best eens met ze naar de veluwe willen maar ik weet zeker dat ze dan zoveel ruimte gaan nemen door alle luchtjes van het wild dat er zit dat ik geen controle meer heb en ze met banenen in hun oren traag of niet zullen reageren op mijn roepen.
Gisteren hebben we een groepswandeling gedaan met Husky's en mijn honden waren redelijk braaf. Het scheelt dat als ze gaan rennen, ze rondjes om me heen rennen en niet ver naar voren gaan. Maar op de terugweg, op het strand is dat al een dingetje met Manu want er zit dan nauwelijks iets nieuws en spannends, besloot Manu met nog 2 andere Husky's eens gezellig op het terras te gaan kijken Ik moet me op de terugweg op zo'n "saai" gebied echt uitsloven door hem oefeningen die hij gemakkelijk vindt te laten doen zodat ik hem kan belonen en hem te laten speuren. Andere honden tegenkomen werkt ook. Hij verveelt zich zo snel en dan gaat hij echt wat voor zichzelf doen

Uma is dan ook weer van een zelfstandig ras maar zij is vele malen afhankelijker en gelooft nog steeds dat ze zonder mij niet alles aankan. Heel soms wint haar jachtinstinct maar ze heeft het vertrouwen niet in zichzelf ook zonder mij op pad te kunnen. Ze zou het wel doen als de andere honden mee gaan maar die doen dat gelukkig niet. Ze gaat wel ver weg en soms zelfs uit zicht maar ze komt altijd snel terug en meldt zich dan ook keurig. Ik beloon overigens ook áltijd als ze zich komen melden. Al doen ze het na elke 5 meter die ze weer gelopen hebben, ze krijgen een beloning en een heel lekkere. Met Cody is dat soms niet zo handig, die neemt al weinig ruimte en die krijg ik dan helemaal niet meer zelfstandig bezig

[dagmar88]

Met Cody is dat soms niet zo handig, die neemt al weinig ruimte en die krijg ik dan helemaal niet meer zelfstandig bezig

Ik wilde een filmpje maken van pjotr en de huskies. De twee stond vrolijk halverwege het strand en pjotr blokkeerde m'n lens met z'n neus.

[veertje]

Finn moet in de buurt blijven, want iets te ver en ik kan het vergeten, dan is het onzichtbare lijntje geknapt Ik denk niet dat ik het er ooit in krijg dat hij die grens leert. Ik zal altijd moeten opletten en hem op tijd roepen. Hij checkt wel in, dat kan hij goed, maar er hoeft maar iets te zijn dat belangrijker is en ik besta even niet. Ik wil mijn hond op het pad en in zicht. Wat verder weg mag, maar alleen als de hond dan aankan en Finn kan dat niet. Ofja, hij zal zich heust redden en mij wel weer terugvinden, maar dat kan mijn hart niet aan.
Zaterdag op het strand bijvoorbeeld, hij liep echt stukken keurig naast me te volgen alsof ik G&G deed, want koekjes, koekjes, koekjes Maar dan kon er zo iets zijn, een hond of persoon die zijn aandacht had en dan kon ik roepen wat ik wilde maar dat was nu even belangrijker. Dan kwam hij daarna wel weer, maar dat komen alleen als het hem uit komt is wel de reden dat hij vaak aan de lange lijn loopt.

[DeDiana]

Amy snapt het principe dus eigenlijk wel van in de buurt blijven bij loslopen, alleen is dat niet meer zo belangrijk als er iets te jagen valt. Bij haar zorgt dus het willen jagen en ook het constant actief zoeken naar iets om op te jagen ervoor dat ik haar heel actief bij de les moet houden of moet aanlijnen in wildrijke gebieden. Uit zichzelf zal zij niet besluiten om niet te gaan jagen.

Dat ís ook moeilijk.
Wat dat betreft is het heerlijk om aan zee te wonen.
Je zag ze ook veranderen, op de overgang van bos naar strand. Van hyperalert naar ontspannen.
Maar als ze zo vreselijk ver gaan en een fazant horen roepen vanuit de duinen

Voor Amy zou dat ook heerlijk zijn (als het strand breed genoeg is). Hier loop ik ook vaak aan het water en ze kan prima loslopen zolang ze maar op het strand blijft. Ze lonkt dan wel wat naar de bosjes, maar als het strand breed genoeg is, zijn de prikkels van de bosjes ver genoeg weg om haar nog op tijd te kunnen roepen. 'Gelukkig' jaagt ze ook op beesjes in het water en aan de waterrand, waardoor ze vaak wel mooi in de buurt van mij en van het water blijft. https://www.youtube.com/watch?v=3p0vQdXHXQA
In het bos is Amy inderdaad ook hyperalert, dan hoort, ziet en ruikt ze gewoon te veel.

Het belonen voor het inchecken en het op tijd bij je roepen helpt dus denk ik vaak wel om de honden niet te veel afstand te laten nemen, maar met jagende honden heb je ook nog met een extra factor te maken: het zelfbelonende van het jagen en een heel sterk instinct (zeker bij zelfstandige jagers).
Bij Amoz heeft het wel gewerkt in ieder geval, en bij Mila is het nooit nodig geweest, die gaat uit zichzelf nooit ver.

[LongFields]

Eva deed het ook heel goed.

Wat mooi om te zien!

Bij mijn Laekense is eigenlijk altijd een meter of 50 voor me uit de max tijdens losloopwandelingen. Dan keren ze vanzelf weer om en checken weer in. Tapas wil ik op minder overzichtelijke losloopplekken zoals het bos binnen zichtafstand houden, omdat zij het liefst achter wild aan zou gaan. Als ik aan haar zie dat ze wat ruikt roep ik haar direct terug en dat gaat dan prima, masr zodra ze de sokken erin zet ben ik te laat en dat wil ik voorkomen natuurlijk.
Mojo heeft een grotere afstand waarbij hij zich nog comfortabel voelt en die krijgt hij van mij op overzichtelijke plekken zoals strand en hei ook. Hij is uiterst sociaal dus dan hoef ik hem ook minder dicht bij me te hebben.
Op wildrijke plaatsen heb ik ze uit voorzorg gewoon altijd aan de flex. Ook al luisteren ze beiden goed, ik wil niet dat ze het wild verstoren. Aan de flex kunnen ze ook prima hun ding doen, lekker snuffelen wanneer ze willen en met 100% zekerheid dat ze nergens achteraan gaan.

[lucie]

Amber neemt uit zichzelf heel weinig ruimte, tè weinig vind ik zelf want ik heb graag dat mijn honden zichzelf weten te vermaken zonder dat ik ze de hele wandeling hoef bezig te houden. Héééél af en toe roep ik haar omdat ze het nu eenmaal heerlijk vindt om daar gehoor aan te geven
Lizzy heb ik altijd los kunnen laten lopen omdat zij uit zichzelf wel de behoefte heeft bij me te blijven, en ook heel graag iets lekkers wil verdienen. Waarom je moe maken door te gaan jagen als je zonder veel moeite naar de afhaal balie kan . Springt er iets weg, dan houd ik haar niet natuurlijk. Maar met zeer weinig wegen zoals Cleva zegt, maak ik mij verder geen zorgen. Die komt wel weer.
Kailen is echt het type zelfstandige hond die graag jaagt en geen moer om koekjes geeft. Buiten dan. Ik gun hem ook graag die vrijheid waar het kan. Hij heeft een jachtbelletje om zodat, ook als hij in dichtbeboste gebieden loopt, ik toch weet waar hij uithangt. Hij moet binnen mijn gehoorafstand blijven. Als ik hoor dat hij afstand neemt, moet hij terug komen. 'kom' is meekomen, 'hier' is voor me gaan zitten waarbij ik hem aai. Dit doe ik om hem te leren dat aanraken niet altijd vastpakken en aanlijnen is. Maar het kàn dus wel als ik wil. Het afgelopen half jaar is hij enorm vooruit gegaan en hij blijft nu nog zeer zelden langer dan een paar minuten uit zicht. Ergens heeft hij zelf de link gelegd wat acceptabel is, terwijl dit dus helemaal niet afstand of zichtgebonden is. Maar ik denk wel dat dit voor een groot deel ook te danken is aan het feit dat zijn herder-instinct net zo groot is als zijn jachtinstinct. Ik heb hem alleen maar gemotiveerd meer herder dan jager te worden

[dagmar88]

Wij hanteren gewoon heel consequent een maximale afstand en roepen de honden dan steeds even bij ons.
Koekje er in of een braafje er tegenaan, maar hoe dan ook contact maken.
Onze honden nemen wel ruimte, maar nooit zoveel dat het uit de hand gaat. Overigens lijken ze goed te snappen dat ze in het zicht moeten blijven, want als we ergens op de heide lopen en zicht tot het oneindige hebben, dan gaan ze echt heel, heel erg ver. In het bos zouden ze nooit zoveel afstand nemen.

Ja, jij doet dat geweldig. Maar ik heb alleen het eindresultaat gezien, niet de weg er naartoe.

[Hippo]

Hier wordt ook heel consequent de grens aangegeven. In bosrijk gebied moeten ze een stuk dichterbij blijven dan op open plekken zoals op het strand.

Ze blijven eigenlijk prima in de buurt. Als ik ze niet zou roepen, dan gaan ze verder dan ik prettig vind. De mechels tot max 100m. Hippo heeft er eigenlijk alleen op het strand een handje van om ruim 100m voor mij te gaan lopen en dan zonder om te kijken of in te checken door te stiefelen. Hij loopt niet weg, hij weet ook precies waar ik ben, maar ik vind het niet prettig. Als ze nou even aan het racen zijn vind ik het niet erg dat ze wat verder gaan, maar stoïcijns voor mij lopen, neuh dat hoef niet.

Ik neem overigens zelden voer mee als ik ga wandelen. Als ik de bal meeneem zijn de mechels niet bij mij weg te slaan. Als ik het toe zou staan springen en lopen ze achterstevoren om mij heen en hebben niet eens 'tijd' om wat te doen. Op smalle onoverzichtelijke paadjes moeten ze in het zicht blijven en krijgen ze 10-20m ruimte. Bij open landschap zo'n 30-50m.
Het verschilt enorm per wandeling en gebied hoe vaak ik ze moet begrenzen (commando: wachten of niet te ver), soms niet 1x, andere keren tig keer. Hier jagen ze niet en gaan ze uit zichzelf eigenlijk niet uit het zicht. Hier komen doen ze eigenlijk enorm betrouwbaar.

[TessaThomas]

Hier lopen er 2 heel ver vooruit en 2 komen uit zichzelf altijd even checken...O je bent er nog...fijn.
De 2 vooruitlopers roep ik als ze te ver gaan even bij naam Marco!! Perry !! Kom eens...of niet te ver!!
Dan komen ze mijn richting op en als ik vind dat de afstand weer acceptabel is roep ik braaff!! Goed zo!! En dan keren ze weer om en lopen weer vooruit.
Als ik HIER roep moeten ze helemaal komen en dat weten ze precies.

Dat onderscheid is wel een goede. De baas roept nu "hier", maar ze hebben geleerd soort van half te komen en weer door te rennen.

Daarom hebben wij 2 commando's. Kom is naar ons toe komen, maar dat mag wat vrijer en dus dan half terug komen en weer doorrennen haha, of gewoon terug komen en weer meelopen. Hier is echt hier en dus voor onze neus gaan zitten.

Nu moet ik zeggen dat Tessa dat onderscheid belachelijk vindt en zich er niet aan houdt Tessa neemt ook heel veel ruimte, dus die komt eigenlijk bijna niet los in gebieden. Winni alleen in bepaalde gebieden, want die blijft bij je tot ze een blaadje ziet. Tay gaat niet verder dan 15 meter...

[ellen en de birmanen]

mijn honden lopen eigenlijk nooit ver weg of ze moeten weten dat er water is. maar dan staan ze aan de waterkant te wachten. ik loop heel vaak een andere kant op en dan weten ze niet hoe snel ze bij mij moeten komen. maar als ze komen dan zijn ze hartstikke braaf en krijgen ze wat lekkers. dat doe ik ook als ze zich even komen melden. als ik denk dat ze te ver weg gaan roep ik ze terug en gooi dan een brokje de andere kant op. dan heb ik zo weer hun aandacht.
ellen