Veel gaat goed, al dienen zich nu wel karaktertrekjes zijn die zich zo in het begin niet lieten aanzien. Ook is er sprake van een terugval, ze is weer wat meer bang voor andere honden en mensen.
Afgelopen dagen zijn we naar de tuin geweest en als we gaan wandelen, houdt ze me goed in de gaten. Ze gaat wel een aardig eindje uit mijn buurt, maar zoekt me altijd weer op.
Maar terug op de tuin, neemt ze om de haverklap de kuierlatten. Ontsnapt op alle mogelijk en onmogelijke manieren. Gone in six seconds. Dus moet ze vast aan een lange lijn. Maar dat is zowel voor haar als voor mij niet echt ontspannen. Jammer dat het zo moet. En dan komt mijn vraag:
Is dit gedrag af te leren?
Is het een kwestie van geduld, is ze nog te kort bij me? Ik vind het vreemd omdat ze buiten wel altijd bij me wil zijn en me steeds in de gaten houdt. Is dat toch de aard van de zwerfhond die de kop opsteekt?
Overigens is het wel een lust voor het oog als ze daar in het bos los gaat. Echt in haar element. Als een klipgeit springt ze heen en weer over greppeltjes, trekt een sprintje en wil bij ieder water kijken of ze ervan kan drinken. Ik probeer haar daar zoveel mogelijk compensatie te bieden voor dat vast zitten. Voor zover mijn manke poot dit toestaat. Zij struint en strompel...












