Volgens mij ben ik best duidelijk geweest hoor.Nanna schreef:Eerst is het een draak aan de riem en nu is het opeens weer een lamPaulala schreef: Dat is onzekerheid aan de riem.
Want idd, als ik dichterbij kom is ze rustig en gaat vaak zelfs liggen of houdt haar kop schuin naar beneden en wendt haar blik af.Wat is het nou?
Ik zou hoe dan ook dat idiote gegil aan de riem niet accepteren. Ongeacht waar het vandaan komt.
En je ziet aan het filmpje van Cesar dat zelfs bar en boos gedrag op dit gebied om te buigen is. Dus smoesjes accepteer ik niet meer![]()
Soms is ze een draak aan de riem, dat is wat ik zei.
En ik accepteer het idd niet, maar je moet wel uitzoeken waar het gedrag vandaan komt, en op basis daarvan de juiste behandeling kiezen.
Zij doet het voornamelijk als een andere hond tegen haar tekeer gaat, en dat komt voort uit onzekerheid.
Ze is gewoon bang voor die hond.
Als ik haar op de manier behandel zoals in het filmpje, dan wordt ze nog banger, en bestaat er zelfs een kans dat ze uit schrik naar mijn hand hapt.
Wat bij haar goed werkt is heel vrolijk zeggen: Juuuuultje, kom, loop maar door!
En dan kijkt ze mijn kant op en loopt verder.
Ik geef haar altijd wat meer ruimte in de flex als een hond tekeer gaat, want als ik haar korter hou bouwt dat spanning op en wordt ze nog onzekerder.
Soms heb ik geen keuze, en moet ik haar wel kort houden vanwege ruimtegebrek, ik heb ontdekt dat het dan goed helpt om haar strak naast me te zetten en duidelijk met een hoge stem te zeggen: còòòòntact!
Ze kijkt me dan aan en is stil, dan beloon ik haar en is het meteen over.
Ik zorg er trouwens wel voor dat ik haar aandacht al heb voordat een hond tekeer kan gaan, lukt natuurlijk niet altijd, omdat ik het niet altijd aan zie komen.
Maar bij sommige honden is het duidelijk te zien, ze kijken strak naar Julia, en gaan een beetje stoer lopen, dan zeg ik al van tevoren tegen Julia: Juuuultje, kom, loop maar door!
En dan kijkt ze dus naar mij en loopt vrolijk verder, soms kijkt ze nog even om en neemt een gekke spurt op een speelse manier, maar zonder nog lelijk te doen.
Ze heeft het nodig om op een vrolijke en vriendelijke manier uit haar fixatie te worden gehaald, want het is puur gebaseerd op onzekerheid en angst.
Het verschil met Romeo is overduidelijk, waarbij het juist dominantie en agressie was als hij zo deed.
Bij hem heb ik dan ook een totaal andere aanpak gebruikt.
Compleet het gedrag negeren als hij al tever was en dan linea recta omkeren, en als ik op tijd was, een korte correctie een beetje zoiets als in dat filmpje, plus een beloning als hij contact met mij maakte ipv zich te concentreren op die andere hond.
Mijn honden zijn twee tegenovergestelden van karakter, erg leuk vind ik, ik heb er veel van geleerd.
Ik moet wel zeggen dat ik het makkelijker vind om met een onzekere hond om te gaan dan met een dominante.
Bij een onzekere hond is het veel vrolijk doen en goede ervaringen op laten doen, plus geen steun bieden maar het haar zelf laten doen (in veilige omstandigheden uiteraard).
Uiteraard wel laten weten dat ik voor haar zorg als leider in bepaalde omstandigheden, ze weet dus dat ik er voor haar ben.
De keren dat ze is aangevallen door andere honden hadden haar nog onzekerder kunnen maken, maar in plaats daarvan heeft ze geleerd dat ze op mij kan vertrouwen in zulke situaties, omdat ik er voor haar was en haar uit de situatie kon halen.
Bij een dominante hond moet ik juist heel erg de controle nemen, zelfs eisen, dat is echt een totaal andere wereld.
Roedelregels heb ik toegepast, en kort maar krachtig op moeten treden.
Uiteindelijk heb ik zonder hulp een heel fijne hond hoor, maar het blijft wel opletten.
Uit zichzelf zal hij nooit meer naar een hond uitvallen of ernaartoe willen, ook niet als een hond tegen hem tekeer gaat, dat boeit hem niets meer.
En dat komt bij Julia langzaam maar zeker ook helemaal in orde, maar op een totaal andere werkwijze.









