Hallo allemaal,
Eigenlijk heb ik me speciaal aangemeld om op dit topic te reageren.
Zelf heb ik – naast een zeer pittige herderkruising – ook twee grote poedels. Mijn eerste grote poedel Betsy is helaas twee jaar geleden overleden, ik mis haar nog steeds. Met haar heb ik talloze demonstraties in clickertraining gegeven, zowel in Nederland als daarbuiten.
Mijn huidige grote poedels zijn Plumeau en Felix. Plumeau is een teefje van ruim 7 jr, ik heb haar vanaf de 7e week in huis. Felix is een reu van bijna 2,5 jaar, die ik vorig jaar kado kreeg van een hele goede fokker speciaal met als doel dat hij zou kunnen meewerken aan mijn Handige Honden project. Mijn poedels zijn mijn huisgenoten, en daarnaast werken ze als therapiehonden voor kinderen met communicatieve stoornissen, zoals autisme. En dat doen ze fantastisch.
Ook ik heb me verbaasd en eerlijk gezegd zelfs geërgerd aan de (grote) poedelkruisingen die opeens zo populair zijn, terwijl niemand hun werklust of hypoallergeniteit kan garanderen. Een grote poedel is zeker weten een werkhond en zeker weten hypoallergeen. Een zusje van Plumeau is blindengeleidehond, en meerdere neven en nichten ook.
Ik vermoed dat de populariteit van de doodle te maken heeft met het idee dat een poedel tuttig zou zijn. Zelf vind ik dat onzin, omdat je ze kunt knippen zoals je wilt. Veel doodles met een goede vacht (hypoallergeen dus) zien eruit als poedels. Ze hebben alleen een ander trim-model. Plumeau loopt al een paar jaar in de vermomming van een Kerry Blue Terrier, en zet met haar kapsel zelfs kynologen op het verkeerde spoor…
Je kunt dit zien aan de foto’s hieronder. Felix is net geknipt in wat de lambclip heet, Plumeau ziet eruit als terrier, en ik heb van haar twee plaatjes: ééntje als lekker-rommelen-in-het-bos-hond, en eentje waar ze net geknipt is. De foto waar ze allebei op staan is het moment waarop ze aan het oefenen zijn voor de tango…
Doodle is een Engels of Amerikaans woord voor het krabbeltje dat je maakt als je bezig bent met iets anders, telefoneren, of bv niet willen luisteren naar je leraar. Er zijn hele leuke doodles. Joep is er een duidelijk voorbeeld van. Maar doodles zijn niet betrouwbaar qua genen. Een doodle is niet altijd hypoallergeen. Men wil een vacht die niet groeit en tevens niet allergeen is. Maar dat is nog steeds niet gelukt. Doodles blijven kruisingen die niet onderling gekruist kunnen worden zonder problemen te geven. Want dan komt de verhaar- en allergiefactor gewoon weer terug. Daar zou ik mijn goeie geld niet aan willen uitgeven, geef mij dan maar een grote poedel!
Een paar maanden geleden heb ik iemand van de stichting hulphond Nederland gevraagd waarom ze in hemelsnaam de grote poedel als ras kruisten met andere rassen om een werkbaar en hypoallergeen ras te krijgen. Ik legde uit dat de grote poedel al deze eigenschappen al had, dus dat ik een kruising overbodig achtte. Het antwoord was dit: grote poedels zijn zo slim, en een kruising kan werkbaarder zijn. Met andere woorden??? Een doodle is dommer??? Een goede gedragstherapeut kan uit een nest grote poedels met 7 weken al heel goed de pups met de juiste werkeigenschappen selecteren. Daarvoor is echt geen kruising nodig. De honden die ik na testen geschikt vond zijn dat uiteindelijk ook allemaal gebleken.
Over het steriliseren en castreren heb ik ook een mening. Ik vind het crimineel om een jonge hond met 7 weken al steriel te maken. Dit heeft een enorme impact op de ontwikkeling van het individu. Teefjes moeten zeker één keer loops geweest zijn voor hun sterilisatie. Ik heb ooit de vergissing begaan, overgehaald door mijn dierenarts, om Betsy te laten steriliseren met 6 maanden. Nou, dat heb ik geweten. Ze bleef puberen tot haar 5e!!!
Reuen die als hulphond worden ingezet kunnen en mogen geen testosteron-gebaseerd gedrag ontwikkelen. Hieronder wordt onder andere verstaan het plassen op elk plasje, het willen meten van krachten met andere reuen, het achterna lopen van loopse teven etc. Dat is logisch. Een hulphondreu zal dus op de leeftijd van 6 maanden moeten worden gecastreerd om dit te voorkomen. Voor huishonden is dit zelden nodig of zinvol. Zo’n vroege castratie van een huishond heeft enkel en alleen als de hond vóór de leeftijd van 6 maanden al laat zien dat zijn testosteron niveau dermate hoog is dat men problemen kan verwachten.
Zo… nu weten jullie hoe ik erover denk…
Just my two cents worth…
Bianca