En ik ben dan weer een sucker voor uitstraling en rastype net als Nanna. Ik vind dat "tervuerenhoofd" ook mooier dan de diversiteit in werkhondenhoofden. Wat laten we wel wezen, het is absoluut niet zo dat de werkhonden allemaal mooie hoofden hebben. Ze hebben vooral allemaal verschillende hoofden. De ene heeft piepkleine oren en een andere weer gigantische oren.
Ik vind dit een mooie mechelaar. Geel, met zwart masker en kleinere oren. De wat kortere rug en in mijn ogen een uitstraling die prima is. Wel wat stijl in de hakken of hij staat toevallig zo.
Deze werkhond vind ik net zo ontypisch als een boerenfox die een Jack Russel zou moeten voorstellen.
Ik vind ook dat de karakters naar twee kanten doorslaan. Ik vind een puur op werk gefokte hond ook een exces voor het ras. Een showhond die angstig is en schrikkerig van basiskarakter is in mijn ogen net zo ontypisch als een hond die geen angst kent en zo hard is dat er stroom en pinnenbanden op moeten worden gezet om ze onder controle te krijgen. Alsof ze dat vroeger hadden toen ze nog met die honden werkten op de oorspronkelijke manier

In mijn ogen zijn de werkhonden dus doorgeslagen in moed en hardheid en de showhonden in zachtheid en angstigheid.
IPO is hartstikke leuk. Ik wilde het gaan doen met Eva en misschien ga ik het nog wel doen. Alleen ik wil dat wel doen op een normale manier. Geen pinnenband voor Eva dus. Geen opmerkingen daarover en geen gepraat over honden die met geweld op hun plaats gezet dienen te worden. Als dat nodig is dan worden appels met peren vergeleken. Nooit zal een werkhond op show scoren en nooit zal een showhond op werk scoren als ze moeten concurreren met honden die geen pijn en angst kennen en die met stroom en banden op hun plaats gehouden worden. Ik kan met Eva nooit punten halen als er al vanuit wordt gegaan dat de honden die de punten kunnen halen de stalen honden zijn waar zo lang naartoe gefokt is. De honden die niet plaatsbaar zijn in gezinnen en bij mensen die een hond willen om een beetje hondensport mee te doen. Vroeger was de mechelaar absoluut geschikt voor een actief gezin. Dat zijn de werkhonden nu niet meer.
Eva is dan wel geen mechelaar maar in feite wel een mechelaar met ruw haar. Ze is veel zachter dan werkhonden denk ik want ik heb geen hulpmiddelen nodig en ze luistert perfect. Wel heeft ze heel veel buitdrift maar ze is absoluut niet dominant. Ze kent haar plaats, heeft geen fysieke correcties nodig en tot nu toe eist ze niet van ons dat we met haar op sport gaan. Ze kan ook zelf thuis spelen en oefenen en vindt dat prima. Ze is niet angstig maar wel eenkennig. Ze is niet eenkennig in de zin dat ze negeert. Ze kijkt en beslist dan ter plekke wat ze accepteert van de situatie. Ze rent nooit ergens voor weg maar is wel voorzichtig met onderzoeken. Ik denk dat ze ergens tussen een echte showhond en een werkhond inschommelt. Gelukkig is ze prachtig en ik ben ook heel blij dat ze zo graag leert en werkt voor ons. Maar ik ben daarnaast toch ook heel blij dat ze niet uitgegroeid is tot een hond met hyperactief gedrag die heel erg veel eisen stelt en nooit genoeg heeft. Gelukkig kan ze in huis lekker rustig doen en kan ze tegenwoordig best al heel goed met bezoek. Lekker gemiddeld lijkt me ideaal. Met haar kan ik absoluut in het IPO circuit mijn punten niet halen in wedstrijden, alleen al omdat ik verwezen werd naar de harde groep omdat Eva een harde opvoeding nodig zou hebben. Ik kan dus hier geen training volgen die mij laat doen wat ik wil. Ik wil uitleg van wat ze moet kunnen en tips over hoe ik haar dat kan leren en verder maak ik zelf beslissingen over welke banden ze om heeft en waarvoor en hoe ik corrigeer. Ik ben dus weggegaan en ze krijgt nu een hele zachte opvoeding en luistert domweg beter dan we ooit hadden kunnen wensen. Ze kan speuren, apporteren, oefeningen uitvoeren en overal loslopen omdat ze altijd komt als we roepen. Wat wil je nog meer?

Ik vind haar karakter dus prima voor het ras
