Haha, ja er schijnt een verband te zijn tussen meer vierkant en tellen, maar ook tussen stijle hoekingen en tellen...
Maar onze ietwat stijlgehoekte en niet vierkante Saar is meesteres teller, net zoals haar perfect gehoekte niet vierkante dochter Mélie. Drama op show, en een echt bekend briard-euvel.
Mij is opgevallen bij Yanthe die eigenlijk nooit telde, dat ze in de periodes aan de flex opeens toch ging tellen. Volgens mij doordat ze inderdaad geremd worden in hun natuurlijke snelheid/loopje. Omdat ik weet hoe lastig het is het af te leren, stop ik dan en start opnieuw tot ze goed loopt (en prijs haar dan de hemel in). Los telt ze nooit. Ik heb dus ook al wel aan mijn moeder aangeraden de jonge briarddame die nog aan haar show-carriere moet beginnen, vooral veel vrij te laten lopen. Geen idee of het uit gaat maken, maar ach, je kunt het proberen he. De briards kunnen er achterlijk hard mee en het is werkelijk geen gezicht omdat dat lange haar de schommelende beweging nog versterkt. Beide dames kunnen overigens heel erg mooi zonder te krabben rechtuit draven, maar lijken liever lui dan moe.
Want ook ik heb het idee dat het ook een economisch prettige gang is. En je ziet het ook vaak bij honden met rugproblemen, terwijl mijn multirugproblemige Bonha alleen als ze heel erg langzaam loopt telt, en eigenlijk doen vrijwel alle honden dat, want langzaam lopend zou je omkukelen als je dat met drafstappen doet. Dat die kleintjes ook heel langzaam nog trippelen komt omdat ze dan nog trippelen

. Bonha loopt wel naast mij (dus nét even sneller dan heel langzaam) aan de lijn ook altijd keurig trippelend als een paardje in draf. De sprongetjes zijn hoger zodat ze wel draven kan maar toch naast je blijft. Yanthe loopt dan altijd in telgang: minder vering

en grotere passen, die gaat meteen veel harder als ze in draf loopt. Ik denk dat ik het Yanthe wel zou kunnen leren, maar dan verliest ze wellicht wat uitgrijpende gang en dat is nou ook weer niet de bedoeling.
Ik heb Bonha slechts 1 keer betrapt op telgang op "snelheid" en dat was inderdaad direct na een ijselijke schreeuw van de pijn, waarna ze in eerste instantie niet verder op kon staan noch terug kon gaan liggen..Omdat ik -midden in de nacht- niet wist wat er was, ben ik een rondje met haar gaan lopen toen ze eenmaal stond. Lopen leek me beter dan verkrampen en dat is de enige keer geweest dat ik haar heb zien tellen. Heb haar volledig haar eigen snelheid en richting laten bepalen en ben er zelf gewoon achteraan gehobbeld.
Ik heb tevens bij een beauceronkeuring wel eens geschreven voor de keurmeester en die kon 9 van de 10 keer aan de bouw (hoekingen) voorspellen of de hond in telgang zou gaan. Dan kwam de hond de ring in en dan zei de keurmeester: ah, die gaat tellen.
Tja
