Wat te doen met een angstige hond?

[ranetje]

Er zit nog wel iets tussen "negeren" en dat overdreven gedoe van oppakken en bezorgd zijn.

Als een pup hier schrikt van een opwaaiend zakje zeg ik "dat was een zakje" als een soort bevestiging dat er iets was dat er normaal niet is.
Ik vind het n.l. niet erg dat hij iets opmerkt dat anders is dan anders.
Als hij niets meer opmerkt is het wel een erg dooie diender geworden
En verder loop ik dan gewoon door tenzij de pup dat zakje wil bekijken.
Dat mag dan.

Tuurlijk zit daar verschil tussen Het was een voorbeeld van hoe onschuldige/normale schrik kan omslaan in angst door een reactie van de baas.

Punt is dat je die situaties goed moet inschatten en je reactie aanpassen. De ene situatie is de andere niet.
Er zijn algemene regels over wat wel en niet werkt. Ik denk dat het gebrek aan nuance bij die algemene regels én verwarring over verschillende begrippen (vooral bij beginners), de mythe hebben veroorzaakt waar Suzanne Clothier het over heeft.

Daar heb je gelijk in

[Laboriginals]

Mila legt het allemaal wat makkelijker uit dan ik, geloof ik er worden meer leuke voorbeelden gegeven van wat ik bedoel.

sowieso snapt een hond het concept 'troosten' toch al niet

Waarom zou een hond het concept ´troosten´ niet snappen? Honden troosten elkaar ook. Elkaar troosten komt bij meer sociaal levende dieren voor, o.a. bij chimpansees. Dat is niet voorbehouden aan de mens. Honden zijn extra speciaal omdat ze niet alleen de emoties van hun soortgenoten herkennen, maar ook die van een compleet vreemde soort, nl. de mens. Honden blijken o.a. verdriet bij hun baasje te herkennen en proberen zelfs hun verdrietige baasje te troosten. Ik denk dat ze het concept ´troosten´ zeker wel kennen.

Hanneke

Da's ook al zo'n leuk begrip dat voor velerlei uitleg vatbaar is; wat is troosten?
Mensen hebben daar volgens mij andere (sterkere) emoties bij dan dieren. Honden pikken emoties heel snel op, waardoor menselijk troosten misschien iets heel anders kan zijn dan dierlijk troosten en daardoor ook een heel ander effect kan bereiken?

Ik weet het ook niet, maar ik weet wel dat wij mensen tot enkele decennia geleden aannamen dat dieren alleen instincten hadden en verder niks. De laatste tijd verschijnt het ene na het andere onderzoek waaruit blijkt dat vooral sociaal levende dieren complexe onderlinge relaties hebben met allerlei bijbehorende emoties. Ik denk dat intelligente groepsdieren als wolven, olifanten, mensapen, dolfijnen e.d. een rijk sociaal en emotioneel leven hebben, weliswaar anders dan dat van ons, maar daarom niet minder diepgaand en betekenisvol.

Hier bijvoorbeeld iets recents over troostgedrag bij olifanten. In het stukje staat ook dat troostgedrag o.a. ook bij wolven is vastgesteld. http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2664/Nie ... sten.dhtml

Hanneke

[jacq1970]

Tja angst is en blijft moeilijk omdat je daar ook verschillende gradaties in hebt.. mijn Bowie is ook een schijterd maar bij haar werkt het wel om haar zogezegd voor de leeuwen tegooien, uiteraard niet zo letterlijk als ik het neerzet en ik geef haar de nodige steun daarbij.
Samara daarintegen was echt een angstige hond, doodsangst in den beginnen zelfs, een hond die van ellende door de ramen heen zou willen om weg te komen van al het gevaar..en dan heb je toch een andere aanpak nodig hoor..voordeel van mij was dat ik al met angstige paarden een aardig verleden had en weinig van de boekjes en adviezen die ik kreeg (negeren, dwingen, vasthouden noem ze maar op) aantrok en op gevoel te werk kon gaan...daar heb ik veel meegewonnen.
Tevens heb ik ook een gedragsdeskundige waar ik vertrouwen in had langs laten komen, veel gekeken naar filmpjes over het natuurlijke gedrag van galgo's, dat is toch net even anders dan andere rassen, heb een dierentolk geadviseerd ook en verder gewoon op gevoel gehandeld en heel veel gekeken naar haar... op een gegeven moment weet je wanneer je kan " troosten" en daardoor vertrouwen kan geven en ook wanneer je gewoon niks moet doen.

Mensen vinden een hond vaak angstig terwijl dit geen angst is en aan de andere kant onderschatten ze vaak een echt angstige hond...blijft moeilijk en per hond ook anders aan te pakken denk ik.

[Rosita Compagner]

Lastig hoor, met onderstaande ervaring had ik dit topic in gedachten

Gisteren een Golden Retriever voor het eerst in de salon. Eigenaar wilde er eigenlijk bij blijven want 'hij is zo bang'. Bij het brengen komt ze met de hond onaangelijnd en probeert hem naar binnen te lokken. Hond blijft halverwege al staan (rare luchtjes, het geluid van mijn honden?) en eigenaar lokt verder. Hond loopt terug naar auto. Eigenaar achter de hond aan en lijnt aan. Gaat weer lokken en bereikt de voordeur. Hond besluit weer naar de auto te gaan, baas als een vlaggetje er achteraan.

Tja, in mijn ogen moet je zo'n hond leiding geven in plaats van het hem zelf te laten ervaren. Dus na een poosje ben ik naar buiten gegaan, heb een sliplijn van de riem gemaakt en heb de hond 'gewoon' mee naar binnen genomen. Natuurlijk stribbelde hij tegen, maar anders hadden we morgen nog op de parkeerplaats gestaan! tijdens de overdracht heeft hij tussen mijn benen gezeten en heb ik hem gekriebeld. Daarna heb ik hem mee de salon in genomen en mijn ding gedaan.

Ben ik nu ouderwets? Ik heb de baas wel een workshop (of twee, of drie of tien) ABHB-training en balans en coordinatie geadviseerd. Vooral om vertrouwen in elkaar te krijgen! Want aan de hond schortte niet zoveel, beetje onzeker, makkelijk schrikken maar heel behoorlijk herstel. Naar mijn idee werd de bangigheid er in geaaid en heeft de hond veel meer aan een initiatiefrijke baas.

[renee-uk]

Lastig hoor, met onderstaande ervaring had ik dit topic in gedachten

Gisteren een Golden Retriever voor het eerst in de salon. Eigenaar wilde er eigenlijk bij blijven want 'hij is zo bang'. Bij het brengen komt ze met de hond onaangelijnd en probeert hem naar binnen te lokken. Hond blijft halverwege al staan (rare luchtjes, het geluid van mijn honden?) en eigenaar lokt verder. Hond loopt terug naar auto. Eigenaar achter de hond aan en lijnt aan. Gaat weer lokken en bereikt de voordeur. Hond besluit weer naar de auto te gaan, baas als een vlaggetje er achteraan.

Tja, in mijn ogen moet je zo'n hond leiding geven in plaats van het hem zelf te laten ervaren. Dus na een poosje ben ik naar buiten gegaan, heb een sliplijn van de riem gemaakt en heb de hond 'gewoon' mee naar binnen genomen. Natuurlijk stribbelde hij tegen, maar anders hadden we morgen nog op de parkeerplaats gestaan! tijdens de overdracht heeft hij tussen mijn benen gezeten en heb ik hem gekriebeld. Daarna heb ik hem mee de salon in genomen en mijn ding gedaan.

Ben ik nu ouderwets? Ik heb de baas wel een workshop (of twee, of drie of tien) ABHB-training en balans en coordinatie geadviseerd. Vooral om vertrouwen in elkaar te krijgen! Want aan de hond schortte niet zoveel, beetje onzeker, makkelijk schrikken maar heel behoorlijk herstel. Naar mijn idee werd de bangigheid er in geaaid en heeft de hond veel meer aan een initiatiefrijke baas.

nee, vind je niet ouderwets.
ik vind die baas hier schromelijk tekortschieten in leiding geven en in mijn ogen is dit juist zo'n geval waarin een baas een hond maar aan laat modderen, in plaats van hem te vertellen wat de bedoeling is en samen het 'gevaar ' onder ogen te zien.

[DeDiana]

Dit vind ik ook een voorbeeld van aanmodderen en ook de hond aan zijn lot overlaten. Ik denk ook dat dit opgelost zou zijn met een daadkrachtigere baas die een beetje doorpakt.

Ik lok nóóit bij angstige honden: als een hond echt bang is of echt niet wil, gaat dat koekje hem echt niet overhalen. Belonen doe ik wel, maar dat is iets wezenlijk anders dan met een koekje voor de neus de hond proberen te lokken. Lokken en aanmoedigen met stem werkt meestal ook averechts, maar een duidelijk commando geven werkt vaak wel.

Mila heeft ook wel eens wat drempelvrees en die lijn ik dan aan en loop dicht naast haar - meestal is dat al voldoende. Soms helpt het ook om de halsband vast te pakken - zonder daarbij veel druk uit te oefenen, maar gewoon rustig en zachtjes de juiste kant op leiden. Vindt ze het dan toch te eng, dan gebruik ik de clicker en krijgt ze een klik + beloning voor elk stapje voorwaarts. Dan is ze ook in een minuutje binnen.

[DeDiana]

twijfelen is nooit goed en lokken valt daar voor mij ook onder - gewoon doén en dan uitbundig belonen .

Precies, dat is dan vast ook de reden dat lokken niet werkt

[ranetje]

Lastig hoor, met onderstaande ervaring had ik dit topic in gedachten

Gisteren een Golden Retriever voor het eerst in de salon. Eigenaar wilde er eigenlijk bij blijven want 'hij is zo bang'. Bij het brengen komt ze met de hond onaangelijnd en probeert hem naar binnen te lokken. Hond blijft halverwege al staan (rare luchtjes, het geluid van mijn honden?) en eigenaar lokt verder. Hond loopt terug naar auto. Eigenaar achter de hond aan en lijnt aan. Gaat weer lokken en bereikt de voordeur. Hond besluit weer naar de auto te gaan, baas als een vlaggetje er achteraan.

Tja, in mijn ogen moet je zo'n hond leiding geven in plaats van het hem zelf te laten ervaren. Dus na een poosje ben ik naar buiten gegaan, heb een sliplijn van de riem gemaakt en heb de hond 'gewoon' mee naar binnen genomen. Natuurlijk stribbelde hij tegen, maar anders hadden we morgen nog op de parkeerplaats gestaan! tijdens de overdracht heeft hij tussen mijn benen gezeten en heb ik hem gekriebeld. Daarna heb ik hem mee de salon in genomen en mijn ding gedaan.

Ben ik nu ouderwets? Ik heb de baas wel een workshop (of twee, of drie of tien) ABHB-training en balans en coordinatie geadviseerd. Vooral om vertrouwen in elkaar te krijgen! Want aan de hond schortte niet zoveel, beetje onzeker, makkelijk schrikken maar heel behoorlijk herstel. Naar mijn idee werd de bangigheid er in geaaid en heeft de hond veel meer aan een initiatiefrijke baas.

Nee lijkt me niet ouderwets.
Ik denk dat als jij de hond overneemt het toch ook eenvoudiger is.
Vreemde ogen dwingen
En jij bent vertrouwt met honden, dus veel zekerder.

Naar binnen lokken heb ik wel eens gedaan bij een cursist met hond, maar dan wel aangelijnd en er wordt niet achteruit gestapt.
Dan ben je ook vlot binnen.
Lekkers voor de neus en doorlopen aan de halsband of aan een kort genomen lijntje.
Die lekkere hap komt dan in de bek als ze binnen zijn.

[Gollum]

twijfelen is nooit goed en lokken valt daar voor mij ook onder - gewoon doén en dan uitbundig belonen .

Vind ik toch van het geval en de mate van angst afhangen. Bijvoorbeeld; Gol was als jonge hond doodsbang om de brug over te gaan. Ik heb haar stevig in een tuig gesnoerd, zeer kort vastgehouden en ben met haar over een brug gelopen waarachter een watertje zat, bij het watertje mocht ze los en zwemmen. Dat was gewoon doen met dwang, anders zou ze onder een auto schieten.
In het park had Gol wat schrik van een grote steen, daar ben ik op gaan zitten en heb haar bij me geroepen. Hetzelfde bij standbeelden of troepjes die er eerst nog niet lagen, daar was ze veel minder bang voor en nog wel bereikbaar voor lokken en snoep.

[DeDiana]

twijfelen is nooit goed en lokken valt daar voor mij ook onder - gewoon doén en dan uitbundig belonen .

Vind ik toch van het geval en de mate van angst afhangen. Bijvoorbeeld; Gol was als jonge hond doodsbang om de brug over te gaan. Ik heb haar stevig in een tuig gesnoerd, zeer kort vastgehouden en ben met haar over een brug gelopen waarachter een watertje zat, bij het watertje mocht ze los en zwemmen. Dat was gewoon doen met dwang, anders zou ze onder een auto schieten.
In het park had Gol wat schrik van een grote steen, daar ben ik op gaan zitten en heb haar bij me geroepen. Hetzelfde bij standbeelden of troepjes die er eerst nog niet lagen, daar was ze veel minder bang voor en nog wel bereikbaar voor lokken en snoep.

Klopt, als het niet echt angst is maar ze vinden het/iets gewoon een beetje spannend, kan lokken best werken.
Ligt natuurlijk ook heel erg aan de hond.

Mila is ontzettend gevoelig. Dus als ze iets spannend vindt en ik probeer te lokken of aan te moedigen, gaat ze het alleen maar spannender vinden, want dat ervaart ze als druk (en wellicht ook als twijfel, niet duidelijk). Terwijl gewoon op duidelijke toon een commando geven en verder niets zeggen bij haar op zulke momenten wel werkt: dat is rustig en duidelijk, dan hoeft ze niets zelf te bepalen maar voert ze gewoon mijn commando uit.
En bijvoorbeeld opvangers die bang zijn voor mensen reageren doorgaans ook niet zo goed op lokken met voertjes.

In sommige situaties en bij sommige honden werkt het dus wel, maar het kan ook net zo goed averechts werken.