starfleet schreef:
Ik heb veel geleerd van de hond en kat observeren. Als de kat in de deuropening zit, gaat de hond er dus echt niet langs. Dan gaat ze zitten kijken en wachten totdat Mies eens gaat verzitten. Zit hond in de deuropening, kijkt Mies even en stapt of springt dan over hond heen.
Eerlijk gezegd is dat ongeveer ook het enige wat ik aan rangorde doe. De hond gaat opzij als ik erdoor moet en er wordt niet over me heen gesprongen of gehangen. Geen poten op mijn borst als ik lig etc. dat moet ze echt niet wagen.
Anne
Moeilijk. Ik ben geen kat, ik ervaar dingen anders. Je hebt van die honden die tijdens het spelen met een andere hond rakelings langs je scheren, of zelfs tegen je opbotsen, en dat is dus iets wat ik absoluut niet zou pikken, m'n knieën zijn me te lief. Maar in de weg liggen, dan stap ik er wel om of overheen. Voor me de trap op lopen, als eerste de deur door gaan, dat zal me werkelijk worst wezen. Trekken aan de lijn, mits ze het niet te gek maakt, mag van mij ook. Maar als ik zeg "oversteken ", of "deze kant "al is het nog zo vriendelijk, dan bedoel ik "oversteken" en "deze kant", en niet iets anders. En als dat niet meteen duidelijk is, dan ga ik op commando-toon tegen haar praten.
Als ik Luna naar haar huis breng blijf ik vaak nog even met haar teuten, en dan kan ze ook wel dingen doen als in mijn nek hangen of op mijn hoofd kruipen of op mijn schoot zitten waarbij ze dan boven mij uitornt, of haar poten op mijn schouders leggen enz.
Ik denk dat dit op zich dominante handelingen zijn, maar ik ervaar het toch meer als een ( dwingende) manier van aandacht vragen, c.q. uitnodiging tot spel op een ( provocerende) manier. En aangezien ik wel van een stoeipartij hou, ga ik daar dan spelend op in. En dan gaat ze ook wel op haar rug, en vaak vindt ze het dan weer heerlijk om gekroeld te worden, en kan dan ook weer heel deemoedig worden.
Ik weet niet of ik duidelijk kan maken wat ik bedoel, maar het heeft voor mijn gevoel ook te maken met hoe je dingen ervaart en wat je belangrijk vindt. Zou ik dat over mij heen hangen als aantasting van mijn gezag ervaren, dan zou ik het niet toestaan, en dan zou ze het, denk ik, ook niet doen. Maar ze kent me natuurlijk ook, en ze weet hoe ik er op reageer, en dan betekent dezelfde handeling voor mijn gevoel toch iets anders.
Maar misschien zien jullie dit wel helemaal anders.