Jack heeft geriatrisch vestibulair syndroom

[Melanie 74]

Kijk, dat zijn fijne berichten!

[JML]

Wat moet dat een opluchting zijn! Fijn om te horen!

[Hanneke2]

Iedereen bedankt voor het meeleven en alles!

Het gaat wonderbaarlijk snel de goeie kant op nu. Jack zwabbert nog wel, maar springt weer op de bank, en eraf. Dat gaat prima zolang Lilo met haar nul hersens niet tegelijkertijd van de bank springt en voorzichtig balancerende Jack gewoon een douw geeft. Dat was dus een totaal onverwachte rotsmak die hij maakte, ik kon Lilo wel wurgen op dat moment.

Maar verder gaat het prima, hij mot en zal piesen op 3 poten en dat lukt al redelijk, en we lopen mini-rondjes buiten waarbij hij verder wil en ik vind dat het weer effe mooi geweest is.

[annemick]

Jack is een echte doorzetter

[-Lilo-]

Goed nieuws hey! Go jack, go jack

[Tamara/Bayko]

Ha, Jack is gewoon de hond met negen levens

[Melanie 74]

Gelukkig!

[Hanneke2]

Ha, Jack is gewoon de hond met negen levens

Haha, ja, een kat in vermomming. Het is wel bizar dat hij het nog steeds doet, toen we hem kregen (hij was toen 1,5) hoopten we dat we hem tien jaar zouden hebben, en we zijn al 11 jaar verder.

Het gaat nog steeds goed, vandaag weer een klein rondje buiten gedaan en niet omgevallen (zelfs niet tijdens het piesen), en na het eten ging Jack een speeltje pakken. Dat deed hij dagelijks tot hij GVS kreeg, dus een heel goed teken, behalve dan dat er altijd gerend mot worden met dat speeltje. Heb er nu maar een voorzichtig trekspelletje van gemaakt. Dat ging goed.

Wat minder goed ging was dat hij vandaag tot 2 keer toe op spectaculaire wijze van de bank en van zijn bed af pletterde, terwijl dat gisteren wel goed ging. We zagen het niet aankomen (er is altijd iemand in de buurt, maar hij stond beide keren heel abrupt op vanuit rustig liggen, en je kan er gewoon niet 24/7 pal naast blijven zitten). Ik denk wel dat hij wat blauwe plekken heeft.

Ik heb zitten denken, hij krijgt nu niks meer tegen misselijkheid (de eerste dagen de pillen van de DA en daarna nog een paar keer een half tabletje tegen reisziekte na een tip elders), dus misschien een idee om morgen weer een half primatourtje te geven, omdat dat ook echt goed helpt tegen dat draaierige duizelige gedoe. Als dat niks helpt, ga ik de DA maar weer bellen.

[Esther1963]

Dit verhaal van jouw Jack stemt mij hoopvol. Mijn Stabyhoun Manus (12 jr.) heeft gistermiddag het GVS gekregen en hij is nog helemaal niets, ligt op dit moment, maar hij geeft wel aan dat hij moet plassen dus tillen we ruim 25 kg naar buiten en proberen hem op de benen te krijgen wat vanmorgen vroeg wel lukte maar tussen de middag weer niet. Eten wil hij uiteraard niet maar hij drinkt wel zelf. Gisteravond had hij voor het laatst overgegeven, alleen net een half uurtje terug toch weer wel. Het is heel moeilijk je hond zo te zien, hulpeloos en zijn ogen schieten maar heen en weer. De dierenarts zal vanmiddag langskomen en hij krijgt dan Vitofyllin en die heeft dezelfde werkzame stof als Karvisan en dat zal zijn hersenactiveit activeren en het is ook goed voor zijn doorbloeding en voor het eventueel verslappen van de achterhand. Ik hoop dat onze Manus net zo mag opknappen als jouw Jack!

[Pemba]

Fijn dat het zo goed gaat met Jack en voor Manus gaan de duimen ook draaien

[Hanneke2]

Dit verhaal van jouw Jack stemt mij hoopvol. Mijn Stabyhoun Manus (12 jr.) heeft gistermiddag het GVS gekregen en hij is nog helemaal niets, ligt op dit moment, maar hij geeft wel aan dat hij moet plassen dus tillen we ruim 25 kg naar buiten en proberen hem op de benen te krijgen wat vanmorgen vroeg wel lukte maar tussen de middag weer niet. Eten wil hij uiteraard niet maar hij drinkt wel zelf. Gisteravond had hij voor het laatst overgegeven, alleen net een half uurtje terug toch weer wel. Het is heel moeilijk je hond zo te zien, hulpeloos en zijn ogen schieten maar heen en weer. De dierenarts zal vanmiddag langskomen en hij krijgt dan Vitofyllin en die heeft dezelfde werkzame stof als Karvisan en dat zal zijn hersenactiveit activeren en het is ook goed voor zijn doorbloeding en voor het eventueel verslappen van de achterhand. Ik hoop dat onze Manus net zo mag opknappen als jouw Jack!

Oh mens, ik heb met je te doen. En met Manus!

Ik denk dat goeie medicatie tegen de misselijkheid in eerste instantie het belangrijkst is, in mijn ogen is dat aspect voor de hond echt het allerergste. Als er eenmaal weer lekkere hapjes ingaan wil die hond tenminste zelf weer, en dan gaat het vooruit.

In elk geval heel veel sterkte gewenst, het is echt best heftig allemaal en ik heb hier en daar wel een traantje gelaten. Maar wij zijn nu een week verder en Jack's enige probleem is nog dat zijn achterhand zwabbert, en dat hij dus af en toe omvalt. Hij kan al wel weer op 3 poten plassen en zich uitschudden zonder om te pletteren, maar vanmiddag maakte hij gewoon in de hal een iets te scherpe bocht en hoppa, daar ging hij weer. Gelukkig hield hij ook hier alleen blauwe plekken aan over.

Moed houden!

[Esther1963]

Geloof het of niet, maar het herstel gaat echt nu voor ons in een sneltreinvaart. Oke hij loopt nog niet helemaal los, maar te bedenken dat hij vanmiddag nog niet overeind kon en dat de dierenarts vanavond kwam stond hij ineens en hij bleef staan, weliswaar met een scheef hoofd maar wat wil je.... het was net ruim 24 uur geleden gebeurd. Vanavond droegen we hem naar buiten, zetten hem op zijn benen en hij stond en toen kwam het, meneer wilde bij het hek zijn plas losen en... met zijn poot omhoog... oke hij leunde tegen het hek aan maar hij deed zijn plas in één keer. Net zijn we weer met hem naar buiten geweest en hij deed zelfs, met ondersteuning van ons, een paar stapjes en weer plassen met zijn been omhoog.

Hij krijgt niets tegen de misselijkheid, maar hij heeft gisteren een vitamine B injectie gekregen en hij krijgt nu Vitofyllin, dat is voor een goed herstel en een goede bloedsomloop, goede hersenactiveit en tegen verslapping van de achterhand.

Ik juich nog niet al te hard, maar het is een hele zware dag geweest want de dierenarts kwam langs om ons oude Maltezer van 15½ jaar te laten gaan, deze afspraak stond en het was niet eerlijk tegenover haar om haar nog langer te laten leven. Zij was erg dement, blind en doof en had echt geen fijn leven meer en we moesten haar laten gaan. Zo zwaar vandaag, maar wat kun je dan blij zijn met alle verbeteringen die we aan onze kanjer zien want hij heeft enorme vechtlust en gaat ervoor en wij vechten met hem mee.

[ranetje]

Het klinkt bemoedigend Esther

[Hanneke2]

Geloof het of niet, maar het herstel gaat echt nu voor ons in een sneltreinvaart. Oke hij loopt nog niet helemaal los, maar te bedenken dat hij vanmiddag nog niet overeind kon en dat de dierenarts vanavond kwam stond hij ineens en hij bleef staan, weliswaar met een scheef hoofd maar wat wil je.... het was net ruim 24 uur geleden gebeurd. Vanavond droegen we hem naar buiten, zetten hem op zijn benen en hij stond en toen kwam het, meneer wilde bij het hek zijn plas losen en... met zijn poot omhoog... oke hij leunde tegen het hek aan maar hij deed zijn plas in één keer. Net zijn we weer met hem naar buiten geweest en hij deed zelfs, met ondersteuning van ons, een paar stapjes en weer plassen met zijn been omhoog.

Hij krijgt niets tegen de misselijkheid, maar hij heeft gisteren een vitamine B injectie gekregen en hij krijgt nu Vitofyllin, dat is voor een goed herstel en een goede bloedsomloop, goede hersenactiveit en tegen verslapping van de achterhand.

Ik juich nog niet al te hard, maar het is een hele zware dag geweest want de dierenarts kwam langs om ons oude Maltezer van 15½ jaar te laten gaan, deze afspraak stond en het was niet eerlijk tegenover haar om haar nog langer te laten leven. Zij was erg dement, blind en doof en had echt geen fijn leven meer en we moesten haar laten gaan. Zo zwaar vandaag, maar wat kun je dan blij zijn met alle verbeteringen die we aan onze kanjer zien want hij heeft enorme vechtlust en gaat ervoor en wij vechten met hem mee.

Oh dat eb je er dan ook nog bij. Heel veel sterkte met het verlies van je ouwe dametje. Wel een prachtige leeftijd en een goed besluit. Kan me goed voorstellen dat het allemaal stikverdrietig is maar dat je er wel vrede mee hebt.

Wat Manus betreft: hij gaat wel heel hard vooruit, heerlijk joh!

Misschien een idee om een nieuw topic over hem te openen of de modjes te vragen dit topic te splitsen? Ik vind het niet erg, maar het wordt wellicht wat onduidelijk als de Manus-updates in het topic over Jack staan?

Jack is vandaag trouwens nul keer gevallen, heeft twee 'normale' kleine rondjes gelopen en is eigenlijk weer helemaal het ventje behalve dat hij nog iets wankel op de poten staat. Bizar hoe snel dat herstel kan gaan.

[Esther1963]

Ja daar zat ik vanmiddag ook aan te denken en ik wilde jouw topic van Jack ook niet vervuilen, sorry Voor de rest was er vandaag helaas geen vooruitgang. Wel heel fijn dat Jack niet meer is gevallen

[ranetje]

Jack is vandaag trouwens nul keer gevallen, heeft twee 'normale' kleine rondjes gelopen en is eigenlijk weer helemaal het ventje behalve dat hij nog iets wankel op de poten staat. Bizar hoe snel dat herstel kan gaan.

Goed zo Jack

[Hanneke2]

Ja daar zat ik vanmiddag ook aan te denken en ik wilde jouw topic van Jack ook niet vervuilen, sorry Voor de rest was er vandaag helaas geen vooruitgang. Wel heel fijn dat Jack niet meer is gevallen

Hoe is het met Manus?

Jack gaat als een zonnetje, we lopen zoveel mogelijk om die achterhand in elk geval weer zo sterk mogelijk te maken, hij loopt ook opgewekt en graag mee. Het wiebelige blijft, maar hij kan het goed corrigeren, als hij het nodig vindt om heel hoog te piesen gaat hij soms gewoon staan leunen tegen die boom.

Met lekkers uit de hand aanbieden gaat die kop nog wel wat scheef, daar heeft hij duidelijk nog een probleem met focussen, maar verder is Jack weer helemaal het ventje, ook weer heerlijk vriendelijk-zelfverzekerd in zijn omgang met vreemde honden, ook al zijn het levensgrote stoere reuen. En vandaag weer eens een bangig klein Yorkieding wat helemaal verliefd op hem werd. Jack is gewoon weer helemaal Jack. Onvoorstelbaar.

Ik vraag me nu wel af hoeveel honden er na een GVS-aanval zijn ingeslapen omdat de DA het niet herkende en de baas (als je je hond zo ziet, terecht!!) besloot dat dit geen waardig leven meer was.

[Esther1963]

Hoe gaat het met Manus.... nou op zich gaat het goed, hij eet en drinkt goed en zijn patroon zit er weer helemaal in. Alleen gisteren ben ik alleen boodschappen wezen doen en Wout mijn man bleef thuis, hij bracht mij alleen even het boodschappenlijstje en de tassen aan het hek. Toen hij terug kwam (hooguit 1½ minuut later) liep hij niet goed met zijn achterhand, hij zakt door zijn been heen en gooide zelfs zijn achterbeen hoog op alsof hij een clown is met grote schoenen aan. Wij vermoeden dat hij zich geblesseerd heeft, of hij is omver gelopen door zijn zoon (Jelle is nogal een tank) of hij is uitgegleden. We weten niet wat het is en dat is zo frustrerend.... Gelijk de dierenarts gebeld omdat hij al meer dan een week zijn Metacam (pijnstilling) niet kreeg voor zijn rug en achterhand. Hij heeft namelijk spondylose en dat is best pijnlijk. Het is ook net of hij niet voldoende kracht in zijn been heeft, alleen zijn hoofd denkt er niet zo over, hij wil alles en dat is het nu net.... hij moet rusten. Hij loopt dus weer aan de riem. Met de dierenarts alle voors- en tegens tegen elkaar afgewogen en toch besloten om hem aan de Metacam te doen. Nu gaat het wel iets beter dan gisteren, maar nog steeds zakt hij langzaam aan door zijn been heen. Laten we hopen dat de komende dagen zijn kracht weer terug komt want echt hij liep al zoveel beter zonder te zwalken. We vermoeden toch dat het uit zijn rug komt en we zullen de komende dagen af moeten wachten of hij hersteld. De hele week heb ik ook 's nachts bij hem geslapen om hem in de gaten te houden en dan heb je één onbewaakt ogenblik en dan is er iets gebeurd en je weet niet wat. Maar hij is de vrolijkheid zelf, geeft kusjes en zwaait met zijn staart en hij denkt de hele wereld aan te kunnen. Gisteren gaf hij voor het eerst in zijn leven Jelle een snauw omdat hij in de weg liep en Jelle nogal erg aan zijn vader hangt en bij hem in de buurt wil blijven, maar blijkbaar werkt dat bij Manus op zijn zenuwen als zijn doorgang geblokkeerd wordt

Vandaag liep hij weer stukken beter, maar vanavond zakte hij toch weer door dat ene been heen. Voor de rest hebben we echt geen klagen, hij is vrolijk, eet goed en loopt als het even kan constant achter zijn dochter Guusje aan die eigenlijk al loops had moeten zijn (ja je bent dekreu, weliswaar gepensioneerd, of je bent het niet he )

[Rosita Compagner]

Ik vraag me nu wel af hoeveel honden er na een GVS-aanval zijn ingeslapen omdat de DA het niet herkende en de baas (als je je hond zo ziet, terecht!!) besloot dat dit geen waardig leven meer was.

Stápels, volgens mij. En ik begrijp dat al jaren niet

Fijn dat Jack er weer uit gekrabbeld is en jij hem die kans gaf!

[Hanneke2]

Hoe gaat het met Manus.... nou op zich gaat het goed, hij eet en drinkt goed en zijn patroon zit er weer helemaal in. Alleen gisteren ben ik alleen boodschappen wezen doen en Wout mijn man bleef thuis, hij bracht mij alleen even het boodschappenlijstje en de tassen aan het hek. Toen hij terug kwam (hooguit 1½ minuut later) liep hij niet goed met zijn achterhand, hij zakt door zijn been heen en gooide zelfs zijn achterbeen hoog op alsof hij een clown is met grote schoenen aan. Wij vermoeden dat hij zich geblesseerd heeft, of hij is omver gelopen door zijn zoon (Jelle is nogal een tank) of hij is uitgegleden. We weten niet wat het is en dat is zo frustrerend.... Gelijk de dierenarts gebeld omdat hij al meer dan een week zijn Metacam (pijnstilling) niet kreeg voor zijn rug en achterhand. Hij heeft namelijk spondylose en dat is best pijnlijk. Het is ook net of hij niet voldoende kracht in zijn been heeft, alleen zijn hoofd denkt er niet zo over, hij wil alles en dat is het nu net.... hij moet rusten. Hij loopt dus weer aan de riem. Met de dierenarts alle voors- en tegens tegen elkaar afgewogen en toch besloten om hem aan de Metacam te doen. Nu gaat het wel iets beter dan gisteren, maar nog steeds zakt hij langzaam aan door zijn been heen. Laten we hopen dat de komende dagen zijn kracht weer terug komt want echt hij liep al zoveel beter zonder te zwalken. We vermoeden toch dat het uit zijn rug komt en we zullen de komende dagen af moeten wachten of hij hersteld. De hele week heb ik ook 's nachts bij hem geslapen om hem in de gaten te houden en dan heb je één onbewaakt ogenblik en dan is er iets gebeurd en je weet niet wat. Maar hij is de vrolijkheid zelf, geeft kusjes en zwaait met zijn staart en hij denkt de hele wereld aan te kunnen. Gisteren gaf hij voor het eerst in zijn leven Jelle een snauw omdat hij in de weg liep en Jelle nogal erg aan zijn vader hangt en bij hem in de buurt wil blijven, maar blijkbaar werkt dat bij Manus op zijn zenuwen als zijn doorgang geblokkeerd wordt

Vandaag liep hij weer stukken beter, maar vanavond zakte hij toch weer door dat ene been heen. Voor de rest hebben we echt geen klagen, hij is vrolijk, eet goed en loopt als het even kan constant achter zijn dochter Guusje aan die eigenlijk al loops had moeten zijn (ja je bent dekreu, weliswaar gepensioneerd, of je bent het niet he )

Heel herkenbaar, Jack is ook weer helemaal heppiedepeppie en die achterhand wil soms gewoon niet mee.

[Bas Rouge]

Ja daar zat ik vanmiddag ook aan te denken en ik wilde jouw topic van Jack ook niet vervuilen, sorry Voor de rest was er vandaag helaas geen vooruitgang. Wel heel fijn dat Jack niet meer is gevallen

Ik vraag me nu wel af hoeveel honden er na een GVS-aanval zijn ingeslapen omdat de DA het niet herkende en de baas (als je je hond zo ziet, terecht!!) besloot dat dit geen waardig leven meer was.

Ik vermoed ook dat dat er veel zijn. En idd. de eerste dagen van zo'n GVS-aanval zijn heel zwaar en naar. Mijn Markiesje Bolke heeft het twee maal gehad, een keer op zijn dertiende en een keer op zijn veertiende en van beide keren is ie prima hersteld. De tweede aanval was wel heftiger en hij is altijd wat bibberiger op de achterbeentjes gebleven. Hij is echter in uitstekende gezondheid bijna negentien jaar oud geworden.

Goed dat Jack en Manus ook over de drempel heen zijn en weer vrolijk verder hun ouwe mannen bestaan hebben opgepikt.

[marian*]

Jack is gewoon weer helemaal Jack. Onvoorstelbaar.

Ik vraag me nu wel af hoeveel honden er na een GVS-aanval zijn ingeslapen omdat de DA het niet herkende en de baas (als je je hond zo ziet, terecht!!) besloot dat dit geen waardig leven meer was.

Ik denk ook dat dat er heel veel zijn. ".Gelukkig" had een van de honden van mijn vriendin al een paar aanvallen gehad zodat ik het bij Max herkende, maar toch schrok ik me de eerste keer ook het rambam.

[Hanneke2]

Ja daar zat ik vanmiddag ook aan te denken en ik wilde jouw topic van Jack ook niet vervuilen, sorry Voor de rest was er vandaag helaas geen vooruitgang. Wel heel fijn dat Jack niet meer is gevallen

Ik vraag me nu wel af hoeveel honden er na een GVS-aanval zijn ingeslapen omdat de DA het niet herkende en de baas (als je je hond zo ziet, terecht!!) besloot dat dit geen waardig leven meer was.

Ik vermoed ook dat dat er veel zijn. En idd. de eerste dagen van zo'n GVS-aanval zijn heel zwaar en naar. Mijn Markiesje Bolke heeft het twee maal gehad, een keer op zijn dertiende en een keer op zijn veertiende en van beide keren is ie prima hersteld. De tweede aanval was wel heftiger en hij is altijd wat bibberiger op de achterbeentjes gebleven. Hij is echter in uitstekende gezondheid bijna negentien jaar oud geworden.

Goed dat Jack en Manus ook over de drempel heen zijn en weer vrolijk verder hun ouwe mannen bestaan hebben opgepikt.

Ik bedacht me later, misschien ook wel positief dat veel honden na een GVS worden ingeslapen. Want hier op het forum gaan we dan dus wel 24/7 naast zo'n hond zitten, maar de gemiddelde hondenbaas doet dat niet. En een hond aan z'n lot over laten in die situatie, is zo akelig en wreed, dan is de roze spuit wellicht humaner.

[timokyana]

Fijn dat het weer de betere kant op gaat.

Hier helaas ook ervaring, vreselijk om te zien en ik dacht echt dat het voorbij was.
Mijn rumba had er ook nog een aangezichtsverlamming bij dus kon moeilijk eten.
Ik heb haar de eerste dagen astronautenvoer gegeven en daarna vlees uit de hand want brokken kon ze niet kauwen en viel vaak om. Uiteindelijk is het bij mijn rumba nooit helemaal goed gekomen.
Ze bleef last houden van een slecht evenwicht maar kwaliteit van leven was verder goed.

[Esther1963]

Ik ben heel blij dat we Manus de kans hebben gegeven, hij is echt bijna weer hersteld van alles terwijl hij toch bijna 2 dagen niet meer kon lopen en nu.... hij heeft haast om achter zijn dochter aan te lopen die loops is en dat is goed voor de bespiering in zijn achterhand En dat terwijl het eigenlijk net 2½ week terug is dat hij het kreeg.